RSS

Category Archives: ಈ ವಾರ

ಮತ ಚಲಾವಣೆಯ ಪ್ರಮಾಣ: ಯಾಕೀ ಏರಿಳಿತ?

ಎಪ್ರಿಲ್ 17ರಂದು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತದಾನ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವುದರೊಂದಿಗೆ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಘಟ್ಟವೊಂದು ಮುಗಿದಿದೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಅಬ್ಬರದ ಪ್ರಚಾರ, ಹಣಾಹಣಿಗೆ ತೆರೆ ಬಿದ್ದಿದೆ. ಇನ್ನೇನಿದ್ದರೂ ಫಲಿತಾಂಶಕ್ಕೆ ಕಾಯುವ ಕುತೂಹಲ.

ಸಹಜವಾಗಿ, ಸ್ಪಧರ್ಿಸಿರುವ ಬಹುತೇಕ ಪಕ್ಷಗಳಾವುವೂ ಬಹಿರಂಗದಲ್ಲಿ ಸೋಲುವ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಸೋಲನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಎಂಟೆದೆ ಬೇಕಾದೀತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯಂತಹ ಪ್ರಮುಖ ಪಕ್ಷಗಳು ತಳಹದಿಯ ಚಿತ್ರಣವೇನೇ ಇರಲಿ ಗೆಲುವಿನ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಯಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಸರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇರಲಿ, ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಂತೂ ಸೋಲು ಗೆಲುವಿನ ಅಥವಾ ಮತ ಪ್ರಮಾಣದ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳ ಲಾಭ-ನಷ್ಟಗಳನ್ನು ತಾಳೆ ಹಾಕುವುದು ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ, ಒಂದು ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅಸಂಬದ್ಧ.

ಆಸಕ್ತಿ-ನಿರಾಸಕ್ತಿ
ಈ ಬಾರಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆಯ ಮತದಾನವು ಹಿಂದಿನ ಮತದಾನಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಶೇ.6 ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಳವಾಗಿರುವುದು ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹ. ಅಂದರೆ 2009 ರಲ್ಲಿ ಶೇ.58.8 ಮತ ಚಲಾವಣೆಯಾಗಿದ್ದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಶೇ.65 ರಷ್ಟಾಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರಮಾಣದ ಮತದಾನ ದಾಖಲಾರ್ಹವೆಂದೂ, ಹಿಂದೆ ಇಂದಿರಾ ಹತ್ಯೆಯಂತಹ ಅತ್ಯಂತ ನಿಣರ್ಾಯಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಪ್ರಮಾಣವೆಂತಲೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಹೆಚ್ಚಳದ ಲಾಭ ಯಾರಿಗೆ? ಯಾಕೆ ಎಂಬಂತಹ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳ ಮೂಲಕ ಆದಷ್ಟೂ ತಮ್ಮ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ರೋಚಕಗೊಳಿಸಲು ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ತೊಡಗಿವೆ. ಆದರೆ ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ರೋಮಾಂಚನಗೊಳ್ಳುವುದು ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ವರಸೆ. ನಿಜ, ಮತ ಚಲಾವಣೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಜನ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ನೆಲೆ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಅದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ ಚಲಾವಣೆಯ ಶೇಕಡಾ ಪ್ರಮಾಣದ ಹೆಚ್ಚಳ ಗಮನಾರ್ಹ ಹೌದು. ಆದರೆ ಜನರ ಅಭಿಮತ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗೆ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಮಲಗಿರುವಾಗ ಈ ಊಹಾಪೋಹಗಳಿಗೆ ಅರ್ಥವೇನಿದೆ? 15 ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೊಸ ಮತದಾರರು ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಗಮನಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ ಇದೇ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸದ ಶೇ.35 ಅಂದರೆ 1/3 ರಷ್ಟು ಜನ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಂದಲೇ ದೂರವಿರುವುದು ಆತಂಕಕಾರಿ ಅಂಶ. ಇದರರ್ಥ ಒಂದೆಡೆ ಆಳುವವರಿಗೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ತಮ್ಮನ್ನಾಳುವ ಒಂದು ಸರಕಾರವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಿಂದ, ವರ್ತಮಾನದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸದೇ ವಿಮುಖರಾಗಿ ಸಿನಿಕರಾಗಿರುವ ಅಪಾಯವನ್ನೂ ಅದು ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಹೆಗಲಿಗಿಕ್ಕಿ ಆರೋಪಿಸುತ್ತಾ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವುದು ಸವರ್ಾಧಿಕಾರದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಇಂಬು ಕೊಡಲಾರದೇ?

ಪ್ರಸಕ್ತವಾಗಿ ಮತ ಚಲಾವಣೆೆಯ ಇನ್ನಷ್ಟು ಅಂಶಗಳನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ರಾಜ್ಯದ ಸರಾಸರಿ ಶೇ.65 ಇರುವಾಗಲೂ ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ಮಹಾನಗರದಲ್ಲಿ ಇದು ತೀರಾ ಕೆಳಮಟ್ಟದಲ್ಲಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಮೂರು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ.52ರಿಂದ ಶೇ.55 ಅಷ್ಟೇ. ಬೆಂಗಳೂರು ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಮಾತ್ರ ಶೇ.68 ನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದೆ. ಉಳಿದ ಕೆಲವೆಡೆಗಳಲ್ಲಿ ನಗರದ ಜನ ನಿರಾಸಕ್ತರಾಗಿರುವುದು, ಗ್ರಾಮಾಂತರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮತ ಚಲಾವಣೆ ಮಾಡಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶ. ಈ ಬಾರಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಣೆಗಾಗಿ ಆಯೋಗವು ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣ ಖಚರ್ುಮಾಡಿ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿತ್ತು. ಈ ದಿನ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ರಜೆಯನ್ನೂ ಘೋಷಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ಹೀಗಿದ್ದರೂ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಕೊಟ್ಟ ರಜೆಯನ್ನು ಮಜಾ ಸರಪಳಿಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಹಾಯಾಗಿ ಈ ಜನ ದಿನ ಕಳೆದಿರಲೂಬಹುದು! ಅಂದರೆ ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಬಹುತೇಕ ಮೇಲ್ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಜನ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲೇ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಕಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್, ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಜೆಡಿ(ಎಸ್) ನಂತಹ ಬಹುತೇಕ ಯಾವ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ನೆಚ್ಚದ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಮನೋಭಾವ ಈ ನಿರಾಸಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಗೊಂಡಿದೆ. ಒಂದೆಡೆ ಯು.ಪಿ.ಎ. ಸರಕಾರದ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ದುರಾಡಳಿತ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಭ್ರಷ್ಟತೆ, ಅಕ್ರಮಗಳು ಹಗರಣ, ಕೋಮುವಾದ, ದುರಾಡಳಿತ ನೀಡಿದ ವಿಶ್ವಾಸದ್ರೋಹಿ ಬಿಜೆಪಿ, ಇವುಗಳಿಗೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವ ಮೂರನೆಯ ಪಯರ್ಾಯದ ಬಗ್ಗೆ, ಅದರ ಸಾಧ್ಯತೆ, ಬಲದ ಬಗ್ಗೆ ಮೂಡದ ಭರವಸೆ (ಇದಕ್ಕೆ ಮಧ್ಯಮಗಳ ಕೊಡುಗೆ ಅಪಾರ) ವಿಮುಖತೆಗೆ ಇಂಬು ನೀಡಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ಕೆಟ್ಟ ಪಕ್ಷಕ್ಕೋ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲಿನ ‘ಒಳ್ಳೇ’ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗೆ ಬೆಂಬಲಿಸುವುದೋ, ಪ್ರಚಾರದ ಹೈಪ್ನಲ್ಲಿರುವ ಮೋದಿ ಮುಖ ನೋಡಿದರೆ ಕೆಳಗಿನ ಅಭ್ಯಥರ್ಿ ಕಳಪೆ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಗೊಂದಲ ಎದುರಿಸಿದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಕೆಲವರು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಬಾರಿ ಬಿಜೆಪಿಯ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮತದಾರರಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಉತ್ಸಾಹ ಕಾಣದಿರುವುದನ್ನು ಕೆಲ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಗುರುತಿಸಿವೆ.

ಒಟ್ಟಾರೆ ನಗರದ ಮತದಾರರ ವಿಮುಖತೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಅಂಶಗಳೂ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು. ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳು ನಡೆಯುವುದು ಅವಶ್ಯಕ. ಸಂದರ್ಭ ಹೀಗಿರುವಾಗ ಈ ದೇಶದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸುವಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮೀಣ, ಅನಕ್ಷರಸ್ಥ ರೈತ, ಕೂಲಿಕಾರ, ಕಾಮರ್ಿಕ ಮುಂತಾದ ದುಡಿಯುವ ಜನ ಸಮುದಾಯಗಳ ಪಾತ್ರವೇ ಮಹತ್ವದ್ದು ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಇಲ್ಲೇಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಮತ ಚಲಾವಣೆ?
ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಕಡಿಮೆ ಮತದಾನ ದೇಶದ ಹಲವಾರು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣುವ ನಿರಂತರ ವಿದ್ಯಮಾನ. ಎಡಶಕ್ತಿಗಳು ಪ್ರಬಲವಾಗಿರುವ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಲ, ತ್ರಿಪುರಾ, ಕೇರಳಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸದಾ ಮತದಾನದ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿನ ಎಡ ಚಳುವಳಿ ಮೂಡಿಸುವ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ರಾಜಕೀಯ ಎಚ್ಚರ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ. ಜನತೆ ಯಾವುದೇ ಪಕ್ಷದ ಸರಕಾರವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ ಅವರು ಬೆಳ್ಳಂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯ ಮೂಡುವ ಮೊದಲೇ ಮತಗಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಧಾವಿಸಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮತದ ನಿಜವಾದ ಬೆಲೆ ಏನೆಂದು, ಬೇಕಾದ ಸರಕಾರದ ಆಯ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ವದ್ದು ಅಂತಾ ತಿಳಿದಿದೆ.

ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಶೇ.78.89 ಚಲಾವಣೆಯಾಗಿರುವುದು ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅತೀ ಹೆಚ್ಚು. ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಮೊದಲಿನ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ತ್ರಿಪುರಾವು ಶೇ. 85-86 ರಷ್ಟು ಮತ ಚಲಾವಣೆ ದಾಖಲಿಸಿದೆ. ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಂಗಳೂರು ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಶೇ.76, 74 ಮತದಾನವಾಗಿದೆ. ಈ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೊಂದು ಮಟ್ಟಿನಲ್ಲಾದರೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಎಡ ಪಕ್ಷಗಳ, ಶ್ರಮಜೀವಿಗಳ ಚಳುವಳಿಯ ಕೊಡುಗೆ ಇದೆ. ಇದರರ್ಥ ಬೇರೆ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮತದಾನವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದೇನಲ್ಲ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಕಾರಣಗಳು ಇರಬಹುದು. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಉಳಿದ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಜನರ ಬದುಕಿನ ಜ್ವಲಂತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ನಗಣ್ಯ.

ವ್ಯಕ್ತಿಗತ ಅಂಶಗಳನ್ನೇ ವಿಜೃಂಭಿಸಿ, ವಿಕೃತಗೊಳಿಸಿ ಪ್ರಚಾರಿಸಿ ಮೂಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಮರೆಸುತ್ತವೆ. ಜಾತಿ, ಮತ, ಕಾಂಚಾಣದ ಕರಾಮತ್ತು ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ವಿಷಯಾಧಾರದಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಬದಲಾವಣೆ ತರಬೇಕೆಂಬ ಆಸಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟುವುದು ಇಂತಹ ಮಹತ್ತರ ರಾಜಕೀಯ ಅಂಶಗಳ ಮನವರಿಕೆಯಲ್ಲೇ.

ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಗಲಭೆಗಳು
ಒಟ್ಟಾರೆ, ಈ ಚುನಾವಣೆ ಶಾಂತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದು ವಿಶಾಲಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಿಜ. ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಗಲಭೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಉತ್ತಮವೆಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಆದರೂ ವಿವಿಧ ಪಕ್ಷಗಳ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ನಡುವೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಹಲವಾರು ಕಡೆ ಘರ್ಷಣೆಗಳು, ಬಡಿದಾಟಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರ ಕ್ಷೇತ್ರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಅಡಕಮಾರನಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಪಿಐ(ಎಂ)ನ ಮುಖಂಡರಾದ ಲೀಲಾವತಿ ಮತ್ತು ಇತರೆ ಮಹಿಳಾ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಗ್ರಾಮ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದನ್ನೇ ಜೆಡಿ (ಎಸ್) ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ನಿರ್ಭಂಧಿಸಿ, ಹಲ್ಲೆ ನಡೆಸಿದ ಖಂಡನೀಯ ಕೃತ್ಯ ನಡೆದಿದೆ. ಮಾಗಡಿ ರಸ್ತೆ ಹೇರೋಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಜೆಡಿ ಎಸ್-ಕಾಂಗ್ರೆಸ್, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬೊಮ್ಮನಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಂ-ಬಿಗಳ ನಡುವೆ, ಹೊಸಕೋಟೆಯ ಸೂಲಿಬೆಲೆ, ದೊಡ್ಡಹುಲ್ಲೂರುಗಳಲ್ಲಿ ಬಿ-ಕಾಂ, ಮಹದೇವಪುರ, ಕೆ.ಜಿ.ಎಫ್, ಚನ್ನಪಟ್ಟಣ, ಸೊರಬ, ಗಂಗಾವತಿ, ಮದ್ದೂರು, ಮೈಸೂರು, ರಾಯಚೂರು, ಮಾನ್ವಿ ಮುಂತಾದೆಡೆ ಶಕ್ತಿ ರಾಜಕಾರಣದ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧನೆಗೆ ನಡೆದ ತೋಳ್ಬಲದ ಬಳಕೆಯ ಬಡಿದಾಟಗಳು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಮಸಿ ಬಳಿಯುವ ಊಳಿಗಮಾನ್ಯ, ಹಿಂಸಾ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯ ಸೂಚಕಗಳಾಗಿವೆ.

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಬೇಕಾದ ಒಂದು ವಿದ್ಯಮಾನವೆಂದರೆ ‘ಮಾವೋವಾದಿ’ ನಕ್ಸಲೀಯರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಇದ್ದ, ಇರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಜನತೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸಿರುವುದು. ಹಿಂದೆ ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಬಹಿಷ್ಕಾರದ ಕರೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಹಿಂಸೆಯ ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನೂ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಜನತೆಯ ಮನೋಭಾವ, ನೆಲೆಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ನಕ್ಸಲೀಯ ಚಳುವಳಿ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯತಂತ್ರಗಳ ಬದಲಾವಣೆಯ ಯತ್ನಗಳೂ ಸಹ ರಾಜ್ಯದ ಮಾವೋವಾದಿಗಳ ‘ಶಾಂತಿ’ಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು.

ತಿರುಗಿ ಮತ್ತೇ ಜನರ ನಡುವೆ
ಅಂತೂ, ಅಂತಿಮ ಫಲಿತಾಂಶ ಪ್ರಕಟವಾಗುವುದು ಮೇ16 ರಂದು. ಆವರೆಗೆ ಬೇರೆ ಪಕ್ಷಗಳ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ಕುತೂಹಲದಲ್ಲೇ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವ ವಿರಾಮ. ಜೊತೆಗೆ ಬೆಟ್ಟಿಂಗ್ ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೂ ಚಾಲನೆ! ಆದರೆ ಎಡಪಕ್ಷಗಳ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ನಿತ್ಯದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನೆತ್ತಿ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುವ ಒಡನಾಟ. ದಣಿವರಿಯದ ದುಡಿತ, ಬದಲಾವಣೆಯ ತುಡಿತ.
0

 
Comments Off

Posted by on 23/04/2014 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , , , , , , ,

ಮೋದಿಗೊಂದು ಛಾನ್ಸ್ ನೀವೇನಾದರೂ ಕೊಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟರೆ!?

ಎಸ್.ವೈ.ಗುರುಶಾಂತ್

ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಪ್ರಚಾರ ಬಿರುಸುಗೊಂಡ ವಾರವಿದು. ಎರಡನೆಯ ಸುತ್ತಿನ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ, ಅದರ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಸೋನಿಯಾಗಾಂಧಿ ಕನರ್ಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದು ಹೋದರು. ಸಿಪಿಐ(ಎಂ)ನ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗಳ ಪರ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೃಂದಾ ಕಾರತ್ ಮತ್ತು ಎ.ಕೆ. ಪದ್ಮನಾಭನ್ರವರು ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನೂ ವಿವಿಧ ಪಕ್ಷಗಳ ನಾಯಕರು ಭಾಗವಹಿಸಲಿದ್ದು ವಾರದ ಕೊನೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರಚಾರ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಲಿದೆ.

ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಗುಜರಾತ್ನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಬೆಂಗಳೂರು ಮತ್ತಿತರೆಡೆಗಳ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಮರುಳು ಮಾಡುವ ಹಾಗೂ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿ ಮತದಾರರನ್ನು ಸೆಳೆಯಲು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಸರತ್ತುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇದು ‘ಹವಾ’ ಎಬ್ಬಿಸಲಾಗಲೀ ವಿರೋಧಿಗಳನ್ನು ಧೂಳೆಬ್ಬಿಸುವುದಾಗಲೀ ಆಗಿಲ್ಲ. ಬಿಜೆಪಿಯ ನೀತಿಗಳಿಗಿಂತ ವ್ಯಕ್ತಿವಾದದ ವಿಜೃಂಭಣೆಯೇ ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಮೆರೆದದ್ದು. ‘ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ 60 ವರುಷ ನೀಡಿದ್ದೀರಿ ತನಗೆ 60 ತಿಂಗಳಾದರೂ ನೀಡಿ, ನಾನೇನೆಂದೂ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಒಮ್ಮೆ ಛಾನ್ಸ್ ಕೊಟ್ಟು ನೋಡಿ’ ಎನ್ನುವ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸಂಸದೀಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸೂಪರ್ ಮ್ಯಾನ್ ಮಾಡುವ ಸಾಹಸಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಗೋಗೆರೆದಂತೆಯೇ ಇತ್ತು.

ಈ ಬಾರಿಯ ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವಾಗಿರುವ, ಬಿಜೆಪಿ ತನ್ನ ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಣಾಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ‘ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಓಟು ಕೊಡಿ, ಬಿಜೆಪಿ ಸರಕಾರ ರಚಿಸುವಂತೆ ಬಹುಮತ ನೀಡಿ’ ಎಂಬ ಮನವಿಯಾಗಲೀ, ಘೋಷಣೆಯಾಗಲೀ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ! ‘ಮೋದಿಯನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿಸಲು ಮೋದಿಗಾಗಿ ಮತ’ ನೀಡುವಂತೆ ಕೋರಿರುವುದರ ಅರ್ಥವೇನು? ವಂಶ ಪಾರಂಪರ್ಯತೆ, ಏಕವ್ಯಕ್ತಿವಾದಕ್ಕೆ ತಾವು ಕಡು ವಿರೋಧಿಗಳೆಂದೂ, ತಮ್ಮದು ಸಾಮೂಹಿಕ ನಾಯಕತ್ವವೆಂದು ಸಾಲು, ಸಾಲು ನಾಯಕರು ತಮ್ಮಲ್ಲೇ ಇರುವುದಾಗಿಯೂ, ವ್ಯಕ್ತಿಗಿಂತ ಪಕ್ಷವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಉನ್ನತವಾದುದು ಇದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ಗೌಣ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿಯ ಮಾತುಗಳು ಕೇವಲ ಬೊಗಳೆ, ಢೋಂಗೀತನದ್ದೇನ್ನಬೇಕೋ ಅಥವಾ ಅದು ಒಂದು ಪಕ್ಷವಾಗಿ ದಿವಾಳಿಯೆದ್ದು ದಿಕ್ಕೇಡಿಯಾಗಿದೆ ಎನ್ನಬೇಕೋ? ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ತಾನು ವಾದಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದ ಇಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಿಂದಿಕ್ಕಿ ಮೋದಿ ಮುಖವಾಡವನ್ನು ತೋರಿಸುವುದರಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಘಪರಿವಾರಕ್ಕೆ ನಿಶ್ಚಿತವಾದ ಒಂದು ಕಾರ್ಯಸೂಚಿ ಇದೆ.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯಂತಹ ಪಕ್ಷಗಳ ಆಟವನ್ನು, ಸ್ವದೇಶಿ ಹಾಗೂ ವಿದೇಶಿ ಬಂಡವಾಳಗಾರರ ಹೂಟವನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕಿದೆ. ಈ ಹಿಂದೆಲ್ಲಾ ‘ಈ ಬಾರಿ ಬಿಜೆಪಿ’ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದವರು ‘ಈ ಬಾರಿ ಮೋದಿ ಸರಕಾರ’ ಎಂದು ಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಸೆಳೆಯಲಾಗದ ಬಿಜೆಪಿ ಪಕ್ಷದ ವೈಫಲ್ಯಗಳ ದಟ್ಟ ಕಾರಣವಿದೆ. ಕನರ್ಾಟಕವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡು ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸಿದ ಬಹುತೇಕ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಯು ದುರಾಡಳಿತ, ಹಾಗೂ ಹಗರಣಗಳಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷದ ಕೇಂದ್ರದ ನಾಯಕರ ಭಾಗಿತ್ವದಿಂದಾಗಿ ‘ಎದೆಯುಬ್ಬಿಸಿ’ ನಡೆಯುವ ನೈತಿಕತೆ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್ ಮುದ್ದಿನ ಕೂಸಾಗಿರುವ ಮೋದಿಯನ್ನೇ ಅತೀ ವೈಭವೀಕರಿಸಿ ಜನರೆದುರು ಹಾಜರು ಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಅದರ ದುಃಸ್ಥಿತಿ!

ಇರಲಿ, ಈ ಬಾರಿಯ ಪ್ರಚಾರದ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯ ಮಾತುಗಳು ಒಂದೆಡೆ ಈ ಒಂದು ಬಾರಿ ಎಂಬ ಗೋಗರೆತದ ದೈನೇಸಿ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಆ ಮೂಲಕ ಮತ ನೀಡಿದವರು ತನ್ನನ್ನೇ ನಂಬಿ ಬಿಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ ಮಿತ್ರರ ಗಳಿಕೆಗೆ ಬೇರೊಬ್ಬರ ಹೆಸರನ್ನು ಪ್ರಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ಕೂಡದು ಎಂಬ ಕೇವಿಯೆಟ್ ಹಾಕಿದಂತಿದೆ. ಮೇಲಾಗಿ ತಮಗೇ ಬಹುಮತ ಎಂಬ ಅದರ ಹೋಂಕಾರ ಸುಳ್ಳು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಂತಿದೆ.

ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ ‘ನನಗೊಂದು ಛಾನ್ಸ್ ಕೊಡಿ’ ಎಂಬ ಮಾತು! ಒಂದು ವೇಳೆ ಜನ ಯಾಮಾರಿ ಬಿಟ್ಟು ಈತನನ್ನೂ ನೋಡೋಣ ಎಂದು ಓಟು ಹಾಕಿದರೆ ಅದೊಂದು ಭಯಾನಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತ ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟಂತೆ!

ಮೋದಿಗೆ, ಆ ಮೂಲಕ ಫ್ಯಾಶಿಸ್ಟ್ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಗೆ ಅಧಿಕಾರ-ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರ ನಡೆಸುವ ಛಾನ್ಸ್ ನೀಡಿದಂತೆ. ಮೋದಿ ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು ದೇಶದ ತುಂಬಾ ಮುಜಾಫರ್ ನಗರಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು.

ಮೋದಿ ಛಾನ್ಸ್ ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು 2002 ರಲ್ಲಿ ಗೋದ್ರಾ ಘಟನೆಯನ್ನೇ ನೆಪವಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಸುಮಾರು 3000 ದಷ್ಟು ಅಮಾಯಕ ಮುಸ್ಲಿಂ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿ ಕೊಂದ ಹಾಗೆ ದೇಶದ ತುಂಬಾ ಗುಜರಾತ್ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು, ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ದೇಶದೆಲ್ಲೆಡೆ ರಾಮಮಂದಿರ, ಕೃಷ್ಣ ಜನ್ಮಭೂಮಿಯಂತಹ ಹಲವು ಅಯೋಧ್ಯಾಕಾಂಡಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿ ಸಾಮರಸ್ಯದ ಭಾರತ ಕೋಮುದಳ್ಳುರಿಯಲ್ಲಿ ಧಗದಹಿಸಿ, ಆಂತರಿಕ ನಾಗರೀಕ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗಿಸಲಿಕ್ಕೆ,

ಈತ ಛಾನ್ಸ್ ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು 370ರ ವಿಧಿ ಕಿತ್ತು ಹಾಕಲು, ಕಾಶ್ಮೀರದ ಜನತೆಯ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಹೊಸಕಿ ಹಾಕಲು, ಏಕ ನಾಗರೀಕ ಸಂಹಿತೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಿ ಬೇಟೆಯಾಡಲು, ಗೋರಕ್ಷಣೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಆಹಾರದ ಹಕ್ಕನ್ನು ಕಸಿದು ಮಾಂಸಾಹಾರಿಗಳ, ರೈತರ ಜೀವಕ್ಕೆ ಕುತ್ತು ತರಲು, ಕೈ-ತಲೆ ಕಡಿಯಲು, ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಛಾನ್ಸ್ ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು ದೇಶದ ರೈತರಲ್ಲಿ ಅಳಿದುಳಿದಿರುವ ಜಮೀನನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಭಿಕಾರಿಗಳನ್ನಾಗಿಸಿ ಕಾಪರ್ೋರೇಟ್ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ದುಗ್ಗಾಣಿಗೆ ‘ದಾನ’ ಕೊಡಲು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಾಧಿಸಲಾಯಿತೆಂದು ಸಾರಲು, ಈಗಾಗಲೇ ಗುಜರಾತ್ನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದಂತೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅನ್ಯಾಯ, ಅನಾರೋಗ್ಯ, ದುಬಾರಿ ವಿದ್ಯುತ್, ಆಹಾರದ ಕೊರತೆ, ನಿರುದ್ಯೋಗದ ವ್ಯಾಪಾರ, ಆದಿವಾಸಿಗಳ ಬದುಕು ಬೀದಿಗೆ ತಳ್ಳುವ ರೀತಿ ದೇಶದ ತುಂಬಾ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ.

ಹಾಗೇ ಇಂತಹ ಮೋದಿ ಮಹಾಶಯನಿಗೆ, ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ನೀಡುವುದೆಂದರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಬೇರೆ ದೇಶಗಳು ಭಾರತದತ್ತ ತಿರುಗಿ ನೋಡದಂತೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಲ್ಲ. ಆ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ವಿಸ್ತರಿಸ ಬಯಸುವ ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಗಳ, ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿಗಳ ಯುದ್ಧದ ದಾಹವಿದೆ. ನೆರೆ ಹೊರೆಯ ದೇಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಗಳು ಸುದಾರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಇಂತಹ ಯುದ್ಧೋನ್ಮಾದದ ಮಾತುಗಳು ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟೂ ಹಾಳುಗೆಡವಿ ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧಿಸುವ ಬದಲು ಯುದ್ಧ ಸಿದ್ಧತೆಗೆ ಇಳಿದು ದೇಶದ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಕಲ್ಲುಚಪ್ಪಡಿ ಎಳೆದುಕೊಂಡಂತೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಮರೆಯಬಾರದು. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇಂತಹ ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ ಇದೀಗ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಹೂಂಕಾರ, ಹಗೆತನದ ಮನೋಭಾವಗಳು ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತವಾದಿಗಳ ಕೈ ಮೇಲಾಗಿಸಿ ಉಗ್ರಗಾಮಿ, ಭಯೋತ್ಪಾಧಕರನ್ನು ಮೈಮೇಲೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡಂತೆ! ಮೇಲಾಗಿ ಚೀನಾದ ಜೊತೆ ಸೌಹಾರ್ದ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬದಲು ಅಮೇರಿಕಾದ ತಾಳಕ್ಕೆ ಕುಣಿದು ಕಾಲು ಕೆರೆದರೆ ಅನಾಹುತವಾಗುವುದು ಭಾರತಕ್ಕೆ.

ಇನ್ನು ಐ.ಟಿ.ಬೆಳೆಸಿದ್ದೇ ತಾವು ಎನ್ನುವುದು, ವಾಜಪೇಯಿಯಿಂದಾಗಿಯೇ ಶೇ.40ರಷ್ಟು ರಫ್ತು ಮಾಡಲಾಯಿತೆಂದು ಬೊಗಳೆ ಹೊಡೆಯುವುದು ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ದೇಶ ಅರಿಯದವರ ಮುಂದೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡ ಉತ್ತರ ಕುಮಾರನ ಪೌರುಷವಷ್ಟೇ! ಹಿಟ್ಲರ-ಗೋಬೆಲ್ಸ್ರ ವಾರಸುದಾರ ಮೋದಿ ಇಷ್ಟಾದರೂ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ?
ಇಂತಹ ಅಪ್ರಭುದ್ಧ, ರಿಮೋಟೋ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿರುವ, ರೋಗಗ್ರಸ್ಥ ಮೋದಿಗೆ ಒಂದು ಮೋದಿಗೆ ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ಒಂದು ಛಾನ್ಸ್ ಕೊಟ್ಟರೆ _ ಏಷ್ಯಾದ ತುಂಬಾ ಸುರಿಯಿವಷ್ಟು ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಮತ್ತು ಒಂದು ಕೊಳ್ಳಿಯನ್ನು ಕೈಗಿತ್ತು ಅಗಳಿ ಹಾಕಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದಂತೆ! ನೆನಪಿರಲಿ.
0

 
Comments Off

Posted by on 18/04/2014 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , ,

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕೈ ಹಿಡಿದರೆ ಮೋದಿ ಭೂತ ಇಲ್ಲವಾಗುವುದೇ?

ಎಸ್.ವೈ.ಗುರುಶಾಂತ್

ನಮ್ಮ ಕೆಲ ಸಾಹಿತಿಗಳು ತುಂಬಾ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶ, ನಮ್ಮ ಸಮಾಜ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಬಗೆಗಿನ ಅವರ ಆತಂಕಗಳು, ನಾಳಿನ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ಅವರ ಕಾಳಜಿ ಖಂಡಿತಕ್ಕೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದುದು. ಆದರೆ ಹೇಗೆ? ಹೇಗೆ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಈ ಸನ್ನಿವೇಶ ಯಾಕಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು? ಕಾರಣ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೇ ಅಥವಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ, ಅದನ್ನು ನಡೆಸುವ ನೀತಿಗಳೇ? ನರಭಕ್ಷಕ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಹೊಡೆದುರಿಳಿಸಬೇಕು ನಿಜ. ಆದರೆ ಅದರ ಜೀವ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಎಂದು ತಿಳಿಯದೇ ಶ್ರಮವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ವಿಠ್ಠಲಾಚಾರಿಯ ಸಿನಿಮಾದ ಅಮಾಯಕ ಜನರ ಹಾಗೆ! ನಮ್ಮ ಚಿಂತಕರ ನಿಜವಾದ ಗೊಂದಲ ಇರುವುದು ಇಲ್ಲೇ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ!

ಸಹಜ ಆತಂಕಗಳು
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನುಂಗಿ ನೊಣೆಯಬೇಕೆಂಬ ಲಾಭದಾಹಿ, ಯುದ್ಧದಾಹಿ ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ-ಕಾರ್ಪರ್ೋರೇಟ್ ಕಂಪನಿಗಳ ಪ್ರಯೋಗ ಪ/ಶಿಶು ಅಧಿಕಾರ ಹಿಡಿಯುವ ಆತುರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಗಣರಾಜ್ಯವಾಗಿರುವ ಭಾರತವನ್ನು, ವೈವಿಧ್ಯತೆ, ಹಲವಾರು ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯತೆಯ ಈ ಮಹಾನ್ ದೇಶವನ್ನು ಫ್ಯಾಶಿಸ್ಟ್ ಮನೋಭಾವದ  ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಹಿಂದೆ ಸೂತ್ರ ಹಿಡಿದು ಆಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಶಕ್ತಿಯ ಕೈಗೆ ಪೂರ್ಣ ಒಪ್ಪಿಸಿದರೆ ಏನಾದೀತು? ಎಂಬ ಆತಂಕ ನಿಜಕ್ಕೂ ‘ಬದುಕಿರುವ’ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಸಹಜ. ಅದೇ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪಯರ್ಾಯವೇನಿರಬೇಕು? ಎಂತಹುದನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿ ಕಾಯರ್ಯವೆಸಗುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಇಂದಿನ ತತ್ಕ್ಷಣದ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿರಿಸುವಾಗಲೂ ಭವಿಷ್ಯದ ಖಚಿತತೆಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯವೆಸಗುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.

ಇಂದಿನ ಲೋಕಸಭಾಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಹಲವಾರು ಪ್ರಗತಿಪರ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳಿಗೆ ವಿಭಿನ್ನ ಯೋಚನೆಗಳಿವೆ. ಒಂದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಬಹುತೇಕವಾಗಿ ಅವರೆಲ್ಲಾ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ, ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕೋಮುವಾದದ ವಿರುದ್ಧ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಒಡ್ಡುವಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ತೊಡಗಿ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಾ ಬಂದವರು ಈ ಚುನಾವಣಾ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿಯೂ ಕೋಮುವಾದವನ್ನು, ಅದರ ರಾಜಕೀಯ ಮುಖವಾಗಿ ಬಿಂಬಿತವಾಗುತ್ತಿರುವ ಕುಖ್ಯಾತ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗದಂತೆ ತಡೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ಬಿಜೆಪಿ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರೊ.ಜಿ.ಕೆ.ಗೋವಿಂದರಾಯರು, ಡಾ.ಕೆ.ಮರುಳಸಿದ್ದಪ್ಪನವರು, ಪ್ರೊ.ಎಸ್.ಜಿ.ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರು, ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪುರಸ್ಕೃತರಾದ ಗಿರೀಶ್ ಕಾನರ್ಾಡ್ ಮುಂತಾದವರು ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೂ ಇಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದರೆ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ ಬೆಂಬಲಿಸಿ ಬಹಿರಂಗ ಪ್ರಚಾರವನ್ನೂ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಹಿರಿಯರಾದ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪುರಸ್ಕೃತರಾದ ಡಾ.ಯು.ಆರ್.ಅನಂತಮೂತರ್ಿಯವರು ಜೊತೆಗೂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುವ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಸಾಹಿತಿಗಳಿದ್ದು ಅವರು ಅವರದೇ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೂ ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ವಿರೋಧಿ ಚಳುವಳಿಯೊಂದು ಪಯರ್ಾಯ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿ ‘ಆಮ್ ಆದ್ಮಿ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದ ಯು.ಆರ್.ರವರು ಇದೀಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲಿಸಿ ಪ್ರಚಾರ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ! ಜೊತೆಗೆ ಜೆಡಿ-ಎಸ್ಗೂ ಬೆಂಬಲಿಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿರುವುದೂ ಒಂದು ಸಾಂದಭರ್ಿಕ ವಿಚಿತ್ರ ವಿಶೇಷ. (ಎಡಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಯಾಕೆ ಮರೆತಿರಿ ಸಾರ್!)ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಬೆಂಬಲಿಸಿ ಅದರಲ್ಲೂ ಕಾರ್ಪರ್ೋರೇಟ್ ಜಗತ್ತಿನ ಕುಸುಮ ನೀಲಖೇಣಿಯಂತಹ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿಗಳ ಒಡೆಯನನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿ ನಡೆಸಿದ ಪ್ರಚಾರ ಮತ್ತು ಸಂಸದ ಅನಂತಕುಮಾರ್ ಬಗೆಗಿನ ಟೀಕೆಗಳು ತೀವ್ರ ತೆರನಾದ ವಾದ-ವಿವಾದಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ. ವ್ಯಕ್ತಿನಿಂದನೆ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಚಚರ್ೆಯನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದರಲ್ಲಿ ಚೆಡ್ಡಿ ಪಡೆ ನಿಷ್ಣಾತ. ಇದಕ್ಕೆ ಡಾ. ಚಿದಾನಂದಮೂತರ್ಿಯವರನ್ನೇ ನೇಮಿಸಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನಲ್ಲ.

ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಯರ್ಾಯವಾಗುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?
ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು, ಮೋದಿಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವೇನಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸಾಹಿತಿಗಳಿಗೆ ಅದೊಂದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೇನೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಮೋದಿ ಭೂತದ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪಾತಕಗಳನ್ನು ಮಾಫಿ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೇ ಅಂತಹುದೇ ಪಾತಕಗಳಿಗೆ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಯೋಚನೆಯೇ ವಿಚಿತ್ರ. ನಮ್ಮ ಚಿಂತಕರು ಕಳೆದ ಯು.ಪಿ.ಎ. ಸರಕಾರದ ದೇಶದ್ರೋಹಿ, ಭ್ರಷ್ಟ ದುರಾಡಳಿತದ ಕಡೆಗೆ ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ನೋಡದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ? ಅದರ ಆಥರ್ಿಕ ನೀತಿಗಳು, ವಿಪರೀತ ಬೆಲೆಏರಿಕೆ, ನಿರುದ್ಯೋಗ, ಬಡತನ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ನೀತಿಗಳು, ಹಗರಣಗಳು, ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿಗೆ ಶರಣಾಗುತ್ತಲೇ ಬಂದ ಕ್ರಮಗಳು, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಜನರ ಬವಣೆಗಳು, ತತ್ತರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಬದುಕು ನಮ್ಮ ಚಿಂತಕರಿಗೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಕೇವಲ ಕೋಮುವಾದದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದೆಂದರೆ ಏನರ್ಥ?

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಈ ನೀತಿಗಳೇ ಬಿಜೆಪಿ ಬೆಳೆಯಲು ಕಾರಣವಾಗಿಲ್ಲವೇ? ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವಾದರೂ ಕೋಮುವಾದವನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಹೋರಾಡುವಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದೆ? ಬದಲಾಗಿ, ಕೋಮುವಾದದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸದೇ ಮೃದು ಹಿಂದುತ್ವ ಧೋರಣೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ಪರಿಣಾಮ ಇಂದು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಜನಾರ್ಧನ ಪುಜಾರಿಯಂತಹವರು ಇಂದಿಗೂ ಹಿಂದುತ್ವವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಎದುರಿಸುವ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಬಂದಾಗ ಓಡಿನ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಕೈ ಮುಗಿಯುವುದು ಕಾಣದಿರುವುದೇನಲ್ಲ. ಗುಜರಾತ್ನಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದಾಗಲೂ ಹೋರಾಡದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಶರಣಾಗತಿಯಿಂದಾಗಿ ಬಿಜೆಪಿ ಬೆಳೆದ ಬಗೆಯನ್ನಾದರೂ ಇವರು ನೋಡಬಾರದೇ? ಇಡೀ ನಮ್ಮ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಒಕ್ಕೂಟದ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನೇ ಬುಡಮೇಲು ಮಾಡುವಂತೆ ಎರಡು ಪಕ್ಷದ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಕಾರ್ಪರ್ೋರೇಟ್ ಕಂಪನಿಗಳು, ಅಮೇರಿಕಾ ಉತ್ಸುಕವಾಗಿ ಆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೇ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮುಂದೊತ್ತುತ್ತಲಿರುವಾಗ ಬಹು ಪಕ್ಷಗಳ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸದೇ ಆಳುವವರ್ಗಗಳು ಹೆಣೆದ ಜಾಲಕ್ಕೆ ಜಾರಿ ಹೋದರೆ ಹೇಗೆ?

ಕೋಮುವಾದಿ ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು ತಡೆಯುವ ಶಕ್ತಿ ಇರುವುದು  ಮೂರನೆಯ ಪಯರ್ಾಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲೇ

ಅಂತೂ, ದೇಶದ ಜನತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ವೈಫಲ್ಯಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಅತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಬೇಸರಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಸಿಡಿದೆದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಪಕ್ಷದ ಅಧಿಕೃತ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗಳೇ ಸ್ಪಧರ್ಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷ ತೊರೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಸೋನಿಯಾಗಾಂಧಿಯವರ ‘ಮೋದಿ ಭೂತ’ವಾಗಲೀ, ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರ ‘ಅಹಿಂದ’ವಾಗಲೀ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಯಾಮಾರಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಬಿಜೆಪಿ ತಾನೇ ಪಯರ್ಾಯವೆಂದು ಅಬ್ಬರದ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಇಳಿದು ನಂಬಿಸಲು ಹೆಣಗುತ್ತಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವುದೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್.

ಇಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ನಾಣ್ಯದ ಎರಡು ಮುಖಗಳಾಗಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಗಳಿಗೆ ಪಯರ್ಾಯವಾಗಿ ಮೂರನೆಯ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಮಹತ್ವದ ಅಂಶ. ಮೂರನೆಯ ಶಕ್ತಿಗಳು ಬಲಗೊಂಡಿರುವಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಮೂಲೆಗೊತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅಂತಹ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಸುಳ್ಳೇನಲ್ಲ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಇದು ಕೊಂಚ ಸಮಯ ಹಿಡಿಯುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೂ ಆಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಬೇರೆ ಅಡ್ಡ ದಾರಿಗಳಿಲ್ಲ. ತರ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಲ ತಳ್ಳುವ ಸಮಯವೂ ಇದಲ್ಲ.  ಮೂರನೆಯ ಪಯರ್ಾಯ ರೂಪಿಸುವ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಸಾಥ್ ನೀಡಬೇಕಾದುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಪರಿಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೇ ಸರಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ತಾನಾಗಿಯೇ ಪಯರ್ಾಯ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದು ನಿಣರ್ಾಯಕ ಸಂದರ್ಭ. ಅನುಭವದಿಂದಲಾದರೂ ಪಾಠ ಕಲಿಯದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ?

0

 
Comments Off

Posted by on 13/04/2014 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , , ,

ಎಸ್ಡಿಪಿಐ ಜೊತೆ ಜೆಡಿ-ಎಸ್ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಮೈತ್ರಿ

ಎಸ್.ವೈ.ಗುರುಶಾಂತ್

2014ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗೆ ನಾಮಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಕೆ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ 26 ರಂದು ಕೊನೆಯಾಗುವುದರೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪಧರ್ೆ ಬಹುತೇಕ ನಿಚ್ಚಳವಾದಂತಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೂ ನಾಮಪತ್ರ ವಾಪಸು ಪಡೆಯುವುದೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಚಾರ, ಮತದಾರರ ಮನವೊಲಿಕೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಆಗದೇ ಇರುವಾಗ ಮೇಲೆ, ಕೆಳಗೆ ಅಂತಾ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವುದು ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಹಾಗೂ ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಗೆಳೆದಂತೆಯೂ ಕೂಡ.

sdpi
ವಿವಿಧ ಪಕ್ಷಗಳ ಬಲಾಬಲದ ಈ ದೃಶ್ಯಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದಾದರೂ ಪ್ರಸಕ್ತವಾಗಿ ಒಂದು ವಿಶಾಲವಾದ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಕೊಡಬಲ್ಲುದು. ರಾಜ್ಯದ ಬಹಳಷ್ಟು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಹರವು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ, ಉಳಿದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವು ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿವೆ ಮತ್ತು ಜೆಡಿ-ಎಸ್ ಪಕ್ಷ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಇಡೀ ರಾಜ್ಯವ್ಯಾಪಿಯಾಗಿ ಬಲ ಹೊಂದಿರದೇ ಅದು ಕೇವಲ ಕೆಲವು ಜಿಲ್ಲೆಗಳ, ಕೆಲವು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತಗೊಂಡಿರುವುದು ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಅಂಶ. ಭವಿಷ್ಯತ್ತಿನ ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸಿದರೆ, ಈಗ ಜೆಡಿ-ಎಸ್ ನಾಯಕತ್ವ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ತಂತ್ರಗಳು ಅದನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟೂ ದುರ್ಬಲ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಳ್ಳದೇ ಬಿಡಲಾರದು ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ದುರಂತವೆಂದರೆ, ಈ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ‘ಎಡ ಪಕ್ಷಗಳು ಸಹಜ ಮಿತ್ರರು’ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅದು ಎಳ್ಳು ನೀರು ಬಿಟ್ಟಿತು. ಅದು ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ (ಕಾಂ-ಬಿ) ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಒಳಗೊಂಡ 11 ಪಕ್ಷಗಳ ಮುತುವಜರ್ಿಯ  ಮೂರನೇ ಪಯರ್ಾಯದ ನೀತಿಗಳ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾತುಕತೆಗಾದರೂ ಚಾಲನೆ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಇತರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಅನುಭವವೂ ಕೂಡ. ಆದರೆ ಅದೇ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ‘ಕಾಂ-ಬಿ’ ಗಳನ್ನು ದೂರವಿಟ್ಟು ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಇರುವ ಮತ್ತು ಅವಕಾಶಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರಲು ಅವು ಬಯಸುತ್ತವೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಬಯಸದೇ ತಮ್ಮದೇ ಶಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಳದಿಂದ ಅಧಿಕಾರದ ಭಾಗವಾಗುವ ಸಂಕುಚಿತ ನಿಲುವನ್ನೂ ತಾಳುತ್ತಿವೆ. ಬಹುತೇಕ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುವ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ರಾಜ್ಯದ ಜೆಡಿ-ಎಸ್ ಸಹ ಹೊರತಾಗಿಲ್ಲ.    ಹೀಗಾಗಿಯೇ ತನ್ನ ಸೀಮಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯುವ ‘ಅಳಿವು-ಉಳಿವಿ’ನ ಏದುಸಿರು ಕಸರತ್ತು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ.

ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಏಕೆ ಬಂತು?
ಜೆಡಿ-ಎಸ್ನಂತಹ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಚುನಾವಣೆ ನಂತರವೂ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸೆಕ್ಯುಲರಿಸಂ ಉಳಿಯಬೇಕು, ಉದಾರೀಕರಣದ ಧಾಳಿಗಳಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿರುವ ಜನತೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಅಂಶಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅವು ಕೇಂದ್ರ-ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳ ಜನವಿರೋಧಿ ನೀತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕಾಲ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತೀವ್ರ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಎಡ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಇಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಜಂಟಿ ಹೋರಾಟಗಳಿಗೆ ಸಿಪಿಐ(ಎಂ) ಪಕ್ಷ ಮುತುವಜರ್ಿ ವಹಿಸಿದರೂ ಜೆಡಿ-ಎಸ್ ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲಿಲ್ಲ. ವಿರೋ ಧ ಪಕ್ಷವಾಗಿರುವಾಗಲೂ ತಾನೊಂದು ಅಧಿಕಾರಸ್ಥ ಪಕ್ಷವೆಂದೇ ಭಾವಿಸಿತು! ಹೀಗಾಗಿ ಜನತೆಯನ್ನು ನೆಚ್ಚಿ ರಾಜಕಾರಣ ಮಾಡದ ಪರಿಣಾಮ ಅದರ ನೆಲೆ ಸೀಮಿತಗೊಂಡು ಇರುವ ನೆಲೆಯಲ್ಲೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಲ ಆಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದೆ. ಕಾಂ-ಬಿ ಗಳ ದುರಾಡಳಿತದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಅತೃಪ್ತಿಯನ್ನೇ ಗೆಲುವಿನ ನೆಲೆಯಾಗಿ ನೆಚ್ಚಿದೆ. ಹಲವು ಬಾರಿಯ ಅದರ ಸಂದರ್ಭಸಾಧಕ ನೀತಿಗಳಿಂದ ಜನರೂ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ನಂಬುವ ಸ್ಥಿತಿ ಇಲ್ಲ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು.

ತೀವ್ರವಾದಿಗಳತ್ತ ಮೈತ್ರಿಯ ಕೈ!
ಇಂದು ಅದು ಎಡಪಕ್ಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಾನ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ನಿಜ. ಆದರೆ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ  ಜಾತಿ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿರುವ  ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಜನತಾದಳವು ಮುಸ್ಲಿಂ ಧಾಮರ್ಿಕ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಬೆಂಬಲ ಗಳಿಸಲು, ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಪಡೆಯುವ  ಧಾವಂತದಲ್ಲಿ  ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಸೋಶಿಯಲ್ ಡೆಮಾಕ್ರಟಿಕ್ ಪಾಟರ್ಿ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ’ (ಎಸ್.ಡಿ.ಪಿ.ಐ.)ದ ಜೊತೆ ಸ್ಥಾನ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವುದು! ಮಂಗಳೂರು ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಅದು ಆ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟಿರುವುದು!

ಯಾವುದೀ ಎಸ್.ಡಿ.ಪಿ.ಐ. ಪಕ್ಷ?
ನಿಜಕ್ಕೂ ಇದು ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕವಾದ ಕಾಳಜಿಯನ್ನಾಗಲೀ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನಾಗಲೀ ಹೊಂದಿದೆಯೇ? ಇದರ ಹಿನ್ನೆಲೆ, ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಅದರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದ ಯಾರೇ ಆಗಲಿ ಇದನ್ನು ಒಂದು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವೆಂದು ಹೇಳಲಾರರು. ಇದು ರಾಜಕೀಯ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟಿರುವ ಅಪ್ಪಟ ತೀವ್ರಗಾಮಿ ಸಂಘಟನೆ ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ! ಇದು ಕುಖ್ಯಾತ ‘ಪಾಪ್ಯುಲರ್ ಫ್ರಂಟ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ'(ಪಿ.ಎಫ್.ಐ.)ದ ಕೂಸು. ಫ್ಯಾಶಿಸ್ಟ್ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ನ ಮರಿ ಬಿಜೆಪಿ ಇರುವಂತೆ!

ಇಂದು ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಧಾಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಕೈವಾಡ ಕಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಮೈಸೂರು ಮುಂತಾದಡೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕೋಮುಗಲಭೆಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟೂ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಘಪರಿವಾರದ ಜೊತೆಗೆ ಇವರ ತಿದಿಯೂದುವ ಕೃತ್ಯಗಳು ಉಲ್ಲೇಖಗೊಂಡಿವೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಘಪರಿವಾರದ ಜೊತೆಗೆ ಸ್ಪಧರ್ೆಗೆ ಇಳಿದು ‘ನೈತಿಕ ಪೋಲೀಸ್ಗಿರಿ’ ನಡೆಸುವುದರಲ್ಲಿ ಇವರು ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೆಂದರೆ ಮೊದಲು ಸಂಘಪರಿವಾರಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಚಟುವಟಿಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದವರು, ಇದೀಗ ಕೋಮು ತ್ವೇಷ ಬೆಳೆಯುವಂತೆ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೇರಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪೂರಕವಾಗಿ ಒಂದೇ ಗುರಿಯಿರಿಸಿ ಕಾಯರ್ಾಚರಣೆ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಅವಲಂಬನೆಯಿಂದ ಬೆಳೆಯಬೇಕೆಂದೂ, ಅದರಲ್ಲೇ ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿದೆಯೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಹೇಗೂ ಕೋಮುವಾದ-ಮತೀಯ ಮೂಲಭೂತವಾದದ ಬೇರಿನಿಂದ ಟಿಸಿಲೊಡೆದ ಒಂದೇ ಕರುಳ ಬಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲವೇ ಇವರು?

ಇದು ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಜನತಾದಳದ ಮುಖಂಡರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಅರ್ಥವಾದರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸು ಇರಬೇಕಲ್ಲ!
ಇಂದು ದೇಶದಲ್ಲಿ, ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸಂಘಪರಿವಾರ-ಬಿಜೆಪಿಗಳು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಹಲ್ಲೆ, ಧಾಳಿಗಳಿಂದ ಆತಂಕಗೊಂಡಿರುವ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಜನರನ್ನು, ಯುವಜನರನ್ನು ರಕ್ಷಕರ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಬಂದು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪಿ.ಎಫ್.ಐ.-ಎಸ್.ಡಿ.ಪಿ.ಐ. ತೊಡಗಿವೆ. ಅವರನ್ನು ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಶಕ್ತಿಗಳಾಗಿ, ಎಡ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಧೃಡವಾಗಿ ನಿಂತು ಹೋರಾಡದಂತೆ ತಡೆಯಲು ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಕಸರತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ. ಇವುಗಳ ಆಳ, ಅಗಲಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರಿಯದೇ ಕೆಲವು ಪ್ರಗತಿಪರರು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ರಕ್ಷಣೆಯೆಂಬ ಭ್ರಮಾತ್ಮಕ ಕಾಳಜಿಯಲ್ಲೂ, ಕೆಲವರು ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭದ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲೂ  ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕೈಜೋಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಾವು ಭಾರತವನ್ನು ಬೆಳಗುವ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಅವರೆಲ್ಲಾ ಅರಿಯಬೇಕು, ಅದರಿಂದ ಹೊರ ಬರಬೇಕು. ಸ್ವತಃ ಮುಸ್ಲಿಂ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರೇ ಅನುಭವದಿಂದ ಪಾಠ ಕಲಿತು ಆ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ದೂರವಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು.

ಹಾನಿಕಾರಕ, ಅಪಾಯಕಾರಿ
ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಜನತಾದಳ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅದರ ಪಾಲಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಬಂಪರ್ ಕೊಡುಗೆ ಎಂದೇ ಎಸ್.ಡಿ.ಪಿ.ಐ. ಭಾವಿಸಿದೆ. ಈ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಉಗ್ರಗಾಮಿ ಮುಖವಾಡ ಮೃದುವಾಗಿ ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಜನರ ನಡುವೆ ಹೋದರೆ ಅದಕ್ಕೂ ಬಲ ಹೆಚ್ಚುವ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ. ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ ಅದಕ್ಕೆ ಪುರಸ್ಕಾರ ಸಿಕ್ಕಿ ತಾನೂ ಸೆಕ್ಯುಲರ್, ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯವಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಅವಕಾಶ.

ಹಾಗೆ ತನ್ನ ರಾಜಕೀಯ ವಿಧಾನದಿಂದಾಗಿಯೇ ಬೆಳೆಯುವ, ವಿಸ್ತಾರಗೊಳ್ಳುವ ಎಲ್ಲಾ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಜೆಡಿ-ಎಸ್ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಕೊನೆಗೆ ಕೇವಲ ಕೆಲವೇ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿ ಸೊರಗುತ್ತಿದೆ. ಹಲವಾರು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಥ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗಳಿಲ್ಲದೇ ಬೇರೆ ಪಕ್ಷಗಳಿಂದ ವಲಸೆ ಬರುವವರಿಗೆ ಕಾದು, ಬರದಿರುವಾಗ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕಬೇಕಾದ, ಕೊನೆಗೆ ಗೆಲ್ಲುವ ಸೀಟ್ಗಾಗಿ ಕ್ಷೇತ್ರ ಬದಲಿಸುವ ಶೋಚನೀಯ ಸ್ಥಿತಿ ಜೆಡಿ-ಎಸ್ ನಾಯಕರಿಗೆ. ಕೊನೆಗೆ ಕೆಲವು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಾದರೂ ಮುಸ್ಲಿಮರು ತಮ್ಮ ಕೈ ಹಿಡಿಯಲಿ ಎಂಬ ಅಂತಿಮ ಆಶೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಎಸ್.ಡಿ.ಪಿ.ಐ. ಜೊತೆ ಕೈಜೋಡಿಸುವ ದುರಂತವನ್ನು ಜೆಡಿ-ಎಸ್ ತಂದುಕೊಂಡಿದೆ. ತಪ್ಪು ರಾಜಕೀಯ ನಿಲುವುಗಳು, ಅಸ್ತಿತ್ವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ  ಮ್ಯಾನೇಜಿಂಗ್ ರಾಜಕಾರಣದ ಹಾನಿಕಾರಕ ಕ್ರಮಗಳು ಕೇವಲ ಜೆಡಿ-ಎಸ್ನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ಪಯರ್ಾಯದ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನೇ ಹಾಳುಗೆಡವಬಲ್ಲುದು. ಉದಾರೀಕರಣದ ಭರಾಟೆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್-ಬಿಜೆಪಿ ಪಕ್ಷಗಳ ಮೂಲಕ ಕಾಪರ್ೋರೇಟ್ ರಾಜಕಾರಣದ ಏಕಸ್ವಾಮಿತ್ವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬಲ್ಲುದು. ಇದನ್ನು ಯೋಚಿಸುವ ವ್ಯವಧಾನ ಆ ನಾಯಕರಿಗೆ ಇದೆಯೇ?

ಇಷ್ಟಿದ್ದರೂ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ಪಕ್ಷಗಳು ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮತ್ತು ಏಕಸ್ವಾಮ್ಯ ಬಂಡವಾಳಗಾರರ ಅತೀ ನಿಷ್ಠ ಏಜೆಂಟ್ರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಬಹುತೇಕ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಬಂಡವಾಳಗಾರರ, ಭೂಮಾಲೀಕರ ಹಿತವೇ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಆ ವರ್ಗಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಘರ್ಷವೂ ಅನಿವಾರ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳು ಈ ವರ್ಗ ನೆಲೆಯಲ್ಲೇ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತವೆ.

ನಿಜ, ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ಇದು. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಎಡಪಕ್ಷಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಹೋರಾಟ, ಅವುಗಳ ಶಕ್ತಿಯ ಕ್ರೋಢೀಕರಣ ಮತ್ತು ಮುನ್ನಡೆ ಎಷ್ಟು ಕಠಿಣವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ವಿದ್ಯಾಮಾನಗಳು ತೆರೆದಿಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ನಿರಾಶರಾಗಬೇಕಿಲ್ಲ. ಒಂದೊಂದು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೂ ಒಂದೊಂದು ಹೊಸ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ದೇಶದ ಜನತೆ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನೇ ಬಯಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕಾಪರ್ೋರೇಟ್ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಭರಾಟೆಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಜನತೆ ಪಯರ್ಾಯವನ್ನು ರೂಪಿಸಲಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ನಿಶ್ಚಿತ.
0

 
Comments Off

Posted by on 13/04/2014 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , ,

ಆಮ್ ಆದ್ಮಿಯ ಹಿತಗಳಿಗಾಗಿ ‘ಆಮ್ ಆದ್ಮಿ ಯೋಚಿಸುವಂತಾದರೆ. . .

ಎಸ್.ವೈ.ಗುರುಶಾಂತ್

ಲೋಕಸಭೆಯ ಚುನಾವಣೆಗೆ ನಾಮಪತ್ರಗಳ ಸಲ್ಲಿಕೆ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗಳ ಪ್ರಚಾರವೂ ಕೂಡ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಇನ್ನೂ ಪ್ರಮುಖ ಪಕ್ಷಗಳ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಅಂತಿಮಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ಟಿಕೇಟ್ ನೀಡಿಕೆಯ ಹಗ್ಗ ಜಗ್ಗಾಟದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿರುವ ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿಲ್ಲ. ಟಿಕೇಟ್ ನೀಡಿಕೆಯೂ ಒಂದು ಹಣಕಾಸಿನ ವ್ಯವಹಾರವಾಗಿ ನಡೆದ ‘ಡೀಲ್ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜನರೂ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಿದೆ. ಪರಿಣಾಮ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದಂತೆ ಟಿಕೇಟಾಕಾಂಕ್ಷಿ ಅತೃಪ್ತರ ಬೆದರಿಕೆ, ಬಂಡಾಯ, ಪಕ್ಷಾಂತರಗಳು ಆರಂಭಗೊಂಡಿವೆ. ಸೆಕ್ಯುಲರ್ಗಳಿದ್ದವರು ಕಮ್ಯುನಲ್ಗಳಾಗಿ, ಕಮ್ಯುನಲ್ಗಳಾಗಿದ್ದವರು ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ಆಗುವ ‘ಮಹಾಪರಿವರ್ತನೆ’ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುಶಃ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲೇ ನಡೆಯುವಂತಹದು! ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತವಿಲ್ಲದ ಅಧಿಕಾರದ ಆಶೆ ಇಷ್ಟು ಮಾಡದಿದ್ದೀತೇ?

ಈ ನಡುವೆಯೇ ಮತದಾರರ ಮನವೊಲಿಸುವ ಭೇಟಿಗಳೂ ನಡೆದಿವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಹೆಚ್.ಡಿ.ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿಯವರಂಥ ನಾಯಕರು ಸ್ಪದರ್ಿಸುವ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕುತೂಹಲಗಳನ್ನೇ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯ ಇಂತಹ ಸುದ್ದಿಗಳ ಸುತ್ತು ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದೆ!
* * *

ಕೇಜ್ರಿ ಬಂದರು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ
ಈ ವಾರದ ಪ್ರಮುಖ ವಿದ್ಯಾಮಾನವೆಂದರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ‘ಆಮ್ ಆದ್ಮಿ ಪಕ್ಷ’ದ ನಾಯಕ ಅರವಿಂದ ಕೇಜ್ರಿವಾಲಾ ಬಂದದ್ದು. ಬಂದವರೇ ವಿಶ್ವ ಸುಂದರಿಯರ ಹಾಗೆ ಅಥವಾ ಕ್ರಿಕೆಟಿಗರೋ ಅಥವಾ ಸಿನಿಮಾ ಸ್ಟಾರ್ಗಳಂತಹ ಸೆಲೆಬ್ರೆಟಿಗಳಂತೆ ಪಕ್ಷದ ನಿಧಿಗಾಗಿ 20ಸಾವಿರ ಕೊಟ್ಟವರೊಂದಿಗೆ ಪಂಚತಾರಾ ಹೋಟೇಲ್ನಲ್ಲಿ ಊಟ, ನಂತರ ರೋಡ್ ಶೋ, ಸಭೆಗಳು-ಕಿರು ಸಂವಾದಗಳು … ಹಾಗೇ ಬೀದಿ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಚಹಾ, ತಿಂಡಿ ಸೇವನೆಯೂ …

ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವ ಮೊದಲು ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳನ್ನು ಹಿಗ್ಗಾ ಮುಗ್ಗಾ ಟೀಕಿಸಿ ಮುಖ ಪುಟದ ಸುದ್ದಿಯಾಗಿದ್ದರು ಅವರು. ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಕೆಂಗಣ್ಣಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದ ‘ಕ್ರೇಜಿವಾಲಾ’ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅವರಿಂದ ನೀರಸ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರಬಹುದು ಎಂಬ ವಾತಾವರಣವಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹಾಗಾಗಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಇಲ್ಲೂ ಮುಖ ಪುಟದ ಸುದ್ದಿಯಾದರು! ಹಾಗಾದರೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮುನಿಸಿನ ಅಥವಾ ಕೇಜ್ರಿವಾಲಾರವರ ಟೀಕೆಯ ಶಕ್ತಿಯೇನು? ನಿಜ, ಆಪ್ ನಾಯಕನ ಟೀಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಹುರುಳಿಲ್ಲದೇನಲ್ಲ. ನಿತ್ಯವೂ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಸದಾ ಮೋದಿಯನ್ನೇ ಹೊಗಳುತ್ತಾ ಚೆಡ್ಡಿ ಹಾಕಿದ ಪೂಣರ್ಾವಧಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿ ಪುಂಗಿ ಊದುವ, ಕಾಸಿಗೆ ಮಾರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಕಟು ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಅವರು ಹೇಳಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಉ ತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆ ಏನಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಎಡ ಪಕ್ಷಗಳು-ಶಕ್ತಿಗಳು, ಪ್ರಗತಿಪರರು ಇದೇ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರೂ ಅವು ಸುದ್ದಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ, ಹೇಳಿದಕ್ಕೆ ಅವುಗಳ ಸೇಡಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗುವುದೂ ತಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ ಮಾಧ್ಯಮ ವಲಯ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್ ವಲಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ಪಕ್ಷಗಳ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಎಡ ಪಕ್ಷಗಳು ನಿಜವಾದ ಪಯರ್ಾಯವಾಗುವುದನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಕೇಜ್ರಿ ಬೈದರೂ ಅದು ಕಚಗುಳಿ ಇಟ್ಟಂತೆ ಆಡುವುದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ ಉತ್ಸಾಹ, ಆದರೆ
ಅಂತೂ, ಕೇಜ್ರಿವಾಲಾರವರ ಬೆಂಗಳೂರು ಮತ್ತು ಸುತ್ತಲಿನ ಕೆಲವು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಅವರ ರೋಡ್ ಶೋ ಭೇಟಿ, ಮಾತುಗಳು ಆಪ್ನ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಲ್ಲಿ, ಅಭಿಮಾನಿ ಹಿತೈಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ತಂದಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ಐಟಿ-ಬಿಟಿಗಳ ಬೀಡಿನಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮೇಲ್ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವಲ್ಲಿ ಆಪ್ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಅವರದ್ದೆಂಬಂತೆ ಕಾಣಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆಪ್ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ರಾಜಕೀಯ ಆಂದೋಲನವೆಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ! ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡಿದ್ದ ಹೊಸ ಅವಕಾಶಗಳು, ಮುನ್ನಡೆ, ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಹೈಪ್ಗಳು ‘ಕಾಂ-ಬಿ’ಗಳ ದುರಾಡಳಿತದಿಂದ ಬೇಸತ್ತಿರುವ ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದ ಒಂದು ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಕೆಲವು ಬುದ್ದಿ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಪ್ ಬಗ್ಗೆ ಆಶಾಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿರುವುದು ಸಹಜವೇ. ಈಗ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಅಂತಹ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಈ ಭೇಟಿ ಸಹಾಯಕವಾಗಲೂ ಬಹುದು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ ರೋಡ್ ಶೋನಲ್ಲಿ ಜನರ ಸ್ಪಂದನ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಕರವಾಗಿರುವುದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ. (ಮಾಜಿ ಸಭಾದ್ಯಕ್ಷರೂ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಶಾಸಕರಾದ ರಮೇಶ್ಕುಮಾರ್ರಂತಹವರು ಶೋ ನೋಡಲು ಹೋಗಿದ್ದರು).
ಮುಂದೇನು?

ಆದರೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ ಈ ಪಕ್ಷ ಈ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಧರ್ಿಸಿರುವ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮತಗಳನ್ನಾಗಿ ಸೆಳೆದೀತೇ? ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ, ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸೆಳೆಯುವ ಮತಗಳು ಯಾರ ಸೋಲಿಗೆ ಅಥವಾ ಗೆಲುವಿಗೆ ಕಾರಣವಾದೀತು? ಅದು ಗೆಲ್ಲುವ ಸ್ಥಾನಗಳಾದರೂ ಎಷ್ಟು? ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವೋ ಎಂಬಂತೆ `ಕಾಂ-ಬಿ’ಗಳಿಗೆ ಪಯರ್ಾಯವೆಂಬಂತೆ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಆಪ್ ಶಕ್ತಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡಂತೆ ದೇಶದಲ್ಲಿಯೂ ಆದೀತೇ?

ಆಗಲಿದೆ ಎಂಬುದು ತೀರಾ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯಾಗುವುದು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಪಯರ್ಾಯದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಆಪ್ನ ಪ್ರಯೋಗ ಎಡ ಪಕ್ಷಗಳ ಮಟ್ಟಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟವೇನಲ್ಲ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಉದಾರೀಕರಣ, ಜಾಗತೀಕರಣದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಣಾಮದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿರುವ ಮಧ್ಯಮ, ಮೇಲ್ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗಗಳಿಗೆ ಅವರ ಅನಿಸಿಕೆ, ಕೇಳಿಕೆಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಸಿನಿಕತೆಗಳಿಗೆ ಇಂಬು ಕೊಡುವ ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜ. ಇದನ್ನು ನೆಲೆಯಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡು ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗಶಃ ವಿಸ್ತರಿಸಿದಂತೆ ಇಲ್ಲಿ, ಬೇರೆಡೆಗೂ ಅದು ಬಹಳ ಹೋರಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈಗಲೂ ಆಪ್ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ನೀತಿಗಳು ಉದಾರೀಕರಣದ ಆಥರ್ಿಕ ನೀತಿಗಳ ಪರಿಧಿಯನ್ನು ಮೀರುತ್ತಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅವು ಹೊಸ ಶಬ್ದಗಳ ವರಸೆಯ ಸಮರ್ಥನೆಯಾಗಿವೆ. ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್ ಕಂಪನಿಗಳ, ಖಾಸಗಿ ಬಂಡವಾಳಗಾರರ ಕೈಯಿಂದಲೇ ದೇಶದ ಆಥರ್ಿಕತೆ ಬೆಳೆಸ ಬಯಸುವವರು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು, ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯನ್ನು, ನೈಸಗರ್ಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಲೂಟಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲಾದರೂ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಎಂದು ಚಿಂತಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಈಗಲೂ ಕೇಜ್ರಿವಾಲರು ಎತ್ತುತ್ತಿರುವ ಗ್ಯಾಸ್ ಹಗರಣ, ಬೆಲೆ ನಿಗದಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ದೇಶದ ಎಲ್ಲಾ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ದುಡಿವ ಜನಕೋಟಿ ಅತ್ಯಂತ ತೀರಾ ಹಿಂದುಳಿದ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಹೊಂದಿರುವಾಗ ಕೇವಲ ಮೇಲ್ಸ್ತರದ ವಿಷಯಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆಕಷರ್ಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಳಸ್ಥರದಲ್ಲಿರುವ ಇಂತಹವರೇ ಈ ದೇಶದ ದೊಡ್ಡ ಮತದಾರರು ಎಂಬುದನ್ನು ಆಪ್ ನಾಯಕರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ಅವರ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬೆಳೆಯುವುದು ಅವರ ಜೀವನದ ಸ್ಥಿತಿ ಬದಲಾದಾಗ. ಅದಾಗುವುದು ಉದ್ಯೋಗ, ಭೂಮಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ಉಳಿವು ಬೆಳವಣಿಗೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಆದಾಗ ಮಾತ್ರ. ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೊಂದು ವೇಳೆ ಈ ನೆಲೆಯತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸಿದರೆ ಕಹಿ ಹಾಗೂ ಕಟು ರಾಜಕೀಯ ವಾಸ್ತವಗಳು, ಸತ್ಯದ ಆಳ ಗೋಚರವಾಗದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ದೇಶದ ಜನರೇ ಮಾರ್ಗದಶರ್ಿಗಳು. ಆಪ್ ಇದರತ್ತ ಹೊರಳಬೇಕಿದೆ.

ಒಟ್ಟಾರೆ ಇಂದಿನ ರಾಜಕೀಯ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಿರುವುದು, ಪಯರ್ಾಯ ಹುಡುಕುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಆಪ್ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಶ್ಲಾಘನೀಯ.

ಇನ್ನು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಪ್ ಒಟ್ಟು- -ಸ್ಪಧರ್ಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ. ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ಏಕಾಂಗಿ ಹೋರಾಟ! ಮೇಲ್ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗ ಇರುವ ಬೆಂಗಳೂರು ಮಹಾನಗರದಲ್ಲಿ ಪಡೆವ ಮತಗಳು ಫಲಿತಾಂಶದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಊಹಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅದನ್ನು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ತಳ್ಳಿ ಹಾಕಲಾಗದು ಕೂಡ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಈ ವಿಭಾಗ ಬೆಂಬಲವಾಗಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಆಪ್ನ ಸ್ಪ ಧರ್ೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಗಾಬರಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿರುವುದರಿಂದ ಅದು ಕೇಜ್ರಿವಾಲಾರ ಮೇಲೆ ತೀವ್ರ ಧಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಓ.ವಿ-ಮಾಧ್ಯಮಗಳನ್ನು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲ ತಾಣಗಳನ್ನು ಗರಿಷ್ಠವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾ ಹಾಗೂ ‘ನಮೋ ಬ್ರಿಗೇಡ್ ತಂಡಗಳ ಮೂಲಕ, ಧಾರಾಳ ಹಣ ಸುರಿದು ಪ್ರಚಾರಿಸುವ ಮೂಲಕ ತಲುಪಲು ಶತಾಯಗತಾಯ ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಯೋಗ ಪಟು ರಾಮದೇವರನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದೆ. ಇದರ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ನ ಸಕ್ರಿಯ ಪಾತ್ರವಿದೆ.

ಕೇಜ್ರಿವಾಲಾರ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಭೇಟಿ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ತತ್ಕ್ಷಣದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಅವರಿಗೆ 49 ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಬಿಜೆಪಿ ಕೇಳಿಸಿತು! ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮೇಲಿನ ಅವರ ಟೀಕೆಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಎತ್ತಿಕಟ್ಟಲು ನೋಡಿತು. ಹೀಗೆ ಆಪ್ನಿಂದ ಆಗಬಹುದಾದ ಹಾನಿಯ ಪ್ರಮಾಣ ಎಷ್ಟೇ ಇರಲಿ ಅದನ್ನು ತುಂಬಲು ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ತಂತ್ರ ಹೆಣೆಯುತ್ತಿದೆ. ಆಪ್ ಕೆಲವೆಡೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೂ ಪೆಟ್ಟು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆಪ್ನ ಶಕ್ತಿ ಸೀಮಿತವೆಂಬುದನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿರಿಸಿಯೇ ಈ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದರತ್ತ ಯೋಚಿಸಲಿ
ಒಂದು ಬಹು ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯ: ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಎರಡನ್ನೂ ಸೋಲಿಸುವುದು ತಮ್ಮ ಗುರಿಯಾಗಿದೆಯೆಂದು ಕೇಜ್ರಿವಾಲ್ ಹಲವು ಬಾರಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ಅವರ ಗುರಿಯೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಬಗೆಯನ್ನೂ ಅವರು ಯೋಚಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ‘ಆಪ್ ಒಂದರಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಇದೇ ಗುರಿ ಹೊಂದಿರುವ ಎಡ ಪಕ್ಷಗಳ ಸಹಯೋಗ ಏಕೆ ಬೇಡ? ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ವಿರೋಧಿ ಮತಗಳು ಛಿದ್ರವಾಗದಂತೆ ನೋಡುವ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲವೇ? ಆಪ್ ಯೋಚಿಸಲಿ.
0

 
Comments Off

Posted by on 28/03/2014 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , , , , , ,

ಅಧಿಕಾರದ ಧಾವಂತದಲ್ಲಿ ನಲುಗುತ್ತಿರುವ ರಾಜಕೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳು

ಎಸ್.ವೈ.ಗುರುಶಾಂತ್

ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗೆ ನಾಮಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸುವ ದಿನ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಎಡ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ ಬಹುತೇಕ ಪ್ರಮುಖ ಪಕ್ಷಗಳು ಇನ್ನೂ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಅಂತಿಮಗೊಳಿಸಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್, ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಜನತಾದಳ ಪಕ್ಷಗಳು ಕೇವಲ ಭಾಗಶಃ ಪಟ್ಟಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿವೆಯಾದರೂ ಅವೂ ಕೂಡ ಕೊನೆ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಲಾರವೆಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ ಹಲವಾರು ಕಡೆ ಈ ಪಕ್ಷಗಳು ಬೇರೊಬ್ಬರು ಹಾಕುವ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡೇ ತಮ್ಮ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗಳನ್ನು ಘೋಷಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಇವೆ. ಲೋಕಸಭೆಯ ಆ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಯ ಆಥರ್ಿಕ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ, ಜಾತಿ, ತೋಳ್ಬಲದಂತಹ ‘ಬಲಾಬಲ’ಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಅಂತಹವರಿಗಾಗಿ ಕಾದು ನಿಲ್ಲುವುದು ಆ ಪಕ್ಷಗಳ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಮತ್ತು ಸಂಘಟನಾ ದಿವಾಳಿಕೋರತನವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಮೇಲಾಗಿ ಗೆಲ್ಲುವುದೇ ಮುಖ್ಯ ಹೊರತು ಚುನಾವಣೆಯ ಹೋರಾಟ ಒಂದು ನೀತಿಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಎಂದೋ ಸಾರಿ ಬಿಟ್ಟಂತಾಗಿದೆ.

CK Jaffer Sharief - 3

ಆತಂಕಗಳು
‘ಟಿಕೇಟ್ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಗಳ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದ ಗದ್ದುಗೆಗೆ ಇನ್ನೇನು ಮೂರೇ ಗೇಣು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಬಿಜೆಪಿ ಪಕ್ಷಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಎದುರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಅತ್ಯಂತ ‘ಭಾರೀ ಗಾತ್ರದ ದಾಹಿ ನಾಯಕರುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಈ ಪಕ್ಷಗಳು, ಕೆಲವರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಹೈಕಮಾಂಡ್ಗೆ ವಗರ್ಾಯಿಸಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ‘ಲಾಭಿಗಳ ಶಕ್ತಿ ದೆಹಲಿಗೆ ವಗರ್ಾವಣೆಗೊಂಡಿದೆ. ಇನ್ನೇನು ‘ಟಿಕೇಟ್ ಸಿಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಖಾತ್ರಿಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ, ತಾವಿದ್ದ ಪಕ್ಷವನ್ನು ತೊರೆಯುವ ಇಲ್ಲವೇ ಬಂಡಾಯದ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕುವುದಕ್ಕೆ ವಂಚಿತ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಗಳು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ದಿನಗಳು ಉರುಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಈ ಪಕ್ಷದ ಒಡಲೊಳಗೆ ಕುದಿಯುತ್ತಿರುವ ಅತೃಪ್ತಿ, ಬೇಗುದಿ, ಬಂಡಾಯಗಳು ಸ್ಟೋಟಗೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ. ‘ದೇಶಸೇವೆ, ಈಶ ಸೇವೆ’ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಂತಹವರು ಅದೆಷ್ಟೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡರೂ ಅವರ ನಿಷ್ಠೆ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ, ಸ್ವಲಾಭಕ್ಕೆ-ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ! ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗಳ ಆಯ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಈ ಕಸರತ್ತು, ಪ್ರಬಲ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನೇ ನೋಡಿದರೆ ಸಂಸತ್ತಿಗೆ ಭಾರೀ ಉದ್ಯಮಿಗಳು, ಭೂ-ಗಣಿ, ದಂಧೆಗಾರರು, ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾಫಿಯಾಗಳು, ಭ್ರಷ್ಟರು ಅಧಿಕ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಆರಿಸಿ ಹೋಗುವ ಎಲ್ಲಾ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಇವೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ‘ಜನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಈ ಸಂಸತ್ತು ಬಡ ಭಾರತದ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿ, ಕೋಟ್ಯಾಧೀಶರ ಕೋಟೆಯಾಗುವ ಮತ್ತೊಂದು ಆತಂಕಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡುವಂತಿದೆ ಈಗಿನ ಸನ್ನಿವೇಶ.

ಅತೃಪ್ತಿ-ಬಂಡಾಯಗಳು
‘ಹೇಗೋ ಗೆಲ್ಲಬೇಕು, ಅಧಿಕಾರ ಹಿಡಿಯಬೇಕು’ ಎಂಬ ಒಂದಂಶದ ಧಾವಂತದಿಂದಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್, ಬಿಜೆಪಿಗಳು ಹಲವಾರು ಒತ್ತಡಗಳನ್ನು, ಎದುರಿಸುತ್ತಿವೆ ನಿಜ. ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಬರಲಿರುವ ಫಲಿತಾಂಶ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹಾಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರಿಗೆ ಕುಚರ್ಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗಂಭೀರ ಸವಾಲಿನ ಸಂಗತಿ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೂ ಕೂಡ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಡಿ.ಕೆ.ಶಿವಕುಮಾರ್, ರೋಷನ್ಬೇಗ್ರನ್ನು ಸಂಪುಟಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು. ಈಗಲೂ ಟಿಕೇಟ್ ನೀಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳು ಇವೆ. ಆದರಿಂದ ಹಾಲಿ ಸಂಸದ ಡಿಕೆಶಿಯ ಸಹೋದರನಿಗೆ ಪುನಃ ಈ ಬಾರಿ ಟಿಕೇಟ್ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಇಂತಹ ಬಲ ಇರುವ ಕೆಲವು ಹಾಲಿಗಳಿಗೆ ಟಿಕೆಟ್ನ ಖಾತ್ರಿಯೂ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಉಪ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಂಡ್ಯದಿಂದ ಗೆದ್ದಿರುವ ನಟಿ ರಮ್ಯಾಗೂ ಟಿಕೆಟ್ ಖಾತ್ರಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸನ್ನಿವೇಶ ಹಿಂದಿನಂತಿಲ್ಲ, ಹಿಂದೆ ಶ/ದಮನ ಗೊಂಡಿದ್ದ ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆ ಇದೀಗ ಗರಿಗೆದರಿದೆ. ಸಚಿವ ಅಂಬರೀಶ್ ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಸಿಂಗಾಪುರದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವುದೂ ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಕೊರತೆಯೇ. ಅಲ್ಲಿ ರಮ್ಯಾ ಮುಂದೆ ಹಲವು ಅಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗಬಹುದು.

ಇನ್ನು ಗೆಲುವಿನ ನಿರೀಕ್ಷೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ಥಾನದ ಬಯಕೆಯಿಂದಲೇ ಇಬ್ಬರು ರಾಜ್ಯದ ಸಚಿವರನ್ನು ಕಣಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಬೇಕೆಂದಿದ್ದರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು. ಸಚಿವ ಹುಕ್ಕೇರಿಯವರು ಸಿದ್ಧರಿರಲಿಲ್ಲ, ಒತ್ತಾಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಚಿವ ಅಂಜನೇಯರವರ ಹೆಸರು ಹೈಕಮಾಂಡ್ಗೆ ಹೋಗದಿರುವುದರಿಂದ ಅವರು ನಿರುಮ್ಮಳವಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ವಾರದ ಗಂಭೀರ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳೆಂದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಹಿರಿಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ನಾಯಕ, ಮಾಜಿ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವ ಜಾಫರ್ ಷರೀಫ್ರವರಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರು ಸೆಂಟ್ರಲ್ನ ಟೀಕೆಟ್ ನಿರಾಕರಿಸಿರುವುದರಿಂದ ಅವರು ತೀವ್ರ ಅತೃಪ್ತಗೊಂಡು, ಪಕ್ಷವನ್ನೇ ತೊರೆಯುವ ಸಂದೇಶ ಹೊರಡಿಸಿರುವುದು. ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ಅಂಕಣದಲ್ಲಿರುವ ತಮಗೆ ಈ ಬಾರಿ ಕೊನೆ ಬಾರಿ ಅವಕಾಶ ಕೊಡಿ ಎಂದು ಗೋಗರೆದರೂ ಹೈಕಮಾಂಡ್ ಕಿವಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳದಿರುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಸತತ ಕಿರಿ, ಕಿರಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವುದರಿಂದ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕೊನೆಗೆ ಪಕ್ಷವನ್ನೇ ತೊರೆಯುವ ಯೋಚನೆಗೆ ಈ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ನಾಯಕನನ್ನು ತಳ್ಳಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಕೇಂದ್ರದ ಸಚಿವ ವೀರಪ್ಪ ಮೊಯ್ಲಿಗೆ ಟೀಕೆಟ್ ನೀಡಲುಮೀನಾ ಮೇಷ ಎಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹೈಕಮಾಂಡ್ ವಿಳಂಬಿಸಿ ಇದೀಗ ನೀಡಿರುವುದು ತೀರಾ ಅಪಮಾನಕರ. ಮೇಲಾಗಿ ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರದ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಅಂಬಾನಿಯಂತಹ `ಕಾಪರ್ೋರೇಟ್ ಕಂಪನಿಗಳ `ಸಖ’ನಿಗೆ ಜನರಿಂದ ತೀವ್ರ ವಿರೋಧವೂ ಇದೆ ಕೂಡ. ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಬರೆ ಎಳೆದಂತೆ ಮಂಗಳೂರು ಕ್ಷೇತ್ರದ ಟಿಕೇಟ್ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯಾಗಿದ್ದ ಮೊಯ್ಲಿ ಪುತ್ರನ ಉಮೇದುವಾರಿಕೆಯನ್ನೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಆಂತರಿಕ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದು. ಅಲ್ಲಿ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಮೊಯ್ಲಿ ಮತ್ತು ಜನಾರ್ಧನ ಪೂಜಾರಿ ಬಣದ ಹಣಾಹಣಿ ಖಂಡಿತ, ಅದು ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸುವಷ್ಟು ತಾರಕಕ್ಕೆ ಮತ್ತೇ ಹೋಗಲೂ ಬಹುದು!

sriramulu - 3

ಕಳಂಕದ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕಮಲ
ಅದರಂತೇ ಬಿಜೆಪಿಯೂ ಆಂತರಿಕ ಕಿತ್ತಾಟಗಳಿಂದ ಹೊರತೇನಲ್ಲ. ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸದಾನಂದಗೌಡ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಗಂಟು ಬಿದ್ದದ್ದರಿಂದ ಹಾಲಿ ಸಂಸದ ಡಿ.ಬಿ ಚಂದ್ರೇಗೌಡ ಪಕ್ಷವನ್ನೇ ಖಾಲಿಮಾಡುವ ಸನ್ನಾಹದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಮಾಜಿ ಸಚಿವ ಅಶೋಕ್ರವರ ಸ್ವದರ್ೆಯೂ ಇಂತಹುದೇ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಂದಿದೆ. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರಿಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ, ಶೋಭಾ ಕರಂದ್ಲಾಜೆಗೆ ಉಡುಪಿ-ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ಕ್ಷೇತ್ರ ನೀಡಲಿರುವುದು ಸಿಟಿ ರವಿ ಅಸಹನೆಗೆ ಕಾರಣವೂ ಆಗಿದೆ. ಡಾ.ಯಡ್ಡಿಯವರ ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಧನಂಜಯ ಕುಮಾರ್ ನಾಯಕ ಕೈಬಿಟ್ಟದ್ದರಿಂದ ಕೆರಳಿ ಜೆಡಿ(ಎಸ್) ಸೇರಿ ಮಂಗಳೂರಿನ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಮೈಸೂರು ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಕೋಮುವಾದಿ, ಫ್ಯಾಶಿಸ್ಟ್ ವೈರಾಣು, ಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರತಾಪಸಿಂಹನೆಂಬ ಚೆಡ್ಡಿ ಪತ್ರಕರ್ತನಿಗೆ ಕೊಡಿಸಲು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಘಟನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದು ಕೊಡಿಸಿರುವುದು ಮಾಜಿ ಸಂಸದ ವಿಜಯಶಂಕರ್ ಧಿಕ್ಕಾರದ ಬಂಡಾಯದ ಕಹಳೆ ಊದಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದೆ. ತುಮಕೂರು ಬಸವರಾಜ್ಗೆ ಕೊಡುವ ವಿಷಯವೂ ರಣಾಂಗಣ ಸೃಷ್ಠಿಸಿತ್ತು. ಕುಖ್ಯಾತ ಗಣಿಗಳ್ಳರಾದ ಜನಾರ್ಧನರೆಡ್ಡಿ ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಪಕ್ಷವನ್ನು ವಿಲೀನಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡರೆ ದೇಶದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಬಿಜೆಪಿ ಉಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುವುದೆಂದು ಎನ್.ಡಿ.ಎ. ಭಾಗೀದಾರನನ್ನಾಗಿಸುವ ಹೊಸ ಸೂಚನೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಸುಷ್ಮಾ ಅಮ್ಮನ ಮುನಿಸು ಮರೆಯಾಗಿ ಈಗ ವಿಲೀನದ ತೀಮರ್ಾನ ಹೊರಟಿರುವುದು ಉಭಯತ್ರರ ದಯನೀಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಬಿಜೆಪಿಯು ಕಳಂಕದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಹಲವು ಗುಡ್ಬೈಗಳು!
ಇನ್ನೂ ಹೈಕಮಾಂಡ್ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ ಇರುವ ಜಾತ್ಯತೀತ ಜನತಾದಳವೂ ಈ ಬೇಗುದಿಗಳಿಂದ ಹೊರತೇನಲ್ಲ. ಮಾಜಿ ಸಂಸದ ನಾರಾಯಣಸ್ವಾಮಿಯವರು ಪಕ್ಷ ತೊರೆದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸೇರಿದ ಮೇಲೆ ಅವರೀಗ ಅಭ್ಯಥರ್ಿ. ಇದೀಗ ಸಂಸತ್ ಚುನಾವಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಮಯರ್ಾದೆಯಿಂದಾಗಿ ಮಾಜಿ ಸಚಿವ, ಪಕ್ಷದ ಕಾಯರ್ಾ ಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕ ಪಿ.ಜಿ.ಆರ್. ಸಿಂಧ್ಯಾರವರು ಜೆಡಿ(ಎಸ್) ಗೆ ಗುಡ್ಬೈ ಹೇಳಲು ಬಯಸಿದ್ದಾರಂತೆ. ಯಾವುದೇ ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲೇಕೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ಸರಳ ಪ್ರಶ್ನೆ! ಡಿಕೆಶಿ ಕ್ಷೇತ್ರವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ ಹೋಗಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ! ಇನ್ನು ಹಳೇ ಪರಿವಾರ ಬಿಜೆಪಿಯೇ ಗತಿ ಎನ್ನುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೂ ಹೋಗಿರುವುದು ಹತಾಶೆಯ ಪ್ರಮಾಣ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ಪ್ರಮುಖರು ಜೆಡಿ(ಎಸ್)ನಿಂದ ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡುವ ಚಚರ್ೆಗಳಂತೂ ಇವೆ. ಜೊತೆಗೆ ಸಮಾಜವಾದಿ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಿ.ಪಿ. ಯೋಗೇಶ್ವರ್ ಸೈಕಲ್ ಬಿಟ್ಟು ಕೈ ಹಿಡಿಯಲು ಬಾಗಿಲು ಬಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ!
ಇನ್ನು ಪಕ್ಷಾಂತರದ ಪರ್ವ! ಇದು ಇಂದಿನ ಚಿತ್ರಣ.

ಮೌಲ್ಯಗಳ ಅವಸಾನ
ಯಾವುದೇ ತತ್ವ-ಸಿದ್ಧಾಂತ, ಜನಪರ ಕಾಳಜಿ, ದೇಶದ ಹಿತಗಳ ಚಿಂತೆಯೇ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿ ಈ ಪಕ್ಷಗಳದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿರುವ ನಾಯಕರದ್ದು. ಇದು ಕೇವಲ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ದೇಶದ ಹಲವಾರು ಕಾಣುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರವೃತ್ತಿ. ಯಾವುದೇ ನಿದರ್ಿಷ್ಟ ನೀತಿ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಲ್ಲದೇ ಅಧಿಕಾರದಾಹವೇ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿರುವ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಪಕ್ಷಾಂತರ ಅಥವಾ ಪಕ್ಷ ನಿಷ್ಠೆಯೆಂಬುದು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗಳ ಆಯ್ಕೆಯೂ ಪಕ್ಷ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಹಣ, ಜಾತಿ, ತೋಳ್ಬಲವನ್ನೇ ಆಧರಿಸಿರುವುದರಿಂದ ಅಂತಹವರು ಸದಸ್ಯರಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಆಯ್ಕೆಗೆ ಅರ್ಹರು! ಇಂತಹ ಕೋಟ್ಯಾಧೀಶರಾಗಿರುವ ಸಂಸತ್ ಸದಸ್ಯರು ಲೂಟಿ ಹೊಡೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರೇ ಹೊರತು ಜನಪರವಾಗಿ, ದೇಶದ ಪರವಾಗಿ ಶಾಸನ ರೂಪಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ‘ಆಯಾರಾಂ, ಗಯಾರಾಂ’ ಎಂಬುದು ಅಷ್ಟೇ ಸುಲಭವಾಗಿರುವುದು.

ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಕಂಟಕ. ಅದರಲ್ಲೂ ದೇಶವನ್ನು ದುಗ್ಗಾಣಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟೂ ಮಾರಲು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್, ಬಿಜೆಪಿ ಪಕ್ಷಗಳು ತುದಿಗಾಲ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವಾಗ ಈ ಚುನಾವಣೆಗಳು ಭಾರತದ ಜನತೆಯ ಪಾಲಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ನಿಣರ್ಾಯಕ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಜನ ಇವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕೆ? ಜನರೇಕೆ ಇವನ್ನು ಸಹಿಸಬೇಕು?
0

 
Comments Off

Posted by on 19/03/2014 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , , ,

ಇದು ವಿಲೀನವೋ, ಮಲೀನವೋ?

ಎಸ್.ವೈ.ಗುರುಶಾಂತ್

ನಿರೀಕ್ಷೆಯಂತೆ 16ನೆಯ ಲೋಕಸಭಾ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಘೋಷಿಸಿದೆ. ಈ ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಂತೆ ಮತದಾನ ಏಪ್ರೀಲ್ 7 ರಿಂದ ಮೇ 12 ರವರೆಗೆ ಹಾಗೂ 16ರಂದು ಮತ ಎಣಿಕೆ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವುದರೊಂದಿಗೆ ಹೊಸ ಲೋಕಸಭೆ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬರಲಿದೆ. ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಈ ಬಾರಿ ಏಪ್ರಿಲ್ 17ರಂದು ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಮತದಾನ ನಿಗದಿಯಾಗಿದೆ. ಮೇ 5ರಿಂದಲೇ ಚುನಾವಣಾ ನೀತಿ ಸಂಹಿತೆಯು ಜಾರಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಆಯೋಗ/ ಅದರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ಆಯೋಗದ್ದೇ ದಬರ್ಾರು! ಆದರೆ ಆಯೋಗವು ಒಂದು ನೆನಪಿಡಬೇಕಾದ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಅದಕ್ಕೂ ನೀತಿ ಸಂಹಿತೆ ಇದೆ ಎಂಬುದು. ಇಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಅತಿರೇಕಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಬಾರದು, ಜನರ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಹಕ್ಕು, ಅವಕಾಶಗಳು ನಿರ್ಭಂ ಧಗೊಂಡು ಹಾನಿಗೀಡಾಗಬಾರದು. ಚುನಾವಣೆಗಳು ನಡೆಯುವಾಗಲೂ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಗಣರಾಜ್ಯದ ಸಂವಿಧಾನವೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು. ಆಯೋಗದ ಅಧಿಕಾರ ಅಭಾದಿತವಾಗಿ ಚಲಾಯಿಸುವಂತಿರಬೇಕು, ನೀತಿಗಳು ಜಾರಿಯಾಗಬೇಕು ಅಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಮಟ್ಟ ಹಾಕಲು, ಅವನ್ನು ಎಸಗುವವರ ಮೇಲೆ ಕಠಿಣ ಕ್ರಮ ವಹಿಸಲು ನಿಷ್ಠುರವಾಗಿರಬೇಕು. ಆದರೆ ಅಧಿಕಾರಸ್ತರಿಗೆ, ಧನಿಕರು-ಪಟ್ಟಭಧ್ರರ ಮುಂದೆ ಈ ಸಂಹಿತೆಗಳು ಕುಂಯ್ಗುಟ್ಟಿ ಮಂಡಿಯೂರಬಾರದು. ಧನ ಬಲ, ತೋಳ್ಬಲಗಳ ಅಟ್ಟಹಾಸದ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ, ಹಲವು ಘಟನೆಗಳ ಅನುಭವದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿಯೇ ಇದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕಾಯಿತು.
* * *

Kannur

ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಚುನಾವಣಾ ಘೋಷಣೆಯಾದುದು ಈಗ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಲನ ಮೂಡಿಸಿರುವುದುಸಹಜ. ಗೆಲ್ಲುವ ಕುದುರೆಗಳಿಗಾಗಿ, ವರಸೆಗಳು ಆರಂಭವಾಗಿವೆ. ಟಿಕೇಟ್ ಸಿಗದ ಅತೃಪ್ತರನ್ನು ಸೆಳೆಯಲು ಕೆಲವರು ಹೊಂಚು ಹಾಕಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ. ನೀತಿಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಜನರ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ವಿಫಲವಾಗಿರುವ ಪಕ್ಷಗಳು ಹಣ-ಅಂತಸ್ತು, ಜಾತಿ, ನೇತಾಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಚುನಾವಣೆಗೆ ತಾವು ಸಿದ್ಧರು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಪಕ್ಷಗಳು ಈಗಲೂ ತಮ್ಮ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ನಂತರ ಬಂಡಾಯಗಳು ಸ್ಪೋಟಗೊಳ್ಳುವುದು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿರುವ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿವೆ.
* * *

ಅಧಃಪತನಕ್ಕೆ ಹಸಿರು ನಿಶಾನೆ
ಹೇಗಾದರೂ ಅಧಿಕಾರ ಹಿಡಿಯಲೇಬೇಕೆಂಬ ಧಾವಂತ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದಾದರೂ ಅತಿಯಾಗಿ ತಿಣುಕುತ್ತಿರುವುದು ಬಿಜೆಪಿಯಲ್ಲೇ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ತನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಸಿಗದೇ ಹೋದರೆ ಸಿದ್ದು ಗಾದಿಗೆ ಕುತ್ತು ಬರಬಹುದೆಂಬ ಕತ್ತಿ ಪ್ರದರ್ಶನವಿದೆ. ಬಿಜೆಪಿಯಂತೂ ತನ್ನ ನೆಲೆ, ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಭ್ರಷ್ಟ, ಅಕ್ರಮಗಳ ಆರೋಪಿ, ಕಳಂಕ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿಯು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರನ್ನು ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದೇ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇದೀಗ ಭಾರೀ ಗಣಿಗಳ್ಳತನ, ಅಕ್ರಮಗಳು, ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗಳ ಗಾಲಿ ಜನಾರ್ಧನರೆಡ್ಡಿ ಮಾಫಿಯಾ ಕೂಟವನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮುಂದಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ ಜೈಲು ಪಾಲಾಗದೇ ಈಗಲೂ ಹೊರಗೆ ಇರುವ ಗಾಲಿ ಗಾಡಿ ಓಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಬಹಿರಂಗ ನೇತೃತ್ವದ ಬಿ.ಎಸ್.ಆರ್. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವನ್ನು ವಿಲೀನಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಹೈಕಮಾಂಡ್ ಹಸಿರು ನಿಶಾನೆ ತೋರಿಸಿ ಅಧಃಪತನದ ರಾಜಕಾರಣವೇ ತನ್ನ ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯವೆಂದು ತೋರಿಸಿದೆ.

ಪಾಪಿಗಳ ಪಾದವೇ ಪವಿತ್ರ!
ಓಟಿಗಾಗಿ, ಕಳ್ಳ ನೋಟಿಗಾಗಿ. .
ಈಗಿರುವ ಹಲವು ಸಂಸದರ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಖಚಿತವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಪ್ರಾದೇಶಿಕವಾರು ಅಥವಾ ಕ್ಷೇತ್ರವಾರಾಗಿ ತನ್ನ ಮತದಾರರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಮೊರೆ ಹೋಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಹೊಸ ಮಿತ್ರರ ಗಳಿಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವಾಗಿರುವಾಗ ಹಳೆಯ ಪಾಪಿಗಳ ಪಾದವೇ ಗತಿ ಎನ್ನುತ್ತಿರುವುದು. ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಪಕ್ಷವನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದರಿಂದ ರೆಡ್ಡಿಗಳ ಬಲ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಮೂಲಕ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಜನಾಂಗದ ಮತವನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ಭರವಸೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದೆ. ಇದು ಬಳ್ಳಾರಿ, ಚಿತ್ರದುರ್ಗ, ರಾಯಚೂರು, ಕೊಪ್ಪಳದಂತಹ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರಬಹುದು ಎಂಬ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಅದಕ್ಕೆ! ಹೀಗಾಗಿ ಹೈಕಮಾಂಡ್ ಸಹ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಮುನಿಸು-ಮುಸುಕು
ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಇದಕ್ಕೆ ತೋರಿಸಲಾದ ವಿರೋಧ ಈಗ ಹೇಗೆ ಮರೆಯಾಯಿತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಯಾವ ನಾಯಕರೂ ಸಮರ್ಪಕ ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಜನರಿಗೆ ಉತ್ತರದಾಯಿತ್ವವೇ ಇಲ್ಲದವರಿಂದ ಇದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದೂ ತಪ್ಪಾದಿತೇನೋ! ಆದಾಗ್ಯೂ ರೆಡ್ಡಿ ಮಾಫಿಯಾಗಳಿಂದ ಅಪಾರವಾದ ಹಣ, ಗಣಿ, ಕಪ್ಪ ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಭರಪೂರ ಪಡೆದಿರುವ ಗಡ್ಕರಿ, ಜೇಟ್ಲಿ, ಸುಷ್ಮಾ, ಅದ್ವಾನಿ, ಅನಂತಕುಮಾರ್, ಈಶ್ವರಪ್ಪನಂತಹ ಫಲಾನುಭವಿ ನಾಯಕರಿರುವಾಗ ವಿರೋಧವೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಬಲವಿದ್ದೀತು? ನಿಜ, ಈಗ ಬಿಜೆಪಿ ಹೈಕಮಾಂಡ್ನಲ್ಲಿ ಶ್ರಿರಾಮುಲುವಿನ ಬಿಎಸ್ಸಾರ್ ವಿಲೀನಕ್ಕೆ ಸುಲಲಿತವಾದ ಸ್ಥಿತಿ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದು. ಅವರ ‘ತಾಯಿ’ಯೇ (ವಿರೋ ಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕಿ ಸುಷ್ಮಾ ಸ್ವರಾಜ್)ಈಗ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರಂತೆ. ಇದೂ ಸಹ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವೇನಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗುವ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುಷ್ಮಾ ಒಬ್ಬರು/ಒಬ್ಬರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಈ ‘ಮಹಾತಾಯಿ’ಯನ್ನು ದೇಶದ ಪ್ರಧಾನಿ ಮಾಡುವುದೇ ತಮ್ಮ ಪರಮ ಧ್ಯೇಯವೆಂದು ಗಾಲಿ ಕಂಪನಿ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸಾರಿತ್ತಲ್ಲಾ, ಆದರೆ ಇದೀಗ ರಾಮುಲು ರೆಡ್ಡಿಗಳು ಮೋದಿಗೆ ಜೈ ಎನ್ನುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಗಾಗಬೇಡ. ಮೇಲಾಗಿ, ಸಿಬಿಐ ಕುಣಿಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಇವರೊಂದಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡರೆ ನಾಳೆ ಕುಣಿಕೆ ಹಿಗ್ಗಿ ಅಮ್ಮನ ಕತ್ತು ಕುಣಿಕೆ ಸೇರುವಂತಾದರೆ? ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಹೇಗಿದ್ದರೂ ಮೋದಿಯೇ ಅಲ್ಲವೇ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗುವುದು, ಅವರೇ ತಾನೆ ಕೇಸ್ಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ದಾತನಾಗುವುದು.

ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅವರದ್ದೇ ಆದ ಸಂದರ್ಭಸಾಧಕ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಾರೆ. ಬಿಜೆಪಿಯಲ್ಲಂತೂ ಯಾರದ್ದೇ ವಿರೋಧಗಳೇನಿದ್ದರೂ ಅವು ಸಾಂಕೇತಿಕ. ನೀತಿ, ನಿಯಮ, ನಿಯತ್ತುಗಳೂ ಸಹ. ಬಿಜೆಪಿ ತಾನು ಹೇಳಿಕೊಂಡಂತೆ ಯಡ್ಡಿ-ರೆಡ್ಡಿಗಳು ಹೊರಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ ಪರಿಶುದ್ಧನಾದೆನೆಂಬ ಹೇಳಿಕೆಯೂ ವಂಚನೆಯದ್ದೇ. ಈಗಲೂ ಅದು ಗಣಿಗಳ್ಳರು, ಭೂಮಾಫಿಯಾಗಳ ಕೂಟವಾಗಿರುವುದು ವಾಸ್ತವ. ಇಂತಹವರು ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದು ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ಹಿಡಿಯುವಂತಾದರೆ ಭಾರತ ಉಳಿದೀತೇ?

ನಡು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕೈ ಬಿಟ್ಟ ನಾಯಕ!
ಅದೇ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ಭಂಟರನ್ನೇ ನಡು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕೈ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಜೆಪಿಯಲ್ಲಿ ಸುಖಾಸನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಡಾ. ಯೆಡ್ಡಿ ವಿರುದ್ಧ ತೀವ್ರ ಟೀಕೆಗಳು ಹರಿಯತೊಡಗಿವೆ. ಮಾಜಿ ಮಂತ್ರಿ ಧನುಂಜಯಕುಮಾರ್, ವಿಧಾನ ಪರಿಷತ್ ಸದಸ್ಯರಾದ ಎಂ.ಡಿ. ಲಕ್ಷ್ಮಿನಾರಾಯಣರವರು ಬಿಜೆಪಿಯ ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ನಾಯಕರ ವಿರುದ್ಧ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಬೈದದ್ದೇ ಯೆಡ್ಡಿ ಕುಮ್ಮಕ್ಕಿನಿಂದ ಎಂದೂ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ನಾಯಕ ಒಳಗೆ, ನಿಷ್ಠರು ಹೊರಗೆ! ನಂಬಿದವರಿಗೆ ನಾಮ ಹಾಕಿ ದೆಹಲಿ ಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಟು ನಿಂತಾಗಲಾದರೂ ಕೆಲವು ಸತ್ಯಗಳು ಹೊರ ಬಂದವಲ್ಲಾ! ಇನ್ನಷ್ಟೂ ಬರಲಿ ಎಂದು ಜನ ಆಶಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನಿಲ್ಲಾ!
0

 
Comments Off

Posted by on 16/03/2014 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , , , , , , ,

ಕಾವಲು ನಾಯಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಮಸಲತ್ತು

ಎಸ್.ವೈ.ಗುರುಶಾಂತ್.

ವಿಧಾನಸಭಾದ ಬಜೆಟ್ ಅಧಿವೇಶನ ಇದೀಗ ಫೆಬ್ರ.25ರಂದು ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ. ಹಣಕಾಸು ಮಂತ್ರಿಗಳೂ ಆಗಿರುವ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರು ಬಜೆಟ್ ಮಂಡಿಸಿರುವಲ್ಲಿ ಹೊಸತನವೇನಿಲ್ಲ. ಮುಂಬರಲಿರುವ ಲೋಕಸಭೆಯ ಚುನಾವಣೆಯ ಲಾಭದ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿರಿಸಿದ್ದರೂ ಈ ಬಜೆಟ್ ಮಾಂತ್ರಿಕತೆಯನ್ನೇನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಿಲ್ಲ. ಹೊರಗಿನಿಂದ ಸಾಲ ಎತ್ತುವಳಿಯ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕೀಲಿ ಕೈ ಎಂದೇ ನಂಬಿ ನಡೆದಿರುವುದು, ತೆರಿಗೆಯ ಹೊರೆ ಜನರ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ದಾಟಿಸುವ ಕಲಾವಂತಿಕೆಯೇ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯ ಗುಟ್ಟು ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಹೊಸತೇನಿರಲು ಸಾಧ್ಯ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಈ ಅಧಿವೇಶನ ರಾಜ್ಯದ ಜನರ ಮೂಲಭೂತ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚಚರ್ಿಸುವುದಾಗಲೀ, ಪರಿಹಾರ ಒದಗಿಸುವಲ್ಲಿಯೇ ಆಗಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ ಹೆಜ್ಜೆ ಇರಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಹೀಗಿರುವಾಗ ಈ ಅಧಿವೇಶನ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುವ ಹೊಸ್ತಿಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿದ್ಯಾಮಾನ ರಾಜ್ಯದ ಜನರನ್ನು ಆತಂಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದೆ. ಅದೆಂದರೆ ಕನರ್ಾಟಕ ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ಕಾಯ್ದೆಗೆ ತರಲು ಹೊರಟಿರುವ ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳು!

ಹೀನ ಇಚ್ಚೆ
‘ಯಾವುದೇ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಆಕ್ರಮಗಳ ಕಳಂಕವಿಲ್ಲದ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರು ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ, ತನ್ನದು ಸ್ವಚ್ಛ ಸರಕಾರ’ವೆಂದೆಲ್ಲಾ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸಾರುತ್ತಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ವರುಷ ತುಂಬುವ ಮೊದಲೇ ಭ್ರಷ್ಟರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಗಹನವಾದ ಹುನ್ನಾರಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಅನುಮಾನವನ್ನು ಬಲಗೊಳಿಸಿದೆ. ಕಳೆದ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಅಕ್ರಮಗಳ ಆರೋಪಿಗಳಾದ ಕಳಂಕಿತರನ್ನು ಸಂಪುಟಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡದ್ದೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ನಿಜ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಬಯಲಿಗಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಇದೀಗ ಕನರ್ಾಟಕ ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ಕಾಯ್ದೆಗೆ ತರಲು ಹೊರಟ ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳ ಪ್ರಯತ್ನ ಅದರ ಮುಂದುವರಿಕೆಯೇ? ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಹಗರಣಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಹಾಕುವ, ತನಿಖೆ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ತನ್ನ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೇ ಇರಬೇಕೆಂಬ ಹೀನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಈ ಮೂಲಕ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸಾರಿತು.

ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತದಲ್ಲಿ
ಕನರ್ಾಟಕ ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಕನರ್ಾಟಕ ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ಕಾಯ್ದೆಗೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಹೆಸರಿದೆ. 1966 ರಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಆಡಳಿತ ಸುಧಾರಣಾ ಆಯೋಗವು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ದೂರು ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದ ಮಧ್ಯಂತರ ವರದಿಯು ಲೋಕಪಾಲ ಅಥವಾ ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಅಧಿಕಾರ ನೀಡಿ ಅವು ಕಾರ್ಯವೆಸಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ವರದಿಯನ್ನು ಆಡಳಿತ ಸುಧಾರಣಾ ಆಯೋಗದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿದ್ದ ಮೊರಾಜರ್ಿ ದೇಸಾಯಿಯವರು ನೀಡಿದರು. ಆ ನಂತರ ಲೋಕಾಯುಕ್ತಕ್ಕೆ ಚಾಲನೆ ಬಂತು. ಆ ಬಳಿಕ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಅಡಿ ಇಡಲಾಯಿತು. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ 1971 ರಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಸಕರ್ಾರ ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು. (ಹಿಂದೆ ಮೈಸೂರು ಆಡಳಿತಗಾರರು ಇಂತಹ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮೊದಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದರು ಎಂಬ ಪ್ರಸ್ಥಾಪವೂ ಇದೆ) ನಂತರ ರಾಜಸ್ಥಾನ, ಬಿಹಾರ, ಉ.ಪ್ರದೇಶ, ಕನರ್ಾಟಕ ಮುಂ. ಸರಕಾರಗಳು ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದವು.

ಆದರೆ ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಆ ಸರಕಾರಗಳು ನೀಡಿದ ಅಧಿಕಾರಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸುವಾಗ ಇವುಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಕನರ್ಾಟಕದ್ದೇ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ಕಾಯ್ದೆಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಬಲ ಕಾಯ್ದೆಯೆಂದರೆ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ್ದೇ. ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಅತೀ ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸಿದ್ದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸೇ. ಇಲ್ಲೂ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೂ ಈ ಕನರ್ಾಟಕ ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ಕಾಯ್ದೆ 1984 ಜೂನ್ 6ರಂದು ಅಂಗೀಕಾರಗೊಂಡು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸೇತರ ಸರಕಾರದ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ, ಅಂದಿನ ಜನತಾಪಕ್ಷದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರ್ರಿಯಾಗಿದ್ದವರು ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಹೆಗಡೆಯವರು. ಆ ಬಳಿಕ ಈ ಕಾಯ್ದೆಗೂ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ (1986,88,91,2000,2010 ..) ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟೂ ಬಲಪಡಿಸಲು ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳೂ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಆಥರ್ಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಆ ಕಾಲಘಟ್ಟದ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳು, ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ತರಲೇ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವು ಜನತೆಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪರಿಹಾರ ತರುವಂತಹ, ನ್ಯಾಯ ನೀಡಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯವನ್ನು, ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಾಯುವಂತಹ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾದ ಉದಾರೀಕರಣದ ಆಥರ್ಿಕ ನೀತಿಗಳ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳು, ಅದರಿಂದ ನಾಗರೀಕರಿಗೆ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಆಡಳಿತದ ಅಪರಿಮಿತ ಹಾನಿ, ಹಿಂದೆಂದೂ ಕಾಣದ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಅಕ್ರಮ, ಹಗರಣಗಳು ಸ್ಪೋಟಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಬಲಿಷ್ಠ ಲೋಕಪಾಲ್ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಬಲ ಆಂದೋಲನವೇ ನಡೆದವು.

ಇಲ್ಲಿ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಲೋಕಾಯುಕ್ತರು ಪಡೆದ ದೂರುಗಳು, ನಡೆಸಿದ ತನಿಖೆಗಳು ಹೊರ ತಂದ ಭೂ ಹಾಗೂ ಗಣಿ ಹಗರಣಗಳು ದೇಶವನ್ನ ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳಿಸುವಂತಹವು. ಇವುಗಳೂ ಒಳಗೊಂಡು ಹಿಂದಿನ ಹಲವು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಆರೋಪಿತರು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ದೋಷ ಮುಕ್ತರಾಗುವ ಇಲ್ಲವೇ ಸರಕಾರಗಳು ತನಿಖೆಯನ್ನು ವಿಳಂಬಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸುವ ಪ್ರಕರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಲ ನೀಡಬೇಕು, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕಾಯ್ದೆಗೆ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತರಬೇಕೆಂಬ ಒತ್ತಾಯಗಳು ಎಲ್ಲಾ ರಂಗಗಳಿಂದ ಬಂದಿದೆ. 2012 ರ ನವೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ 16 ಲೋಕಾಯುಕ್ತರಿದ್ದ 11ನೆಯ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ಸಮ್ಮೇಳನವು ಸಹ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಧಿಕಾರದ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿ ನಿದರ್ಿಷ್ಟ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದೆ. ನಿಜ, ಈ ಬಗ್ಗೆ ಚಚರ್ಿಸಿ ನವ್ಮು ಸಂವಿಧಾನಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಲಕ್ಷಿಸಿ ಬದಲಾವಣೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಧಿಕಾರಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕಿದೆ.

ತರಾತುರಿಯ ಅರ್ಥವೇನು?
ಹೀಗಿರುವಾಗ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರ ಸರಕಾರದ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಇದ್ದವು. ಆದರೆ ಅವರು ಲೋಕಾಯುಕ್ತವನ್ನು ಬಲಗೊಳಿಸುವ ಬದಲು ಅದನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟೂ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುವ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಇಳಿದದ್ದು ತೀವ್ರ ಖಂಡನೀಯ. ಅದು ಕೇಂದ್ರದ ಲೋಕಪಾಲ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳನ್ನು ತರಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಒಂದು ನೆಪ ಅಷ್ಟೇ. ಇಂತಹ ಪ್ರಮುಖ ಕಾಯ್ದೆಗೆ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತರುವಾಗ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲವೇ? ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳು ಏನು ಎಂಬುದಾಗಲೀ ಹೊರಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೇ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚಚರ್ೆಯೂ ಇಲ್ಲದೇ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಅಂಗೀಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಸದನದಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಿದ್ದಾರೂ ಯಾಕೆ? ಇದರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಸ್ವತಃ ಲೋಕಾಯುಕ್ತರಾದ ನ್ಯಾ.ಭಾಸ್ಕರರಾವ್ರವರು ರಾಜ್ಯಪಾಲರನ್ನು ಕಂಡು ತೀವ್ರ ಆಕ್ಷೇಪ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸದಿದ್ದರೆ, ಅಲ್ಪ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಾದರೂ ಕೆಲವು ಗಣ್ಯರುಗಳ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಿರೋಧ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹಿಂದೆ ಬೆಳಗಾವಿ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಕಗ್ಗೊಲೆ ಮಾಡಿ ‘ಎಸ್ಮಾ ಕಾಯಿದೆ’ಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದಂತೆ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಮುಗಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರೇನೋ!

ಸರಕಾರ ಮಂಡಿಸಿರುವ ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳಂತೆ (ವರದಿಯಾಗಿರುವಂತೆ) ಜನತೆ ಆಡಳಿತದ ದುರಾಡಳಿತ ಬಗ್ಗೆ ದೂರು ನೀಡುವಂತಿಲ್ಲ. ಅದೇನಿದ್ದರೂ ಕೇವಲ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ನೀಡಬೇಕು. ಈ ತಿದ್ದುಪಡಿಯಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ತನಿಖೆಗಳನ್ನು ವಿಚಕ್ಷಣಾ ದಳವೇ ನೋಡುತ್ತದೆ. 9 ಜನರ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸದಸ್ಯರು ಒಪ್ಪಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಧಾಳಿ ಅಥವಾ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಬಹುದು. ಈಗಿರುವಂತೆ ಲೋಕಾಯುಕ್ತರು ಮತ್ತು ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ಪೋಲೀಸರು-ಎ.ಡಿ.ಜಿ.ಪಿ. ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ/ಅದರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ. ಸದ್ಯದ ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ ಅಕ್ರಮ ಭೂ ಹಾಗೂ ಗಣಿ ಹಗರಣದಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿರುವ ಉನ್ನತ ಐ.ಎ.ಎಸ್., ಐ.ಪಿ.ಸಿ. ಮತ್ತು ಐ.ಎಫ್.ಎಸ್. ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಆರೋಪಗಳಿದ್ದರೂ 5 ವರುಷಗಳಾದರೂ ಇದುವರೆವಿಗೂ ವಿಚಾರಣೆಯೇ ಮುಗಿಯಲಿಲ್ಲ, ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿಚಕ್ಷಣ ದಳದವರೇ ಅಡ್ಡಗಾಲು ಹಾಕಿರುವುದು ಎಂದು ಎಸ್.ಆರ್.ಹಿರೇಮಠ್ ದೂರಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನು ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಸೂಚನೆಯಂತೆ ಉನ್ನತ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಮೇಲಿನ ದೂರಿನ ತನಿಖೆಗೆ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಹಿರಿಯ ಐ.ಎ.ಎಸ್.ಅಧಿಕಾರಿಯಿಂದ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದರೆ ದೂರು ಬಂದ ಸರಕಾರದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಮೇಲೆ ಈ ಅಧಿಕಾರಿ ನಿಷ್ಟುರ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೋ? ಇಂತಹ ಹಲವರು ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿನ ಲೋಕಾಯುಕ್ತರಾದ ನ್ಯಾ.ಸಂತೋಷ ಹೆಗಡೆ, ಮಾಹಿತಿ ಹಕ್ಕುಗಳ ಹೋರಾಟಗಾರ ಎಸ್.ಆರ್.ಹಿರೇಮಠ್ ಮುಂತಾದವರು ಎತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರದ ಈ ಕ್ರಮವನ್ನು ಸಿಪಿಐ(ಎಂ) ರಾಜ್ಯ ಸಮಿತಿಯು ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿ, ಖಂಡಿಸಿದೆ, ಹಿಂತೆಯಲು ಆಗ್ರಹಿಸಿದೆ. ಈ ತಿದ್ದುಪಡಿಗಳನ್ನು ಮುಂದಿನ ಮುಂಗಾರು ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಲು ಮುಂದೂಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸರಕಾರ ಹೇಳಿರುವುದು ಆತಂಕವನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಖಂಡಿತ ಮಂಡಿಸಲೇಬಾರದು, ಅಂಗೀಕರಿಸಬಾರದು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ನೈತಿಕತೆ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಲೋಕಾಯುಕ್ತವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲಿ.

ಭ್ರಷ್ಟರನ್ನು, ಶಿಷ್ಟರನ್ನಾಗಿಸುವ ವರಸೆಯೇ?
ಸರಕಾರ ದುರಾಲೋಚನೆಯ ಈ ಕ್ರಮಗಳು ಖಂಡಿತಕ್ಕೂ ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಲಗೊಳಿಸುವ ಬದಲು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುವ ಹುನ್ನಾರವಲ್ಲದೇ ಬೇರೇನಿಲ್ಲ. ಸಂಪುಟದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಿರುವ, ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷದ ಸುತ್ತ ಇರುವ ‘ಕಳಂಕಿತ ಕಪ್ಪು ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಬಿಳಿ ಮಾಡುವ’ ಕುತಂತ್ರವೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮುಂದೆಯೂ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ಬಿಜೆಪಿ ಸರಕಾರದಂತೆ ಮನಬಂದಂತೆ ಅಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಎಸಗಲು ಇದು ಪೂರ್ವಸಿದ್ಧತೆಯೂ ಆಗಿರಬಾರದೇಕೆ? ಕೆಲವರ ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ಅಕ್ರಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬಾಯ್ತುಂಬಾ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ದೇಶದ ಇತರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಈಗಲೂ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಕರಾಳ ದಂಧೆಗಳು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿರುವುದೇನಲ್ಲ. ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರವೇ ಮಹಾ ಭ್ರಷ್ಟರ ಕೂಟ ಅಲ್ಲವೇ? ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮೇಲಂತೂ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಲೂಟಿ ಮಾಡದೇ ಇರುತ್ತಾರೇನು?

ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ, ಶಾಸನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿನ ಅಧಿಕೃತ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳೂ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುವುದು! ಅಥವಾ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಯಾಡಿಸಿರುವುದು! ಇದು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವೇನಲ್ಲ. ಇವರೂ ಅವರ ಸಹೋದರರೇ ಅಲ್ಲವೇ?

ದ್ರೋಹ
ಇವೆಲ್ಲಾ ‘ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ’ದ ಪ್ರತಿಪಾದಕರಾದ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರ ಮೂಲಕವೇ ಆಗುತ್ತಿದೆ. ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರು ಇಬ್ಬಂದಿ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಇದು ನಿಜವೇ ? ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ‘ಅಹಿಂದ’ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರು ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅಧಿಕಾರದ ಕುಚರ್ಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ದು ಸಿದ್ಧರೇ? ಇಲ್ಲವೆಂದರೆ ಪ್ರಜ್ರಾಪ್ರಭುತ್ವ, ನ್ಯಾಯ-ನೀತಿ ಬಿಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ವಿಲೀನವಾಗುತ್ತಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ, ಆಶ್ಚರ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿಯೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹುಲುಸಾಗಿ ಮೇಯಲು, ಜನರನ್ನು ಯಾಮಾರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಿರುವುದು ವ್ಯಾಪಾರ-ಲಾಭ. ಅಂದರೆ ಸದಾ ದ್ರೋಹ ಚಿಂತನೆ, ಇದುಇನ್ನಷ್ಟೂ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕೇ?
0

 
Comments Off

Posted by on 15/03/2014 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , , ,

ಗೆಲ್ಲುವ ಹಗಲುಗನಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಮೋದಿಯವರೇ: ಭಾರತವನ್ನು ಸೋಲಿಸುವಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಪರಿವಾರದ ಪಾತ್ರವಿಲ್ಲವೇ?

ಎಸ್.ವೈ.ಗುರುಶಾಂತ್

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ಪಕ್ಷಗಳ ವೈಫಲ್ಯಗಳು, ಅವುಗಳ ತಾತ್ವಿಕ-ರಾಜಕೀಯ ದಿವಾಳಿತನಗಳು ಮೂರನೆಯವರಿಗೆ ಲಾಭವಾಗಬಾರದು ಎಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಂಶದತ್ತ ಈ ಪಕ್ಷಗಳು ತಮ್ಮ ಗಮನ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ವಿರುದ್ಧದ ಅತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತನ್ನತ್ತಲೇ ಸೆಳೆಯಲು ಬಿಜೆಪಿ ಕಾರ್ಯಮಗ್ನವಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಡೆಸಲಾದ ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳು ಬಿಜೆಪಿ ನೇತೃತ್ವದ ಎನ್ಡಿಎ ಮುಂದೆ ಓಡುವ ಕುದುರೆ ಎಂದು ಬಿಂಬಿತವಾಗುತ್ತಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಪಾತದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳು ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ. ಅಧಿಕಾರದ ಬಹುಮತಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಬಹುದೆಂದೂ ಮೋದಿಯ ಮೋಡಿಯೇ ಎಲ್ಲಾಕಡೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡರೂ ಸ್ಥಾನಗಳ ಗಳಿಕೆ ಎಲ್ಲಿಂದ, ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಖಾತ್ರಿ ಪಡಿಸುವುದು ಬಿಜೆಪಿ ನಾಯಕತ್ವಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಹಲವಾರು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗಳ ಆಯ್ಕೆಯೂ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ತಂದಿಡುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನಗಳೂ ಇಲ್ಲ. ಇಂತಹುಗಳ ನಡುವೆಯೇ ತನ್ನ ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಚಾರದ ತಾಲೀಮನ್ನು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಜನಮನ ತಲುಪಲು ಹೆಣಗುತ್ತಿದೆ.

2

ಭ್ರಮಾಲೋಕ
ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದ ರಾಜ್ಯ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿನ 19ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ವಿಶ್ವಾಸವೇ ಈಗ ಅದಕ್ಕಿಲ್ಲ, ಆದಾಗ್ಯೂ 20 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಮೀರುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಕೆಲವು ನಾಯಕರ ಮಾತು ಕೇವಲ ಬೂಟಾಟಿಕೆಯದ್ದು. ಪಕ್ಷದಿಂದ ಹೊರ ಹೋಗಿದ್ದ(ಹಾಕಲಾಗಿದ್ದ) ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಸೇರಿದ ಕೂಡಲೇ ಒಂದು ಪವಾಡ ನಡೆದು ಬಿಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತಿದೆ. ಸ್ವತಃ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ತಾವು ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗಳಾಗುವುದು ಒಳಗೊಂಡು ತನ್ನ ಕೆಲವು ಬೆಂಬಲಿಗರಿಗೆ ಟಿಕೇಟು ಕೊಡಿಸಲು ಹೆಚ್ಚು ಕಸರತ್ತು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ತಾವು ಅಂದುಕೊಂಡಂತೆ ಸುಲಲಿತ ಜಾಗವೂ ಸಿಗದೇ ಬಿಗಿ ಹಿಡಿದು ಓಡಾಡುತ್ತಿರುವಂತಿದೆ. ಈ ಮಿಲನದ ವಿದ್ಯಾಮಾನವೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದಷ್ಟು ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ತಂದಿಲ್ಲ. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಕಳಂಕಹೋಗಿಲ್ಲ. ಕೇಂದ್ರದ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಮಹಾ ನಾಯಕರು ಮಾತನಾಡಲು ದನಿ ಏರಿಸಿದರೂ ಜನ ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಯಡ್ಡಿ, ಅನಂತ್ಕುಮಾರ್, ಈಶ್ವರಪ್ಪ, ಅಶೋಕ್, ಸದಾನಂದಗೌಡ, ಮುಂತಾದವರು ನಡೆಸಿದ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಹಸಿರಾಗಿದೆ. ಮೇಲಾಗಿ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ನ ನಿಷ್ಠ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರೂ, ಮಾಜಿ ಸಚಿವರೂ ಆಗಿರುವ ರಾಮ್ದಾಸ್ನಂತಹ ನಾಯಕರ ಲೈಂಗಿಕ ಹಗರಣಗಳು ಹೊರ ಬಂದುದು, ಅದರ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ನಾಯಕರ ರಾಸಲೀಲೆಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿರುವುದೂ ಗೆಲುವಿನ ಭ್ರಮಾಲೋಕದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಸಾಕಷ್ಟು ಒಡೆದ ಮನೆಯೂ ಆಗಿರುವ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಬೆಸುಗೆ ಹಾಕುವ ಯತ್ನಗಳೂ ನಡೆದಿವೆ.

ಎಲ್ಲಿದೆ ಅಲೆ?
ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸಿ-ಫೋರ್ ಎಂಬ ಸಂಸ್ಥೆ (ಸಂಘನಿಷ್ಟ ವಿ.ಭಟ್ಟ ರ ಕನ್ನಡಪ್ರಭದೊಂದಿಗೆ) ನಡೆಸಿದ ಸಮೀಕ್ಷಾ ವರದಿಯೂ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಸುಮಾರು 7-8 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. ಕೇಂದ್ರದ ಜನವಿರೋಧಿ ಆಡಳಿತದ ವಿರುದ್ಧ ಜನತೆಯ ಮನೋಭಾವದ ಸಾರಸಗಟು ಲಾಭ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಸಿಗಲಾರದು ಎಂದು ಸಹ ಅದು ಹೇಳಿದೆ. ಮೋದಿಯ ಅಲೆ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೂ ಹಲವು ಮಿತಿಗಳಿರುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದೆೆ. ಆದರೆ ತಾನೊಂದು ನೀತಿ ಬದ್ಧ, ತತ್ವ ಬದ್ಧ ಪಕ್ಷ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಅದಕ್ಕೆ ಮೋದಿ ಮಂತ್ರ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೇನೂ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ ಅದರ ದಿವಾಳಿತನದ ಸೂಚಕ. ಕಳೆದ ಬಿಜೆಪಿಯ ದುರಾಡಳಿತದ ಹೊಲಸನ್ನು ಮೋದಿ ಎಂಬ ಹೊಸ ಕಣ್ಣುರಿ ಸ್ಯಾಂಪೋವಿನಿಂದ ಉಜ್ಜಿ ತೊಳೆಯುವುದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೇನಿದೆ?

ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಕಾಪರ್ೋರೇಟ್ ಕಂಪನಿಗಳ ಕಾಸಿನ ಬಲದ ‘ನಮೋ ಬ್ರಿಗೇಡ್ ಎಂಬ ಚೆಡ್ಡಿ ಪಡೆ ಹಳ್ಳಿ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮೋದಿಯ ಇಲ್ಲದ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡಿ ತಿರುಗುತ್ತಿದೆ. ಗುಜರಾತ್ನಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಪರ್ೋರೇಟ್ ಕಂಪನಿಗಳ ಸೇವೆಗೆ ಟೊಂಕ ಕಟ್ಟಿರುವ ಮೋದಿ, ಸಾವಿರಾರು ಚಹಾದುಖಾನ್ಗಳನ್ನು, ಗುಡಿಸಲುಗಳನ್ನು ನೆಲಸಮ ಮಾಡಿದ ಮೋದಿ, ಇಂದು ಚಹಾವಾಲಾ ತಾನೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ! ಹೀಗಾಗಿ ಚಹಾ ಮಾರುವ ಅಂಗಡಿಗಳೂ ಆರಂಭಗೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಇಂತಹ ಚಿಲ್ಲರೆ ಕಸರತ್ತುಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕನರ್ಾಟಕದ ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ಆಯ್ದು ಅಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯನ್ನು ಕರೆಸಿ ರ್ಯಾಲಿಗಳನ್ನು ಯೋಜಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ತಿಣುಕಿದನು ಮೋದಿರಾಯ! ಆದರೂ. ..
ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರ್ಯಾಲಿಯ ನಂತರ ಇದೀಗ ಕರಾವಳಿಯ ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ, ದಾವಣಗೆರೆಯಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯನ್ನು ಕರೆಸಿ ರ್ಯಾಲಿ ನಡೆಸುವ ಮೂಲಕ ಹವಾ ಎಬ್ಬಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಾಗಿರುವುದು ಈ ವಾರದ ವಿಶೇಷ. ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಜನರನ್ನು ಕರೆದು ತರಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಡೆದವಾದರೂ, ಒಂದಿಷ್ಟು ಜನ ಭಾಗವಹಿಸಿರುವರಾದರೂ ಅವರು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದಷ್ಟು ಉತ್ಸಾಹದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕರಾವಳಿ ಭಾಗ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ನೆಲೆ ಇರುವ, ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಗಟ್ಟಿ ಜಾಲವಿರುವ ಪ್ರದೇಶವೆಂಬುದು ಇಂದಿಗೂ ನಿಜ. ಕಳೆದ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಜನತೆಯು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಅಘಾತಕಾರಿ ಪ್ರಹಾರ ನೀಡಿ ಸರಿಯಾದ ಪಯರ್ಾಯ ಕಾಣದೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ ಬೆಂಬಲಿಸಿರುವ ಪ್ರದೇಶ. ಪಾಲರ್ಿಮೆಂಟ್ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಾದರೂ ತಮ್ಮತ್ತ ಮತ್ತೇ ಜನರನ್ನು ಸೆಳೆಯಬೇಕೆಂದು ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರಿಸಿ ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೇ ಕೋಮು ವಿಭಜನೆ ತರುವ ಗಲಭೆ, ಧಾಳಿಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕೆ ಸಹಾಯಕವಾಗಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಮೂಲಭೂತವಾದಿಗಳೂ ಕೈಜೋಡಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮೋದಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವ ಮುಂಚೆ. ಹೀಗೆ ಕೋಮುವಾದದ-ಮತಾಂಧತೆಯ ಒಂದು ಉನ್ಮಾದದ ವಾತಾವರಣ ನಿಮರ್ಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಿದ್ದರೂ ಈ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಅರಿತಿರುವ ಅಲ್ಲಿನ ಜನತೆ ಬಿಜೆಪಿ-ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದಂತೆ ಮೋದಿ ಬಂದಾಗ ಹುಚ್ಚುಹೊಳೆಯಾಗಿ ಪರಿವತರ್ಿತರಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸದಾ ಉಗ್ರ ಕೋಮುವಾದೀ ಫ್ಯಾಶಿಸ್ಟ್ವಾದದ ದ್ವೇಷದ ಬೆಂಕಿಯುಂಡೆ ಉಗುಳುತ್ತಿದ್ದ ಮೋದಿ ಈಗ ತಮ್ಮನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸಿ ಎಂಬ ಬದಲು ಭಾರತ ಗೆಲ್ಲಿಸಿ ಎಂದು ದೇಶದ ಹೆಸರಿನ ಗುರಾಣಿ ಹಿಡಿದು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಮೊರೆ ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಇದೇ ಮೋದಿ ಕಳೆದ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಲಾಠಿ ಹಿಡಿದು ಉಗ್ರವಾಗಿ ತಿಣುಕಿ ಹೋಗಿದ್ದರೂ ಜನ ಮರುಳಾಗದೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರು.

ದೇಶಭಕ್ತರಾಗಲೂ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
ಮಂಗಳೂರು ಮತ್ತು ದಾವಣಗೆರೆಯ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಮೋದಿ ತನ್ನ ಗಮನವನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ವಿರುದ್ಧವೇ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದ್ದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ವಿರೋಧಿ ಮನೋಭಾವದ ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ತನ್ನತ್ತ ಸೆಳೆಯುವ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲೇ. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾವಲಂಬಿ, ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಯತ್ತ ಅಲ್ಪ-ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಭಾರತವನ್ನು, ನಮ್ಮ ಜನರ ಶತೃ ಅಮೇರಿಕದಂತಹ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿಗಳ ಕೂಟದೆದುರು ಸೆಣಸಬೇಕಿದ್ದ ಭಾರತವನ್ನು, ಅಧಿಕಾರ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿ ವಾಜಪೇಯಿ ಸರಕಾರ ಮಂಡಿಯೂರುವ ಮೂಲಕ ಭಾರತವನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ಸಂಚಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಕೈಜೋಡಿಸಿತು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದ ಧಾಳಿಗೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೈಜೋಡಿಸಿದ್ದು ಇದೇ ಬಿಜೆಪಿಯಲ್ಲವೇ? ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ನಂತಹ ಸಂವಿಧಾನ ವಿರೋಧಿ ಫ್ಯಾಶಿಸ್ಟ್ ಮನೋಭಾವದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವಿರೋಧಿ ಶಕ್ತಿಯ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಶಿರಸಾವಹಿಸಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಬಿಜೆಪಿದ್ದು ವಂಶಪಾರ್ಯಂಪರೆಯ ಆಡಳಿತಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅತೀ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಲ್ಲವೇ? ಅಸಹ್ಯಕರ, ಅಮಾನವೀಯ ಜಾತೀವಾದದ ಆಚರಣೆ, ಕೋಮುವಾದದ ಕೇಡೇ ಬಿಜೆಪಿಯಲ್ಲವೇ? ಗಣಿಗಳ್ಳರು, ಭೂ ಮಾಫಿಯಾಗಳು, ಮನೆಗಳ್ಳರುಗಳ ಮಹಾ ಸಮೂಹವೇ ಬಿಜೆಪಿ. ಇದಕ್ಕೆ ಮುಕುಟಪ್ರಾಯರಾಗಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿಯ ನಾಯಕರಿರುವಾಗ ಭ್ರಷ್ಟತೆ ಮತ್ತು ಅವಕಾಶವಾದಿತನಕ್ಕೆ ಕನರ್ಾಟಕಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಉದಾಹರಣೆ ಬೇಕೆ? ಹೀಗಿರುವಾಗ ಮಹಾಸಂತನಂತೆ ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಶತೃಗಳು ಎಂದು ಮೋದಿ ಭಾಷಣ ಹೊಡೆದಾಕ್ಷಣ ‘ದೇಶದ್ರೋಹಿಗಳು’ ‘ದೇಶಭಕ್ತ’ರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?

ಮುಸುಕಿನೊಳಗೊಂದು
ಇನ್ನು, ಈ ರ್ಯಾಲಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಯೊಳಗಿನ ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆ, ಮುಸುಕಿನೊಳಗಿನ ಗುದ್ದಾಟ ಮರೆಮಾಚಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮೋದಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೂಡಲು ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪಗೆ ಅನಂತಕುಮಾರ್ ಬಿಡಲಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ. ಆದರೆ ದಾವಣಗೆರೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವವಿದೆಯೆಂದು ಯಡ್ಡಿಯನ್ನು (ಲಿಂಗಾಯತರ)ಅಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಹೊಗಳಿದ್ದು ಸಂದರ್ಭಸಾಧಕತನ.

ಮೂರನೆಯ ಆಯ್ಕೆಗೂ ಇದೆ ಒಂದು ಅವಕಾಶ
ಹೀಗಿರುವಾಗಲೂ ಜನರನ್ನು ತಲುಪುವಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಒಳಗೊಂಡು ಬೇರೆಲ್ಲಾ ಪಕ್ಷಗಳಿಗಿಂತ ಬಿಜೆಪಿ ಮುಂದೆ ಇರುವುದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಚುನಾವಣೆ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಅದರ ಕಾಯರ್ಾಚರಣೆ ತೀವ್ರಗೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ. ಈಗಿನ ವಾತಾವರಣ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಥವಾ ಬಿಜೆಪಿಗಾಗಲೀ ಪರವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಎರಡಕ್ಕಿಂತ ಮೂರನೆಯ ಆಯ್ಕೆಯೂ ಜನರ ಮನದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲಾಗಿವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದು ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿ ಕಾಯರ್ಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಹೊರ ಹೊಮ್ಮಬೇಕು.
0

 
Comments Off

Posted by on 28/02/2014 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , ,

ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ತಾವೇ ಸ್ಪಧರ್ಿಸುವುದಾದರೆ ಸಹಜ ಮಿತ್ರರಿಗೆ ಜಾಗವೆಲ್ಲಿ?

ಎಸ್.ವೈ.ಗುರುಶಾಂತ್

ಆಸಕ್ತ ಕಾಪರ್ೋರೇಟ್ ವಲಯ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಅದೇನೇ ಬಯಸಿದ್ದರೂ ಭಾರತದ ಜನ ಮಾನಸದ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಮರೆಗೆ ತಳ್ಳಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮುಂಬರುವ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆ ಹಣಾಹಣಿ ಏನಿದ್ದರೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ಪಕ್ಷಗಳ ನಡುವೆಯೇ ನಡೆಯಬೇಕು, ಈ ಇಬ್ಬರಲ್ಲೇ ಆಯ್ಕೆಗೆ ಅವಕಾಶವಿರಬೇಕು ಎಂಬ ಇರಾದೆ ದೇಶದ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಹೊಸದೇನಲ್ಲ. ಆದರೆ ದೇಶದ ಜನತೆ ಇಂತಹ ಹುನ್ನಾರಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾ, ಸೋಲಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ, ನಿಣರ್ಾಯಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪಯರ್ಾಯಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.

ನಿಚ್ಚಳಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಪಯರ್ಾಯ
‘ಸ್ಪಧರ್ೆ ತಮ್ಮ ನಡುವೆಯೇ, ತಾವೇ ರಾಜಕೀಯದ ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದುಗಳು ಉಳಿದವರೇನಿದ್ದರೂ ತಮ್ಮ ಬಾಲ ಹಿಡಿಯಬೇಕು’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್-ಬಿಜೆಪಿ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರು ಆ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಬದಲಿಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ `ರಾಜಕೀಯ ಪಯರ್ಾಯ’ದ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಟೀಕಿಸಿ ಮಾತನಾಡ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ. ಮೋದಿಯಂತೂ ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಇತರೆ ಮತನಿರಪೇಕ್ಷ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳುಳ್ಳ ಸರಕಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ಹತಾಶೆಯಿಂದಲೇ ಮಾತನಾಡಿದ್ದಾರೆ.

`ಮೂರನೆಯ ರಂಗ’ ಎಂಬುದು ಈ ಕೂಡಲೇ ರಚನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೇನಲ್ಲ. ಅದು ಚುನಾವಣಾ ನಂತರದ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಆಗಬಹುದು ಎಂಬುದೇ ವಾಸ್ತವ. ಇದನ್ನು ಎಡಪಕ್ಷಗಳ ನಾಯಕರು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈಗೇನಿದ್ದರೂ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಸಮನ್ವಯ. ಇಂತಹ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಚಾಲನೆಗೊಂಡಿದ್ದು ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲೇ. ಮತ್ತೇ ಹೆಡೆ ಎತ್ತ ತೊಡಗಿದ್ದ ಕೋಮುವಾದದ ವಿರುದ್ಧ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ರಾಷ್ಟ್ರ ಸಮಾವೇಶದ ಬಳಿಕ, ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಜನಪರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, ಕೋಮುವಾದ, ಭಾರತದ ಒಕ್ಕೂಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ರಕ್ಷಣೆ ಮುಂತಾಗಿ ಕುರಿತಂತೆ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಮನ್ವಯದ ಗಂಭೀರ ಮುತುವಜರ್ಿಯು ಆ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಸಂಚಲನೆ, ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ತಲ್ಲಣಗಳ ಅಲೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹವೇ ಆಗಿದೆ. ವಿವಿಧ ರಾಜ್ಯಗಳ ಪ್ರಮುಖ ಶಕ್ತಿಗಳ ನಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ಎಡಪಕ್ಷಗಳ ನಾಯಕರ ಮುತುವಜರ್ಿ ಮಾತುಕತೆಗಳು ಫಲ ನೀಡುತ್ತಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಮೂರನೆಯ ರಂಗದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು ನಿಚ್ಚಳಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಜನರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿರುವುದು ವಾಸ್ತವವೇ.

ಇಂತಹ ಪಯರ್ಾಯಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ, ಅದನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಕನರ್ಾಟಕಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರವಿದೆ. ಈಗ ಪುನರಾರಂಭಗೊಂಡಿರುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಜನತಾದಳ ಪಕ್ಷಗಳು ದೇಶದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶಗಳು ದೊರೆತಿವೆ. ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕಾಯರ್ಾಚರಣೆಗೆ ಪೂವರ್ೋಪಾಧಿ ವಾತಾವರಣ ನಿಮರ್ಾಣ ಆಗುತ್ತಿದೆ. ನಿಜ, ಈಗಂತೂ ಸಮಯ ಅತೀ ಕಡಿಮೆ. ಹಾಗಾಗಿ ತತ್ಕ್ಷಣದ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ.

ಅನುಮಾನಗಳಿಗೆ ಆಸ್ಪದ
ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಸರಕಾರದ ಬಲ, ಒಂದಿಷ್ಟು ಜನಮರುಳು ಯೋಜನೆಗಳು, ಜಾತಿ ಆಧಾರಿತ ಅಹಿಂದ ಧೃವೀಕರಣಗಳ ಮೂಲಕ, ಬಿಜೆಪಿಯು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ವಿರುದ್ಧದ ಅತೃಪ್ತಿಯನ್ನ ಬಳಸುವ, ಕೋಮು ವಿಭಜನೆ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಮೂಲಕ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವ ತಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿವೆ. ಇವು ಯಾವುದೇ ಜನತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಜನತೆಯೂ ಅವುಗಳನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಬಳಸಿ ರಾಜಕೀಯ ಪಯರ್ಾಯದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಬಿಂಬಿಸಬೇಕು. ಇದು ಉತ್ತಮ ಅವಕಾಶ.

ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ತಮ್ಮ ನೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣಾ ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಜನತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಾಧಾರದಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸಿವೆ. ಮೂರು ಪಕ್ಷಗಳ ನಡುವೆ ಸಮನ್ವಯವೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಕಳೆದ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಜನತಾದಳ ತನ್ನ ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಚುರುಕುಗೊಳಿಸಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಆರಂಭಗೊಂಡಿರುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಜೆಡಿ(ಎಸ್) ಪಕ್ಷಗಳ ನಡುವೆ ಮಾತುಕತೆ, ಸಮನ್ವಯ ಇನ್ನೂ ಆರಂಭಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಮಾಜಿ ಪ್ರಧಾನಿಗಳಾದ ಹೆಚ್.ಡಿ. ದೇವೇಗೌಡರವರು ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮೂಲಕ ಈಗಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಸಮಥರ್ಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಇಂಗಿತಗಳು ಅವೆಷ್ಟೇ ಇದ್ದರೂ ಗಂಭೀರ ವಿಷಯವಿರುವುದು ಸ್ಪಧರ್ೆಯಲ್ಲಿ. ಯಾವ್ಯಾವ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದು ಕನಿಷ್ಠ ನಿಖರತೆಗೆ ಬರುವುದರಲ್ಲಿ. ಈಗಂತೂ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರಾದ ದೇವೇಗೌಡರವರು ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಾಧ್ಯಮಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ 28 ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಜೆಡಿ(ಎಸ್) ಸ್ಪಧರ್ಿಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದೆಡೆ ಎಡಪಕ್ಷಗಳ ಜೊತೆಗೂಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಎಡಪಕ್ಷಗಳೂ ಸಹ ತಾವು ಸ್ಪಧರ್ಿಸಬಯಸುವ 4-5 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವಾಗ, ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ಥಾನಗಳಿಗೂ ತಾವೇ ಸ್ಪಧರ್ಿಸುವ ಹೇಳಿಕೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ. ಕನಿಷ್ಠ ಕೆಲವು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಅಥವಾ ಚುನಾವಣಾ ಹೋರಾಟದ ಸ್ವರೂಪ, ತಂತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟ ತೀಮರ್ಾನಕ್ಕೆ ಬರದಿರುವಾಗ ಅಂತಹ ಮಾತುಕತೆಗಳಿಗೂ ಚಾಲನೆ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ ಅವರ ಹೇಳಿಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡದೇ? ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮೈತ್ರಿ, ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನಾದರೂ ಎಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸೀತು? ಅದರಲ್ಲೂ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಜೆಡಿ(ಎಸ್) ಜೊತೆಗಿನ ಸ್ಥಾನ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಮೈತ್ರಿ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಮಾತಿನ ಹಂತಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ನಿಂತು ಹೋಗಿ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ‘ಸ್ನೇಹ ಮಯಿ’ ಸ್ಪ ಧರ್ೆ ಅಥವಾ ಎಡಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಡಮ್ಮಿ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಹೋರಾಡಬೇಕಾದ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಬಂದೊದಗಿದ ಕಹಿ ಅನುಭವವಿರುವಾಗ!

ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ
ಅಂತಹ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಮೊದಲೂ ಜೆಡಿ(ಎಸ್)ನ ನಾಯಕರು ಈ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಶಗಳನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಡಬೇಕು. ಪ್ರಸಕ್ತವಾಗಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಎದುರಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಜೆಡಿ(ಎಸ್)ಗೂ ಇಲ್ಲದಿರುವ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ನೆನಪಿಡಬೇಕು. ಅದರ ರಾಜಕೀಯ ತಪ್ಪುಗಳು, ಸೀಮಿತಗೊಂಡ ರಾಜಕೀಯ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶ, ನಿಣರ್ಾಯಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ನೀಡಿದ ರಾಜಕೀಯ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶದ ಕಾಯರ್ಾಚರಣೆಯ ಸಲಹೆಗಳ ನಿರ್ಲಕ್ಷತನಗಳು ಅದರ ನೆಲೆಯ ವಿಸ್ತಾರಕ್ಕೆ ವಿಫುಲವಿದ್ದ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸಿದೆ. ಎಡಪಕ್ಷಗಳ ಶಕ್ತಿ ಸೀಮಿತವಾದರೂ ತಾನು ಸ್ಪಧರ್ಿಸದಿರುವ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅದರ ಸಾಮೂಹಿಕ ನೆಲೆ, ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಸಕ್ರಿಯ ಬೆಂಬಲ, ಶ್ರಮ, ಜೆಡಿ(ಎಸ್)ಗೆ ಖಂಡಿತಕ್ಕೂ ಸಹಾಯಕವಾಗುವುದು. ಮೇಲಾಗಿ ಇಂತಹ ಮೈತ್ರಿಯ ಸಂಕೇತವೇ ರಾಜಕೀಯ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ವಿಶ್ವಾಸರ್ಹತೆಯನ್ನು ಇಮ್ಮಡಿಗೊಳಿಸುವುದು.

‘ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ನಮ್ಮ ಸಹಜ ಮಿತ್ರರು’ ಎಂಬ ಮಾತನ್ನು ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಗೌಡರು ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಮಿತೃತ್ವ ಗಟ್ಟಿಗೊಳ್ಳಲು ಮಾತುಗಳಷ್ಟೇ ಸಾಲದು. ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಬೆಳೆಯುವುದನ್ನು, ಬಲಗೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಮುಕ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ, ಸಹಕರಿಸುವ ಮನೋಭಾವವೂ ಬೇಕು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವಲ್ಲಿ ಅನಿವಾರ್ಯ, ಕನಿಷ್ಟ ಅಗತ್ಯಗಳಿವು.

ನಿಜ, ನಿರಾಶರಾಗುವ ಸಂದರ್ಭವೇನೂ ಈಗ ಏರ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ರೂಪಿಸುವಾಗಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾಳಜಿ, ಜಾಗೃತಿ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ರಾಜಕೀಯ ಬದ್ಧತೆಯೂ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಊಹಾಪೋಹಗಳಿಗೆ ತೆರೆ ಎಳೆದು ಉಭಯ ಮಿತ್ರರು ವಿಳಂಬಿಸದೇ ಮಾತುಕತೆಗಳಿಗೆ ಮುಂದಾಗುವುದು ಅಗತ್ಯ.
0

 
Comments Off

Posted by on 25/02/2014 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , , ,

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 2,653 other followers

%d bloggers like this: