ಜನವರಿ 9 ರಂದು ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರ ಕಾಂ.ಜ್ಯೋತಿಬಸು ನಗರದಲ್ಲಿ ಸಿಪಿಎಂ ಪಕ್ಷದ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನವು ಪಕ್ಷದ ರಾಜ್ಯ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಮಂಡಳಿ ಸದಸ್ಯರೂ ಪಕ್ಷದ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರಲ್ಲೊಬ್ಬರಾದ ಕಾಂ.ಕೆ.ಆರ್.ಶ್ರೀಯಾನ್ ಅವರು ಪಕ್ಷದ ಧ್ವಜಾರೋಹಣ ಗೈಯುವುದರ ಮೂಲಕ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಹುತಾತ್ಮ ಸ್ಮಾರಕಕ್ಕೆ ಪುಷ್ಪದಳಗಳ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಸಂಗಾತಿಗಳು ಹಾಗೂ ಅತಿಥಿಗಳು ಸಮ್ಮೇಳನ ಸಭಾಂಗಣ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.

ಉದ್ಘಾಟನಾ ಸಮಾರಂಭದ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷದ ರಾಜ್ಯ ಸಮಿತಿ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ವಿ.ಜೆ.ಕೆ.ನಾಯರ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಕೇಂದ್ರ ಸಮಿತಿಯ ವೀಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದ ಪಾಲಿಟ್ಬ್ಯೂರೋ ಸದಸ್ಯರಾದ ಎಸ್.ರಾಮಚಂದ್ರನ್ ಪಿಳ್ಳೆ, ಕೆ.ವರದರಾಜನ್ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅತಿಥಿಗಳಾಗಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು. ಪಕ್ಷದ ರಾಜ್ಯ ಸಮಿತಿಯ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಮಂಡಳಿ ಸದಸ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು.

ರಾಜ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ರಾಜ್ಯ ಸಮಿತಿ ಸದಸ್ಯರೂ ಪಕ್ಷದ ರಾಜ್ಯ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಮಂಡಳಿ ಸದಸ್ಯರೂ ಆದ ಕಾಂ.ಜಿ.ವಿ.ಶ್ರೀರಾಮರೆಡ್ಡಿ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಉದ್ಘಾಟನಾ ಸಮಾರಂಭಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳನ್ನೂ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನೂ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಸ್ವಾಗತ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಅವರು ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ತಾಲೂಕುಗಳು ಹಿಂದೆ ಕೋಲಾರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದು, ಕೋಲಾರ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ಪಕ್ಷ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದು ಬಂದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರಣೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಪಡೆದು ಇಂದಿನ ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯ (ಹಳೆಯ ಕೋಲಾರ ಜಿಲ್ಲೆಯ) ತಾಲೂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷ ಬೆಳೆದು ಬಂದ ಬಗೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು. ಕೋಲಾರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಗಣಿ ಕೆ.ಜಿ.ಎಫ್ ಕೋಲಾರಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಕೈಗಾರಿಕೆ ಬೆಳೆದು ಬಂದು ಕಾರ್ಮಿಕ ವರ್ಗ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದು ಆ ಭಾಗದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ಪಕ್ಷದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಕೋಲಾರದ ರೈತರು ಭೂಸುಧಾರಣೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿದಾಗ ಹಿರಿಯ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ನೇತಾರರಾಗಿದ್ದ ಎ.ಕೆ.ಗೋಪಾಲನ್ ರವರು ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಕೋಲಾರದಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದು ಊರೂರು ಸುತ್ತಾಡಿ ರೈತ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಿದರು. ಈ ಹೋರಾಟದ ಫಲವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದ ಭೂಸುಧಾರಣಾ ಕಾನೂನುಗಳ ಅತೀ ಹೆಚ್ಚು ಫಲಾನುಭವಿಗಳು ಕೋಲಾರ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಅಷ್ಟು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ರಾಜ್ಯದ ವಿಧಾನಸಭೆಗೆ ಮೊತ್ತ ಮೊದಲ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ಶಾಸಕರನ್ನು ಚುನಾಯಿಸಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ಕೀರ್ತಿಯೂ ಕೋಲಾರ ಜಿಲ್ಲೆಗಿದೆ. ರಾಜ್ಯ ವಿಧಾನಸಭೆಗೆ ಹಲವರು ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟರನ್ನು ಶಾಸಕರಾಗಿ ಈ ಜಿಲ್ಲೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟ ಬಾಗೇಪಲ್ಲಿಯಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಶಾಸಕನಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ವಿಶ್ವಾಸವೂ ಈ ಜಿಲ್ಲೆಯದ್ದಾಗಿದೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿ ಕಾಂ.ಜಿ.ವಿ.ಶ್ರೀರಾಮರೆಡ್ಡಿಯವರು ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು.

ಪಾಲಿಟ್ ಬ್ಯೂರೋ ಸದಸ್ಯರಾದ ಎಸ್.ರಾಮಚಂದ್ರನ್ ಪಿಳ್ಳೆಯವರು ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮರಣ ಹೊಂದಿದ ಪಕ್ಷದ ಮುಖಂಡರಿಗೆ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿ ಸಲ್ಲಿಸಲಾಯಿತು. ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಮಂಡಲಿ ಸದಸ್ಯರಾದ ಕಾಂ.ನಿತ್ಯಾನಂದಸ್ವಾಮಿಯವರು ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸಿದರು. ಸ್ವತಂತ್ರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಂದ ಪಕ್ಷ ವಿಸ್ತರಿಸಿ-ಎಸ್.ರಾಮಚಂದ್ರನ್ ಪಿಳ್ಳೆ ಕರೆ.

ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹಾಗೂ ಬಿಜೆಪಿಗಳು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ತಮ್ಮ ವಶ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಜೊತೆಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ರಂಗಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ. ಈ ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ. ಇವರ ಜೊತೆಗಾರರಾದ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳೂ ಅಮೇರಿಕಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿಯ ವಿರೋಧಿಗಳಲ್ಲ. ನವ ಉದಾರವಾದೀ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳಿಗೂ ವಿರೋಧಿಗಳಲ್ಲ; ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಹಾಗೂ ಪಾಳೇಗಾರಿ ಶಕ್ತಿಗಳ ಹಿತಸಾಧಕರು ಇವರು; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷವಾಗಿ ಇವರು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರಾದರೂ, ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ಹಿಡಿಯುವ ಸಮಯ ಸಾಧಕತನದ ನೀತಿ ಇವರದು. ಇವರ ಕೈಹಿಡಿದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವಾಗಲೀ ಬಿಜೆಪಿಯಾಗಲೀ ಒಂದೇ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಜನವಿರೋಧಿ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಮಾನರಾಗಿರುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರೀ ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೂಲಕ ಕಬಳಿಸುವುದರಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅಮೇರಿಕಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿಗೆ ತೀವ್ರ ವಿರೋಧ ತೋರುವಲ್ಲಿ, ಜನವಿರೋಧಿ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವಲ್ಲಿ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಎದುರಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಿಪಿಎಂ ಮತ್ತು ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಮಾತ್ರ ಸಮಗ್ರ ದೃಢತೆ ಹೊಂದಿದೆ. ಈ ನೀತಿಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಸಿಪಿಎಂ ಜನತೆಯನ್ನು ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಅಣಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಜತೆಗೂಡಲು ಸಿದ್ಧರಿರುವವರನ್ನು ವಿಚಾರಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ – ಜತೆಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಬಲಶಾಲಿ ಜನತೆಯ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಸಿಪಿಎಂ ಕಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಸಿಪಿಎಂ ಪಕ್ಷದ ಪಾಲಿಟ್ ಬ್ಯೂರೋ ಸದಸ್ಯ ಎಸ್.ರಾಮಚಂದ್ರನ್ ಪಿಳ್ಳೆ ಹೇಳಿದರು.

ಈ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು 349, ವೀಕ್ಷಕರು 51 ಹಾಜರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಜಾಗತಿಕ ವಿದ್ಯಾಮಾನಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಚಳುವಳಿ ಕಟ್ಟಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ನಡೆಸಿದರು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದ 4 ವಿದ್ಯಾಮಾನಗಳು ಇವು :

1. ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿರುವ ಆರ್ಥಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು.
2. ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದು ತಾನು ಇತರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮೇಲಿನ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿರುವುದು.
3. ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗೆದುರಾಗಿ ಜನತೆಯ ಹೋರಾಟಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ; ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಅಮೇರಿಕಾದ್ದೇ ಆದ ವಿಶೇಷ ಮಾದರಿ ಇಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುತ್ತಿದೆ.
4. ಸಮಾಜವಾದಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ; ಆ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜವಾದವೇ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗೆ ಪರ್ಯಾಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿವೆ. ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಯ ದಿವಾಳಿತನವನ್ನು ವಿಷದಪಡಿಸುತ್ತಿದೆ.

ನವ ಉದಾರವಾದಿ ನೀತಿಗಳು ಹಾಗೂ ಪ್ರಸ್ತುತ ಆರ್ಥಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಕೇವಲ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ದಿವಾಳಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸರಕಾರಗಳನ್ನೂ ದಿವಾಳಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದನ್ನು ಯುವಜನ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಮಹಿಳೆಯರು, ಕಾರ್ಮಿಕರು ಬೀದಿಗಿಳಿದು ಪ್ರತಿಭಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗ್ರೀಸ್ ನಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಅಮೇರಿಕಾದ ವಾಲ್ ಸ್ಟ್ರೀಟ್ ನಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಜನತೆಯ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಹೋರಾಟದ ಕಡೆಗೆ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗುವ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಂಡು ಬರುತ್ತಿದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಬೊಲಿವಿಯಾ, ಉರುಗ್ವೆ, ಬ್ರೆಜಿಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿಪರ ಸರಕಾರಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಿವೆ. ಅರಬ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಅಮೇರಿಕಾದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿಗೆದುರಾಗಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ತೀವ್ರವಾಗಿವೆ. ಬ್ಯುನಿಶಿಯಾ ಮತ್ತಿತರ ಕಡೆ ತಮ್ಮದೇ ಸರಕಾರಗಳನ್ನು ಜನತೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈಜಿಪ್ಟ್ ಲಿಬಿಯಾದಲ್ಲೂ ಇದೇ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮೂಡಿದ್ದು, ಅರಬ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳಾದ ಗ್ಯಾಸ್, ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂಗಳನ್ನು ವಿದೇಶೀ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿಗಳ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸಿ ತಮ್ಮದೇ ಜನತೆಯ ಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆರ್ಥಿಕ ಹೋರಾಟಗಳೂ ಇವಾಗಿವೆ.

ಮುಂದುವರಿದ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾಮ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮೇಲಿನ ಧಾಳಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಿಪಿಐ(ಎಂ)ನ 19ನೇ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿಯೇ ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು. ಪರಿಸರ ಮಾಲಿನ್ಯದ ಕುರಿತಾದ ಜಾಗತಿಕ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಮಾಲಿನ್ಯದ ಪಾಲಿನ ತನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಮೇರಿಕಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ನಿರಾಕರಿಸಿದನ್ನು ದರ್ಬಾನ್ ಸಮಾವೇಶದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೂ ಭಾರತ ಸರಕಾರವು ಅಮೇರಿಕಾಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ತನ್ನ ವಾತಾವರಣ ಬದಲಾವಣೆ ನೀತಿಯನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.

ಕಳೆದ 2 ದಶಕಗಳಿಂದ ಭಾರತವೂ ನವ ಉದಾರವಾದಿ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವುದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅಸಮಾನ ಬೆಳವಣಿಗೆ, ನಿರುದ್ಯೋಗ, ಬಡತನ, ಹಸಿವು ಮೊದಲಾದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ವಿಫಲವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು, ಉಕ್ಕು, ಸಿಮೆಂಟು, ಅನಿಲ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಹಿನ್ನಡೆಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆಹಾರ ವಸ್ತುಗಳ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ ತಡೆಯಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ರೈತಾಪಿಗಳ ಕೃಷ್ಯುತ್ಪನ್ನಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕುದಾದ ಬೆಲೆ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ; ಭೂಮಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿ ಕೃಷಿ ಕೂಲಿಗಾರರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಲದ ಬಾಧೆ ತಾಳಲಾರದೆ ಪ್ರತಿ ಗಂಟೆಗೆ 2 ಮಂದಿಯಂತೆ ರೈತರು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಾರ್ಮಿಕರ ವೇತನವೂ ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಗುತ್ತಿಗೆ ಕಾರ್ಮಿಕತನ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ಉದ್ಯೋಗ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕೃಷಿ ಕೂಲಿಕಾರರ ಕಷ್ಟಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ. ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಕನಿಷ್ಟ ಕೂಲಿ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕನಿಷ್ಟ ಕೂಲಿ ಖಾತ್ರಿಗೊಳಿಸಲು ಸರಕಾರ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿದೆ. ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳು ಕೂಡಾ ಕನಿಷ್ಟ ಕೂಲಿ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ನಿಜರ್ೀವವಾಗಿಟ್ಟಿವೆ. ಎಡಪಕ್ಷಗಳ ಸರಕಾರಗಳು ಇದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಕನಿಷ್ಟ ಕೂಲಿ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತೆ ಇತ್ತು.

ದೇಶದಲ್ಲಿ ರೈತರ, ಕಾರ್ಮಿಕರ, ಕೃಷಿಕೂಲಿಕಾರರ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೀಗಿದ್ದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಶ್ರೀಮಂತರ ಸಂಖ್ಯಾ ಪ್ರಮಾಣ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಂಪತ್ತು ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚಳ ಆಗಿದೆ. ಕೇವಲ 9 ಶ್ರೀಮಂತ ಕುಟುಂಬಗಳು ಇದ್ದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇವತ್ತು 50 ಮೀರಿದ ಕುಟುಂಬಗಳು ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿವೆ. ಹೊಸ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳೇ ಈ ತಾರತಮ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ.
ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಇನ್ನೊಂದು ಬೆಳವಣಿಗೆ. 1,76,000 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳ 2ಜಿ ಹಗರಣ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿಗಳ ಕೃಷ್ಣ ಗೋದಾವರಿ ತೈಲ ಹಗರಣ ಕೇಂದ್ರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಅವಕ್ಕೆ ಸಮಸ್ಪರ್ಧಿಯಾಗಿ ಗಣಿ ಲೂಟಿ ಹಗರಣಗಳೂ ಇವೆ. ಖಾಸಗೀಕರಣವೇ ಇವಕ್ಕೆಲ್ಲ ಮೂಲ. ಭ್ರಷ್ಟ ಕಾರ್ಪರೇಟರ್ ಗಳು, ಭ್ರಷ್ಟ ರಾಜಕರಣಿಗಳು, ಭ್ರಷ್ಟ ಬ್ಯೂರೋಕ್ರಾಟುಗಳು ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲುದಾರರು. ಕೇವಲ ಲೋಕಪಾಲ ಕಾಯ್ದೆಯೊಂದೇ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕಲಾರದು. ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಣದ ಪಾತ್ರ ಇಲ್ಲವಾಗುವಂಥ ಚುನಾವಣಾ ಸುಧಾರಣೆ ಬೇಕು. ಸ್ವತಂತ್ರ ತನಿಖಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹೊಂದಿದ ಲೋಕಪಾಲಬೇಕು. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಹಣ ಮುಟ್ಟುಗೋಲು ಹಾಕಿ ಜನತೆಯ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬಳಕೆಯಾಗಬೇಕು.

ಕಳೆದ 4 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ರಾಜಕೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳಾಗಿವೆ. ಯುಪಿಎ 1ನೇ ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ನಾವು ಬೆಂಬಲ ಹಿಂತೆಗೆದೆವು. ಲೋಕಸಭಾ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯದ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಹಿನ್ನಡೆಯುಂಟಾಯಿತು. ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ 34 ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆದು ಕೊಂಡಿತು. ಕೇರಳದಲ್ಲೂ ಈಗ ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದೆ. ಕೆಲವು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ. ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮಿತಿಮೀರಿ ಹೋಗಿವೆ. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸ.

ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಪಿಎಂ ಪಕ್ಷವನ್ನು ತೀವ್ರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತಾರಗೊಳಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಹೊಸ ಹೊಸ ಜನ ವಿಭಾಗಗಳು ಪಕ್ಷದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದುತ್ತಿರುವುದು ಹಲವು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಿಪಿಎಂ ಪಕ್ಷದ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳಿಂದ ಸ್ಟಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸ್ವತಂತ್ರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ತೀವ್ರಗತಿಯ ವಿಸ್ತರಣೆ ನೀಡಲು ಕೆ.ವರದರಾಜನ್ ಕರೆ ನೀಡಿದರು.

ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಬಹುವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾವರಗೊಂಡ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.  ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಸ್ಥಾವರಗೊಂಡ ವಿವರಣೆಗಳನ್ನು ಈಗ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ.  ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇದು ‘ರೊಮ್ಯಾಂಟಿಕ್’ ಆದ ‘ವೈಭವೀಕರಣ’ದ ನೆಲೆಯಿಂದ, ಯಾವುದೇ ಒಂದು ವರ್ಗದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಸ್ಥಗಿತ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡದೆ ಅದನ್ನು ಚಲನಶೀಲವೆಂದು ಗುರುತಿಸಿ ನೋಡಬೇಕು. ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲೇ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ.  ಜನಸಮುದಾಯವನ್ನು ಏಕಘನ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಲು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.  ಭಿನ್ನ ವರ್ಗ, ವರ್ಣಗಳಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿರುವ ಸಮುದಾಯವು ಪರಸ್ಪರ ಇನ್ನೊಂದರ ಜೊತೆಗಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸಂಘರ್ಷ ಮತ್ತು ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡೇ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು, ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನೂ ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಇರುತ್ತದೆ. ಎನ್ನುತ್ತಾ ಪ್ರೊ. ಬಸವರಾಜ ಕಲ್ಗುಡಿ ತಮ್ಮ ಆಶಯ ಭಾಷಣದ ಮೂಲಕ ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ನಿರ್ವಚನೆಯ ವಿಚಾರ ಮಂಥನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು. 

ಪ್ರೊ.ಕಲ್ಗುಡಿ ಅವರು ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 10-11 ರಂದು ಶಿರಸಿಯಲ್ಲಿ ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ನಿರ್ವಚನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಮುದಾಯ ಮತ್ತು ಚಿಂತನ ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಿದ್ದ ವಿಚಾರ ಸಂಕಿರಣ ಮತ್ತು ಕಾಯರ್ಾಗಾರವನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.  ವಿಚಾರ ಸಂಕಿರಣ ಮತ್ತು ಕಾಯರ್ಾಗಾರದಲ್ಲಿ ಸಮುದಾಯ ಘಟಕಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಲ್ಲದೆ, ಹಲವು ಪ್ರಗತಿಪರ ಲೇಖಕರು, ಕಲಾವಿದರು, ಚಿಂತಕರು ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರು. ಜನಸಂಸ್ಕತಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಬಂಧ, ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡನರ್ಿಸಂನ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಸವಾಲು, ಹೊಸ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚಳುವಳಿಯ ಅಗತ್ಯ ಮುಂತಾದ ಹಲವು ವಿಷಯಗಳ ಬಗೆಗೂ ಅವರು ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿದರು.  ಹೊಸ ಆಥರ್ಿಕ-ರಾಜಕೀಯ ನೀತಿಗಾಗಿ ನಡೆಸುವ ಚಳುವಳಿಗಳೇ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಳುವಳಿಯಾಗಿಯೂ ಪರಿವತರ್ಿತವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು.

ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಆಗಮಿಸಿದ್ದ ಪ್ರೊ.ಎಸ್.ಜಿ.ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರು ಇದು ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿ-ವಿರೋಧಿ ಚಳುವಳಿಗಳ ಯುಗ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಇತ್ತೀಚಿನ ಅಣ್ಣಾ ಹಜಾರೆ ಚಳುವಳಿಯ ಹಿಂದಿರುವ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ-ವಿರೋಧಿ ಹುನ್ನಾರಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟರು. ಬೆತ್ತಲೆ ಸೇವೆ ಮಡೆಸ್ನಾನಗಳನ್ನು ಸಮಥರ್ಿಸುವ, ಮಲ ಸುರಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಸವಣೂರು ದಲಿತರ ಹತಾಶೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಂದನೆ ತೋರದ ಕ್ರೂರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಾಸ್ತವದ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ಗಮನ ಸೆಳೆದರು. ಇಬ್ಬರೂ ಭಾಷಣಕಾರರ ವಿಚಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚಚರ್ೆಯ ನಂತರ, ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸಿದ್ದ ಸಮುದಾಯದ ರಾಜ್ಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರೂ ಆದ ಪ್ರೊ. ಹುಡಗಿ ಅವರ ಮಾತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಉದ್ಘಾಟನಾ ಅಧಿವೇಶನ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು. ಈ ಮೊದಲು ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯನ್ನು ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯದಶರ್ಿ ಟಿ.ಸುರೇಂದ್ರ ರಾವ್ ಮಾಡಿದರು ಡಾ. ವಿಟ್ಟಲ ಬಂಡಾರಿ ಅವರು ಸ್ವಾಗತ ಕೋರಿದರು. ಉದ್ಘಾಟನಾ ಅಧಿವೇಶನವದ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡಿದವರು ಡಾ. ಮಾಧವಿ ಭಂಡಾರಿ.

ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಹಲವು ಆಯಾಮಗಳು

ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ನಿರ್ವಚನೆಯ ಹಲವು ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುವ ಮುಖ್ಯ ಅಧಿವೇಶನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಖ್ಯಾತ ಬಂಡಾಯ ವಿಮರ್ಶಕ ಶಿವಾನಂದ ಸಾಸ್ವೆಹಳ್ಳಿಯವರು ವಹಿಸಿದ್ದರು.  ಮಹಿಳೆಯರು, ದಲಿತರು ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಕಾಮರ್ಿಕರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿ ಬಗ್ಗೆ ಜನವಾದಿ ಮಹಿಳಾ ಸಂಘಟನೆಯ ರಾಜ್ಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷೆ ನೀಲಾ ಕೆ. ಮಾತನಾಡಿದರು. ತಾಯಿಯೇ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಜನನಿ. ದುಡಿಮೆಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಸರು. ಈ ಮೂವರಿಗೂ ಸಮಾನವಾದದ್ದು ದುಡಿಮೆ ಎನ್ನುತ್ತಾ, ಅವರ ಶ್ರಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಯಜಮಾನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ನಡುವೆ ಸತತ ಸಂಘರ್ಷದ ಹಲವು ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ಅವರು ನೀಡಿದರು.

ಸಿನಿಮಾ, ಟಿವಿ ಮತ್ತು ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಖ್ಯಾತ ಪತ್ರಕರ್ತ, ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮ ತಜ್ಞ ಪ್ರಕಾಶ ಬೆಳವಾಡಿ ನಮ್ಮ  ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಒಡೆತನದ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಅದರ ಜನ-ವಿರೋಧಿ ಹುನ್ನಾರಗಳನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆದರು. ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮ ಇತರ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ತನ್ನ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಬೀರುವ ಬಗೆಯನ್ನು ಹಲವು ಉದಾಹರಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮನತಟ್ಟುವಂತೆ ವಿವರಿಸಿದರು.  ಜನಪರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಳುವಳಿಗಳು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸುವುದರ ಮತ್ತು ರೇಡಿಯೋ-ಟಿವಿ-ಇಂಟನರ್ೆಟ್ ಮುಂತಾದ ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದರ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದರು.

ಹೊಸ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಳುವಳಿಯ ಆವಶ್ಯಕತೆ

ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಳುವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದ  ಇಪ್ಟಾ (ಇಂಡಿಯನ್ ಪೀಪಲ್ಸ್ ಥಿಯೇಟರ್ ಅಸೋಸಿಯೇಶನ್) ಬಗ್ಗೆ ಇಪ್ಟಾ ಚಳುವಳಿಯ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಮಹತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟವರು ಸಮುದಾಯದ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕ ವಾಸುದೇವ ಉಚ್ಚಿಲ. 1940 ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಅದರ ಉಗಮ, 1950 ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಅದರ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ವಿಕಾಸ, ಅದು ದೇಶದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರಾಜಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬೀರಿದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚಿಲ ವಿವರಿಸಿದರು.  ಇಪ್ಟಾದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಾಧನೆಗಳು ಮತ್ತು ವೈಫಲ್ಯಗಳ ಹಿಂದಿರಬಹುದಾದ ಕಾರಣಗಳನ್ನೂ ಅವರು ವಿವರವಾಗಿ ಚಚರ್ಿಸಿದರು. ಈಗ ಬಹುವಾಗಿ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಚಚರ್ೆಯಲ್ಲಿರುವ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡನರ್ಿಸಂನ ಪರಿಚಯ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮೇಲೆ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡನರ್ಿಸಂನ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಪ್ರಭಾವ ದ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟವರು ವಿಮರ್ಶಕ ಚಿಂತಕ ಡಾ. ಎಂ.ಜಿ. ಹೆಗಡೆ. ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡನರ್ಿಸಂನಂತಹ ಕ್ಲಿಷ್ಟ ಸಿದ್ದಾಂತದ ಹಲವು ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಉದಾಹರಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದರು. ವ್ಯಂಗ್ಯಮಿಶ್ರಿತ ಆದರೂ ಗಂಭೀರ ದಾಟಿಯಲ್ಲಿ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡನರ್ಿಸಂ ಸಿದ್ದಾಂತದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರಾಜಕೀಯ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸಿದರು.

ಈ ನಾಲ್ಕೂ ಪ್ರಬಂಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬಿಸಿ-ಬಿಸಿ ಚಚರ್ೆ ನಡೆಯಿತು. ಹೊಸ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಚಳುವಳಿಯ ಆವಶ್ಯಕತೆ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಬಂಧ ಮಂಡಿಸುವುದಲ್ಲದೆ ಅಧಿವೇಶನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷೀಯ ಭಾಷಣವನ್ನು ಮಾಡಿದವರು ಶಿವಾನಂದ ಸಾಸ್ವೆಹಳ್ಳಿಯವರು.  ಬಂಡಾಯ ಚಳುವಳಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದು ಅದರ ಪ್ರಬಲ ಸಮರ್ಥಕರಾಗಿದ್ದೂ, ಬಂಡಾಯ ಚಳುವಳಿಯ ಸಾಧನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವ ಕುಗ್ಗಿದ್ದರ ಮೂಲ ಕಾರಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಜತೆ ತಮ್ಮ ಅನ್ನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಮಮವಾಗಿ ಮಂಡಿಸಿದರು. ಯಾವುದೇ ಇಸಂ ಅಥವಾ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚಳುವಳಿಗಳು ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಒಂದು ಭ್ರಮಾತ್ಮಕ ಧೋರಣೆ ಮತ್ತು ಅದೇ ಒಂದು ಇಸಂ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ಆಧುನಿಕತೆಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲ ಶೋಷಣೆ, ತುಳಿತ, ದಮನಗಳಿಂದ ಮಾನವನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಸಾಮಾಜಿಕ-ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ಶಂಕಿಸುವ-ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಆಧುನಿಕೋತ್ತರವಾದವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಹಾಗೂ ಆಧುನಿಕತೆಯ ವಿಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ವಿಸ್ಮೃತಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕತೆಯ ವೈಚಾರಿಕ ಪ್ರಗತಿಪರ ನೆಲೆಗಳನ್ನೆ ಕತ್ತರಿಸುವ ವಸಾಹತೋತ್ತರ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು, ಮತ್ತು ಸೆಕ್ಯುಲರಿಜಂ ಎನ್ನವ ಕಲ್ಪನೆಯಾಗಲಿ ರಿಲಿಜಿಯನ್ ಆಗಲಿ ನಮ್ಮದಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಬೌದ್ಧಿಕ ವಿತಂಡವಾದಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು, ಬಹುಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತಸ್ಥವಾಗಿರುವ ಜೀವಪರ ಹಾಗೂ ಚಲನಶೀಲ ಜೀವಧಾತುಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಹೊಸ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಹಂಬಲದಲ್ಲಿ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಳುವಳಿಯೊಂದನ್ನು ರೂಪಿಸುವಂತಹ ಹೊಸ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚಳುವಳಿ ಇಂದಿನ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಬಲವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು. ಮುಖ್ಯ ಅಧಿವೇಶನದ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡಿದವರು ಸಮುದಾಯದ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷೆ ಡಾ. ಮೀನಾಕ್ಷಿ ಬಾಳಿ ಅವರು.

ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿ ಎಂದರೇನು ?

ಆ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ಕಾಯರ್ಾಗಾರದಲ್ಲಿ ಸಮುದಾಯದ ರಾಜ್ಯ ಸಮನ್ವಯ ಸಮಿತಿ ರಚಿಸಿದ ಉಪಸಮಿತಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಒಂದು ಕರಡು ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಮಂಡಿಸಲಾಯಿತು.  ಉಪಸಮಿತಿಯ ಪರವಾಗಿ ವಸಂತರಾಜ್ ಕರಡು ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಮಂಡಿಸಿದರು.  ಈ ಮೊದಲು ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿ ನಿರ್ವಚನೆ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನಾವಳಿಯನ್ನು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿರುವ ಪರಿಣತರು, ಪ್ರಗತಿಪರ ಚಿಂತಕರು, ವಿವಿಧ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಪರಿಣತರು, ಪ್ರಗತಿಪರ ಚಳುವಳಿಯ ನಾಯಕರು/ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯದ ನಾಯಕರಿಗೆ ಕೊಡಲಾಗಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಉಪಸಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಚಚರ್ೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕರಡು ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಲಾಗಿತ್ತು.  ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಳುವಳಿಯ ಪ್ರಧಾನ ಆಶಯವನ್ನು ವಿಷದ ಪಡಿಸುವುದು; ಅದರ ಪ್ರಮುಖ ಚಟುವಟಿಕೆ-ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗುವುದು; ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮೇಲೆ ಆಳುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಕಾಲದಿಂದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ನಡೆಸಿದ ದಾಳಿಯ ಸ್ವರೂಪ ಗುರುತಿಸುವುದು; ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿ, ಬೆಳೆಸಲು ಮಾರಕವಾಗುವ ಸಿಧ್ಧಾಂತಗಳು, ಶಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು – ಈ ಕರಡು ಹೇಳಿಕಯ ಪ್ರಮುಖ ಉದ್ದೇಶಗಳು.

ಕರಡು ಹೇಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ – ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶ, ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿ ಎಂದರೇನು, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ದಾಳಿಯ ಸ್ವರೂಪ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಳುವಳಿಯ ರೂಪುರೇಷೆಗಳು – ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳಿದ್ದವು.  ‘ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿ ಎಂದರೇನು?’ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಜನ’ ಮತ್ತು ‘ಸಂಸ್ಕೃತಿ’ಯ ನಿದರ್ಿಷ್ಟ ವ್ಯಾಖ್ಯೆಯ ನಂತರ ಇತರ ಸಮಾನಾಂತರ (ಜನಪರ, ಜನಪ್ರಿಯ, ಜಾನಪದ ಮುಂತಾದ) ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳ ಜತೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ದುಡಿಯುವ ಜನ ಈಗಿನ ಆಳುವ ವರ್ಗಗಳ ಆಳ್ವಿಕೆ ಕೊನೆಗೊಳಿಸಲು ಹೂಡುವ ಐಕ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಸಮಾಜ ಕಟ್ಟುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ, ಹಲವು ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಬಹುತ್ವ ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆ ಮಾನ್ಯ ಮಾಡುವ, ಎಲ್ಲಾ ಹಿಂದಿನ ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಉತ್ತಮವಾದ ಮತ್ತು ಪ್ರಸ್ತುತವಾದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ, ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರತಿಗಾಮಿ ಅಂಶಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ, ಎಲ್ಲಾ ದುಡಿಯುವ ಜನರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ  ಒಂದು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಹೊರ ಹೊಮ್ಮತ್ತದೆ ಎಂಬ ಆಶಯ ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಮೂಲ ಆಧಾರ. ಎಂದು ಕರಡು ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ನಿರ್ವಚಿಸಿದೆ.

ದುಡಿಯುವ ಜನತೆಯ ಮೇಲೆ ಆಳುವ ವರ್ಗಗಳ ಯಜಮಾನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ದಾಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಈಗಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದವು – ಕೋಮುವಾದ, ಪೋಸ್ಟ ಮಾಡನರ್ಿಸಂನ ಸೈಧ್ಧಾಂತಿಕ ದಾಳಿ, ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಂದ ‘ಒಪ್ಪಿಗೆಯ ಸಾಮೂಹಿಕ ಉತ್ಪಾದನೆ’ ಎಂದು ಕರಡು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಳುವಳಿಗಳಾದ – ಕನರ್ಾಟಕದ ವಚನ-ತತ್ವಪದಕಾರರ ಚಳುವಳಿ, ಪ್ರಗತಿಶೀಲ ಲೇಖಕರ ಸಂಘ-ಇಪ್ಟಾ, ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ವಿರೋಧಿ ಸಾಹಿತಿ-ಕಲಾವಿದರ ಅಂತರ್ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಂಗ – ಇವುಗಳಿಂದ ಕಲಿಬಹುದಾದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾ, ಹೊಸ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಳುವಳಿಯ ರೂಪುರೇಷೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

ಕರಡು ಹೇಳಿಕೆಯ ಮೇಲಿನ ಮಂಥನದಲ್ಲಿ ಸತೀಶ ಕುಲಕಣರ್, ದು.ಸರಸ್ವತಿ, ಎಂ.ಲೋಕೇಶ, ವೀರಣ್ಣ ಮಡಿವಾಳ ಮತ್ತು ಹಲವು ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಭಾಗವಹಿಸಿ ಕರಡು ಹೇಳಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ಅನ್ನಿಸಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಲಹೆ-ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸಿದರು. ಚಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಎರಡು ದಿನಗಳ ಇಡೀ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ಡಾ.ಮೀನಾಕ್ಷಿ ಬಾಳಿ ಮುಂದಿಟ್ಟರು. ಇದು ಜನಸಂಸ್ಕೃತಿ ನಿರ್ವಚನೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಆರಂಭ. ಇನ್ನೂ ಇಂತಹ ಹಲವು ಸಂವಾದಗಳ ಮೂಲಕ ಅದು ಚಲನಶೀಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಪ್ರೊ. ಹುಡಗಿ ಅವರ ಸ್ಫೂತರ್ದಾಯಕ ಸಮರೋಪ ಭಾಷಣ ಮತ್ತು ‘ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿರೆಂದು ಕೇಳಬಹುದು..’ ಸಮುದಾಯ ಗೀತೆಯೊಂದಿಗೆ ಎರಡು ದಿನಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು.  ಮೊದಲ ದಿನದ ರಾತ್ರಿ ಹಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ದು.ಸರಸ್ವತಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸಿದ ‘ಹೆಂಗುಸ್ರ ರಾಮಾಯಣ’ದ ಏಕವ್ಯಕ್ತಿ ಪ್ರದರ್ಶನದ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಇತ್ತು.

ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಓದಿ…..

ಹುಟ್ಟು, ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ, ಒಂದು ಉದ್ಯೋಗ, ಮದುವೆ ಮಕ್ಕಳು…. ಲೈಫು ಇಷ್ಟೇನೆ…. ಯೋಗರಾಜಭಟ್ಟರ ಜೀವನ ಕುರಿತ ಫಿಲಾಸಪಿ ಇದೇನೆ. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಭಟ್ಟರ ಗಂಭೀರ ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚದೆ, ಮಾತು, ಮಾತು, ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಸಿನಿಮಾ ಕಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಸಿನಿಮಾ ನಿರೂಪಣೆಯಲ್ಲಿನ ಹೊಸ ವ್ಯಾಕರಣ. ಭಟ್ಟರ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಉಡಾಫೆ ಧಾಟಿಯ ನಿರೂಪಣೆಯಲ್ಲಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೆಡೆ ಅದೇ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ ಕೂಡಾ.

ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಧನಾತ್ಮಕ ಅಂಶಗಳು ಸಾಕಷ್ಟಿವೆ. ಟಿ.ವಿ. ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳ ಕಾಟ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅಮಾಯಕರ ಬದುಕನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ, ಜೋತಿಷ್ಯ, ಜಾತಕ, ವಾಸ್ತುವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಬುದುಕಿನ ನಡೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದಲ್ಲ, ಜೀವನ ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತೋ ಹಾಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕೆಂದು ಸೂಚ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿ, ಇಂತಹ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಸಾರಸಗಟಾಗಿ ವ್ಯಂಗ್ಯಕ್ಕೊಳಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ ಭಟ್ಟರು. ಅದಕ್ಕೊಂದು ಉದಾಹರಣೆ - ಈ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿರುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ‘ ಎಂದು ಜೋತಿಷಿ ಹೇಳಿದರೆ, ಸಾಮಾನ್ಯನೊಬ್ಬ ` ಯಾವ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದೆ ಅನ್ನೋದು ಮುಖ್ಯ ಅಲ್ಲರೀ, ಅಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದೆಯೇ ಎಂಬುದೇ ನಮ್ಮ ವಾಸ್ತು‘ ಎಂದು ವಾಸ್ತವಿಕ ಅಗತ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಆಧುನಿಕತೆಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಯಸುವ ಯುವ ಮನಸುಗಳು ಒಂದೆಡೆ. ಹಳೆಯ ಸಂಪ್ರದಾಯ, ಜೋತಿಷ್ಯ-ಜಾತಕಗಳಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಟ್ಟ ಹಿರಿತಲೆಗಳು ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ. ಅವರ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲವೂ ನಡೆಯಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸುವ ಅಂತಹ ಕುಟುಂಬವೊಂದು ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿರುವ ತಮ್ಮ ಮಗನಿಗೆ ಹೆಣ್ಣು ನೋಡಲು ಕರಾವಳಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಡೆ ನುಡಿ ಅವರ ಸಂಬಂಧಿಯೇ ಆದ ಜ್ಯೋತಿಷಿಯೊಬ್ಬನ ಅಣತಿಯಂತೆಯೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣು, ಆ ಮನೆಯ ವಾಸ್ತು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಮದುವೆಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಸಂಬಂಧವೆಂದು ಆವನು ಸೂಚಿಸಿದ ಮೇಲೆ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರು ಒಪ್ಪಿ, ಆಗಲೇ ಇಗಒಗಓಜಓಠ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಈ ಮದುವೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ಈಗಾಗಲೇ ಒಂದು ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ಅವನಿಗೆ ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇವರ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧ ಆತನ ತಮ್ಮ (ದಿಗಂತ್). ಯಾರ ಹಂಗಿಗೂ ಸಿಗದ, ತಂದೆ ತಾಯಿ ಬೆದರಿಕೆಗೂ ಜಗ್ಗದ, ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಸೌಧ ಕಟ್ಟುವ ಉಡಾಫೆ ಮನುಷ್ಯ. ನೋಡಲು ಬಂದ ಹೆಣ್ಣಿನ ತಂಗಿಗೆ(ನಿಧಿ ಸುಬ್ಬಯ್ಯ) ಈತನ ಹುಚ್ಚಾಟಗಳೇ ಮೆಚ್ಚಿಗೆ, ಕೊನೆಗೆ ಅವನಲ್ಲೇ ಒಲವು.

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಒಂದು ತಿರುವು. ಅಣ್ಣನ ಇನ್ನೊಬ್ಬಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ವಿಷಯ ನಾಯಕನಿಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದ ಆ ಜೋತಿಷಿ ಲೈಂಗಿಕ ಹಗಣದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ, ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಅತಿಥಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹೆಣ್ಣು ನೋಡಲು ಬಂದವರು, ಅವರ ನಂಬಿಕೆಗಳಿಗೆ ಎಷ್ಟು ದಾಸರಾಗಿರುತ್ತಾನೆಂದರೆ ಟಿ.ವಿ.ಯಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಿಯ ಬಂಧನದ ಸುದ್ದಿ ಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪದೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಕುತಂತ್ರವಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾ, ಹೆಣ್ಣಿನ ಮನೆಯವರನ್ನೇ ದೂಷಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವೇ ಬೇಡವೆಂದು ಹೊರನಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ನಾಯಕ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಖಂಡಿಸುವುದಲ್ಲದೇ, ನಿಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೇರಬೇಡಿರೆಂದು ವಿನಂತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಈ ಮದುವೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿರುವುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದು ಆಗಲೂ ತಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದ ತಂದೆತಾಯಿ ತಮ್ಮ ಮಾನ ಹರಾಜಾಯಿತೆಂದೇ ಭಾವಿಸಿ ಹೊರನಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ನಾಯಕ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನಲ್ಲಿ ಒಲವು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಹುಡುಗಿಯ ಕೈ ಹಿಡಿಯುವುದೇ ಅಥವಾ ಹಾಗೆ ಹೋಗುವುದೇ ಎಂದು. ಆಗ ಹುಡುಗಿಯೇ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ನೇರವಾಗಿಯೇ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ನನ್ನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗೆಂದು. ಅವನು ಮೌನವಹಿಸಿದಾಗ ನನ್ನಂತ ಹುಡುಗಿ ಮತ್ತೆ ಸಿಕ್ಕೋಲ್ಲ, ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೊರಟುಹೋಗು, ಮತ್ತೆಂದು ಈ ಕಡೆ ಬರಬೇಡವೆನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಒಪ್ಪದ ಹುಡುಗ ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದರೊಂದಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ….. ಲೈಫು ಇಷ್ನ್ಟೇನೇ…

ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾತು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚೇ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಅನಂತ್ನಾಗ್ ಸಣ್ಣ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಮತ್ತು ನಾಯಕ ನಡುವಿನ ಮಾತಿನ ಜುಗಲ್ಬಂದಿ ಚಿತ್ರದ ನಾಯಕಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ನೋಡುವ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಿರಿಕಿರಿಯೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳು ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪೋಷಕ ಪಾತ್ರಗಳ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಗೌಣವಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಪೋಷಕ ಪಾತ್ರಗಳು ಸಾಕಷ್ಟು ಗಮನಸೆಳೆಯುವುದು ಈ ಚಿತ್ರದ ವಿಶೇಷ. ಮದುವೆ ಬ್ರೋಕರ್, ಬಸ್ಸಿನ ಡೆವರ್, ಅವನು ಮೆಚ್ಚುವ ಮನೆ ಕೆಲಸದ ಆಳು, ಆ ಆಳಿನ ಅಣ್ಣ, ಮದುವೆಯ ಹೆಣ್ಣು ಎಲ್ಲ ಪಾತ್ರಗಳೂ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲರ ಅಭಿನಯವೂ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.

ಮನೋ ಮೂರ್ತಿಯವರ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಹಾಡುಗಳೂ ಇಂಪಾಗಿವೆ. ಭಟ್ಟರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃಷಿ ಜೋರಾಗಿ ನಡೆದಿರುವ ಹಾಗಿದೆ. ಅವರ ಹಾಡುಗಳೇ ಈಗಿನ ಲೇಟೆಸ್ಟ್ ಹಿಟ್ಗಳು. ಅವರ `ಲೈಫು ಇಷ್ಟೇನೇ…’ ಅನ್ನುವ ತತ್ವಜ್ಞಾನ ಬಹುಮಂದಿಗೆ ಅನ್ವಯವಾಗುವುದಾದರೂ `ಲೈಫು ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ‘ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿರುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಸಾಕಷ್ಟಿದೆ ಅನ್ನುವ ಸತ್ಯ ಬಹುಶಃ ಭಟ್ಟರಿಗೆ ಅಪಥ್ಯವಾಗಬಹುದು !

ರೇಷ್ಮೆಗೆ ಈಗ ಏನೋ ಬಹಳಷ್ಟು ಬೆಲೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಬಳಸಿ ರೇಷ್ಮೆ ಉದ್ದಿಮೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಬಲಪಡಿಸಬೇಕಾದ ಸರ್ಕಾರ ವಿದೇಶದಿಂದ ಸುಂಕರಹಿತ ರೇಷ್ಮೆ ಆಮದು ನಿರ್ಧಿರ ಕೈಗೊಂಡು ರೈತ ಕೃಷಿಕರನ್ನು ಆತಂಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದೆ.

ಭಾರತದ ಕೈಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಉದ್ದಿಮೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪೂರೈಕೆಯ ಕೊರತೆ ಉಂಟಾಗಿವೆ. 2009 ಮತ್ತು 10ರ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಒಟ್ಟು ಕಚ್ಛಾ ರೇಷ್ಮೆಯ ಬೇಡಿಕೆ ಪ್ರಮಾಣ 25,343 ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಟನ್ ಆದರೆ ದೇಶದ ಒಟ್ಟು ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಸ್ಥಿತಿ 17,798 ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಟನ್ ಮಾತ್ರ. ಕೊರತೆಯ ಪ್ರಮಾಣ 7,545 ಮೆಟ್ರಿ ಟನ್, ಇದೇ ಪ್ರಕಾರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಫ್ಯಾಬ್ರಿಕ್ (ಬಟ್ಟೆ) ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಬೇಡಿಕೆ ಪ್ರಮಾಣ 8,295 ಚದರ ಲಕ್ಷ ಮೀಟರ್ ಇದೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಮಾಣ 5,019 ಚದರ ಲಕ್ಷ ಮೀಟರ್ ಮಾತ್ರ. ಇನ್ನೂ 3,276 ಚದರ ಲಕ್ಷ ಮೀಟರ್ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದೇಶಗಳ ಮೂಲಕ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಅಷ್ಟೇ ಸತ್ಯಾಂಶವಾಗಿದೆ.

ರೇಷ್ಮೆ ಬೆಳೆಗಾರರು, ಮೊಟ್ಟೆ ಉತ್ಪಾದಕರು, ರೀಲರ್ಸ ಇತ್ಯಾದಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಉದ್ದಿಮೆದಾರರು ಬೀದಿಪಾಲು ನಮ್ಮದು ಗ್ರಾಮಗಳ ದೇಶ. ಈ ನಮ್ಮ 56, 918 ಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿ 81,7605 ರಷ್ಟು ರೈತ ಕುಟುಂಬಗಳು ನೇರವಾಗಿ ರೇಷ್ಮೆ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಸಕರ್ಾರ ಹೇಳುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಇದು ವಾಸ್ತವ ಅಲ್ಲ. ನಿಜವಾದ ಸತ್ಯ ಏನೆಂದರೆ ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಬೆಳೆಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ದೊರಕುತ್ತಿಲ್ಲ.

ದೇಶದ ಒಟ್ಟು ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಶೇ.50 ರಷ್ಟು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದ ಪಾಲು ಇದೆ. ಆದುದರಿಂದ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ರೇಷ್ಮೆ ಬೆಳೆಗಾರರನ್ನು ಅಧಿಕ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಘಟಿಸಿ, ಸರ್ಕಾರದ ರೈತ ವಿರೋಧಿ ನೀತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಚೀನಾದಿಂದ ಆಮದು ಆಗಲಿರುವ 7,545 ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಟನ್ನಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಶೇ.30ರಷ್ಟು ತೆರಿಗೆ ರಹಿತವಾಗಿ ಆಮದು ಆಗುತ್ತಿದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಆಗಸ್ಟ್ 10, 2010 ರಂದು ನೊಟಿಫಿಕೇಶನ್ ಹೊರಡಿಸಿ ಸುಂಕರಹಿತವಾಗಿ ಈ ವರ್ಷಕ್ಕೆ 2500 ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಟನ್ ರೇಷ್ಮೆಯನ್ನು ಚೀನಾದಿಂದ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟಿದೆ. ಇದರಿಂದ ರೇಷ್ಮೆ ಉದ್ದಿಮೆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಚೀನಾ ಮತ್ತಿತರೆ ದೇಶಗಳಿಂದ ಆಮದು ಆಗುತ್ತಿರುವ 1 ಕೆ.ಜಿ. ರೇಷ್ಮೆಗೆ 2090 ರೂ. ಇದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಶೇ.31 ತೆರಿಗೆ ವಿಧಿಸಿದರೆ 641 ರೂ.ಗಳು ಪ್ರತಿ ಕೆ.ಜಿ.ಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಒಂದು ಕೆ.ಜಿ.ಯ ರೇಷ್ಮೆ ದರ 2,731 ರೂ.ಗಳಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸ್ಥಳೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಇಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದ ಬೆಲೆ ಇದೆ. ಆದರೆ ಚೀನಾದ ಸುಂಕರಹಿತ ರೇಷ್ಮೆ ಕೆ.ಜಿ.ಗೆ 2,090 ರೂಪಾಯಿಗೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ದೊರಕುವುದಾದರೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ರೇಷ್ಮೆಗಿಂತ 700 ರೂ. ಕಡಿಮೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಬಂಡವಾಳ ಶಾಹಿಗಳು, ಮಾರಾಟಗಾರರು, ನಮ್ಮ ದೇಶದ ರೇಷ್ಮೆಯನ್ನು ಕೊಳ್ಳದೆ ಚೀನಾದ ರೇಷ್ಮೆಗೆ ಮಾರುಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ದೇಶೀಯ ರೇಷ್ಮೆಗೆ ಬೇಡಿಕೆ ಇಲ್ಲದೆ ರೇಷ್ಮೆ ಬೆಳೆಗಾರರು, ಮೊಟ್ಟೆ ಉತ್ಪಾದಕರು, ಚಾಕಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮಾಲೀಕರು, ರಿಲರ್ಸ್ ಗಳು, ಸಣ್ಣ ಮತ್ತು ಅತೀ ಸಣ್ಣ ನೇಕಾರರು ಬಹಳ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಬೀದಿಪಾಲಾಗುತ್ತಾರೆ. ಇವತ್ತು ರೈತನಿಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷದಿಂದ 200 ರಿಂದ 250 ರೂ.ಗಳು 1 ಕೆ.ಜಿ. ಗೂಡಿಗೆ ಬೆಲೆ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ. ಇವುಗಳಿಂದ ರೈತ ತಾನು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ರೇಷ್ಮೆ ಬೆಳೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಣದ ಆಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಈ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಒಟ್ಟು ಬೇಡಿಕೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಬಹುದಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇದರತ್ತ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.

“ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ರೈತಪರ ಕಾಳಜಿ ಇಲ್ಲದ ಸರ್ಕಾರ“

ರೇಷ್ಮೆ, ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಉದ್ಯಮವನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದರೆ ದೇಶದ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿ ಆಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಆರ್ಥಿಕತೆ ವೃಧ್ಧಿಸುವುದಲ್ಲದೆ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಮದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ರಫ್ತು ಮಾಡಲು ಮುಂದಾಗಬಹುದು. ಇದರಿಂದ ನೇಕಾರರ ಮತ್ತು ಜವಳಿ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಸ್ಥಿತಿ ಸುಧಾರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಇದೊಂದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸುವರ್ಣಾವಕಾಶ ಎಂಬುದಾಗಿ ಕರೆಯಬಹುದು. ಆದರೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ, ಇವರ ವಿರುದ್ಧ ಸುಂಕರಹಿತ ಆಮದು ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿರುವುದು ನಾಚಿಕೆ ವಿಷಯ.

“ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಕುಂಟುನೆಪಗಳು“

ಚೀನಾದ ರೇಷ್ಮೆಗೂ ಮತ್ತು ದೇಶೀಯ ರೇಷ್ಮೆಗೂ ತುಂಬಾ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸರ್ಕಾರ ಕೆಲವು ಕುಂಟುನೆಪಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಗುಣಮಟ್ಟ, 2ನೆಯದು ದೇಶದ ರೇಷ್ಮೆ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಕೊರತೆ, 3ನೇಯದಾಗಿ ರೇಷ್ಮೆ ಗೂಡಿನ ದರ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನೇಕಾರರಿಗೆ ರೇಷ್ಮೆ (ಕಚ್ಛಾ) ದರ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ನಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಇರುವ ನೇಕಾರರಿಗೆ ಆಮದು ರೇಷ್ಮೆಯಿಂದ ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಕತೆ ಕಟ್ಟಿ ಸುಳ್ಳು ಸುಳ್ಳಾಗಿ ಕುಂಟು ನೆಪ ಹೇಳುತ್ತಿದೆ.

“ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಮತ್ತು ಕೋಟ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳಿಗೆ ಮಣೆ :”

ಈ ನೀತಿ ಜಾರಿಯಿಂದಾಗಿ, ಸೂರತ್, ವಾರಣಾಸಿ, ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿರುವ ಕೋಟ್ಯಾಧಿ ಪತಿಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮುಖಂಡರಾದ ಟಿ.ವಿ.ಮಾರುತಿ ಇಂತಹವರಿಗೆ ಇದರಿಂದ ಉಪಯೋಗ ಇದೆ. ಶೇ.98 ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ನೇಕಾರರಿಗೆ ಮತ್ತು ರೈತರಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ದುರುದ್ದೇಶದಿಂದಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಕೋಟ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳು ಕೆಲವು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮುಖಂಡರುಗಳು ದಯಾನಿಧಿ ಮಾರನ್ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ತಂದು ಲಾಬಿ ಮಾಡುತಿದ್ದಾರೆ. ಬಿಜೆಪಿಯ ರಾಷ್ಟ್ರ ನಾಯಕರಾದ ಅನಂತಕುಮಾರ್, ಕಟ್ಟಾ ಸುಬ್ರಮಣ್ಯ ನಾಯ್ಡು ಸಹ ನವದೆಹಲಿಗೆ ತೆರಳಿ, ಸುಂಕರಹಿತ ರೇಷ್ಮೆ ಆಮದನ್ನು ಮಾಡಿಸಲು ತುಂಬಾ ಶ್ರಮ ಪಟ್ಟಿದ್ದರೆಂದು ವರದಿಗಳಿವೆ. ಕೋಟ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಬಿಜೆಪಿ ಒಂದಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನೂ ಇಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ?! ಸರ್ಕಾರವುಇದಕ್ಕೆ ತಾಳಹಾಕಿ ಕುಣಿಯಲು ಹೊರಟಿದೆ.

ಹೋರಾಟದ ಸ್ವರೂಪ :

ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೈತರು, ನೇಕಾರರು, ಚಾಕಿ ಸಾಕಾಣಿಗಾರರು, ರೀಲರ್ಸ್ ಗಳ ಹಿತ ಕಾಯಲು ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಮಟ್ಟದ ಹೋರಾಟವನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಈ ಹೋರಾಟ ಮಾಡಲು ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 9, 10 ರಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಮಟ್ಟದ ಸಭೆ ನಡೆಯಿತು. ಈ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಐಕೆಎಸ್ ಕೇಂದ್ರ ಸಮಿತಿ ಪರವಾಗಿ ಜಂಟಿ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಕಾಂ.ವಿಜುಕೃಷ್ಣ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ರೈತಸಂಘದ ಮತ್ತು ರೇಷ್ಮೆ ಬೆಳೆಗಾರ ಸಂಘದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಟಿ.ರಾಮಕೃಷ್ಣ, ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಗಳು ಹಾಗು ತಮಿಳುನಾಡು ರೈತಸಂಘದ ರಾಜ್ಯ ಮುಖಂಡರಾದ ಎಸ್. ದಯಾನಿಧಿ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ, ಕೇರಳ, ರಾಜ್ಯಗಳ ಮುಖಂಡರುಗಳು ರಾಜ್ಯದ ಕೋಲಾರ, ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರ, ರಾಮನಗರ, ಬೆಂಗಳೂರು, ಮಂಡ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಬೆಳೆಗಾರರು ಮೊಟ್ಟೆ ಉತ್ಪಾದಕರು, ಚಾಕಿ ಸಾಕಾಣಿಕೆದಾರರು, ರೀಲರ್ಸ್ ಗಳು ಭಾಗವಹಿಸಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಈ ಧೋರಣೆ ವಿರುದ್ಧ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಮಟ್ಟದ ಹೋರಾಟವನ್ನು ನಡೆಸಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಹೋರಾಟದ ವಿವಿಧ ಹಂತಗಳು

1.ರೇಷ್ಮೆ ಬೆಳೆಯೋ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಯಾಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ, ರಾಜ್ಯದ ರೇಷ್ಮೆ ಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ರೇಷ್ಮೆ ಬೆಳೆಯುವ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಆಯ್ಕೆ ಆಗಿರುವ ಎಂ.ಪಿ.ಗಳಿಗೆ ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸುವುದು.

2.ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 30 ರೊಳಗೆ ಕೇಂದ್ರೀಯ ರೇಷ್ಮೆ ಮಂಡಳಿ (ಸಿಎಸ್ಬಿ)ಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಸದಸ್ಯ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಗಳಿಗೆ ಮನವಿ ನೀಡುವುದು.

3.ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಮೊದಲನೆ ವಾರ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತಿತರ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವರಿಗೆ ಮನವಿ.

4.ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಕೊನೆ ವಾರದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ರೇಷ್ಮೆ ಮಂಡಳಿ (ಸಿಎಸ್ಬಿ) ಬೆಂಗಳೂರು ಕಛೇರಿ ಎದುರು ಅಖಿಲ ಭಾರತ ರ್ಯಾಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡುವುದು.

5.ಮೇಲಿನ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ರೇಷ್ಮೆ ಬೆಳೆಯುವ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಬೆಳೆಗಾರರನ್ನು ಉದ್ದಿಮೆದಾರರನ್ನು, ಜಿಲ್ಲಾ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಸಮಾವೇಶಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಹೋರಾಟ ಸಮಿತಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವುದು.

ಈ ಮೇಲ್ಕಂಡ ಹೋರಾಟದ ಮೂಲಕ ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಗೆ ದಿಕ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ ಒಟ್ಟು ರಾಷ್ಟ್ರದ ರೇಷ್ಮೆ ಬೆಳೆಗಾರ ಮತ್ತು ಉದ್ದಿಮೆದಾರ, ನೇಕಾರರ ಹಿತಕಾಯುವಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯವಾರು (ಹಿಪ್ಪುನೇರಳೆ) ರೇಷ್ಮೆ ಉತ್ಪಾದನೆ

ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಟನ್ಗಳಲ್ಲಿ

ಕ್ರ.ಸಂ. 200909 200910 ಶೇ.

1.ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ 4492 5119 31.37 

2.ಆಸ್ಸಾಂ 14 16

3.ಅರುನಾಚಲ ಪ್ರದೇಶ 4 3

4.ಬಿಹಾರ 9 16

5.ಛತ್ತೀಸ್ಗರ್ 5 7

6.ಹಿಮಾಚಲಪ್ರದೇಶ 22 24

7.ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರ 102 102

8.ಜಾರ್ಖಂಡ್ 1 2

9.ಕರ್ನಾಟಕ 7238 7360 45.11

10.ಕೇರಳ 20 22

11.ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶ 96 115

12.ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ 200 213

13.ಮಣಿಪುರ 96 101

14.ಮಿಜೋರಾಂ 9 11

15.ಮೇಘಾಲಯ 2 3

16.ನಾಗಾಲ್ಯಾಂಡ್ 2 3

17.ಓರಿಸ್ಸಾ 4 8

18.ಪಂಜಾಬ್ 4 4

19.ರಾಜಸ್ಥಾನ 2

20.ಸಿಕ್ಕಿಂ 1 2

21.ತಮಿಳುನಾಡು 1411 1233 7.55

22.ತ್ರಿಪುರಾ 8 12

23. ಉತ್ತರಖಾಂಡ 17 14

24.ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶ 42 59

25.ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ 1809 1865 11.43

ಒಟ್ಟು 15610 16315

0

`ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಿತಿ ಅತ್ಯಂತ ನೋವುಂಟು ಮಾಡುವಂತದ್ದು‘ ಎಂದು ಅಲ್ಲಿ ಯೆಚುರಿ ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಪೋಲೀಸ್ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಯಗೊಂಡ ನೂರಾರು ಜನ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಸಹಿಸಲಾಗದ ನೋವಿನಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯೂ ದೊರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದ ಯೆಚುರಿಯವರು ಕಾಶ್ಮೀರ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಥಿತಿ ಮರಳುವಂತಾಗಲು ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರ ಎರಡೂ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ವತರ್ಸಬೇಕು ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ನಿಯೋಗ ಅಶ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಘೋಷಣೆ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದ ಜನಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಘೋಷಣೆಗಳ ನಡುವೆಯೇ ಒಬ್ಬ ದಾಯಿ `ನಮ್ಮನ್ನು ಈ ನರಕದಿಂದ ಕಾಪಾಡಿ, ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಾಯಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ‘ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡಳು. 

ಸಂಸದೀಯ ನಿಯೋಗವನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ ಸಿಪಿಐ(ಎಂ) ಕಾಶ್ಮೀರ ರಾಜ್ಯ ಸಮಿತಿಯ ನಿಯೋಗ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಳಂಬಮಾಡದೆ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ರಾಜಕೀಯ ಮುತುವರ್ಜಿಯನ್ನು ವಹಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಆಗ್ರಹಿಸಿದೆ.  `ಇದೊಂದು ಅನನ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಅನನ್ಯ ಪರಿಹಾರವೇ ಬೇಕು‘ ಎಂಬ ಯುಪಿಎ ಗೃಹಮಂತ್ರಿಗಳ ಮಾತನ್ನೇ ನೆನಪಿಸಿದ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಸಿಪಿಐ(ಎಂ) ನಿಯೋಗದ ಮುಖಂಡರಾದ ಯೂಸುಫ್ ತರೀಗಾಮಿ ಸರಕಾರ ಇದನ್ನು ಅಕ್ಷರಶಃ ಪಾಲಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ ಎಂದರು. ಕಾಶ್ಮೀರಿಗಳ ನೈಜ ರಾಜಕೀಯ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧವಾದ ರಾಜಕೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ತಿಕ್ಕಾಟಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಬಾರದು ಎಂದು ಅವರು ಕಳಕಳಿಯಿಂದ ಕೇಳಿಕೊಂಡರು.   

ಷೇರು ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸೆನ್ಸೆಕ್ಸ್ 15,000-20,000 ಗಡಿ ದಾಟಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಈಗ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆ ನಡೆದಿದೆ. ಷೇರು ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಏರಿದರೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ದುಡಿಯುವ ಕೂಲಿಕಾರರ, ಶ್ರಮಿಕರ ದಿನಗೂಲಿ ಏರುವುದಿಲ್ಲ. ದಿನಗೂಲಿಗಳ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ `ಬೂಮ್‘ ಕೂಡ ಇಲ್ಲ.

ವರಮಾನ ಏರಿಕೆಯು, ಸರಕು ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಸಮೃದ್ಧಿ ತಾನೇತಾನಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ವರಮಾನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಬೆವರು, ರಕ್ತ ಹರಿಸುವ ದುಡಿಮೆಗಾರರ ಅನ್ನವಾಗಿ, ಅಕ್ಷರವಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾದರೆ ಮಾತ್ರ ಆಗ ಅದು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ನೀತಿಗಾಗಿ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹಂಪಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಅಧ್ಯಯನ ವಿಭಾಗದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಪ್ರೊ.ಟಿ.ಆರ್.ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ರವರು ಹೇಳಿದರು.

ಅವರು ಭಾರತ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಯುವಜನ ಫೆಡರೇಷನ್ (ಡಿವೈಎಫ್ಐ) ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಶಿಕ್ಷಕರ ಸದನದಲ್ಲಿ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 18 ರಂದು ಎರಡು ದಿನಗಳ ಕಾರ್ಯ ಸಂಘಟಿಸಿದ್ದ ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು- ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಹಾಗೂ ಪರ್ಯಾಯ ಎಂಬ ವಿಷಯದ ಕುರಿತ ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದ ವಿಚಾರ ಸಂಕಿರಣದ ಸಮಾರೋಪ ಸಮಾರಂಭದ ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿಗಳಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ನಮ್ಮ ಆಧ್ಯತೆಗಳು ಬದಲಾಗಬೇಕು. 12ನೇ ಪಂಚವಾರ್ಷಿಕ ಯೋಜನೆಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನೇ ಪ್ರಧಾನ ಗುರಿಯಾಗಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

“

ಹೈರ್ ಅಂಡ್ ಫೈರ್” (ಬಳಸಿ-ಬಿಸಾಡು) ಎಂಬ ನೀತಿಯನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಬೇಕಿದೆ ಎಂದು ಟಿ.ಆರ್.ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಹೇಳಿದರು.

ಇದೇ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡು ಮಾತನಾಡಿದ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಅಂಗನವಾಡಿ ನೌಕರರ ಸಂಘಟನೆಯ ರಾಜ್ಯ ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಎಸ್.ವರಲಕ್ಷ್ಮಿ ಯವರು ಮಾತನಾಡಿ ಹಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರಿಗೆ ನಾವು ಹೇಳುವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ತಲುಪಿಲ್ಲ. ಅವರು ಬಡತನ, ಅನಕ್ಷರತೆಯಲ್ಲೇ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಂತಹ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ತರುವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಬೇಕಾಗಿದೆ ಎಂದರು.

ರಾಜ್ಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಎನ್.ಎಲ್.ಭರತರಾಜ್ ಮಾತನಾಡಿ ಯುವಜನರು ಸ್ವಾಭಿಮಾನದಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಬದುಕನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರುದ್ಯೋಗ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದೆ. ಡಿವೈಎಫ್ಐ ಈ ನೀತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟ ರೂಪಿಸಲಿದೆ ಎಂದರು.

ಡಿವೈಎಫ್ಐ ಜಿಲ್ಲಾ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ನಾಗರಾಜ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಿರೂಪಿಸಿದರು. ವಂದನಾರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಚೌಡರೆಡ್ಡಿ ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

ಉದಾರೀಕರಣ ಬಂದ ಮೆಲೆ ಬಡತನದೇಶದಿಂದ ಹೊರಟೆಹೊಗಿದೆ ಎಂಬಂತಹ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಲಾಗುತಿತ್ತು. ಕಳೆದ ವ ರ್ಷ ಡಾ. ಸುರೆಶತೆಂಡೂಲ್ಕರಸಮಿತಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಶೇ.37.2 ರಷ್ಟು ಬಡತನ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿತ್ತು. ಈ ಸಮಿತಿಯ ಅಂದಾಜಿನ ಪ್ರಕಾರ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದ ಶೇ.41.8 ರಷ್ಟು ಜನ ತಲಾ ವಾರ್ಷಿಕ 447 ರೂಪಾಯಿಗಳ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸೇ.25.7 ರಷ್ಟು ಜನ ಬಡತನ ರೇಖೆಗಿಂತ ಕೆಳಗೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ತಲಾ ವಾರ್ಷಿಕ ಖರ್ಚು 578.8 ರೂಪಾಯಿಗಳು. ಬಡತನ ರೇಖೆ ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಖರ್ಚಿನ ಬಾಬತ್ತೆ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವು ತಜ್ಞರು ಇದನ್ನು ಹಸಿವಿನ ರೇಖೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಬಡತನ ಇದಕ್ಕಿಂತ ತೀವ್ರವಾಗಿದೆ. ಓರಿಸ್ಸಾದಲ್ಲಿ ಅದು ಶೇ.57.2 ರಷ್ಟಿದೆ. ಬಿಹಾರ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಶೇ 55.7 ಮತ್ತು 53.6 ರಷ್ಟಿದೆ.

ಈಗ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆ ಬಹು ಆಯಾಮಗಳ ಬಡತನ ಸೂಚ್ಯಂಕವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದೆ. ಇದು ಬರುವ ಸಾರಿಯ ಮಾನವ ಅಭಿವ್ರದ್ದಿ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಲಿದೆ. ಇದು ದೊಡ್ಡ ಮಸೂರ ಬಳಸಿದೆಂತೆಬಡತನವನ್ನು ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿ ತೋರಲಿದೆ. ಮಕ್ಕಳಶಾಲಾ ಸೇರ್ಪಡೆ ಮತ್ತುಕಲಿಕೆ, ಮಕ್ಕಳ ಸಾವು, ಪೌಷ್ಟಿಕತೆ, ವಿದ್ಯುತ, ನೆಲದ ಹಾಸು, ಶುಚಿ, ಅಡಿಗೆ ಇಂಧನ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ನೋಡಿದಾಗ ನಲವತ್ತೆರಡು ಕೋಟಿ ಬಡ ಜನ ಭಾರತದ ಎಂಟು ಬಡ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲೆ ಸಿಗುತ್ತಾರೆ.

ಬರೀ ಒಟ್ಟುತ್ಪಾದನೆಯ ವ್ಯಸನ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಆಡಳಿತ ಬಡತನದ ಕಡೆಗೆ ಗಮನವನ್ನೆ ಹರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆರ್ಥಿಕಸಂಶೋಧನಾ ಮಂಢಳಿಯ ಪ್ರಕಾರ ದೇಶದ ಮೇಲ್ವರ್ಗದ ಶೇ20 ರಷ್ಟು ಜನ ಶೇ 53.2 ರಷ್ಟು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆದಾಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಳವರ್ಗದ ಶೇ 60 ರಷ್ಟು ಜನ ಬರೀ ಶೇ. 27.9 ರಷ್ಟುಆದಾಯ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ!!.

ಉದಾರೀಕರಣ ಬಡತನಕ್ಕೇನು ಮಾಡಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ನಿದರ್ಶನ ಬೇಕೆ?0

ಜಮ್ಮು-ಕಾಶ್ಮೀರದ ವಿವಿಧ ಜನವಿಭಾಗಗಳೊಡನೆ ಸಂಸದೀಯ ನಿಯೋಗ ನಡೆಸಿದ ಸಂವಾದಗಳು ಹಾಗೂ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ಭೇಟಿಗಳು ಕಣಿವೆಯ ಜನಗಳಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ಆಳವಾದ ಪರಕೀಯ ಭಾವನೆ ಉಂಟಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಗೊಳಿಸಿದೆ. ಈ ‘ವಿಶ್ವಾಸದ ಕೊರತೆ‘,

`ಆಡಳಿತ ಕೊರತೆ‘ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗದಿರಬೇಕಾದರೆ, ಕಾಶ್ಮೀರದ ಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಪರಕೀಯತೆಯ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ತಡೆಯಬೇಕಾದರೆ, ಈ ಸಂಸದೀಯ ನಿಯೋಗದ ಭೇಟಿಯ ಫಲಶ್ರುತಿಯಾಗಿ ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳು ಕೆಲವು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವಂತಹ ವಿಶ್ವಾಸ ಮೂಡಿಸುವ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವಂತಾಗಲೇಬೇಕು. ಇದು ಅಲ್ಲಿನ ಜನಗಳಿಗೆ ಅವರ ನೋವುಗಳು, ಸಂಕಟಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಕೊಡಿಸಲು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಆಧುನಿಕ ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಗಣತಂತ್ರವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು, ಕ್ರೋಡೀಕರಿಸಲು ಕೂಡ ಅಗತ್ಯ.

`ಎಂದಿನ ಚೌಕಟ್ಟ‘ನ್ನು ಮೀರಿದ ಈ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಕ್ರಮದ ಉದ್ದೇಶ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ತರಲು ಸದ್ಯದ ನೋವುಗಳು, ಸಂಕಟಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ಕೊಡಲು ಎಲ್ಲಾ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ವಿಭಿನ್ನ ಛಾಯೆಗಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರನ್ನು ತಲುಪಬೇಕೆಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಭಾರತದ ಚುನಾಯಿತ ರಾಜಕೀಯ ಮುಖಂಡತ್ವದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಜನತೆಗೆ ಮುಟ್ಟಿಸುವುದು. ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರ ಭಾರತದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗ ಎಂಬ 1994ರ ಸರ್ವಸಮ್ಮತ ನಿರ್ಣಯ ಸಂಸದೀಯ ನಿಯೋಗಗಳ ನಿಲುವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಿದೆ.

`ವಿಶ್ವಾಸದ ಕೊರತೆ‘ಯನ್ನು, `ಆಡಳಿತ ಕೊರತೆ‘ಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದಷ್ಟೇ. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಪರಕೀಯತೆಯ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಈ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತುತರ್ಾಗಿ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಜಮ್ಮುವಿನಲ್ಲಿ ನಿಯೋಗದ `ಮುಂದಿಟ್ಟ ಅಂಶಗಳು ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರದ‘ ಕಾಶ್ಮೀರ ಕೇಂದ್ರಿತ ನಿಲುವು‘ ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಲಡಾಖ್ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಅಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿರುವುದನ್ನು ತೋರಿಸಿದರೆ, ನೆಲೆ ಕಳಕೊಂಡ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಪಂಡಿತರ ಶಿಬಿರಗಳಿಗೆ ನಿಯೋಗದ ಕೆಲವು ಸದಸ್ಯರ ಭೇಟಿ ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಜನತೆಯ ನೋವುಗಳ ಮತ್ತು ಸಂಕಟಗಳ ಮತ್ತೊಂದು ಮಗ್ಗುಲನ್ನು ತೋರ್ಪಡಿಸಿದವು. 21 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕಣಿವೆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬರಲೇಬೇಕಾದ ಬಲವಂತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಈ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವರಿಗೆ ಈಗಲೂ ತಲೆಯ ಮೇಲೊಂದು ಶಾಶ್ವತ ಸೂರು ಇಲ್ಲ. ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಸರಕಾರಗಳು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ಯಾಕೇಜುಗಳು, ನೀಡಿದ ಭರವಸೆಗಳು ಬಹುಪಾಲು ಈಡೇರದೇ ಉಳಿದಿವೆ. ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಪಂಡಿತ ಕುಟುಂಬಗಳ ಮತ್ತು ಇತರ ನೆಲೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರ ನೋವು, ಸಂಕಟಗಳ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ತುರ್ತಾಗಿ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.ಕಾಶ್ಮೀರ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರು ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಮರ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಸಮರಸಪೂರ್ಣ ಸಹಬಾಳ್ವೆ ಭಾರತದ ನಾಗರಿಕತೆಯ, ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಒಂದು ಬಲಿಷ್ಟ ಸ್ತಂಭವಾಗಿದೆ. ಈ ಸಾಮರಸ್ಯ ಕಡಿದು ಹೋಗಿರುವುದು `ಭಾರತ ಎಂಬ ವಿಚಾರದ‘, ಅಂದರೆ ಆಧುನಿಕ ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಗಣತಂತ್ರದ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ನಾಶ ಮಾಡುವ ಪಿತೂರಿ.

ಭಾರತ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಯುವಜನ ಫೆಡರೇಷನ್ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಕುರಿತು ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದ 2 ದಿನಗಳ ವಿಚಾರ ಸಂಕಿರಣ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಡೆಯಿತು.

ಪ್ರೊ|| ಪಟ್ನಾಯಕ್

ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ 2ನೇ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಜಿ.ಡಿ.ಪಿ (ಒಟ್ಟು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉತ್ಪನ್ನ) ಬೆಳವಣಿಗೆ ದರ ಇದೆ. ಭಾರತ ಜಗತ್ತಿನ ಸೂಪರ್ ಪವರ್ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಮೂಡಿಬರುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಜನರ ತಲಾ ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯ ಪ್ರಮಾಣ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕುಸಿಯುತ್ತಿದೆ. ಅದು 2008 ರಲ್ಲಿ 1953 ರ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಕೆಳಗೆ ಕುಸಿದಿದೆ ಎಂದು ವಿಖ್ಯಾತ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಾದ ಪ್ರಭಾತ್ ಪಟ್ನಾಯಕ್ ಹೇಳಿದರು. ಅವರು ಭಾರತ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಯುವಜನ ಫೆಡರೇಷನ್ (ಡಿವೈಎಫ್ಐ) ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 17-18 ರಂದು ಸಂಘಟಿಸಿದ್ದ `ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಹಾಗೂ ಪರ್ಯಾಯ‘ ಎಂಬ ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದ ವಿಚಾರ ಸಂಕಿರಣವನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.1900ರ ಮೊದಲ ದಶಕದಲ್ಲಿ ದೇಶದಲ್ಲಿ ತಲಾ ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯು ವರ್ಷಕ್ಕೆ 200 ಕೆ.ಜಿ. ಇತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅದು 150 ಕೆ.ಜಿ. ಆಗಿತ್ತು. 1980 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅದು 180 ಕೆ.ಜಿ.ಗೆ ಏರಿತ್ತು. ಆದರೆ 2007 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅದು 174 ಕೆ.ಜಿ.ಗೆ ಇಳಿದು 2008 ಕ್ಕೆ ಕೇವಲ 156 ಕೆ.ಜಿ.ಗೆ ಕುಸಿದಿದೆ. ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ತಲಾ ಆಹಾರ ಸೇವನೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ 900 ಕೆ.ಜಿ. ಇದೆ ಎಂದೂ ಪ್ರೊ|| ಪಟ್ನಾಯಕ್ ವಿವರಿಸಿದರು.

ಜಿ.ಡಿ.ಪಿ ಏರುತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಉದ್ಯೋಗ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಶ್ರಮಿಕರ ಉತ್ಪಾದಕತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಅಂದರೆ ದುಡಿಯುವವರಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ದುಡಿಮೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಹೊಸ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.ರೈತರು, ಮೀನುಗಾರರು ಮುಂತಾದ ವಿಭಾಗಗಳು ದಿವಾಳಿ ಏಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ಡೀಸೆಲ್ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯಿಂದ ಮೀನುಗಾರರ ವೆಚ್ಚ ಹೆಚ್ಚಿತು. ಆದರೆ ಮೀನುಗಾರರ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಬೆಲೆ ಹೆಚ್ಚಳವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕೃಷಿ ವೆಚ್ಚ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ರೈತರು ಕೃಷಿ ಬಿಟ್ಟು ದಿವಾಳಿ ಎದ್ದು ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ವಲಸೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಉದ್ಯೋಗ ಲಭ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಡಿತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬಡತನ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಇದೊಂದು ವಿಷ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಯಾಕೆ ಉದ್ಯೋಗ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಆದಾಯವು ಶ್ರೀಮಂತರ ಕೈಸೇರುತ್ತಿದೆ. ಬಡವರ ಕೈಗೆ ಆದಾಯ ಬಂದರೆ ಅವರು ಹೆಚ್ಚು ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಶ್ರೀಮಂತರ ಕೈಗೆ ಆದಾಯ ಸೇರಿದರೆ ಅದು ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಸದ ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚು ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಸದ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಬಳಕೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಈಗ ಹೀಗೆ ಆಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಭಾರತದ ಪ್ರಸ್ತುತ ಆಥರ್ಿಕತೆ, ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಕುರಿತು ಪ್ರೊ|| ಪ್ರಭಾತ್ ಪಟ್ನಾಯಕ್ ಅವರು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದರು.

ರಾಜ್ಯಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಪೈಪೋಟಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಬಂಡವಾಳಗಾರರಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ರಿಯಾಯಿತಿಯಿಂದ ಸಾಮಾಜಿಕ ವೆಚ್ಚಕ್ಕೆ ಹಣವಿಲ್ಲದಂತಾಗುತ್ತಿದ್ದು ಇದರಿಂದ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರ, ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರ ಖಾಸಗೀಕರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ದುಬಾರಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ.

ರೈತರ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ವೆಚ್ಚವೇ ಪ್ರಧಾನ ಕಾರಣವಲ್ಲವಾದರೂ ರೈತ ಸಾಲಗಾರನಾಗುವ ಕಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ವೆಚ್ಚವೂ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತ ಆರೋಗ್ಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ದೊರೆಯದಿರುವುದೇ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಪ್ರೊ|| ಪಟ್ನಾಯಕ್ ವಿವರಿಸಿದರು.

ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದ ಕುಶಲರಲ್ಲದ ಜನರಿಗೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಅದೇ ರೀತಿ ಶಿಕ್ಷಿತರಾದ, ಕುಶಲ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ನಗರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಹ ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಬಡತನ ರೇಖೆಯ ಕೆಳಗಿನ ಕುಟುಂಬದ ಮಕ್ಕಳು ಶ್ರೀಮಂತ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ಅನುಕೂಲವಗುವಂತೆ ಮನೆ ಪಾಠಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷಿತ ನಿರುದ್ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸಿಕೊಂಡು ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಬಡ ವಿಭಾಗಗಳ ಜನರ ಆದಾಯ ಹೆಚ್ಚುವಂತಹ ಆದಾಯ ವಿತರಣೆಗೆ ಯೋಜಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಉತ್ಪಾದನಾ ವಿಧಾನದಿಂದ ರೈತರು, ಮೀನುಗಾರರು, ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು ಮುಂತಾದ ವಿಭಾಗಗಳು ಒಕ್ಕಲೇಳುವಂತೆ ಅಥವಾ ದಿವಾಳಿ ಏಳುವಂತೆ ಮಾಡಬಾರದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಟ್ರಾಕ್ಟರ್ ಬಳಕೆ -ಟ್ರಾಕ್ಟರೀಕರಣ ಅಗತ್ಯವಾದರೆ ಸಹಕಾರ ಸಂಘ, ಸಹಕಾರ ತತ್ವದ ಆಧಾರದೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕು. ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ವಿಧಾನದಿಂದಲ್ಲ,

ಹೀಗೆ ಈಗಿನ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳಿಗೆ ಪರ್ಯಾಯ ಆರ್ಥಿಕ ಧೋರಣೆ ಜಾರಿಯಾಗುವಂತೆ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಉದ್ಯೋಗದ ಹಕ್ಕಿಗಾಗಿ ಬೃಹತ್ ಆಂದೋಲನ ನಡೆಸಬೇಕಾದ ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ ಎಂದೂ ಪ್ರೊ|| ಪಟ್ನಾಯಕ್ ಕರೆ ನೀಡಿದರು.

ನೂರು ವರ್ಷವಾದರೂ ಭಾರತ ಸೂಪರ್ ಪವರ್ ಆಗಲಾರದು -ಡಾ. ಬಿಸಿಲಯ್ಯ, ಖ್ಯಾತ ಕೃಷಿ ತಜ್ಞರುರ ಜುಲೈ ತಿಂಗಳು ದೇಶದ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಿರುವು ಬಿಂದು ಅಂದು ಉದಾರೀಕರಣ, ಖಾಸಗೀಕರಣ, ಜಾಗೀಕರಣಗಳ ಝೇಕಾರ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಭಾರತ ಜಗತ್ತಿನ ಸೂಪರ್ ಪವರ್ ಆಗಲಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ರೀತಿಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನೂರು ವರ್ಷವಾದರೂ ದೇಶ ಸೂಪರ್ ಪವರ್ ಆಗಲಾರದು. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿವೆ.

1991

ಬಡತನ, ನಿರುದ್ಯೋಗ, ಅಸಮಾನತೆ ಅವು ಇವನ್ನು ನಿರ್ಮಾಲನ ಮಾಡಬೇಕು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅರಳುತ್ತಿರುವ ಭಾರತ ನರಳುತ್ತಿರುವ ಭಾರತ ಎರಡೂ ಇವೆ. ಸರ್ಕಾರಗಳೂ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೂ ಯಾರೂ ಕೂಡ ನರಳುತ್ತಿರುವ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಗಮನ ನೀಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ನರಳುತ್ತಿರುವ ಭಾರತ ಅನಾದಾರಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗಿದೆ.

ಐಟಿ ಕಂಪನಿ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ಲಾಭ ಗಳಿಸಿದ್ದರ ಬಗೆಗೆ ಪ್ರಚಾರ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಅದೇ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ನೋವಿಗೆ ದನಿ ಇಲ್ಲ. ವಿಶ್ವ ಬಂಡವಾಳ ಮೇಳದ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಿಕೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪದಲ್ಲಿ ಶೇ.40 ರಷ್ಟು ರಾಜ್ಯದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪತ್ತಿನ ಲೂಟಿಗಾಗಿ ಬರುವಂತಿವೆ. ಕೃಷಿಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಬರುವುದು 326 ಕೋಟಿ ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಡಾ|| ಬಿಸಿಲಯ್ಯ ಹೇಳಿದರು. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್ ವಲಯ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಅಸಮಾನತೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ.

ದಲಿತರು, ಹಿಂದುಳಿದವರು ಅವಕಾಶ ವಂಚಿತರನ್ನು ವಂಚಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಹೊರಗಿಡುವ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಆಗುತ್ತಿದೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ವಂಚನೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅದು ಆಗಬಾರದು ಎಂದು ಡಾ|| ಬಿಸಿಲಯ್ಯ ಆಗ್ರಹಿಸಿದರು.

ಅಂಬಾನಿ ಜಗತ್ತಿನ ಶ್ರೀಮಂತರಾಗುವುದೇ ಭಾರತದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೇ - ಸುಬ್ಬರಾವ್

ಖ್ಯಾತ ವಕೀಲ ಕೆ.ಸುಬ್ಬರಾವ್ರವರು ಮಾತನಾಡಿ ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನದ ಮೂಲ ತತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾಜವಾದವೂ ಒಂದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಕೆಲವೇ ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಒಂದೇ ಕೋಣೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸವಿದ್ದರು ಅಂಬಾನಿ. 2014ಕ್ಕೆ ಮುಖೇಶ್ ಅಂಬಾನಿ ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿ ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾರೆಂಬ ಅಂಶವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದೂ ಸುಬ್ಬರಾವ್ರವರು ಹೇಳಿದರು.

ಕೋಮು ದುವೀಕರಣಕ್ಕೆ ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಪಿತೂರಿ - ಶ್ರೀ ರಾಮಕೃಷ್ಣನ್

ಡಿವೈಎಫ್ಐನ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಪಿ.ಶ್ರೀ ರಾಮಕೃಷ್ಣನ್ ಸಮಾರಂಭದ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿ ದೇಶದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಬಿಜೆಪಿ ಪಕ್ಷಗಳು ಉದ್ಯೋಗನಾಶದ ನೀತಿಗಳನ್ನೇ ಜಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಬಿಜೆಪಿಯಂತೂ ಇದೀಗ ಯುವಜನರಲ್ಲಿ, ದೇಶದ ಜನರಲ್ಲಿ ಕೋಮು ವಿಭಜನೆ ತರಲು ಬಾಬ್ರಿ ಮಸೀದಿ ವಿವಾದದ ಕುರಿತ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದೆ. ಡಿವೈಎಫ್ಐ ಈ ನೀತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟ ರೂಪಿಸಲಿದೆ ಎಂದರು.

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಗತ ಸಮಿತಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು, ಖ್ಯಾತ ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶಕರಾದ ವಿ.ಮನೋಹರ್ರವರು ಸ್ವಾಗತ ಭಾಷಣ ಮಾಡಿದರು. ಡಿವೈಎಫ್ಐ ರಾಜ್ಯ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಬಿ.ರಾಜಶೇಖರ್ಮೂರ್ತಿನಿರೂಪಿಸಿದರು. ರಾಜ್ಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಎನ್.ಎಲ್. ಭರತ್ರಾಜ್ ಪ್ರಾಸ್ತಾವಿಕ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದರು. ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯ ಪದಾಧಿಕಾರಿಗಳಾದ ಸುಜಾತ, ನಾಗರಾಜ್ ಹಾಜರಿದ್ದರು. ಸುಜಾತರವರು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.0

ಇದನ್ನು ಸಂಭ್ರಮವೆನ್ನಬೇಕೋ, ಸಂಕಟಗಳ ಸಂದರ್ಭವೆನ್ನಬೇಕೋ ಅಧಿಕಾರ ಅನುಭವಿಸುವವರಲ್ಲಿ, ಅಧಿಕಾರವಂಚಿತರಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಭಾವನೆಗಳು, ಬಿಜೆಪಿ ಒಳಗಿನ ಆಂತರಿಕ ಬೇಗುದಿ, ಬಂಡಾಯಗಳು ಮುಂದಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳ ಸ್ವರೂಪ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕಾದು ನೋಡುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ.

`ಅಧಿಕಾರವೆಂಬ ಸ್ವರ್ಗದ ಗದ್ದುಗೆ ಹತ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು! ಇವುಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ಅದಕ್ಷರನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ, ದಕ್ಷ ಹೊಸಬರನ್ನು ತರಲಾಗಿದೆ‘ ಎಂಬುದು ಹೊರಗೆ ಹೇಳುವ ಸಬೂಬು ಅಷ್ಟೆ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಹಾಲಿ ಮಂತ್ರಿಗಳಾಗಿ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಸಂಪುಟದ `ನವರತ್ನ‘ಗಳಂತೆ `ಮಿಂಚುವ‘ ಬಹುತೇಕ ಸಚಿವರು ಹೊರಗೆ ಹಾಕಬೇಕಾದ ಅಂತಹವರೇ. ಈಗ ನೇಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಲ್ಲಿಯೂ ಅಂತಹದ್ದೇನಿದೆ? ಇವರ ದಕ್ಷತೆಗೆ ಏನಿದೆ ಮಾನದಂಡ! ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬಂದಿಳಿಯುವ ಬಿಜೆಪಿ ಹೈಕಮಾಂಡ್ ಹಾಗೂ ಆರ್.ಎಸ್.ಎಸ್ ಪ್ರಮುಖರು ನಡೆಸುವ ಕಾರ್ಯಪ್ರಗತಿ, ದಕ್ಷತೆಯ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನವೆಂಬುದು ಒಂದು ನಾಟಕ. ಅಲ್ಲಿ `ಡೀಲ್‘ಗಳದ್ದೇ ತವಕ. ಇವರೇ ಹೇಳುವ ಮಾನದಂಡವನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸಿದರೆ ಯಡ್ಡಿ ಸಂಪುಟವೇ ಖಾಲಿಯಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ. ಈಗಲೂ ಗೃಹಖಾತೆಯನ್ನು ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ ಅಶೋಕರದು ಯಾವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ. ಹಾಗೆ ಕಟ್ಟಾರವರದ್ದು ಸಹ. ಸಜ್ಜನಿಕೆಯೂ ಇಲ್ಲದ ಇವರು ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ದುಡ್ಡು ಪೀಕುವುದರಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರೆಂಬುದೇ ಇವರ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವೆಂಬ ಮಾತನ್ನು ಅವರ ಆಪ್ತರೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹಿಂಬಡ್ತಿ ಪಡೆದ ಆಚಾರ್ಯರಿಗಾಗಲೀ, ಉಳಿದಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಾಗೇರಿ, ಕತ್ತಿ, ಕಟ್ಟಾ, ಬೆಳಮಗಿ, ಪಾಲೆಮಾರ್, ಅಲಿಖಾನ್, ನಿರಾಣಿ, ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿ ಹಣ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿಸಿದ ಶೋಭಾ ಕರಂದ್ಲಾಜೆ. ಹೀಗೆ ಇದು ನಿಲ್ಲದ ಯಾದಿ! ಇನ್ನು ಗಣಿಗಳ್ಳತನದ ಆರೋಪಿ ರೆಡ್ಡಿಗಳು, ಹಿಂಬಾಲಕ ಶ್ರೀರಾಮುಲುಗಳ ವಿಶೇಷ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವಂತೂ ಹೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅವರ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಎಂದಹದು ಎಂದು ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ ನಿಬ್ಬೆರಗಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದೆ!

ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ರಾಮಜನ್ಮಭೂಮಿ ಬಾಬ್ರಿ ಮಸೀದಿ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಅಲಹಾಬಾದ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ 24 ರಂದು ನೀಡಬೇಕಿದ್ದ ತೀರ್ಪನ್ನು ಸುಪ್ರಿಂ ಕೋಟ್ 28ಕ್ಕೆ ಮುಂದೂಡಿದೆ.

ಧಾರ್ಮಿಕ ಭಾವನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ತಳುಕು ಹಾಕಲಾದ ಈ ವಿವಾದದ ಕುರಿತು ತೀರ್ಪು ಏನೇ ಬಂದರೂ ಕೋಮುವಾದಿ ಮೂಲಭೂತವಾದೀ ಶಕ್ತಿಗಳು ಇದರ ವಿರುದ್ಧ ಏನಾದರೊಂದು ಗಲಭೆಯ ಸನ್ನಿವೇಶ ಸೃಷ್ಟಿಸುವರು ಎಂಬಂತಹ ಆತಂಕದ ವಾತಾವರಣ ಗುಪ್ತಗಾಮಿನಿಯಂತೆ ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿತ್ತು. ಮುಂದೂಡಿಕೆ ಯಿಂದ ಅದು ಮಾಯವಾಗಿಲ್ಲವಾದರೂ ಈ ಸಮಯಾವಕಾಶವನ್ನು ವಿವೇಚನೆ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು

`ಉದ್ರಿಕ್ತತೆಯ ಉತ್ಸುಕದಾರರು‘ ಬಳಸುವುದು ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ತೀರ್ಪು ಏನೇ ಬಂದರೂ ಅದನ್ನು ಸಮಚಿತ್ತದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕಾದುದು ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ, ಕಾನೂನಿನ ಆಡಳಿತವಿರುವ ಭಾರತದ ಎಲ್ಲಾ ನಾಗರೀಕರ ಕರ್ತವ್ಯ.ಮೂಲತ: ಹುಟ್ಟುಹಾಕಲಾಗಿರುವ ಈ ವಿವಾದವು ದ್ವಂಸಗೊಳಿಸಲಾದ ಬಾಬ್ರಿ ಮಸೀದಿ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ರಾಮಮಂದಿರವಿತ್ತೇ? ಈ ಜಾಗ ಯಾರಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದು ಎಂಬುದಾಗಿದ್ದು ಹೈಕೋರ್ಟ್ ನ ತೀರ್ಪು ಆ ಜಾಗದ ವಾರಸುದಾರಿಕೆಗೆ (ಟೈಟಲ್ ಸ್ಯೂಟ್) ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಇದು ಮಹತ್ವದ ತೀರ್ಪು ಆಗಲಿದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ.

ಯಾವುದೇ ವಿವಾದಗಳು ಉದ್ಬವಿಸಿದಾಗ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಧುನಿಕ ನಾಗರೀಕ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಿಧಾನಗಳಿವೆ. ವಿವಾದವು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತುಕತೆಯ ಸಂದಾನದ ಮೂಲಕ ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದಾದಾಗ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಕಾನೂನುಗಳ ಮೂಲಕ ಇಂತಹ ವಿವಾದವು ಇತ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದು ಸಹ ಹಲವಾರು ವಾಸ್ತವ, ಲಭ್ಯವಿರುವ ಭೌತಿಕ ಪುರಾವೆ, ಖಚಿತ ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಮೂಲಕವೇ. ಈ ಬಗ್ಗೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಾಗ ರಾಮಜನ್ಮಭೂಮಿ ಇತ್ತೆಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಅಂತಹ ಪುರಾವೆಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಸಂಘ ಪರಿವಾರ ಅಸಮರ್ಥವಾಗಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಅದನ್ನೊಂದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಮನೋಭಾವದೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆದು, ರಾಮ ಅಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿದ್ದ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲೊಂದು ರಾಮ ಮಂದಿರವಿತ್ತೆಂದೂ, ಅದನ್ನೊಂದು ನಂಬಿಕೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನಾಗಿಸಿದೆ. ಇಂತಹುದೇ ವಿತಂಡವಾದಗಳ ಮೂಲಕ ಇಡೀ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಜನರ ಮುಗ್ದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ರಥಯಾತ್ರೆ, ಮಸೀದಿ ದ್ವಂಸ‘ ಆ ಬಳಿಕ ಭೀಕರ ಕೋಮುಗಲಭೆಗಳಿಂದ ರಕ್ತದ ಕೋಡಿಹರಿಸಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಆಸ್ತಿ, ಜೀವಗಳನ್ನು ಬಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸತ್ಯದ ಹತ್ಯೆಗೈದದ್ದು ಕರಾಳ ಇತಿಹಾಸವೇ ಆಗಿದೆ. ದ್ವೇಷ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ ಕೋಮುವಾದಿ ರಾಜಕಾರಣದ ಇಂತಹ ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ ಬಿಜೆಪಿ ಅಧಿಕಾರ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದನ್ನು ದೇಶವು ಕಂಡಿದೆ. ದಿವಾಳಿಖೋರ ಉದಾರೀಕರಣ, ಜಾಗತೀಕರಣ ಮರೆಮಾಚುವ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ದಮನಿಸುವ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಇದು ಬೆಳೆದದ್ದು ಅದರ ಕೃತ್ಯಗಳು

`ಹಿಂದುತ್ವ‘ದ ಕೋಮುವಾದೀ ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ನ ಕ್ರೂರ ಮುಖವನ್ನು ನಗ್ನಗೊಳಿಸಿದೆ. ಈ ಶಕ್ತಿಗಳ ಧಾಳಿಗಳಿಂದ ಆತಂಕಗೊಂಡ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಹತಾಶೆ, ಅಭದ್ರತೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡ ಮುಸ್ಲಿಂ ಮೂಲಭೂತವಾದಿಗಳು ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಎರಡೂ ಶಕ್ತಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಒಬ್ಬರನೊಬ್ಬರು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದು ದೇಶದ ಸಮಗ್ರತೆಗೆ ಗಂಡಾಂತರಕಾರಿಯಾಗಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಸೀದಿ ಮಂದಿರದ್ದಲ್ಲ. ಇಡೀ ದೇಶದ ಸಮಗ್ರತೆ, ಐಕ್ಯತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಭಾರತದ ಭವಿಷ್ಯದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಗಮನಿಸಬೇಕು.ಶತಮಾನಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿರುವ, ಬ್ರಿಟೀಷ್ ವಸಾಹತುಶಾಹಿಗಳ ಒಡೆದು ಆಳುವ ನೀತಿಗಳಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿರುವ ಈ ವಿವಾದವು ಇನ್ನು ಹಾಗೇ ಮುಂದುವರಿಯಬಾರದು. ಹಲವಾರು ನಿರ್ಣಯ ಘಟ್ಟಗಳನ್ನು ಹಾದುಬಂದಿರುವ ಮಾನವನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಈಗ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಬಾಬ್ರಿ ಮಸೀದಿಯೂ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಅವಧಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು, ಆದರೆ ಇಂತಹ ಎಷ್ಟೋ ವಿವಾದಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ಕೆದಕುತ್ತಾ ಹೋಗುವುದು ವರ್ತಮಾನಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಅಗತ್ಯ. ಅಂತಹ ಸೇಡಿನಿಂದ ಈ ತಲೆಮಾರನ್ನು ದಂಡಿಸಿ, ಶಿಕ್ಷಿಸುವುದು ಯಾವ ನ್ಯಾಯ. ಅದು ಇತಿಹಾಸದ ತಪ್ಪು ಸರಿಪಡಿಸಿದಂತಾದೀತೇ? ಎಂದೂ ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಯೋಚಿಸಬೇಕು. 1992 ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 6 ರಂದು ಬಾಬ್ರಿ ಮಸೂದಿಯನ್ನು ಕರಸೇವಕರು ದ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿದ 18 ವರುಷಗಳ ನಂತರ ಈ ತೀರ್ಪು ಹೊರಬರಲಿದೆ. ಸಂವಿಧಾನ, ಕಾಯ್ದೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ನೀಡುವ ತೀರ್ಪನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿದ್ದರೆ ಸುಪ್ರಿಂಕೋರ್ಟ್ ಗೂ ಹೋಗಲು ಅವಕಾಶವಿದೆ.

ಹೀಗಿದ್ದಾಗ್ಯೂ ನ್ಯಾಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಿಂತ ಕೋಮುವಿಭಜನೆಯ ರಾಜಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕೆಲವರು ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆ ನೀಡುವುದರಿಂದ ಆತಂಕ ಸ್ಥಿತಿ ಎದುರಾದರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನಿಲ್ಲ. ಈಗಾಗಲೇ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಕೋಮುದ್ವೇಷ ದಳ್ಳುರಿಯ ಹಲವು ಘಟನೆಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿರುವುದರಿಂದ ಗಲಭೆಗಳ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕುವಂತಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ಕಾರ ಈ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಬಿಗಿಯಾದ, ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತವಾದ ನಿಷ್ಠುರ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಗಲಬೆ ದಮನಿಸಬೇಕು. ಶಾಂತಿ, ಸಾಮರಸ್ಯ ಕದಡಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬಾರದು.

ಬುಧವಾರದಂದು ನಡೆದ ಸರ್ವಪಕ್ಷಗಳ ಸಭೆ ಹಾಗೂ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮುಖಂಡರೊಂದಿಗಿನ ಸಮಾಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಗಲಭೆಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಆಶ್ವಾಸನೆ ನೀಡಿರುವುದು ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹ. ಅದಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಬದ್ಧರಾಗಿರ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರದ ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತ, ನಿಷ್ಠುರ ಕ್ರಮಗಳು ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೂ ಇದಾಗಬೇಕಾದರೂ ರಾಜಕೀಯ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ. ಅದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ, ನಿರ್ಣಾಯಕ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು, ಚಿಂತಕರು, ಜನಸಮೂಹದ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಈ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಕ್ರೀಯವಾಗಿ ತೊಡಗಬೇಕು. ಯಾವುದೇ ರಾಜಕಾರಣ ನಡೆಯಬೇಕಾದದ್ದು ದೇಶದ, ಜನತೆಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಬಲಿಕೊಟ್ಟು ಅಲ್ಲ.

0

ಪಿ.ಎಂ. ಎಸ್. ಗ್ರೆವಾಲ್.     ಅನು : ವಿಶ್ವ ಕುಂದಾಪುರ.

`ಒಂದಾಗಿದ್ದಾರೆ‘!- ಅನು) ಆಸ್ತಿ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಆಗಿದೆ! ಆವಾಗಿನಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳ ಸಂಪತ್ತು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಫೋರ್ಬ್ಸ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಡಾಲರ್ ಬಿಲಿಯಾಧಿಪತಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ 2004 ರಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ಆಗಿದ್ದದ್ದು 2010 ರಲ್ಲಿ 49 ಕ್ಕೆ ಏರಿದೆ. ವಿವಿಧ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಯಕಶ್ಚಿತ್ ಕಮಿಷನ್ ಏಜೆಂಟ್ ಆದ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಆಸ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತುಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?

`ಇಂದು ಭಾರತ ಮತ್ತು ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಹಿಂದುಳಿದ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಬಹು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಗಳು (ಎಂ.ಎನ್.ಸಿ) ಮತ್ತು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಗಳು (ಟಿಎನ್ಸಿ) ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಈ ನೀತಿಗಳ ಮೂಲಕವಾಗಿ ನವವಸಾಹತು ರೀತಿಯ ಅರೆ-ವಸಾಹತು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತಥಾಕಥಿತ ಸಾರ್ವ ಭೌಮತೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಕಾಲಡಿ ಹೊಸಕಿಹಾಕುವತ್ತ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ದಾಪುಗಾಲು ಇಡುತ್ತಿದೆ. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಹಣಕಾಸು ಬಂಡವಾಳವು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಾಧಿಸಲು, ವಿಸ್ತಾರಗೊಳ್ಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಅನಿಯಂತ್ರಿತ ಶೋಷಣೆ ಮಾಡಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ನಿಯಂತ್ರಣಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ತಪ್ಪು ದಾರಿಗೆಳೆಯಲು ಸಮಾಜವಾದದ ಸೋಗಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾದ ತಥಾಕಥಿತ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ರಂಗದ ಉದ್ದಿಮೆಗಳನ್ನು ದಲ್ಲಾಳಿ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಮತ್ತು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಎಂ.ಎನ್.ಸಿಗಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ‘.ಗೊಂದಲ ಮುಚ್ಚುವ ಯತ್ನ