RSS

Category Archives: ಈ ವಾರ

ಉಪ ಚುನಾವಣೆ: ಫಲಿಸದ ಮೋದಿ ಮಂತ್ರ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕಿತ್ತಾಟದ ತಂತ್ರ ಬೇಕಿದೆ ಜನಕೆ ಪರ್ಯಾಯ ಯಂತ್ರ

   ‘ಮೋದಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಜಾದೂ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ, ಹಣದುಬ್ಬರ ಕಡಿಮೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ ಅದು ಶೇ 8 ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿದೆ, ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ ಬೆಲೆಗಳೂ ಇಳಿಯದೇ ಏರು ಮುಖದಲ್ಲೇ ಇವೆ. ಕೆಂಪು ಕೋಟೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಮನರಂಜಕ ಭಾಷಣ ಬಿಟ್ಟರೆ ಮೋದಿ ಕೊಟ್ಟದ್ದೇನು ‘ಎಂದೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕನ್ನಡದ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ವರದಿ ಮಾಡಿತ್ತು.

  ನೂರು ದಿನಗಳ ಅಧಿಕಾರದ ಸಂಭ್ರಮೋತ್ಸವದ ಸಿದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮೋದಿ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಮಂಕು ಬಡಿದಿರುವುದು ನಿಜ. ಅದರಲ್ಲೂ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಡೆದ ನಾಲ್ಕು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿನ ಉಪ ಚುನಾವಣಾ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಬಿಜೆಪಿಯ ನೆಮ್ಮದಿ ಕೆಡಿಸಿದ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಂಬುದೂ ನಿಜ. ಪಂಜಾಬ್, ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶ, ಬಿಹಾರ ಮತ್ತು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯಗಳ ವಿಧಾನಸಭೆಯ 18 ಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ನಡೆದ ಉಪ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ 10ರಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಅದರ ಮಿತ್ರ ಪಕ್ಷಗಳು ಗೆದ್ದಿವೆ, 7ರಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಹಾಗೂ 1ರಲ್ಲಿ ಅದರ ಮಿತ್ರ ಪಕ್ಷ ಗೆದ್ದಿವೆ. ಇಲ್ಲಿಯೂ 2 ಕಡೆ ಬಿಜೆಪಿ ಗೆದ್ದಿರುವುದು ಕೇವಲ ಸುಮಾರು 400, 700 ಮತಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ! ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಳೆದ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಹಾರದಂತಹ ಕಡೆ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ನಿತೀಶ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರ ಜೆಡಿಯು ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಕೇವಲ 2 ಮಾತ್ರ. ಉಳಿದ್ದು ಬಿಜೆಪಿಗೆ. ಇದರಿಂದ ಆಕಾಶಕ್ಕೇರಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಈಗಿನ ಫಲಿತಾಂಶ ನಿರಾಸೆ ತಂದಿದೆ.

ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ

   ಅಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಅಲ್ಲ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿಯೂ 3 ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಬಿ.ಜೆ.ಪಿ.ಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಒಂದು ಮಾತ್ರ. ಅದೂ ಶಿಕಾರಿಪುರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂಸದ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಮಗ ಮಾಜಿ ಸಂಸದ ರಾಘವೇಂದ್ರನ ಗೆಲುವೂ ಕೂಡ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಯಾಸಕರ. ಹಿಂದೆ 2013ರಲ್ಲಿ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು 24,424 ಮತಗಳ ಅಂತರದಿಂದ ಗೆದ್ದಿದ್ದರು. 2014ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ 59,500 ರಷ್ಟು ಅಧಿಕ ಮತಗಳು ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲೇ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಇದಾದ ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲೇ ಅವರ ಮಗ, ಬಿಜೆಪಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಗೆದ್ದದ್ದು ಕೇವಲ 6430 ಮತಗಳಿಂದ. ಅದೂ ಅವರು ಹರಿಸಿದ ಹಣದ ಹೊಳೆಯಿಂದ ಎನ್ನುವ ಮಾತು ಸುಳ್ಳೇನಲ್ಲ.

   ಇನ್ನು ಬಳ್ಳಾರಿ ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಜನಾರ್ಧನರೆಡ್ಡಿ-ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಬಿಜೆಪಿಯ ಭದ್ರ ಕೋಟೆ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಮತದಾರರು ಮಿಥ್ಯೆಯನ್ನು ಭಗ್ನಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಿಂದೆ ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಗೆದ್ದಿದ್ದ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಎನ್.ವೈ.ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣರ ಎದುರು ಬಿಜೆಪಿಯ ಓಬಳೇಶ್ 33,104 ಅಂತರದಿಂದ ಸೋಲನ್ನಪ್ಪಿದ್ದಾರೆ, ಗಣಿ ಆಧಿಪತ್ಯಕ್ಕೆ ಸವಾಲು ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ, ಅವರ ದಿವಾಳಿತನವನ್ನು ಬಯಲುಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

  ಇನ್ನೊಂದು ಕ್ಷೇತ್ರ ಚಿಕ್ಕೋಡಿ-ಸದಲಗಾದಲ್ಲಿ ಮಾಜಿ ಸಚಿವ, ಸಂಸದ ಪ್ರಕಾಶ ಹುಕ್ಕೇರಿಯವರ ಪುತ್ರ ಗಣೇಶ ಹುಕ್ಕೇರಿ 31820 ಮತಗಳ ಅಂತರದಿಂದ ಗೆದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಹಿಂದಿನಂತಹ ಅಂತರವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಆಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದೂ ಗಮನಾರ್ಹ.

   ಹೀಗೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರರಲ್ಲಿ ಎರಡನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಡೆದಿದೆ. ಬಿಜೆಪಿಯಿಂದ ಒಂದನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡಿದೆ. ಶಿಕಾರಪುರದಂತಲ್ಲಿ ಜೆಡಿ(ಎಸ್) ನ ಸಕ್ರಿಯ ಬೆಂಬಲವೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮತ ಪಡೆಯಲು ನೆರವಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣಾ ಫಲಿತಾಂಶದಿಂದ ಎಚ್ಚೆತ್ತ ಜೆಡಿಯು ವಿನ ಶರದ್, ಆರ್ಜೆಡಿಯ ಲಲ್ಲೂ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನ ಮೈತ್ರಿಯ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಬಿಹಾರದಂತಹ ಕಡೆ ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ. 10 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ 6ನ್ನು ಅವು ಗೆದ್ದಿವೆ. ಬಾಕಾ ಕ್ಷೇತದಲ್ಲಿ ಸೋತಿದ್ದು711 ಮತಗಳಿಂದ.

ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಏಟು

   ಈ ಎಲ್ಲಾ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿವೆ. ‘ಮೋದಿಯ ಅಲೆಯನ್ನೇ ನಂಬಿ ಕೂಡದಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳತ್ತ ಗಮನ ಕೊಡಿ’ ಎಂದು ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವ ನಿತೀನ್ ಗಡ್ಕರಿ ಹೇಳಿರುವುದು ಇಂತಹ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕು. ಲೋಕಸಬಾ ಚುನಾವಣೆ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಸಂದರ್ಭಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ನಿಜವಾದರೂ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿ ಆ ಚುನಾವಣೆಗಳ ಬಳಿಕ ತಮ್ಮದೇ ಮೇಲುಗೈ ಎಂದು ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿಯಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಜನ ಕೊಟ್ಟ ತಿರಸ್ಕಾರದ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಏಟು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲಾಗದು. ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಜೆಪಿ ನಾಯಕರು ಅವಲೋಕನದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಈ ಹಿನ್ನೆಡೆಗೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ಕುಂಟು ನೆಪ ಹುಡುಕಲು ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಬೈಠಕ್ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ.

ಹೆಚ್ಚಲಿರುವ ಒತ್ತಡಗಳು

   ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ, ಅಧಿಕಾರದ ವ್ಯಸನದ ಅತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಬಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಒಳಗೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಮೂಡಿದ್ದು ಫಲಿತಾಂಶ ಉತ್ತಮವಾಗಲು ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದೆ. ಈ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಅದರ ನಾಯಕರು ತಮ್ಮ ಸಾಧನೆಗಳ ಸರಮಾಲೆಗೆ ಪೋಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡರೆ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಇನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ತಿಂಗಳು ಮುಂದುವರಿಯಬಹುದು, ಪರಮೇಶ್ವರರಂಥವರು ಉಪ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಗದ್ದುಗೆಗೆ ಕ್ಲೇಮು ಹಾಕಬಹುದು, ಡಿ.ಕೆ.ಶಿವಕುಮಾರ್ ತನ್ನ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಏನೆಂದು ತೋರಿಸಿ ಮುಂದೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನೆಷ್ಟು ಎಂದೂ ಹೈಕಮಂಡ್ಗೆ ವರದಿ ನೀಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಜನ ಲೋಕಸಭೆಯ ರಾಜಕಾರಣಕ್ಕಿಂತ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

   ಈ ಫಲಿತಾಂಶವು ಇನ್ನು ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರು ಸರಾಗವಾಗಿ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸಲು ಶಕ್ತಿ ತುಂಬಿದೆ, ಚುರುಕಿನಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬಂತಹ ಮಾತುಗಳು ಕೇಳಿಬಂದಿವೆ. ಆದರೆ ಅದು ಸುಲಭವೇನಲ್ಲ. ಈ ಫಲಿತಾಂಶವು ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದೊಳಗೆ ಕೆಲವು ಒತ್ತಡಗಳನ್ನು ತಂದಿದೆ. ಸಂಪುಟದ ವಿಸ್ತರಣೆ, ಪುನರ್ ರಚನೆಯನ್ನು ಈ ಉಪಚುನಾವಣೆ ಬಳಿಕ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಇದೀಗ ಸೇರಿದ್ದ ಪಕ್ಷದ ಉನ್ನತ ಸಮಿತಿ ಕೇವಲ ಖಾಲಿ ಇರುವ ನಾಲ್ಕು ಸಚಿವ ಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದೆ. ಇನ್ನು ಅಧಿಕಾರದ ಪಾಲು ಬಯಸಿ ಕಾದಿರುವ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ನಿಗಮ, ಮಂಡಳಿ ಗಳಿಗೆ ನೇಮಿಸುವುದೂ ಇದರೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯಲಿದೆಯೆಂದೂ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿದಷ್ಟೂ ಸುಲಭವೇನಿಲ್ಲ. ಪರಮೇಶ್ವರ್ಗೆ ಉಪ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಾನ ಇಲ್ಲವೆಂದೂ, ಅವರು ಸಚಿವರಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಇರಲಿದ್ದಾರೆಂಬುದು ಅವರ ‘ಓರಾಟ’ವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವ ಸೂಚನೆ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಜೊತೆಗೆ ಸಭಾದ್ಯಕ್ಷರಾಗಿರುವ ಕಾಗೋಡು ತಿಮ್ಮಪ್ಪನವರು ‘ತಮ್ಮನ್ನು ಮಂತ್ರಿ ಮಾಡಬೇಡಿರೆಂದೂ ತಮಗೆ ಅದು ಬೇಕಿಲ್ಲವೆಂದೂ ಗುಡುಗಿದ್ದಾರೆ. ಪೂರ್ವ ಪೀಠಿಕೆಯಾಗಿ ಈ ಸರಕಾರ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆಯೇ, ಎಲ್ಲಿದೆ? ಎಂದು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ಧಾಟಿಯಲ್ಲೇ ಬಹಿರಂಗ ಹೇಳಿರುವುದು ಸವಾಲು ಹಾಕಿದಂತೆ. ಡಿಕೆಶಿ ಬಳ್ಳಾರಿ ಬಲದ ಬಳಿಕ ಅವರ ದನಿಯೂ ಹೆಚ್ಚುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ತಿಕ್ಕಾಟಗಳು ಏನಿದ್ದರೂ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ, ಅವು ಹೆಚ್ಚಾಗುವ ಸಂಭವವೇ ಹೆಚ್ಚು.

   ಬಿಜೆಪಿ-ಮೋದಿ ಬಗೆಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದ ಭ್ರಮೆಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕರಗುತ್ತಿವೆ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಉಪಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ರೂಢ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಜನರು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದು ತಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ನೀಗಲಿ ಎಂಬ ಒಂದು ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ತೀರ್ಮಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಪರ್ಯಾಯದ ಕೊರತೆ

   ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿನ ಈ ಫಲಿತಾಂಶವು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಜನರ ಬೆಂಬಲ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ ಎಂದೂ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸಹ ಬೀಗುವಂತಹುದು ಏನಿಲ್ಲವೆಂದೂ, ತೋರಿಸಿದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗುವ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿ, ‘ಸಂಪನ್ಮೂಲ’ದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಈ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಜನತಾ ದಳ ವಹಿಸಬಹುದಾದ ರಾಜಕೀಯ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಅದು ಕೈಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭವು ಪರ್ಯಾಯದ ಕೊರತೆಯ ಗಂಭೀರ ಅಂಶವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದೆ.

 
Leave a comment

Posted by on 04/09/2014 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , , , , , ,

ಅಧಿಕಾರ ಲಾಲಸೆಯ ಕಿತ್ತಾಟದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್

(ಸಂಪುಟ 8 , ಸಂಚಿಕೆ 27, ಜುಲೈ  2014 )

ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆ ಬಳಿಕ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಏನಾಗಿದೆ? ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ? ಎಂಬಂತಹ ಸಹಜ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಮೇಲೆ, ಕೆಳಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳುವ ಬುದ್ದಿಯೇನಾದರೂ ಇದೆಯೇ ಎಂದು ಇಣುಕಿದರೆ ಅದಂತೂ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

ನಿರ್ಲಕ್ಷತೆ

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಇದುವರೆಗೂ ತನ್ನ ಸೋಲಿನ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಅದು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ್ದಿಲ್ಲ, ವಿಮರ್ಶಿಸಿದ್ದಿಲ್ಲ. ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳುವುದಂತೂ ದೂರವೇ ಉಳಿಯಿತು. ಅಂತಹ ಜರೂರತ್ತು ಅದಕ್ಕಿಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ಈಗಲೂ ಪರಿಶೀಲನೆಯನ್ನು ಆ ಪಕ್ಷದ ಹೊರಗಿರುವವರು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಹೊರತು ಹೊಣೆ ಹೊತ್ತಿರುವವರಲ್ಲ. ಮೊನ್ನೆ ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿಯ ಒಂದು ವಿಚಾರಗೋಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲೇ ಇರುವ ಪತ್ರಕರ್ತ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಮಾಧ್ಯಮ ಸಲಹೆಗಾರ ದಿನೇಶ್ ಅಮೀನ್ ಮಟ್ಟುರವರು ಮಾಡಿದ ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನಾದರೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡರೇ? ಕೇಂದ್ರದವರು ಇರಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಎಷ್ಟು ನಾಯಕರು ಕಿವಿಗೊಟ್ಟರು? ಹೌದು, ಇಂತಹುಗಳಿಂದ ಅವರಿಗೇನು ಗದ್ದುಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ? ಬಿಜೆಪಿ ಅವಲೋಕಿಸುತ್ತದೆಯಾದರೂ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮರೆ ಮಾಚುತ್ತದೆ. ಸತ್ಯ ಕಾರಣ ಬಹಿರಂಗದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲು ಬಹುತೇಕರು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಜನತಾದಳದಂತಹ ಪಕ್ಷದ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ನಿಜ. ಅವರೆಲ್ಲಾ ದೇಶದ ರೆಸಾರ್ಟ್ ಗಳು ಸಾಲದು ಅಂತಾ ಶ್ರೀಲಂಕಾ ದೇಶದ ರೆಸಾರ್ಟ್ ಗಳಲ್ಲಿ ವಿಮರ್ಶೆಯ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದು ಬಂದರಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು ತಂದದ್ದಾದರೂ ಏನು? ಹೀಗೆ ಪಕ್ಷ, ಅದರ ನೀತಿ, ಜನರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಎಂಬುದೀಗ ಮರೆಯಾಗಿ ಲೇಬಲ್ ಯಾವುದಾದರೇನು, ದಡ ಸೇರಲು ದೋಣಿಯೊಂದಿದ್ದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು ಎನ್ನುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಈ ಪಕ್ಷಗಳು ತಲುಪಿ ಬಿಟ್ಟಿವೆ. ಪಕ್ಷದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಕುಟುಂಬದ ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ತಿ ವ್ಯವಹಾರ.

ಅಧಿಕಾರವೇ ಮಂತ್ರ-ತಂತ್ರ

ಯಾವಾಗ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆ ಮುಗಿಯಿತೋ ಮಣ್ಣು ಮುಕ್ಕಿದ ಕೇಂದ್ರದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ‘ತಿಂದಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು’ ಹಾಸಿಗೆ ಮೇಲೆ ಕಾಲು ಚಾಚಿ ದಿಂಬು ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹಸಿದಿರುವ ರಾಜ್ಯ ನಾಯಕರು ಅಧಿಕಾರ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ (ಮುಂದೆ ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ) ಕಿತ್ತಾಟದಲ್ಲಿ ತೋಳೇರಿಸಿ ತೊಡೆ ತಟ್ಟಿ ನಿಂತು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಬಿಜೆಪಿಯ ದುರಾಡಳಿತಕ್ಕೆ ಬೇಸತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸೇನಾದರೂ ಒಂದಿಷ್ಟು ನೆಮ್ಮದಿ ತರಬಹುದು ಎಂಬ ಆಶೆಯಿಂದ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರಿಸಿದ ರಾಜ್ಯದ ಜನತೆಯನ್ನೇ ಮರೆತು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಗೆಲುವು ತಮ್ಮಿಂದಲೇ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅಧಿಕಾರದ ರಸಗವಳದಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ಪಾಲು ಸಿಗಲೇಬೇಕೆಂದು ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದು ರಂಪಾಟ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ‘ಕೊಟ್ಟವನೇ ಕೋಡಂಗಿ, ತಿಂದವನೇ ಈರಭದ್ರನಲ್ಲವೇ?

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನಲ್ಲಿ ಈಗ ಕಾಣುತ್ತಿರುವುದು ಕುಸ್ತಿ, ಮಸ್ತಿ, ಮುಷ್ಟಿ ಯುದ್ಧ. ಅದು ಒಂದಾಗಿದ್ದ ದಿನಗಳು ಮರೆಯಾಗಿ ದಶಕಗಳೇ ಸರಿದು ಹೋದವು. ಈಗಲೂ ರಾಜ್ಯದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಒಂದು ಐಕ್ಯತೆ ಇರುವ ಪಕ್ಷವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಮೂಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರು-ವಲಸಿಗರು ಎಂದೋ, ವಿವಿಧ ನಾಯಕರ ಹಿಂಬಾಲಕರ ಬಣಗಳಾಗಿಯೋ ಹೀಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ ಹಲವಾರು ಗುಂಪುಗಳ ಗುದ್ದಾಡುವ ಕೂಟ. ಈಗ ಲೋಕಸಭೆಯ ಚುನಾವಣೆ ಮುಗಿಯಲೆಂದೇ ಕಾದು ಕುಳಿತಿದ್ದ ನಾಯಕರೆಲ್ಲಾ ಅಧಿಕಾರದ ತಮ್ಮ ಪಾಲು ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಕದನ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕೆ.ಪಿ.ಸಿ.ಸಿ. ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಡಾ.ಜಿ.ಪರಮೇಶ್ವರ್ ರವರು ಸಿ.ಎಂ.ಆಗಲಿಲ್ಲ, ಡಿ.ಸಿ.ಎಂ.ನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಲೇಬೇಕೆಂದು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿಯೇ ಆಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದು ಗುದ್ದಾಡಿ ವಿಧಾನ ಪರಿಷತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಗಿಟ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರ ಬಣದ ತಂತ್ರಗಳೂ ಗುಪ್ತವೇನಲ್ಲ. ಜಿ.ಪ.ರವರನ್ನು ರಾಜ್ಯಸಭೆಯ ಸದಸ್ಯರನ್ನಾಗಿಸಿ ದೆಹಲಿಗೆ ಸಾಗ ಹಾಕಿ ಬಿಡಬೇಕೆಂಬ ಸಿದ್ದು ಬಣದ ಯತ್ನಗಳನ್ನು ಹೈಮಾಂಡ್ ನೆರವಿನಿಂದ ತಡೆದು ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲೇ ಜಿ.ಪ. ಉಳಿದಿದ್ದಾರೆ.

ಜಾತಿ ಗುರಾಣಿಗಳು

ಇನ್ನು ಉಪ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗುವ ಆಸೆ ಈಡೇರಿಕೆಯ ಹಣಾ ಹಣಿ. ಆ ದಾರಿಯೂ ಸುಗಮವೇನಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯ ಒಪ್ಪುತ್ತಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಕೊನೆಗೆ ಮಂತ್ರಿಗಿರಿಗೆ ಪೈಪೋಟಿ! ಒಂದು ವೇಳೆ ಜಿ.ಪ.ರವರು ಮಂತ್ರಿಯಾದರೆ ತೆರವಾಗುವ ಪಕ್ಷದ ರಾಜ್ಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷಗಿರಿಗೆ ಯಾರು ಬರಬೇಕು, ಡಿ.ಸಿ.ಎಂ ಯಾರಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ವಿಷಯದ ಸುತ್ತಲೂ ಲಾಭಿ, ಪೈಪೋಟಿ ತೀವ್ರ ಸ್ವರೂಪ ಪಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತ್ತಿರುವುದು ಜಾತಿ ಮೂಲಗಳನ್ನೇ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಮೇಲ್ಮನೆ ಸದಸ್ಯತ್ವ ಪಡೆಯಲು, ಮಂತ್ರಿಯಾಗಲು ಅಥವಾ ಪಕ್ಷದ ಹುದ್ದೇಗೇರಲು ಬಳಸುತ್ತಿರುವ ಕೋಲು ಎಂದರೆ ಜಾತಿಯೇ. ಈ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಈಗ ಇಳಿದಿರುವವರು ಸೂಕ್ತ ಸ್ಥಾನ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲವೆಂದು ಲಿಂಗಾಯತರು, ಒಕ್ಕಲಿಗರು, ಅಹಿಂದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ವೀರಶೈವ ಮಹಾಸಭಾ ಮೂಲಕ ಲಿಂಗಾಯತರಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನವಿಲ್ಲವೆಂದೂ, ಎಲ್ಲವೂ ಅಹಿಂದಮಯವಾಗಿದೆಯೆಂದು ನೀಡಿದ ಹೇಳಿಕೆಯ ಹಿಂದೆ ಸಚಿವರಾಗಿರುವ ಶಾಮನೂರು ಶಿವಶಂಕರಪ್ಪನವರ ಕೈವಾಡ ಇರುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಅನುಮಾನ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಮಗನಿಗೇ ಅಧ್ಯಕ್ಷಗಿರಿ ಬರಲಿ ಎಂಬ ದೂರಾಶೆ! ಇದು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಡಿ.ಸಿ.ಎಂ. ಸ್ಥಾನವಾದರೂ ಸಿಗಲಿ ಎಂದು ದಾಳ ಬಿಟ್ಟವರು ಒಕ್ಕಲಿಗರ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇವುಗಳಿಗೂ ಎದಿರೇಟು ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ಸಿದ್ದು ಬಣ ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಅಂತಹ ಜಾತಿ ಸೂತ್ರದ ಜಾರಿ ಬಂದರೆ ತಮ್ಮ ಹುದ್ದರಿಗಳನ್ನೇ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುವ ತಂತ್ರವನ್ನೂ ಹೆಣೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕದನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಬಣಗಳೂ ಇಳಿದಿವೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸನ್ನೇ ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡ ವೀರಶೈವ ಮಹಾಸಭಾದ ನಾಯಕರಿಗೂ ಸಚಿವ ಆಂಜನೇಯಲು ಅವರಿಗೂ ನಡೆದ ಬಹಿರಂಗ ವಾಗ್ವಾದ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಪ್ರಹಸನವಾಯಿತು.

ಈ ಬಣ ಬಡಿದಾಟದ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರದರ್ಶಿತವಾದುದು ಮೇಲ್ಮನೆಗೆ ನಾಲ್ವರ ನಾಮಕರಣದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ. ಮೊದಲು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಪ್ರಗತಿಪರ ಚಿಂತಕ ಡಾ.ಮರುಳಸಿದ್ದಪ್ಪನವರನ್ನು ನೇಮಿಸುವ ಪ್ರಕಟಣೆಗಳು ಹೊರಬಂದವು. ಆದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಸುದ್ದಿ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ನಿಂತಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ಇಂಟಕ್ ಕಾರ್ಮಿಕ ನೇತಾರ ಶಾಂತಕುಮಾರರವರ ಹೆಸರೂ ಕೂಡ ರಾಜಭವನ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ವೇಳೆಗೆ ಬದಲಾಗಿ ಹೋಯ್ತು. ಆ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಟಿ ಜಯಮಾಲ, ಡಿಸೋಜಾ, ಜಬ್ಬರಖಾನ್, ಉಗ್ರಪ್ಪ, ಇಕ್ಬಾಲ್ ಅ. ಸರಡಗಿಯವರ ಹೆಸರುಗಳು ಅಂಗೀಕಾರಕ್ಕೆ ಮಂಡಿತವಾದವು. ಇಲ್ಲಿ ಸಂಸದ ಹೈಕಮಾಂಡ್ನ ಬಿ.ಕೆ.ಹರಿಪ್ರಸಾದ್, ಶಾಮನೂರು ಅವರ ಪಟ್ಟುಗಳೇ ಮೊದಲಿನ ಇಬ್ಬರ ನೇಮಕದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವಂತೆ. ಈ ಜಗಳದಲ್ಲಿಯೂ ‘ಅಹಿಂದ’ ಫಾರ್ಮುಲಾವನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸಲಾಯಿತಂತೆ!

ಇನ್ನು ಪಕ್ಷದ ಸಂಘಟನೆಯಾದರೂ ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಸಚಿವರ ಕೆಲಸ, ಶಾಸಕರ ಅನಿಸಿಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಂದ್ರದ ನಾಯಕರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅವಲೋಕನ ಸಭೆಯು ಕೆಲವು ಸಚಿವರನ್ನು ದೂಷಿಸುವ, ನಿರುಪಯೋಗಿಗಳೆಂದು ಪದಚ್ಯುತಿಗೊಳಿಸುವ ಧಾಳಿಯ ಸಂದರ್ಭವಾಗುವಲ್ಲಿ ಬಣ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಚಿವಾಕಾಂಕ್ಷಿ ಲಾಲಸೆಯೂ ಇಲ್ಲದಿರಲಿಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರದ ನಿಗಮ, ಮಂಡಳಿಗಳಿಗೆ ನೇಮಕ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಏನೇನೋ ನೆಪ ಹೇಳಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒತ್ತುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವುದು ಮತ್ತೇ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಬಳಿಕವೇ ಅಧಿಕಾರ ನೇಮಕಾತಿ ಎಂಬ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದ್ದು ಒಂದು ಒತ್ತಡವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತ್ತು. ಇದು ಮೇಲ್ಮನೆಗೆ ಶಾಸಕರಾಗುವ ಧಾವಂತದಲ್ಲೂ ಕಂಡಿತು. ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲದ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ಸಂದರ್ಭವಂತೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟೂ ಕಿತ್ತಾಟವನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ.

ಬಹಿರಂಗ ಕಿತ್ತಾಟಗಳು

ಮೇಲಾಗಿ ಅವಲೋಕನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಉಸ್ತುವಾರಿಯಾಗಿರುವ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸೋತದ್ದೇಕೆ ಎಂಬ ಪ್ರಸ್ತಾಪನೆಯೂ ಸಹ ಅಂತಃಕಲಹವನ್ನು ಬಯಲಿಗಿಟ್ಟಿತು. ಆಗಲೇ ಸೋತ ರಮ್ಯಾ ನೇರವಾಗಿ ಅಂಬರೀಶ್ ಬಣವೇ ತಮ್ಮ ಸೋಲಿಗೆ ಕಾರಣವೆಂದು ದೂಷಿಸಿದ್ದರು. ಅಂಬಿ ಬಣವೂ ಕೂಡ ರಮ್ಯಾ ಹೈಕಮಾಂಡ್ಗೆ ದೂರು ನೀಡುವ, ಮತ್ತಿತರೆ ಬೆದರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಬಗ್ಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮುಂದೆಯೇ ಸವಾಲೆಸೆದಿದ್ದರು. ಇದೂ ಕೂಡ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕ ಎಸ್.ಎಂ.ಕೃಷ್ಣರ ಬಣದ ವಿರುದ್ಧದ ಧಾಳಿಯಾಗಿತ್ತು. ಇದಾದ ಬಳಿಕ ಸಚಿವ ಅಂಬರೀಶ್ ಅಕ್ರಮವಾಗಿ ಐದು ನಿವೇಶನಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ದೂರುಗಳಲ್ಲಿ ವಿರೋಧಿ ಬಣದ ಕೈವಾಡ ಇದೆ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಂದರೆ ಈ ಕಿತ್ತಾಟ ಖಂಡಿತಕ್ಕೂ ನಿಲ್ಲುವಂತಹುದೇನಲ್ಲ.

ಬಿಜೆಪಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಅವಕಾಶಗಳು

ಈ ಎಲ್ಲಾ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ದಯನೀಯವಾಗಿ ಸೋತು ತತ್ತರಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕಿಂಚಿತ್ತಾದರೂ ಪಾಠ ಕಲಿಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಖಚಿತ. ಅದರಲ್ಲೂ ಬಿಜೆಪಿ ಭಾರೀ ಬಹುಮತವನ್ನು ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿ ಧರ್ಮನಿರಪೇಕ್ಷತೆ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು, ನ್ಯಾಯಾಂಗವನ್ನೂ, ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಹುದ್ದೆಯಂತಹ ಸಂಸದೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುವ ಹಲವು ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದೆ. ಬೆಲೆ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ನೀತಿಗಳ ಮೂಲಕವೂ ಜನರ ಮೇಲೆ ಧಾಳಿ ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಂಘಪರಿವಾರವು ಕೋಮುವಾದ ಬೆಳೆಸಲು, ವಿಭಜನೆ ತರಲು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜೋತ್ಸವಗಳಂತಹ ಹಲವಾರು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು, ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಮೇಲೆ ಧಾಳಿಯನ್ನೂ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷವಾಗಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮೋದಿ ಸರಕಾರದ ನೀತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಏನೂ ಮಾಡದೇ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಮೌನವ್ರತ ಹಿಡಿದಿರುವುದರ ಅರ್ಥವೇನು? ಇದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಇರುವ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಘಟನಾತ್ಮಕವಾಗಿಯೂ, ರಾಜಕೀಯವಾಗಿಯೂ ಒಡಕು, ಕಿತ್ತಾಟ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯತೆಗಳು ಖಂಡಿತಕ್ಕೂ ಹಾನಿ ತರದೇ ಇರಲಾರದು. ಅಂದರೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲಕಚ್ಚಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಬಳಿಕ ಮತ್ತೇ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ನಡೆಯಲು ಮುಕ್ತ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ ರೈಲ್ವೇ ರೇಟ್ ಹೆಚ್ಚಳದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಏನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಕಬ್ಬು ಬೆಳೆಗಾರರ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆತ್ತಿ ಬಿಜೆಪಿ ಸದನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಿತು!

ಇಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಎಡಶಕ್ತಿಗಳು, ಜನ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಪರ್ಯಾಯ ನೀತಿಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಜನತೆಯ ನಡುವೆ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿದೆ.

 
Comments Off

Posted by on 21/08/2014 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , , , , , , , ,

ಅರ್ಕಾವತಿ ಡೀನೋಟಿಫಿಕೇಷನ್: ಹೊರ ಬರದ ಸತ್ಯಗಳು

Arkhavaty-ryot

   ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಗಮನದಿಂದ ನೇಪಥ್ಯಕ್ಕೆ ಸರಿದಿದೆಯೇನೋ ಎಂಬಂತಿದ್ದ ಕುಖ್ಯಾತ ‘ಡೀ ನೋಟಿಫಿಕೇಷನ್ ವಿಷಯ ಮತ್ತೇ ಇದೀಗ ವಿವಾದದ ರಂಗಕ್ಕೆ ಏರಿದೆ. ವಿಷಯ-ವಿವಾದ ಹೊಸದೇನಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅದು ಕಾಲದಿಂದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ರೆಕ್ಕೆ-ಪುಕ್ಕ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೊಸ ವಿನ್ಯಾಸ ತಾಳಿ ವಿವಾದ, ಹಗರಣಗಳ ಬಿರುಗಾಳಿ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ಆದರೆ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳಷ್ಟೇ ಬದಲು, ಸೂತ್ರಧಾರಿಗಳು ಅವರೇ!

   ನಾಗರೀಕರಿಗೆ ನಿವೇಶನ ನೀಡುವ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ವಂಚನೆಗಳ ನಾಟಕದ ಆಡಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಜ್ವಲಂತ ಉದಾಹರಣೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಈ ಅರ್ಕಾವತಿ ಬಡಾವಣೆ ! ದಶಕದ ಹಿಂದೆ ಹಣ ಕಟ್ಟಿ ಅರ್ಕಾವತಿ ಬಡಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಿ.ಡಿ.ಎ. ನಿವೇಶನಕ್ಕೆ ಕಾದು ಕುಳಿತ ಸಾವಿರಾರು ನಾಗರೀಕರ ಕನಸಿಗೆ ದಶಕವೇ ಸರಿದಿದೆ. ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ನಿವೇಶನ ಎಂಬುದು ‘ಕುದುರೆಯ ಮುಂದೆ ಕಟ್ಟಿದ ಹುಲ್ಲು ಎಂಬಂತಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಕೆಲವರಿಗೆ ಆ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಭರಪೂರ ಮೇಯುವ ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲೂ ಆಗಿದೆ.

  ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಭೂ ಡೀ-ನೋಟಿಪಿಕೇಷನ್ ಹಗರಣಗಳು ಎಂಬುದು ಅಪರಿಚಿತವೇನಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಡೀ-ನೋಟಿಫಿಕೇಷನ್ ಎಂಬ ಒಂದು ಅವಕಾಶವನ್ನೇ ಬಳಸಿ ಏನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಬಹುದು, ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ದೋಚಬಹುದು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಡಬಹುದಾದಷ್ಟು ಪರಿಣಿತಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸಿದ ಬಹುತೇಕ ಪಕ್ಷಗಳ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರಿಗೆ, ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿಗಳಿಗೆ ಇದೆ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು.

   ಮಾನ್ಯ ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ಪರಪ್ಪನ ಅಗ್ರಹಾರ ಜೈಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬಂದ ಘಟನೆಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. (ಇದನ್ನು ಜನ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲಾ!) ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಒಂದು ಪ್ರಕರಣ ಅರ್ಕಾವತಿ ಬಡಾವಣೆ ಡಿ-ನೋಟಿಪೈ ಹಗರಣ ಅಲ್ಲವೇ.

   ಇದೀಗ ಅವರ ಪಕ್ಷದವರೇ ಹಾಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ, ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಹಗರಣದ ಆರೋಪ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇ ಅರ್ಕಾವತಿ ಬಡಾವಣೆಯ ಲೇಔಟ್ ನ ಜಮೀನು ಡೀ-ನೋಟಿಫಿಕೇಷನ್ ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ನಡೆದಿದೆ ಎಂದೂ ಆರೋಪಿಸಿ ಸಿದ್ದು ರಾಜಿನಾಮೆಗಾಗಿ ಚಳುವಳಿಯನ್ನೂ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ರಾಜೀನಾಮೆ ಪಡೆಯುವವರೆಗೂ ಬಿಡಬಾರದೆಂದು ಹೊಸ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಅಮಿತ್ ಷಾ ಹೇಳಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರಂತೆ! (ಏನನ್ನಾದರೂ ಪಡೆಯದೇ ಇವರ ಚಳುವಳಿ ನಿಲ್ಲುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?) ಹಾಗಾಗಿ ಇದೇ ಆಗಸ್ಟ್ 8ರಿಂದ ಬಿಜೆಪಿಯದ್ದು ಒಂದೇ ವರಾತದ ಚಳುವಳಿ!

   ಈ ಅರ್ಕಾವತಿ ಬಡಾವಣೆಯ ಒಟ್ಟು ವಿದ್ಯಾಮಾನಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರೆ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳಿಂದಲೂ ಒಂದಿಲ್ಲ ಒಂದು ವಿವಾದ, ಗೊಂದಲ-ಗೋಜಲುಗಳ ಪ್ರಕರಣದಿಂದ ಹೊರತಾಗಿಲ್ಲ. ನಾಡಿನ ವಸತಿಹೀನ ನಾಗರೀಕರಿಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗರಿಗೆ 22,000 ನಿವೇಶನ ನೀಡುವ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆ ಅರ್ಕಾವತಿ ಯೋಜನೆಯೊಂದನ್ನು ಬಿ.ಡಿ.ಎ ಪ್ರಕಟಿಸಿ 2003 ಸೆಪ್ಟಂಬರ್ ನಲ್ಲಿ 3839 ಎಕರೆ ಜಮೀನನ್ನು ರೈತರಿಂದ ಸ್ವಾಧೀನ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಈ ಭೂಸ್ವಾಧೀನದ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಆಕ್ಷೇಪಗಳು ವ್ಯಕ್ತಗೊಂಡು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು (ಸುಪ್ರಿಂ ಕೋರ್ಟಗೂ ಹೋಗಿ) ಬಂದ ಅಹವಾಲುಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಆರು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಅಂಶಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಇತ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುವಂತೆ ನಿರ್ಧೇಶಿಸಿತು.( ಹಸಿರು ವಲಯ, ನರ್ಸರಿ, ಕಾರ್ಖಾನೆ, ಶಾಲೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಕಟ್ಟಡಗಳು, ದತ್ತಿ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಉದ್ದೇಶಗಳು) ಅದರಂತೆ 1089 ಎಕರೆ ಜಮೀನನ್ನು ಹಲವು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಸರಕಾರಗಳು ಡೀ-ನೋಟಿಪೈ ಮಾಡಿದವು. (ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ನವರ ಸರಕಾರ ಮಾಡಿದ್ದ ಒಂದು ಪ್ರಕರಣ 198 ಎಕರೆ.) ವಿವಾದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ನಿಲ್ಲದೇ ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಜಮೀನನ್ನು ಡೀ-ನೋಟಿಫೈ ಮಾಡಲು ಸರಕಾರಗಳು ಮುಂದಾಗಿವೆ. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಸ್.ಎಂ.ಕೃಷ್ಣ, ಧರಂಸಿಂಗ್ , ಹೆಚ್.ಡಿ.ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ, ಬಿ.ಎಸ್.ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ, ಸದಾನಂದಗೌಡ, ಜಗದೀಶ್ ಶೆಟ್ಟರ್, ಸರಕಾರಗಳು ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ, ಈ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಗಣಿ ಹಾಗೂ ಭೂಮಾಫಿಯಾಗಳದ್ದೇ ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು ಹತ್ತಾರು ಭಾರೀ ಹಗರಣಗಳು ನಡೆದವು ಎಂಬುದನ್ನೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

   ಇದೀಗ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನೇತೃತ್ವದ ಸರಕಾರವಿರುವಾಗ ಡೀ-ನೋಟಿಫಿಕೇಷನ್ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮುಂದುವರಿದು ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ಸರಕಾರ ಪರಿಷ್ಕೃತ ಯೋಜನೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೇ 541.34 ಎಕರೆಯನ್ನು ಡೀ-ನೋಟಿಪೈ ಮಾಡಿದೆ. ಈಗ ಬಿಜೆಪಿ ಪಕ್ಷದ-ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕ ಜಗದೀಶ್ ಶೆಟ್ಟರ್ರವರ ತಕರಾರು ಏನೆಂದರೆ ಅವರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ 422.25 ಎಕರೆ ಜಮೀನನ್ನು ‘ಡೀ’ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧಗೊಂಡ ವರದಿಯಿತ್ತು, ಆದರೆ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರ ಸರಕಾರ 541.34 ಎಕರೆ ಮಾಡಲು ಪರಿಷ್ಕೃತ ಯೋಜನೆಯ ಮೂಲಕ ಮುಂದಾಗಿರುವುದು ಹೇಗೆ? ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ ಸಿದ್ದು 119.09 ಎಕರೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಮಾಡಿದ್ದೇಗೆ ಎಂದು, ಆದರೆ ಡೀ-ನೋಟಿಫಿಕೇಷನ್ ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ವಿರೋಧವಿಲ್ಲವೆಂದೂ ಬಿ.ಜೆಪಿ. ನಾಯಕರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ತಿಳಿಯಬಹುದಾಗಿದೆ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರರು ದೋಷಾರೋಪ, ವಾಗ್ವಾದಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ ಹೊರತು ನಿಜವಾದ ಕಾರಣಗಳೇನು? ಸತ್ಯವೇನಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ!

   ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಡೀ-ನೋಟಿಫಿಕೇಷನ್ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರಿಂಕೋರ್ಟ್ನ ಆದೇಶವನ್ನು ಹೇಗೆ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು, ಕೇಸ್ವಾರಾಗಿ ಹೇಗೆ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದರ ವಿವರಗಳು ಸಾರ್ವನಿಕವಾಗಿ ಬಹಿರಂಗವಾಗಬೇಕಿದೆ. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಆದೇಶವನ್ನೇ ನೆಪವಾಗಿರಿಸಿ ಅದು ಹೇಳಿದ ಒಂದೊಂದು ಅಂಶವನ್ನೇ ತಮಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಬಳಸಿರಬಹುದಾದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ತಳ್ಳಿ ಹಾಕುವಂತಿಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ‘ನರ್ಸರಿ’ ಎಂಬುದು ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ರೆಕಾರ್ಡ್ನಲ್ಲಿ ಚಿಗುರಬಹುದು. ಈಗಾಗಲೇ ಈ ಪ್ರದೇಶ ಸಾಕಷ್ಟು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿ ವಾಣಿಜ್ಯ ಬೆಲೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವಾಗ, ಬೇಡಿಕೆಯೂ ಬಂದಿರುವಾಗ ಎಳೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ಹಚ್ಚಡ ನುಂಗುವ ಇಂತಹ ಕರಾತಾಲಮಲಕದಲ್ಲಿ ಭೂ ಮಾಫಿಯಾಗಳು ಸಿದ್ಧ ಹಸ್ತರು ಎಂಬುದನ್ನು ಬೇರೆ ಹೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ. ‘ಡೀ’ ಆದ ಭೂಮಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಆ ರೈತನಿಗೇ ಹೋಗಲಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಹಿಂದೆ ನಿಂತಿರುವ ಭೂ ಮಾಫಿಯಾಗಳ ವಶಕ್ಕೆ ಸಿಗುವುದೇ? ಬಿಜೆಪಿ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷಗಳು ಈ ಗ್ಯಾಂಗ್ಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವೇ?
ಏಕೆಂದರೆ ಹಿಂದೆಲ್ಲಾ ಮೊದಲು ನೋಟಿಫೈ ಮಾಡುವುದು, ಬೆದರಿಸುವುದು, ನಂತರ ‘ಡೀಲ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಡೀ-ನೋಟಿಫೈ ಮಾಡುವುದು ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೇ ನಡೆದಿವೆ. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಬಹುತೇಕರು ಈ ದಂಧೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಂದು ಎದ್ದವರೇ, ಸರಕಾರಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸಿದವರೇ, ಸರಕಾರ ರಚಿಸಿದವರೇ.

   ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಏಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಂದರೆ ಈ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಣಿ-ಭೂ ಹಗರಣಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರೇ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಈ ಡೀನೋಟಿಫಿಕೇಷನ್ ವಿವಾದ ರಹಿತವಾಗಿರಬೇಕಿತ್ತಲ್ಲ, ಯಾಕೆ ಅಗಲಿಲ್ಲ. ಇದು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ಹುನ್ನಾರ, ಅನಗತ್ಯ ಆರೋಪ ಎಂದು ಹೇಳುವುದಾದರೆ ವಾಸ್ತವಗಳನ್ನು ಯಾಕೆ ಬಹಿರಂಗಗೊಳಿಸಬಾರದು? ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿರಬಾರದು.

   ಈಗಂತೂ ಈ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಬಿಜೆಪಿಯು ಸಿ.ಬಿ.ಐ ತನಿಖೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತಿದೆ. ಹಿಂದೆ ಸಿ.ಬಿ.ಐ ಅಂದರೆ ಕೇಂದ್ರದ ಕೈಗೊಂಬೆ, ಸಾಕು ನಾಯಿ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಗಂಟಲು ಹರಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಅದಕ್ಕೆ ಈಗ ಆ ನಾಯಿಯೇ ಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ಯಾಕೆ? ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವರೇ ಅಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದಾರಲ್ಲಾ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಈಗ ಸಿ.ಓ.ಡಿ ತನಿಖೆಗೆ ಸಿದ್ಧ ಎಂಬುದೂ ಬಿಜೆಪಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನ ಬಯಕೆ ಎಂದೇನಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಅಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದಲೇ ವರದಿ ತರಿಸಿಕೊಂಡು ‘ಸತ್ಯವಂತರಾಗಬೇಕು, ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು’ ಎಂದೇ ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅಷ್ಟೇ. ಈಗೇನೋ ನಿವೃತ್ತ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳಿಂದ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಲು ಸಿದ್ಧವೆಂದು ಸರಕಾರ ಹೇಳುತ್ತಿದೆ.

   ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣಾ ಫಲಿತಾಂಶದ ಬಳಿಕ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಯ ಹಾರಾಟ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿಯಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಷಯ, ವೈಫಲ್ಯಗಳನ್ನು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನಲ್ಲಿ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿರುವ ಆಂತರಿಕ ಭಿನ್ನಮತ, ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆ, ಅಧಿಕಾರ ಲಾಲಸೆಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅರ್ಕಾವತಿ ಪರಿಷ್ಕೃತ ‘ಡೀ’ ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲೂ ಸಿದ್ದುಗೆ ಗುದ್ದು ಕೊಡಲು ಹೊರಟಿದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರೊಬ್ಬರು(?) ಸಿದ್ದು ಏಕಪಕ್ಷೀಯವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆಂದು ಹೈಕಮಾಂಡ್ಗೆ ದೂರು ನೀಡಲು ಪತ್ರ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರಂತೆ. (ಬಿಜೆಪಿಯವರು ಉತ್ತಮ ಕರಡು ತಯಾರಿಸಿ ಕೊಡಬಹುದು) ಪಕ್ಷದ ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಕ್ಷರೂ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬ ಆಚರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಲ ಪಡೆದಿರುವಾಗ ವಿದ್ಯಾಮಾನಗಳು ಹೇಗೆ ಸಾಗಬಹುದು, ಹೈಕಮಾಂಡ್ ಯಾವ ಉತ್ತರದಿಂದ ಹೇಗೆ ತೃಪ್ತಗೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದು ನೋಡಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಯ ನಡೆಯೂ ರಾಜಕೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವೂ ಇದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ, ನ್ಯಾಯಕ್ಕಿಂತ ರಾಜಕೀಯ ಮೇಲಾಟಗಳೇ, ಹೊಂದಾಣಿಕೆ, ಒತ್ತಡಗಳೇ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ.

   ಆದರೆ ಈಗಾಗಲೇ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಸಾಲ ಸೋಲ ಮಾಡಿ ಹಣ ತುಂಬಿ ಸೈಟಿಗಾಗಿ ಕಾದಿರುವ ‘ಅರ್ಹ ಫಲಾನುಭವಿಗಳು’ ಇಂತಹ ವಿವಾದಗಳು, ತನಿಖೆಯ ಕ್ರಮಗಳು ತಮ್ಮನ್ನು ಹೀಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕಾಯಿಸುವ, ನರಳಿಸುವ ಹಂಚಿಕೆ ಎಂದು ತಮ್ಮ ಆಶೆ ಕರಗುತ್ತಿದೆಯೆಂದು ನೊಂದು ನುಡಿದಿದ್ದಾರೆ. ಮತ್ತೊಂದಡೆ ಒಪ್ಪಂದಂತೆ ರೈತರಿಗೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿದ ನಿವೇಶನಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಸಿಗಬೇಕಿದೆ. ಕುಗ್ಗಿದ ಭೂಮಿ ಲಭ್ಯತೆಯಿಂದ ಅರ್ಹರಿಗೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಂಚಲು ನಿವೇಶನಗಳಂತೂ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಜಮೀನು ಇಲ್ಲದೇ, ನ್ಯಾಯವೂ ಸಿಗದೇ ಪರದಾಡುವ ರೈತರನ್ನು ಕೇಳುವವರಾರು?

 

 
Comments Off

Posted by on 11/08/2014 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , , ,

ಮತ ಚಲಾವಣೆಯ ಪ್ರಮಾಣ: ಯಾಕೀ ಏರಿಳಿತ?

ಎಪ್ರಿಲ್ 17ರಂದು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತದಾನ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವುದರೊಂದಿಗೆ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಘಟ್ಟವೊಂದು ಮುಗಿದಿದೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಅಬ್ಬರದ ಪ್ರಚಾರ, ಹಣಾಹಣಿಗೆ ತೆರೆ ಬಿದ್ದಿದೆ. ಇನ್ನೇನಿದ್ದರೂ ಫಲಿತಾಂಶಕ್ಕೆ ಕಾಯುವ ಕುತೂಹಲ.

ಸಹಜವಾಗಿ, ಸ್ಪಧರ್ಿಸಿರುವ ಬಹುತೇಕ ಪಕ್ಷಗಳಾವುವೂ ಬಹಿರಂಗದಲ್ಲಿ ಸೋಲುವ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಸೋಲನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಎಂಟೆದೆ ಬೇಕಾದೀತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯಂತಹ ಪ್ರಮುಖ ಪಕ್ಷಗಳು ತಳಹದಿಯ ಚಿತ್ರಣವೇನೇ ಇರಲಿ ಗೆಲುವಿನ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಯಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಸರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇರಲಿ, ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಂತೂ ಸೋಲು ಗೆಲುವಿನ ಅಥವಾ ಮತ ಪ್ರಮಾಣದ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳ ಲಾಭ-ನಷ್ಟಗಳನ್ನು ತಾಳೆ ಹಾಕುವುದು ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ, ಒಂದು ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅಸಂಬದ್ಧ.

ಆಸಕ್ತಿ-ನಿರಾಸಕ್ತಿ
ಈ ಬಾರಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆಯ ಮತದಾನವು ಹಿಂದಿನ ಮತದಾನಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಶೇ.6 ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಳವಾಗಿರುವುದು ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹ. ಅಂದರೆ 2009 ರಲ್ಲಿ ಶೇ.58.8 ಮತ ಚಲಾವಣೆಯಾಗಿದ್ದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಶೇ.65 ರಷ್ಟಾಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರಮಾಣದ ಮತದಾನ ದಾಖಲಾರ್ಹವೆಂದೂ, ಹಿಂದೆ ಇಂದಿರಾ ಹತ್ಯೆಯಂತಹ ಅತ್ಯಂತ ನಿಣರ್ಾಯಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಪ್ರಮಾಣವೆಂತಲೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಹೆಚ್ಚಳದ ಲಾಭ ಯಾರಿಗೆ? ಯಾಕೆ ಎಂಬಂತಹ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳ ಮೂಲಕ ಆದಷ್ಟೂ ತಮ್ಮ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ರೋಚಕಗೊಳಿಸಲು ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ತೊಡಗಿವೆ. ಆದರೆ ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ರೋಮಾಂಚನಗೊಳ್ಳುವುದು ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ವರಸೆ. ನಿಜ, ಮತ ಚಲಾವಣೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಜನ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ನೆಲೆ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಅದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ ಚಲಾವಣೆಯ ಶೇಕಡಾ ಪ್ರಮಾಣದ ಹೆಚ್ಚಳ ಗಮನಾರ್ಹ ಹೌದು. ಆದರೆ ಜನರ ಅಭಿಮತ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗೆ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಮಲಗಿರುವಾಗ ಈ ಊಹಾಪೋಹಗಳಿಗೆ ಅರ್ಥವೇನಿದೆ? 15 ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೊಸ ಮತದಾರರು ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಗಮನಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ ಇದೇ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸದ ಶೇ.35 ಅಂದರೆ 1/3 ರಷ್ಟು ಜನ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಂದಲೇ ದೂರವಿರುವುದು ಆತಂಕಕಾರಿ ಅಂಶ. ಇದರರ್ಥ ಒಂದೆಡೆ ಆಳುವವರಿಗೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ತಮ್ಮನ್ನಾಳುವ ಒಂದು ಸರಕಾರವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಿಂದ, ವರ್ತಮಾನದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸದೇ ವಿಮುಖರಾಗಿ ಸಿನಿಕರಾಗಿರುವ ಅಪಾಯವನ್ನೂ ಅದು ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಹೆಗಲಿಗಿಕ್ಕಿ ಆರೋಪಿಸುತ್ತಾ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವುದು ಸವರ್ಾಧಿಕಾರದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಇಂಬು ಕೊಡಲಾರದೇ?

ಪ್ರಸಕ್ತವಾಗಿ ಮತ ಚಲಾವಣೆೆಯ ಇನ್ನಷ್ಟು ಅಂಶಗಳನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ರಾಜ್ಯದ ಸರಾಸರಿ ಶೇ.65 ಇರುವಾಗಲೂ ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ಮಹಾನಗರದಲ್ಲಿ ಇದು ತೀರಾ ಕೆಳಮಟ್ಟದಲ್ಲಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಮೂರು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ.52ರಿಂದ ಶೇ.55 ಅಷ್ಟೇ. ಬೆಂಗಳೂರು ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಮಾತ್ರ ಶೇ.68 ನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದೆ. ಉಳಿದ ಕೆಲವೆಡೆಗಳಲ್ಲಿ ನಗರದ ಜನ ನಿರಾಸಕ್ತರಾಗಿರುವುದು, ಗ್ರಾಮಾಂತರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮತ ಚಲಾವಣೆ ಮಾಡಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶ. ಈ ಬಾರಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಣೆಗಾಗಿ ಆಯೋಗವು ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣ ಖಚರ್ುಮಾಡಿ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿತ್ತು. ಈ ದಿನ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ರಜೆಯನ್ನೂ ಘೋಷಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ಹೀಗಿದ್ದರೂ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಕೊಟ್ಟ ರಜೆಯನ್ನು ಮಜಾ ಸರಪಳಿಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಹಾಯಾಗಿ ಈ ಜನ ದಿನ ಕಳೆದಿರಲೂಬಹುದು! ಅಂದರೆ ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಬಹುತೇಕ ಮೇಲ್ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಜನ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲೇ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಕಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್, ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಜೆಡಿ(ಎಸ್) ನಂತಹ ಬಹುತೇಕ ಯಾವ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ನೆಚ್ಚದ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಮನೋಭಾವ ಈ ನಿರಾಸಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಗೊಂಡಿದೆ. ಒಂದೆಡೆ ಯು.ಪಿ.ಎ. ಸರಕಾರದ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ದುರಾಡಳಿತ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಭ್ರಷ್ಟತೆ, ಅಕ್ರಮಗಳು ಹಗರಣ, ಕೋಮುವಾದ, ದುರಾಡಳಿತ ನೀಡಿದ ವಿಶ್ವಾಸದ್ರೋಹಿ ಬಿಜೆಪಿ, ಇವುಗಳಿಗೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವ ಮೂರನೆಯ ಪಯರ್ಾಯದ ಬಗ್ಗೆ, ಅದರ ಸಾಧ್ಯತೆ, ಬಲದ ಬಗ್ಗೆ ಮೂಡದ ಭರವಸೆ (ಇದಕ್ಕೆ ಮಧ್ಯಮಗಳ ಕೊಡುಗೆ ಅಪಾರ) ವಿಮುಖತೆಗೆ ಇಂಬು ನೀಡಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ಕೆಟ್ಟ ಪಕ್ಷಕ್ಕೋ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲಿನ ‘ಒಳ್ಳೇ’ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗೆ ಬೆಂಬಲಿಸುವುದೋ, ಪ್ರಚಾರದ ಹೈಪ್ನಲ್ಲಿರುವ ಮೋದಿ ಮುಖ ನೋಡಿದರೆ ಕೆಳಗಿನ ಅಭ್ಯಥರ್ಿ ಕಳಪೆ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಗೊಂದಲ ಎದುರಿಸಿದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಕೆಲವರು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಬಾರಿ ಬಿಜೆಪಿಯ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮತದಾರರಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಉತ್ಸಾಹ ಕಾಣದಿರುವುದನ್ನು ಕೆಲ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಗುರುತಿಸಿವೆ.

ಒಟ್ಟಾರೆ ನಗರದ ಮತದಾರರ ವಿಮುಖತೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಅಂಶಗಳೂ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು. ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳು ನಡೆಯುವುದು ಅವಶ್ಯಕ. ಸಂದರ್ಭ ಹೀಗಿರುವಾಗ ಈ ದೇಶದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸುವಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮೀಣ, ಅನಕ್ಷರಸ್ಥ ರೈತ, ಕೂಲಿಕಾರ, ಕಾಮರ್ಿಕ ಮುಂತಾದ ದುಡಿಯುವ ಜನ ಸಮುದಾಯಗಳ ಪಾತ್ರವೇ ಮಹತ್ವದ್ದು ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಇಲ್ಲೇಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಮತ ಚಲಾವಣೆ?
ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಕಡಿಮೆ ಮತದಾನ ದೇಶದ ಹಲವಾರು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣುವ ನಿರಂತರ ವಿದ್ಯಮಾನ. ಎಡಶಕ್ತಿಗಳು ಪ್ರಬಲವಾಗಿರುವ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಲ, ತ್ರಿಪುರಾ, ಕೇರಳಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸದಾ ಮತದಾನದ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿನ ಎಡ ಚಳುವಳಿ ಮೂಡಿಸುವ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ರಾಜಕೀಯ ಎಚ್ಚರ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ. ಜನತೆ ಯಾವುದೇ ಪಕ್ಷದ ಸರಕಾರವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ ಅವರು ಬೆಳ್ಳಂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯ ಮೂಡುವ ಮೊದಲೇ ಮತಗಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಧಾವಿಸಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮತದ ನಿಜವಾದ ಬೆಲೆ ಏನೆಂದು, ಬೇಕಾದ ಸರಕಾರದ ಆಯ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ವದ್ದು ಅಂತಾ ತಿಳಿದಿದೆ.

ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಶೇ.78.89 ಚಲಾವಣೆಯಾಗಿರುವುದು ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅತೀ ಹೆಚ್ಚು. ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಮೊದಲಿನ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ತ್ರಿಪುರಾವು ಶೇ. 85-86 ರಷ್ಟು ಮತ ಚಲಾವಣೆ ದಾಖಲಿಸಿದೆ. ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಂಗಳೂರು ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಶೇ.76, 74 ಮತದಾನವಾಗಿದೆ. ಈ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೊಂದು ಮಟ್ಟಿನಲ್ಲಾದರೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಎಡ ಪಕ್ಷಗಳ, ಶ್ರಮಜೀವಿಗಳ ಚಳುವಳಿಯ ಕೊಡುಗೆ ಇದೆ. ಇದರರ್ಥ ಬೇರೆ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮತದಾನವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದೇನಲ್ಲ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಕಾರಣಗಳು ಇರಬಹುದು. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಉಳಿದ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಜನರ ಬದುಕಿನ ಜ್ವಲಂತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ನಗಣ್ಯ.

ವ್ಯಕ್ತಿಗತ ಅಂಶಗಳನ್ನೇ ವಿಜೃಂಭಿಸಿ, ವಿಕೃತಗೊಳಿಸಿ ಪ್ರಚಾರಿಸಿ ಮೂಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಮರೆಸುತ್ತವೆ. ಜಾತಿ, ಮತ, ಕಾಂಚಾಣದ ಕರಾಮತ್ತು ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ವಿಷಯಾಧಾರದಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಬದಲಾವಣೆ ತರಬೇಕೆಂಬ ಆಸಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟುವುದು ಇಂತಹ ಮಹತ್ತರ ರಾಜಕೀಯ ಅಂಶಗಳ ಮನವರಿಕೆಯಲ್ಲೇ.

ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಗಲಭೆಗಳು
ಒಟ್ಟಾರೆ, ಈ ಚುನಾವಣೆ ಶಾಂತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದು ವಿಶಾಲಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಿಜ. ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಗಲಭೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಉತ್ತಮವೆಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಆದರೂ ವಿವಿಧ ಪಕ್ಷಗಳ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ನಡುವೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಹಲವಾರು ಕಡೆ ಘರ್ಷಣೆಗಳು, ಬಡಿದಾಟಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರ ಕ್ಷೇತ್ರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಅಡಕಮಾರನಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಪಿಐ(ಎಂ)ನ ಮುಖಂಡರಾದ ಲೀಲಾವತಿ ಮತ್ತು ಇತರೆ ಮಹಿಳಾ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಗ್ರಾಮ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದನ್ನೇ ಜೆಡಿ (ಎಸ್) ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ನಿರ್ಭಂಧಿಸಿ, ಹಲ್ಲೆ ನಡೆಸಿದ ಖಂಡನೀಯ ಕೃತ್ಯ ನಡೆದಿದೆ. ಮಾಗಡಿ ರಸ್ತೆ ಹೇರೋಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಜೆಡಿ ಎಸ್-ಕಾಂಗ್ರೆಸ್, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬೊಮ್ಮನಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಂ-ಬಿಗಳ ನಡುವೆ, ಹೊಸಕೋಟೆಯ ಸೂಲಿಬೆಲೆ, ದೊಡ್ಡಹುಲ್ಲೂರುಗಳಲ್ಲಿ ಬಿ-ಕಾಂ, ಮಹದೇವಪುರ, ಕೆ.ಜಿ.ಎಫ್, ಚನ್ನಪಟ್ಟಣ, ಸೊರಬ, ಗಂಗಾವತಿ, ಮದ್ದೂರು, ಮೈಸೂರು, ರಾಯಚೂರು, ಮಾನ್ವಿ ಮುಂತಾದೆಡೆ ಶಕ್ತಿ ರಾಜಕಾರಣದ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧನೆಗೆ ನಡೆದ ತೋಳ್ಬಲದ ಬಳಕೆಯ ಬಡಿದಾಟಗಳು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಮಸಿ ಬಳಿಯುವ ಊಳಿಗಮಾನ್ಯ, ಹಿಂಸಾ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯ ಸೂಚಕಗಳಾಗಿವೆ.

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಬೇಕಾದ ಒಂದು ವಿದ್ಯಮಾನವೆಂದರೆ ‘ಮಾವೋವಾದಿ’ ನಕ್ಸಲೀಯರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಇದ್ದ, ಇರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಜನತೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸಿರುವುದು. ಹಿಂದೆ ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಬಹಿಷ್ಕಾರದ ಕರೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಹಿಂಸೆಯ ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನೂ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಜನತೆಯ ಮನೋಭಾವ, ನೆಲೆಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ನಕ್ಸಲೀಯ ಚಳುವಳಿ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯತಂತ್ರಗಳ ಬದಲಾವಣೆಯ ಯತ್ನಗಳೂ ಸಹ ರಾಜ್ಯದ ಮಾವೋವಾದಿಗಳ ‘ಶಾಂತಿ’ಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು.

ತಿರುಗಿ ಮತ್ತೇ ಜನರ ನಡುವೆ
ಅಂತೂ, ಅಂತಿಮ ಫಲಿತಾಂಶ ಪ್ರಕಟವಾಗುವುದು ಮೇ16 ರಂದು. ಆವರೆಗೆ ಬೇರೆ ಪಕ್ಷಗಳ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ಕುತೂಹಲದಲ್ಲೇ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವ ವಿರಾಮ. ಜೊತೆಗೆ ಬೆಟ್ಟಿಂಗ್ ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೂ ಚಾಲನೆ! ಆದರೆ ಎಡಪಕ್ಷಗಳ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ನಿತ್ಯದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನೆತ್ತಿ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುವ ಒಡನಾಟ. ದಣಿವರಿಯದ ದುಡಿತ, ಬದಲಾವಣೆಯ ತುಡಿತ.
0

 
Comments Off

Posted by on 23/04/2014 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , , , , , , ,

ಮೋದಿಗೊಂದು ಛಾನ್ಸ್ ನೀವೇನಾದರೂ ಕೊಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟರೆ!?

ಎಸ್.ವೈ.ಗುರುಶಾಂತ್

ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಪ್ರಚಾರ ಬಿರುಸುಗೊಂಡ ವಾರವಿದು. ಎರಡನೆಯ ಸುತ್ತಿನ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ, ಅದರ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಸೋನಿಯಾಗಾಂಧಿ ಕನರ್ಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದು ಹೋದರು. ಸಿಪಿಐ(ಎಂ)ನ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗಳ ಪರ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೃಂದಾ ಕಾರತ್ ಮತ್ತು ಎ.ಕೆ. ಪದ್ಮನಾಭನ್ರವರು ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನೂ ವಿವಿಧ ಪಕ್ಷಗಳ ನಾಯಕರು ಭಾಗವಹಿಸಲಿದ್ದು ವಾರದ ಕೊನೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರಚಾರ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಲಿದೆ.

ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಗುಜರಾತ್ನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಬೆಂಗಳೂರು ಮತ್ತಿತರೆಡೆಗಳ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಮರುಳು ಮಾಡುವ ಹಾಗೂ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿ ಮತದಾರರನ್ನು ಸೆಳೆಯಲು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಸರತ್ತುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇದು ‘ಹವಾ’ ಎಬ್ಬಿಸಲಾಗಲೀ ವಿರೋಧಿಗಳನ್ನು ಧೂಳೆಬ್ಬಿಸುವುದಾಗಲೀ ಆಗಿಲ್ಲ. ಬಿಜೆಪಿಯ ನೀತಿಗಳಿಗಿಂತ ವ್ಯಕ್ತಿವಾದದ ವಿಜೃಂಭಣೆಯೇ ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಮೆರೆದದ್ದು. ‘ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ 60 ವರುಷ ನೀಡಿದ್ದೀರಿ ತನಗೆ 60 ತಿಂಗಳಾದರೂ ನೀಡಿ, ನಾನೇನೆಂದೂ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಒಮ್ಮೆ ಛಾನ್ಸ್ ಕೊಟ್ಟು ನೋಡಿ’ ಎನ್ನುವ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸಂಸದೀಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸೂಪರ್ ಮ್ಯಾನ್ ಮಾಡುವ ಸಾಹಸಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಗೋಗೆರೆದಂತೆಯೇ ಇತ್ತು.

ಈ ಬಾರಿಯ ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವಾಗಿರುವ, ಬಿಜೆಪಿ ತನ್ನ ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಣಾಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ‘ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಓಟು ಕೊಡಿ, ಬಿಜೆಪಿ ಸರಕಾರ ರಚಿಸುವಂತೆ ಬಹುಮತ ನೀಡಿ’ ಎಂಬ ಮನವಿಯಾಗಲೀ, ಘೋಷಣೆಯಾಗಲೀ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ! ‘ಮೋದಿಯನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿಸಲು ಮೋದಿಗಾಗಿ ಮತ’ ನೀಡುವಂತೆ ಕೋರಿರುವುದರ ಅರ್ಥವೇನು? ವಂಶ ಪಾರಂಪರ್ಯತೆ, ಏಕವ್ಯಕ್ತಿವಾದಕ್ಕೆ ತಾವು ಕಡು ವಿರೋಧಿಗಳೆಂದೂ, ತಮ್ಮದು ಸಾಮೂಹಿಕ ನಾಯಕತ್ವವೆಂದು ಸಾಲು, ಸಾಲು ನಾಯಕರು ತಮ್ಮಲ್ಲೇ ಇರುವುದಾಗಿಯೂ, ವ್ಯಕ್ತಿಗಿಂತ ಪಕ್ಷವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಉನ್ನತವಾದುದು ಇದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ಗೌಣ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿಯ ಮಾತುಗಳು ಕೇವಲ ಬೊಗಳೆ, ಢೋಂಗೀತನದ್ದೇನ್ನಬೇಕೋ ಅಥವಾ ಅದು ಒಂದು ಪಕ್ಷವಾಗಿ ದಿವಾಳಿಯೆದ್ದು ದಿಕ್ಕೇಡಿಯಾಗಿದೆ ಎನ್ನಬೇಕೋ? ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ತಾನು ವಾದಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದ ಇಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಿಂದಿಕ್ಕಿ ಮೋದಿ ಮುಖವಾಡವನ್ನು ತೋರಿಸುವುದರಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಘಪರಿವಾರಕ್ಕೆ ನಿಶ್ಚಿತವಾದ ಒಂದು ಕಾರ್ಯಸೂಚಿ ಇದೆ.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯಂತಹ ಪಕ್ಷಗಳ ಆಟವನ್ನು, ಸ್ವದೇಶಿ ಹಾಗೂ ವಿದೇಶಿ ಬಂಡವಾಳಗಾರರ ಹೂಟವನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕಿದೆ. ಈ ಹಿಂದೆಲ್ಲಾ ‘ಈ ಬಾರಿ ಬಿಜೆಪಿ’ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದವರು ‘ಈ ಬಾರಿ ಮೋದಿ ಸರಕಾರ’ ಎಂದು ಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಸೆಳೆಯಲಾಗದ ಬಿಜೆಪಿ ಪಕ್ಷದ ವೈಫಲ್ಯಗಳ ದಟ್ಟ ಕಾರಣವಿದೆ. ಕನರ್ಾಟಕವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡು ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸಿದ ಬಹುತೇಕ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಯು ದುರಾಡಳಿತ, ಹಾಗೂ ಹಗರಣಗಳಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷದ ಕೇಂದ್ರದ ನಾಯಕರ ಭಾಗಿತ್ವದಿಂದಾಗಿ ‘ಎದೆಯುಬ್ಬಿಸಿ’ ನಡೆಯುವ ನೈತಿಕತೆ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್ ಮುದ್ದಿನ ಕೂಸಾಗಿರುವ ಮೋದಿಯನ್ನೇ ಅತೀ ವೈಭವೀಕರಿಸಿ ಜನರೆದುರು ಹಾಜರು ಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಅದರ ದುಃಸ್ಥಿತಿ!

ಇರಲಿ, ಈ ಬಾರಿಯ ಪ್ರಚಾರದ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯ ಮಾತುಗಳು ಒಂದೆಡೆ ಈ ಒಂದು ಬಾರಿ ಎಂಬ ಗೋಗರೆತದ ದೈನೇಸಿ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಆ ಮೂಲಕ ಮತ ನೀಡಿದವರು ತನ್ನನ್ನೇ ನಂಬಿ ಬಿಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ ಮಿತ್ರರ ಗಳಿಕೆಗೆ ಬೇರೊಬ್ಬರ ಹೆಸರನ್ನು ಪ್ರಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ಕೂಡದು ಎಂಬ ಕೇವಿಯೆಟ್ ಹಾಕಿದಂತಿದೆ. ಮೇಲಾಗಿ ತಮಗೇ ಬಹುಮತ ಎಂಬ ಅದರ ಹೋಂಕಾರ ಸುಳ್ಳು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಂತಿದೆ.

ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ ‘ನನಗೊಂದು ಛಾನ್ಸ್ ಕೊಡಿ’ ಎಂಬ ಮಾತು! ಒಂದು ವೇಳೆ ಜನ ಯಾಮಾರಿ ಬಿಟ್ಟು ಈತನನ್ನೂ ನೋಡೋಣ ಎಂದು ಓಟು ಹಾಕಿದರೆ ಅದೊಂದು ಭಯಾನಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತ ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟಂತೆ!

ಮೋದಿಗೆ, ಆ ಮೂಲಕ ಫ್ಯಾಶಿಸ್ಟ್ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಗೆ ಅಧಿಕಾರ-ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರ ನಡೆಸುವ ಛಾನ್ಸ್ ನೀಡಿದಂತೆ. ಮೋದಿ ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು ದೇಶದ ತುಂಬಾ ಮುಜಾಫರ್ ನಗರಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು.

ಮೋದಿ ಛಾನ್ಸ್ ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು 2002 ರಲ್ಲಿ ಗೋದ್ರಾ ಘಟನೆಯನ್ನೇ ನೆಪವಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಸುಮಾರು 3000 ದಷ್ಟು ಅಮಾಯಕ ಮುಸ್ಲಿಂ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿ ಕೊಂದ ಹಾಗೆ ದೇಶದ ತುಂಬಾ ಗುಜರಾತ್ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು, ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ದೇಶದೆಲ್ಲೆಡೆ ರಾಮಮಂದಿರ, ಕೃಷ್ಣ ಜನ್ಮಭೂಮಿಯಂತಹ ಹಲವು ಅಯೋಧ್ಯಾಕಾಂಡಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿ ಸಾಮರಸ್ಯದ ಭಾರತ ಕೋಮುದಳ್ಳುರಿಯಲ್ಲಿ ಧಗದಹಿಸಿ, ಆಂತರಿಕ ನಾಗರೀಕ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗಿಸಲಿಕ್ಕೆ,

ಈತ ಛಾನ್ಸ್ ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು 370ರ ವಿಧಿ ಕಿತ್ತು ಹಾಕಲು, ಕಾಶ್ಮೀರದ ಜನತೆಯ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಹೊಸಕಿ ಹಾಕಲು, ಏಕ ನಾಗರೀಕ ಸಂಹಿತೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಿ ಬೇಟೆಯಾಡಲು, ಗೋರಕ್ಷಣೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಆಹಾರದ ಹಕ್ಕನ್ನು ಕಸಿದು ಮಾಂಸಾಹಾರಿಗಳ, ರೈತರ ಜೀವಕ್ಕೆ ಕುತ್ತು ತರಲು, ಕೈ-ತಲೆ ಕಡಿಯಲು, ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಛಾನ್ಸ್ ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು ದೇಶದ ರೈತರಲ್ಲಿ ಅಳಿದುಳಿದಿರುವ ಜಮೀನನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಭಿಕಾರಿಗಳನ್ನಾಗಿಸಿ ಕಾಪರ್ೋರೇಟ್ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ದುಗ್ಗಾಣಿಗೆ ‘ದಾನ’ ಕೊಡಲು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಾಧಿಸಲಾಯಿತೆಂದು ಸಾರಲು, ಈಗಾಗಲೇ ಗುಜರಾತ್ನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದಂತೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅನ್ಯಾಯ, ಅನಾರೋಗ್ಯ, ದುಬಾರಿ ವಿದ್ಯುತ್, ಆಹಾರದ ಕೊರತೆ, ನಿರುದ್ಯೋಗದ ವ್ಯಾಪಾರ, ಆದಿವಾಸಿಗಳ ಬದುಕು ಬೀದಿಗೆ ತಳ್ಳುವ ರೀತಿ ದೇಶದ ತುಂಬಾ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ.

ಹಾಗೇ ಇಂತಹ ಮೋದಿ ಮಹಾಶಯನಿಗೆ, ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ನೀಡುವುದೆಂದರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಬೇರೆ ದೇಶಗಳು ಭಾರತದತ್ತ ತಿರುಗಿ ನೋಡದಂತೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಲ್ಲ. ಆ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ವಿಸ್ತರಿಸ ಬಯಸುವ ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಗಳ, ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿಗಳ ಯುದ್ಧದ ದಾಹವಿದೆ. ನೆರೆ ಹೊರೆಯ ದೇಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಗಳು ಸುದಾರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಇಂತಹ ಯುದ್ಧೋನ್ಮಾದದ ಮಾತುಗಳು ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟೂ ಹಾಳುಗೆಡವಿ ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧಿಸುವ ಬದಲು ಯುದ್ಧ ಸಿದ್ಧತೆಗೆ ಇಳಿದು ದೇಶದ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಕಲ್ಲುಚಪ್ಪಡಿ ಎಳೆದುಕೊಂಡಂತೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಮರೆಯಬಾರದು. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇಂತಹ ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ ಇದೀಗ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಹೂಂಕಾರ, ಹಗೆತನದ ಮನೋಭಾವಗಳು ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತವಾದಿಗಳ ಕೈ ಮೇಲಾಗಿಸಿ ಉಗ್ರಗಾಮಿ, ಭಯೋತ್ಪಾಧಕರನ್ನು ಮೈಮೇಲೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡಂತೆ! ಮೇಲಾಗಿ ಚೀನಾದ ಜೊತೆ ಸೌಹಾರ್ದ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬದಲು ಅಮೇರಿಕಾದ ತಾಳಕ್ಕೆ ಕುಣಿದು ಕಾಲು ಕೆರೆದರೆ ಅನಾಹುತವಾಗುವುದು ಭಾರತಕ್ಕೆ.

ಇನ್ನು ಐ.ಟಿ.ಬೆಳೆಸಿದ್ದೇ ತಾವು ಎನ್ನುವುದು, ವಾಜಪೇಯಿಯಿಂದಾಗಿಯೇ ಶೇ.40ರಷ್ಟು ರಫ್ತು ಮಾಡಲಾಯಿತೆಂದು ಬೊಗಳೆ ಹೊಡೆಯುವುದು ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ದೇಶ ಅರಿಯದವರ ಮುಂದೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡ ಉತ್ತರ ಕುಮಾರನ ಪೌರುಷವಷ್ಟೇ! ಹಿಟ್ಲರ-ಗೋಬೆಲ್ಸ್ರ ವಾರಸುದಾರ ಮೋದಿ ಇಷ್ಟಾದರೂ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ?
ಇಂತಹ ಅಪ್ರಭುದ್ಧ, ರಿಮೋಟೋ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿರುವ, ರೋಗಗ್ರಸ್ಥ ಮೋದಿಗೆ ಒಂದು ಮೋದಿಗೆ ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ಒಂದು ಛಾನ್ಸ್ ಕೊಟ್ಟರೆ _ ಏಷ್ಯಾದ ತುಂಬಾ ಸುರಿಯಿವಷ್ಟು ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಮತ್ತು ಒಂದು ಕೊಳ್ಳಿಯನ್ನು ಕೈಗಿತ್ತು ಅಗಳಿ ಹಾಕಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದಂತೆ! ನೆನಪಿರಲಿ.
0

 
Comments Off

Posted by on 18/04/2014 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , ,

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕೈ ಹಿಡಿದರೆ ಮೋದಿ ಭೂತ ಇಲ್ಲವಾಗುವುದೇ?

ಎಸ್.ವೈ.ಗುರುಶಾಂತ್

ನಮ್ಮ ಕೆಲ ಸಾಹಿತಿಗಳು ತುಂಬಾ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶ, ನಮ್ಮ ಸಮಾಜ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಬಗೆಗಿನ ಅವರ ಆತಂಕಗಳು, ನಾಳಿನ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ಅವರ ಕಾಳಜಿ ಖಂಡಿತಕ್ಕೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದುದು. ಆದರೆ ಹೇಗೆ? ಹೇಗೆ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಈ ಸನ್ನಿವೇಶ ಯಾಕಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು? ಕಾರಣ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೇ ಅಥವಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ, ಅದನ್ನು ನಡೆಸುವ ನೀತಿಗಳೇ? ನರಭಕ್ಷಕ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಹೊಡೆದುರಿಳಿಸಬೇಕು ನಿಜ. ಆದರೆ ಅದರ ಜೀವ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಎಂದು ತಿಳಿಯದೇ ಶ್ರಮವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ವಿಠ್ಠಲಾಚಾರಿಯ ಸಿನಿಮಾದ ಅಮಾಯಕ ಜನರ ಹಾಗೆ! ನಮ್ಮ ಚಿಂತಕರ ನಿಜವಾದ ಗೊಂದಲ ಇರುವುದು ಇಲ್ಲೇ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ!

ಸಹಜ ಆತಂಕಗಳು
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನುಂಗಿ ನೊಣೆಯಬೇಕೆಂಬ ಲಾಭದಾಹಿ, ಯುದ್ಧದಾಹಿ ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ-ಕಾರ್ಪರ್ೋರೇಟ್ ಕಂಪನಿಗಳ ಪ್ರಯೋಗ ಪ/ಶಿಶು ಅಧಿಕಾರ ಹಿಡಿಯುವ ಆತುರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಗಣರಾಜ್ಯವಾಗಿರುವ ಭಾರತವನ್ನು, ವೈವಿಧ್ಯತೆ, ಹಲವಾರು ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯತೆಯ ಈ ಮಹಾನ್ ದೇಶವನ್ನು ಫ್ಯಾಶಿಸ್ಟ್ ಮನೋಭಾವದ  ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಹಿಂದೆ ಸೂತ್ರ ಹಿಡಿದು ಆಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಶಕ್ತಿಯ ಕೈಗೆ ಪೂರ್ಣ ಒಪ್ಪಿಸಿದರೆ ಏನಾದೀತು? ಎಂಬ ಆತಂಕ ನಿಜಕ್ಕೂ ‘ಬದುಕಿರುವ’ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಸಹಜ. ಅದೇ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪಯರ್ಾಯವೇನಿರಬೇಕು? ಎಂತಹುದನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿ ಕಾಯರ್ಯವೆಸಗುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಇಂದಿನ ತತ್ಕ್ಷಣದ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿರಿಸುವಾಗಲೂ ಭವಿಷ್ಯದ ಖಚಿತತೆಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯವೆಸಗುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.

ಇಂದಿನ ಲೋಕಸಭಾಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಹಲವಾರು ಪ್ರಗತಿಪರ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳಿಗೆ ವಿಭಿನ್ನ ಯೋಚನೆಗಳಿವೆ. ಒಂದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಬಹುತೇಕವಾಗಿ ಅವರೆಲ್ಲಾ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ, ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕೋಮುವಾದದ ವಿರುದ್ಧ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಒಡ್ಡುವಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ತೊಡಗಿ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಾ ಬಂದವರು ಈ ಚುನಾವಣಾ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿಯೂ ಕೋಮುವಾದವನ್ನು, ಅದರ ರಾಜಕೀಯ ಮುಖವಾಗಿ ಬಿಂಬಿತವಾಗುತ್ತಿರುವ ಕುಖ್ಯಾತ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗದಂತೆ ತಡೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ಬಿಜೆಪಿ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರೊ.ಜಿ.ಕೆ.ಗೋವಿಂದರಾಯರು, ಡಾ.ಕೆ.ಮರುಳಸಿದ್ದಪ್ಪನವರು, ಪ್ರೊ.ಎಸ್.ಜಿ.ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರು, ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪುರಸ್ಕೃತರಾದ ಗಿರೀಶ್ ಕಾನರ್ಾಡ್ ಮುಂತಾದವರು ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೂ ಇಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದರೆ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ ಬೆಂಬಲಿಸಿ ಬಹಿರಂಗ ಪ್ರಚಾರವನ್ನೂ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಹಿರಿಯರಾದ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪುರಸ್ಕೃತರಾದ ಡಾ.ಯು.ಆರ್.ಅನಂತಮೂತರ್ಿಯವರು ಜೊತೆಗೂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುವ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಸಾಹಿತಿಗಳಿದ್ದು ಅವರು ಅವರದೇ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೂ ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ವಿರೋಧಿ ಚಳುವಳಿಯೊಂದು ಪಯರ್ಾಯ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿ ‘ಆಮ್ ಆದ್ಮಿ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದ ಯು.ಆರ್.ರವರು ಇದೀಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲಿಸಿ ಪ್ರಚಾರ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ! ಜೊತೆಗೆ ಜೆಡಿ-ಎಸ್ಗೂ ಬೆಂಬಲಿಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿರುವುದೂ ಒಂದು ಸಾಂದಭರ್ಿಕ ವಿಚಿತ್ರ ವಿಶೇಷ. (ಎಡಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಯಾಕೆ ಮರೆತಿರಿ ಸಾರ್!)ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಬೆಂಬಲಿಸಿ ಅದರಲ್ಲೂ ಕಾರ್ಪರ್ೋರೇಟ್ ಜಗತ್ತಿನ ಕುಸುಮ ನೀಲಖೇಣಿಯಂತಹ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿಗಳ ಒಡೆಯನನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿ ನಡೆಸಿದ ಪ್ರಚಾರ ಮತ್ತು ಸಂಸದ ಅನಂತಕುಮಾರ್ ಬಗೆಗಿನ ಟೀಕೆಗಳು ತೀವ್ರ ತೆರನಾದ ವಾದ-ವಿವಾದಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ. ವ್ಯಕ್ತಿನಿಂದನೆ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಚಚರ್ೆಯನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದರಲ್ಲಿ ಚೆಡ್ಡಿ ಪಡೆ ನಿಷ್ಣಾತ. ಇದಕ್ಕೆ ಡಾ. ಚಿದಾನಂದಮೂತರ್ಿಯವರನ್ನೇ ನೇಮಿಸಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನಲ್ಲ.

ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಯರ್ಾಯವಾಗುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?
ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು, ಮೋದಿಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವೇನಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸಾಹಿತಿಗಳಿಗೆ ಅದೊಂದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೇನೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಮೋದಿ ಭೂತದ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪಾತಕಗಳನ್ನು ಮಾಫಿ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೇ ಅಂತಹುದೇ ಪಾತಕಗಳಿಗೆ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಯೋಚನೆಯೇ ವಿಚಿತ್ರ. ನಮ್ಮ ಚಿಂತಕರು ಕಳೆದ ಯು.ಪಿ.ಎ. ಸರಕಾರದ ದೇಶದ್ರೋಹಿ, ಭ್ರಷ್ಟ ದುರಾಡಳಿತದ ಕಡೆಗೆ ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ನೋಡದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ? ಅದರ ಆಥರ್ಿಕ ನೀತಿಗಳು, ವಿಪರೀತ ಬೆಲೆಏರಿಕೆ, ನಿರುದ್ಯೋಗ, ಬಡತನ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ನೀತಿಗಳು, ಹಗರಣಗಳು, ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿಗೆ ಶರಣಾಗುತ್ತಲೇ ಬಂದ ಕ್ರಮಗಳು, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಜನರ ಬವಣೆಗಳು, ತತ್ತರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಬದುಕು ನಮ್ಮ ಚಿಂತಕರಿಗೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಕೇವಲ ಕೋಮುವಾದದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದೆಂದರೆ ಏನರ್ಥ?

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಈ ನೀತಿಗಳೇ ಬಿಜೆಪಿ ಬೆಳೆಯಲು ಕಾರಣವಾಗಿಲ್ಲವೇ? ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವಾದರೂ ಕೋಮುವಾದವನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಹೋರಾಡುವಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದೆ? ಬದಲಾಗಿ, ಕೋಮುವಾದದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸದೇ ಮೃದು ಹಿಂದುತ್ವ ಧೋರಣೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ಪರಿಣಾಮ ಇಂದು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಜನಾರ್ಧನ ಪುಜಾರಿಯಂತಹವರು ಇಂದಿಗೂ ಹಿಂದುತ್ವವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಎದುರಿಸುವ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಬಂದಾಗ ಓಡಿನ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಕೈ ಮುಗಿಯುವುದು ಕಾಣದಿರುವುದೇನಲ್ಲ. ಗುಜರಾತ್ನಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದಾಗಲೂ ಹೋರಾಡದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಶರಣಾಗತಿಯಿಂದಾಗಿ ಬಿಜೆಪಿ ಬೆಳೆದ ಬಗೆಯನ್ನಾದರೂ ಇವರು ನೋಡಬಾರದೇ? ಇಡೀ ನಮ್ಮ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಒಕ್ಕೂಟದ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನೇ ಬುಡಮೇಲು ಮಾಡುವಂತೆ ಎರಡು ಪಕ್ಷದ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಕಾರ್ಪರ್ೋರೇಟ್ ಕಂಪನಿಗಳು, ಅಮೇರಿಕಾ ಉತ್ಸುಕವಾಗಿ ಆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೇ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮುಂದೊತ್ತುತ್ತಲಿರುವಾಗ ಬಹು ಪಕ್ಷಗಳ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸದೇ ಆಳುವವರ್ಗಗಳು ಹೆಣೆದ ಜಾಲಕ್ಕೆ ಜಾರಿ ಹೋದರೆ ಹೇಗೆ?

ಕೋಮುವಾದಿ ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು ತಡೆಯುವ ಶಕ್ತಿ ಇರುವುದು  ಮೂರನೆಯ ಪಯರ್ಾಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲೇ

ಅಂತೂ, ದೇಶದ ಜನತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ವೈಫಲ್ಯಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಅತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಬೇಸರಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಸಿಡಿದೆದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಪಕ್ಷದ ಅಧಿಕೃತ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗಳೇ ಸ್ಪಧರ್ಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷ ತೊರೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಸೋನಿಯಾಗಾಂಧಿಯವರ ‘ಮೋದಿ ಭೂತ’ವಾಗಲೀ, ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರ ‘ಅಹಿಂದ’ವಾಗಲೀ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಯಾಮಾರಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಬಿಜೆಪಿ ತಾನೇ ಪಯರ್ಾಯವೆಂದು ಅಬ್ಬರದ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಇಳಿದು ನಂಬಿಸಲು ಹೆಣಗುತ್ತಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವುದೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್.

ಇಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ನಾಣ್ಯದ ಎರಡು ಮುಖಗಳಾಗಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಗಳಿಗೆ ಪಯರ್ಾಯವಾಗಿ ಮೂರನೆಯ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಮಹತ್ವದ ಅಂಶ. ಮೂರನೆಯ ಶಕ್ತಿಗಳು ಬಲಗೊಂಡಿರುವಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಮೂಲೆಗೊತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅಂತಹ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಸುಳ್ಳೇನಲ್ಲ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಇದು ಕೊಂಚ ಸಮಯ ಹಿಡಿಯುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೂ ಆಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಬೇರೆ ಅಡ್ಡ ದಾರಿಗಳಿಲ್ಲ. ತರ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಲ ತಳ್ಳುವ ಸಮಯವೂ ಇದಲ್ಲ.  ಮೂರನೆಯ ಪಯರ್ಾಯ ರೂಪಿಸುವ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಸಾಥ್ ನೀಡಬೇಕಾದುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಪರಿಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೇ ಸರಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ತಾನಾಗಿಯೇ ಪಯರ್ಾಯ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದು ನಿಣರ್ಾಯಕ ಸಂದರ್ಭ. ಅನುಭವದಿಂದಲಾದರೂ ಪಾಠ ಕಲಿಯದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ?

0

 
Comments Off

Posted by on 13/04/2014 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , , ,

ಎಸ್ಡಿಪಿಐ ಜೊತೆ ಜೆಡಿ-ಎಸ್ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಮೈತ್ರಿ

ಎಸ್.ವೈ.ಗುರುಶಾಂತ್

2014ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗೆ ನಾಮಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಕೆ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ 26 ರಂದು ಕೊನೆಯಾಗುವುದರೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪಧರ್ೆ ಬಹುತೇಕ ನಿಚ್ಚಳವಾದಂತಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೂ ನಾಮಪತ್ರ ವಾಪಸು ಪಡೆಯುವುದೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಚಾರ, ಮತದಾರರ ಮನವೊಲಿಕೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಆಗದೇ ಇರುವಾಗ ಮೇಲೆ, ಕೆಳಗೆ ಅಂತಾ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವುದು ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಹಾಗೂ ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಗೆಳೆದಂತೆಯೂ ಕೂಡ.

sdpi
ವಿವಿಧ ಪಕ್ಷಗಳ ಬಲಾಬಲದ ಈ ದೃಶ್ಯಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದಾದರೂ ಪ್ರಸಕ್ತವಾಗಿ ಒಂದು ವಿಶಾಲವಾದ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಕೊಡಬಲ್ಲುದು. ರಾಜ್ಯದ ಬಹಳಷ್ಟು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಹರವು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ, ಉಳಿದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವು ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿವೆ ಮತ್ತು ಜೆಡಿ-ಎಸ್ ಪಕ್ಷ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಇಡೀ ರಾಜ್ಯವ್ಯಾಪಿಯಾಗಿ ಬಲ ಹೊಂದಿರದೇ ಅದು ಕೇವಲ ಕೆಲವು ಜಿಲ್ಲೆಗಳ, ಕೆಲವು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತಗೊಂಡಿರುವುದು ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಅಂಶ. ಭವಿಷ್ಯತ್ತಿನ ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸಿದರೆ, ಈಗ ಜೆಡಿ-ಎಸ್ ನಾಯಕತ್ವ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ತಂತ್ರಗಳು ಅದನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟೂ ದುರ್ಬಲ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಳ್ಳದೇ ಬಿಡಲಾರದು ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ದುರಂತವೆಂದರೆ, ಈ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ‘ಎಡ ಪಕ್ಷಗಳು ಸಹಜ ಮಿತ್ರರು’ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅದು ಎಳ್ಳು ನೀರು ಬಿಟ್ಟಿತು. ಅದು ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ (ಕಾಂ-ಬಿ) ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಒಳಗೊಂಡ 11 ಪಕ್ಷಗಳ ಮುತುವಜರ್ಿಯ  ಮೂರನೇ ಪಯರ್ಾಯದ ನೀತಿಗಳ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾತುಕತೆಗಾದರೂ ಚಾಲನೆ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಇತರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಅನುಭವವೂ ಕೂಡ. ಆದರೆ ಅದೇ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ‘ಕಾಂ-ಬಿ’ ಗಳನ್ನು ದೂರವಿಟ್ಟು ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಇರುವ ಮತ್ತು ಅವಕಾಶಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರಲು ಅವು ಬಯಸುತ್ತವೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಬಯಸದೇ ತಮ್ಮದೇ ಶಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಳದಿಂದ ಅಧಿಕಾರದ ಭಾಗವಾಗುವ ಸಂಕುಚಿತ ನಿಲುವನ್ನೂ ತಾಳುತ್ತಿವೆ. ಬಹುತೇಕ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುವ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ರಾಜ್ಯದ ಜೆಡಿ-ಎಸ್ ಸಹ ಹೊರತಾಗಿಲ್ಲ.    ಹೀಗಾಗಿಯೇ ತನ್ನ ಸೀಮಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯುವ ‘ಅಳಿವು-ಉಳಿವಿ’ನ ಏದುಸಿರು ಕಸರತ್ತು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ.

ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಏಕೆ ಬಂತು?
ಜೆಡಿ-ಎಸ್ನಂತಹ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಚುನಾವಣೆ ನಂತರವೂ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸೆಕ್ಯುಲರಿಸಂ ಉಳಿಯಬೇಕು, ಉದಾರೀಕರಣದ ಧಾಳಿಗಳಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿರುವ ಜನತೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಅಂಶಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅವು ಕೇಂದ್ರ-ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳ ಜನವಿರೋಧಿ ನೀತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕಾಲ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತೀವ್ರ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಎಡ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಇಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಜಂಟಿ ಹೋರಾಟಗಳಿಗೆ ಸಿಪಿಐ(ಎಂ) ಪಕ್ಷ ಮುತುವಜರ್ಿ ವಹಿಸಿದರೂ ಜೆಡಿ-ಎಸ್ ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲಿಲ್ಲ. ವಿರೋ ಧ ಪಕ್ಷವಾಗಿರುವಾಗಲೂ ತಾನೊಂದು ಅಧಿಕಾರಸ್ಥ ಪಕ್ಷವೆಂದೇ ಭಾವಿಸಿತು! ಹೀಗಾಗಿ ಜನತೆಯನ್ನು ನೆಚ್ಚಿ ರಾಜಕಾರಣ ಮಾಡದ ಪರಿಣಾಮ ಅದರ ನೆಲೆ ಸೀಮಿತಗೊಂಡು ಇರುವ ನೆಲೆಯಲ್ಲೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಲ ಆಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದೆ. ಕಾಂ-ಬಿ ಗಳ ದುರಾಡಳಿತದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಅತೃಪ್ತಿಯನ್ನೇ ಗೆಲುವಿನ ನೆಲೆಯಾಗಿ ನೆಚ್ಚಿದೆ. ಹಲವು ಬಾರಿಯ ಅದರ ಸಂದರ್ಭಸಾಧಕ ನೀತಿಗಳಿಂದ ಜನರೂ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ನಂಬುವ ಸ್ಥಿತಿ ಇಲ್ಲ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು.

ತೀವ್ರವಾದಿಗಳತ್ತ ಮೈತ್ರಿಯ ಕೈ!
ಇಂದು ಅದು ಎಡಪಕ್ಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಾನ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ನಿಜ. ಆದರೆ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ  ಜಾತಿ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿರುವ  ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಜನತಾದಳವು ಮುಸ್ಲಿಂ ಧಾಮರ್ಿಕ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಬೆಂಬಲ ಗಳಿಸಲು, ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಪಡೆಯುವ  ಧಾವಂತದಲ್ಲಿ  ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಸೋಶಿಯಲ್ ಡೆಮಾಕ್ರಟಿಕ್ ಪಾಟರ್ಿ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ’ (ಎಸ್.ಡಿ.ಪಿ.ಐ.)ದ ಜೊತೆ ಸ್ಥಾನ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವುದು! ಮಂಗಳೂರು ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಅದು ಆ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟಿರುವುದು!

ಯಾವುದೀ ಎಸ್.ಡಿ.ಪಿ.ಐ. ಪಕ್ಷ?
ನಿಜಕ್ಕೂ ಇದು ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕವಾದ ಕಾಳಜಿಯನ್ನಾಗಲೀ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನಾಗಲೀ ಹೊಂದಿದೆಯೇ? ಇದರ ಹಿನ್ನೆಲೆ, ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಅದರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದ ಯಾರೇ ಆಗಲಿ ಇದನ್ನು ಒಂದು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವೆಂದು ಹೇಳಲಾರರು. ಇದು ರಾಜಕೀಯ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟಿರುವ ಅಪ್ಪಟ ತೀವ್ರಗಾಮಿ ಸಂಘಟನೆ ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ! ಇದು ಕುಖ್ಯಾತ ‘ಪಾಪ್ಯುಲರ್ ಫ್ರಂಟ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ'(ಪಿ.ಎಫ್.ಐ.)ದ ಕೂಸು. ಫ್ಯಾಶಿಸ್ಟ್ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ನ ಮರಿ ಬಿಜೆಪಿ ಇರುವಂತೆ!

ಇಂದು ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಧಾಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಕೈವಾಡ ಕಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಮೈಸೂರು ಮುಂತಾದಡೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕೋಮುಗಲಭೆಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟೂ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಘಪರಿವಾರದ ಜೊತೆಗೆ ಇವರ ತಿದಿಯೂದುವ ಕೃತ್ಯಗಳು ಉಲ್ಲೇಖಗೊಂಡಿವೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಘಪರಿವಾರದ ಜೊತೆಗೆ ಸ್ಪಧರ್ೆಗೆ ಇಳಿದು ‘ನೈತಿಕ ಪೋಲೀಸ್ಗಿರಿ’ ನಡೆಸುವುದರಲ್ಲಿ ಇವರು ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೆಂದರೆ ಮೊದಲು ಸಂಘಪರಿವಾರಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಚಟುವಟಿಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದವರು, ಇದೀಗ ಕೋಮು ತ್ವೇಷ ಬೆಳೆಯುವಂತೆ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೇರಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪೂರಕವಾಗಿ ಒಂದೇ ಗುರಿಯಿರಿಸಿ ಕಾಯರ್ಾಚರಣೆ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಅವಲಂಬನೆಯಿಂದ ಬೆಳೆಯಬೇಕೆಂದೂ, ಅದರಲ್ಲೇ ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿದೆಯೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಹೇಗೂ ಕೋಮುವಾದ-ಮತೀಯ ಮೂಲಭೂತವಾದದ ಬೇರಿನಿಂದ ಟಿಸಿಲೊಡೆದ ಒಂದೇ ಕರುಳ ಬಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲವೇ ಇವರು?

ಇದು ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಜನತಾದಳದ ಮುಖಂಡರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಅರ್ಥವಾದರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸು ಇರಬೇಕಲ್ಲ!
ಇಂದು ದೇಶದಲ್ಲಿ, ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸಂಘಪರಿವಾರ-ಬಿಜೆಪಿಗಳು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಹಲ್ಲೆ, ಧಾಳಿಗಳಿಂದ ಆತಂಕಗೊಂಡಿರುವ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಜನರನ್ನು, ಯುವಜನರನ್ನು ರಕ್ಷಕರ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಬಂದು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪಿ.ಎಫ್.ಐ.-ಎಸ್.ಡಿ.ಪಿ.ಐ. ತೊಡಗಿವೆ. ಅವರನ್ನು ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಶಕ್ತಿಗಳಾಗಿ, ಎಡ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಧೃಡವಾಗಿ ನಿಂತು ಹೋರಾಡದಂತೆ ತಡೆಯಲು ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಕಸರತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ. ಇವುಗಳ ಆಳ, ಅಗಲಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರಿಯದೇ ಕೆಲವು ಪ್ರಗತಿಪರರು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ರಕ್ಷಣೆಯೆಂಬ ಭ್ರಮಾತ್ಮಕ ಕಾಳಜಿಯಲ್ಲೂ, ಕೆಲವರು ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭದ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲೂ  ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕೈಜೋಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಾವು ಭಾರತವನ್ನು ಬೆಳಗುವ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಅವರೆಲ್ಲಾ ಅರಿಯಬೇಕು, ಅದರಿಂದ ಹೊರ ಬರಬೇಕು. ಸ್ವತಃ ಮುಸ್ಲಿಂ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರೇ ಅನುಭವದಿಂದ ಪಾಠ ಕಲಿತು ಆ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ದೂರವಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು.

ಹಾನಿಕಾರಕ, ಅಪಾಯಕಾರಿ
ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಜನತಾದಳ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅದರ ಪಾಲಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಬಂಪರ್ ಕೊಡುಗೆ ಎಂದೇ ಎಸ್.ಡಿ.ಪಿ.ಐ. ಭಾವಿಸಿದೆ. ಈ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಉಗ್ರಗಾಮಿ ಮುಖವಾಡ ಮೃದುವಾಗಿ ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಜನರ ನಡುವೆ ಹೋದರೆ ಅದಕ್ಕೂ ಬಲ ಹೆಚ್ಚುವ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ. ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ ಅದಕ್ಕೆ ಪುರಸ್ಕಾರ ಸಿಕ್ಕಿ ತಾನೂ ಸೆಕ್ಯುಲರ್, ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯವಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಅವಕಾಶ.

ಹಾಗೆ ತನ್ನ ರಾಜಕೀಯ ವಿಧಾನದಿಂದಾಗಿಯೇ ಬೆಳೆಯುವ, ವಿಸ್ತಾರಗೊಳ್ಳುವ ಎಲ್ಲಾ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಜೆಡಿ-ಎಸ್ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಕೊನೆಗೆ ಕೇವಲ ಕೆಲವೇ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿ ಸೊರಗುತ್ತಿದೆ. ಹಲವಾರು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಥ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗಳಿಲ್ಲದೇ ಬೇರೆ ಪಕ್ಷಗಳಿಂದ ವಲಸೆ ಬರುವವರಿಗೆ ಕಾದು, ಬರದಿರುವಾಗ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕಬೇಕಾದ, ಕೊನೆಗೆ ಗೆಲ್ಲುವ ಸೀಟ್ಗಾಗಿ ಕ್ಷೇತ್ರ ಬದಲಿಸುವ ಶೋಚನೀಯ ಸ್ಥಿತಿ ಜೆಡಿ-ಎಸ್ ನಾಯಕರಿಗೆ. ಕೊನೆಗೆ ಕೆಲವು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಾದರೂ ಮುಸ್ಲಿಮರು ತಮ್ಮ ಕೈ ಹಿಡಿಯಲಿ ಎಂಬ ಅಂತಿಮ ಆಶೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಎಸ್.ಡಿ.ಪಿ.ಐ. ಜೊತೆ ಕೈಜೋಡಿಸುವ ದುರಂತವನ್ನು ಜೆಡಿ-ಎಸ್ ತಂದುಕೊಂಡಿದೆ. ತಪ್ಪು ರಾಜಕೀಯ ನಿಲುವುಗಳು, ಅಸ್ತಿತ್ವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ  ಮ್ಯಾನೇಜಿಂಗ್ ರಾಜಕಾರಣದ ಹಾನಿಕಾರಕ ಕ್ರಮಗಳು ಕೇವಲ ಜೆಡಿ-ಎಸ್ನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ಪಯರ್ಾಯದ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನೇ ಹಾಳುಗೆಡವಬಲ್ಲುದು. ಉದಾರೀಕರಣದ ಭರಾಟೆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್-ಬಿಜೆಪಿ ಪಕ್ಷಗಳ ಮೂಲಕ ಕಾಪರ್ೋರೇಟ್ ರಾಜಕಾರಣದ ಏಕಸ್ವಾಮಿತ್ವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬಲ್ಲುದು. ಇದನ್ನು ಯೋಚಿಸುವ ವ್ಯವಧಾನ ಆ ನಾಯಕರಿಗೆ ಇದೆಯೇ?

ಇಷ್ಟಿದ್ದರೂ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ಪಕ್ಷಗಳು ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮತ್ತು ಏಕಸ್ವಾಮ್ಯ ಬಂಡವಾಳಗಾರರ ಅತೀ ನಿಷ್ಠ ಏಜೆಂಟ್ರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಬಹುತೇಕ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಬಂಡವಾಳಗಾರರ, ಭೂಮಾಲೀಕರ ಹಿತವೇ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಆ ವರ್ಗಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಘರ್ಷವೂ ಅನಿವಾರ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳು ಈ ವರ್ಗ ನೆಲೆಯಲ್ಲೇ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತವೆ.

ನಿಜ, ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ಇದು. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಎಡಪಕ್ಷಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಹೋರಾಟ, ಅವುಗಳ ಶಕ್ತಿಯ ಕ್ರೋಢೀಕರಣ ಮತ್ತು ಮುನ್ನಡೆ ಎಷ್ಟು ಕಠಿಣವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ವಿದ್ಯಾಮಾನಗಳು ತೆರೆದಿಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ನಿರಾಶರಾಗಬೇಕಿಲ್ಲ. ಒಂದೊಂದು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೂ ಒಂದೊಂದು ಹೊಸ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ದೇಶದ ಜನತೆ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನೇ ಬಯಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕಾಪರ್ೋರೇಟ್ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಭರಾಟೆಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಜನತೆ ಪಯರ್ಾಯವನ್ನು ರೂಪಿಸಲಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ನಿಶ್ಚಿತ.
0

 
Comments Off

Posted by on 13/04/2014 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , ,

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 2,655 other followers

%d bloggers like this: