ಬರಗಾಲ ಜನಗಳಿಗೆ ಸಂಕಷ್ಟ ! ಸರಕಾರಗಳಿಗೆ ಇಷ್ಟ!

ಸಂಪುಟ: 10 ಸಂಚಿಕೆ: 20 May 8, 2016

ಒಟ್ಟಾರೆ, ಇದೆಲ್ಲವೂ ಬರಗಾಲ ಗಂಭಿರವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದೆ. ಕೆಲ ತಜ್ಞರು ಇಂತಹ ಬರದ ಭೀಕರತೆ ಕಳೆದ 73 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕಂಡು ಬಂದಿತ್ತೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಯಾಕೀ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ? ಈ ಎರಡೂ ಸರಕಾರಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಪಟ್ಟಭದ್ರರಿಗೆ ಇಂತಹ ಬರಗಾಲಗಳು ಬೇಕಾಗಿವೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಭೂಮಾಲಕರು ಮತ್ತು ಬಡ್ಡಿವ್ಯಾಪಾರಿ ಪಟ್ಟಭದ್ರರಿಗಂತೂ ಈ ಬರಗಾಲಗಳು ಖಂಡಿತಾ ಸುಗ್ಗಿಯಾಗಿವೆ. ಸರಕಾರಗಳಿಗೂ ಬೇಕಾಗಿದೆ. ಅದು ಅವುಗಳ ಜಾಗತೀಕರಣದ ನೀತಿಯ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

ಯೆಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಕಾಲ 2010ರಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಿದ ಸರಕಾರದ ಕರ್ನಾಟಕದ ದೂರದೃಷ್ಟಿ 2020 ಅದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಠಪಡಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅದರಂತೆ, 2020ರೊಳಗೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ದುಡಿಯುವ ಜನತೆಯನ್ನು ವ್ಯವಸಾಯದಿಂದ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮಗಳಿಂದ ಹೊರದಬ್ಬುವುದು ಅದರ ಗುರಿಯಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅಲ್ಲವೇ, ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಸಾಲಬಾಧಿತ ರೈತರ ಜಮೀನುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು, ಭೂಮಾಲಕರು ಮತ್ತು ವಾರ್ಷಿಕ 25 ಲಕ್ಷ ಆದಾಯ ಉಳ್ಳವರಿಗೆ ಜಮೀನನ್ನು ಹೊಂದಲು ಸಾದ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಭೂ ಸುಧಾರಣಾ ಕಾಯ್ದೆ – 1961 ಕ್ಕೆ ಈಚೆಗೆ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರ, ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡಿದುದು. ಹಾಗೆಂದೂ ಇಂತಹ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲದಲ್ಲಿ ಸರಕಾರಗಳು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದರೇ, ಜನಗಳು ಸುಮ್ಮನಿರುವರೇ? ಆದ್ದರಿಂದ ಬರಗಾಲ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಭಾರೀ ಕಾಳಜಿ ಇದೆಯೆಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಈ ಅಸಮರ್ಪಕ ಅರೆಬರೆ ಬರ-ಪರಿಹಾರದ ಕೆಲಸ.

ಇದೀಗ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಬರ ಪರಿಹಾರದ ಸಮೀಕ್ಷೆಗಾಗಿ ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದು ಮತ್ತು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷವು ಅದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವ ಮೂಲಕ ರಾಜ್ಯದ ಬರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮರಳಿ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಮೇಲೆ ಹರಿಹಾಯುತ್ತಾ ಕೆಲವರನ್ನು ಅಮಾನತುಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಅಗತ್ಯ ಬರ ಪರಿಹಾರ ನೀಡದಿರುವುದರ ಕುರಿತು ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರದ ಮೇಲೆ ವಾಗ್ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರೇ, ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ಯಡೆಯೂರಪ್ಪನವರು ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರದ ವಿಫಲತೆಯ ಕಡೆ ಬೆರಳು ಮಾಡುತ್ತಾ ಇಬ್ಬರೂ ಬರಗಾಲದ ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭದೋಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳು ಬರದಿಂದ ಜನತೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಗಂಭೀರವಾಗಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಠವಿದೆ. ಇವರು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳೇ ಈ ದುಸ್ಥಿತಿಯ ಮೂಲವಾಗಿವೆ.

bara karnaraka

ಬರದ ಗಾಂಭೀರ್ಯತೆ ;

ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ 2015-16 ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮುಂಗಾರು ಹಾಗೂ ಹಿಂಗಾರು ಮಳೆಯ ವೈಫಲ್ಯದಿಂದಾಗಿ ತೀವ್ರ ಬರ ಪೀಡಿತ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿದೆ. ರಾಜ್ಯದ ಒಟ್ಟು ಸಾಗುವಳಿ ಭೂಪ್ರದೇಶದ ಮುಂಗಾರಿನಲ್ಲಿ ಶೇ65ರಷ್ಟು ಮತ್ತು ಹಿಂಗಾರಿನಲ್ಲಿ ಶೇ 90 ರಷ್ಟು ಭೂ ಪ್ರದೇಶ ಬೆಳೆಯನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ನಗರ ತಾಲೂಕುಗಳನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿದರೇ ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ 137 ತಾಲೂಕುಗಳು ಬರ ಪೀಡಿತವೇ ಆಗಿವೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಈ ವರ್ಷ ಭಾರೀ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಕಡೆ ಗುಳೆಹೊರಟ ಜನತೆಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಪ್ರತಿ ಎಕರೆಗೆ ರೈತರು ಸರಾಸರಿ 25,000 ರೂಗಳಷ್ಟು ಬೆಳೆ ನಷ್ಠವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದಾಯವಿಲ್ಲದೇ ರಾಜ್ಯದ ಬಹುತೇಕ ಗ್ರಾಮೀಣ ಕುಟುಂಬಗಳು ಹಲವು ದಶ ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಗಳಷ್ಟು ಜೀವನ ವೆಚ್ಚದ ಸಾಲದ ಹೊರೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿವೆ. ಇಲ್ಲವೇ ಇದ್ದ ಬದ್ದ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಆಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಇರುವ ಚಿಕ್ಕಪುಟ್ಟ ಬಂಗಾರದೊಡವೆಗಳನ್ನು ಭೂಮಾಲಕ ಬಡ್ಡಿ ಸಾಹುಕಾರರುಗಳಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಸುರಿಯುವ ಮಳೆಯೇ, ರಾಜ್ಯದ ತುಂಗಭದ್ರ, ಭೀಮಾ, ಕಾವೇರಿ ಮುಂತಾದ ಬಹುತೇಕ ನದಿಗಳಿಗೆ, ಆಣೆಕಟ್ಟುಗಳಿಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದು ಶೇ 40 ಸಾಗುವಳಿ ಪ್ರದೇಶದ ನೀರಾವರಿ ಜಮೀನುಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ನಗರ/ ಪಟ್ಟಣಗಳಿಗೆ ನೀರು ಒದಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಮಳೆ ಕ್ಷೀಣಗೊಂಡುದರಿಂದ ಮಲೆನಾಡು ಮತ್ತು ಕರಾವಳಿ ಪ್ರದೇಶವೂ ಬರಗಾಲಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗ ಬೇಕಾಯಿತು. ಆಣೆಕಟ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನೀರು ಕೇವಲ ಒಂದು ಬೆಳೆಗೆ ನೀರು ಒದಗಿಸಲಷ್ಠೇ ಸಫಲವಾಯಿತಲ್ಲದೇ ಮತ್ತೊಂದು ಬೆಳೆಗೆ ನೀರು ಒದಗಿಸದೇ ಹೋದುದು ಮತ್ತು ಆಣೆಕಟ್ಟುಗಳು ಮತ್ತು ನದಿಗಳು ಬತ್ತುವಂತಾದುದು ರಾಜ್ಯದ ಬರದ ಬೇಗೆಯನ್ನು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಿತು. ನದಿಗಳ ಮೂಲದಿಂದ ಪಂಪ್‍ಗಳ ಮತ್ತು ಏತ ನೀರಾವರಿ ಮೂಲಕ ನೀರು ಸಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ವ್ಯವಸಾಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಹಲವು ದಶಲಕ್ಷಾಂತರ ಎಕರೆ ಪ್ರದೇಶದ ರೈತರು ಬೆಳೆ ನಷ್ಠವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಂತಾಯಿತು. ಅದೇ ರೀತಿ, ಇದರಿಂದಾಗಿ ನದಿಗಳ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿನ ನೂರಾರು ಗ್ರಾಮಗಳಿಗೆ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ತೊಂ ದರೆ ಬಂದಿತು ಮತ್ತು ನಗರ/ಪಟ್ಟಣಗಳ ಜನತೆಗೆ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಅದು ಉಲ್ಬಣಗೊಳಿಸಿ 10-12 ದಿನಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ನೀರು ಪಡೆಯುವಂತಹ ದುಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಂದಿತು.

ಬಹುತೇಕ ಮಳೆಯಾಧಾರಿತ ಪ್ರದೇಶವು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅಂತರ್‍ಜಲದ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ಕೊಳವೇ ಬಾವಿ ನೀರಾವರಿ ಪ್ರದೇಶದ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಿದೆ. ಇದೆಲ್ಲವೂ ಸಾಲ ಭಾಧಿತ ರೈತರನ್ನು ಹತಾಶೆಗೀಡುಮಾಡಿತಲ್ಲದೇ, ಇದರೊಂದಿಗೆ ಬೆಲೆ ಕುಸಿತವೂ ಸೇರಿ ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ 11 ಸಾವಿರಕ್ಕಿಂತಲೂ ರೈತರು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವಂತಾಯಿತು. ರಾಜ್ಯದ ದಶ ಸಾವಿರಗಟ್ಟಲೆ ಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ತತ್ವಾರ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರ, ಕೋಲಾರ, ಬೆಂಗಳೂರು ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಮತ್ತು ತುಮುಕೂರು ಮುಂತಾದ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಅಡಿ ಅಳಕ್ಕೆ ಕೊರೆದರೂ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈಗಲೂ ಸರಕಾರದ ಹಲವು ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಫ್ಲೋರೈಡ್ ಮಿಶ್ರಿತ ವಿಷದ ನೀರೇ ಅಲ್ಲಿನ ಜನಗಳಿಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ.

ಮಳೆಯಾಶ್ರಿತ ಪ್ರದೇಶದ ಬರ ಪೀಡಿತ ಜನತೆಗೆ ನೀರಾವರಿ ಪ್ರದೇಶವೂ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದೆರಡು ತಿಂಗಳಾದರೂ ಉದ್ಯೋಗ ಒದಗಿಸುವ ಪ್ರಸಂಗವಿತ್ತು. ಈ ಭಾರೀ ನದಿಗಳು, ಕೆರೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಣೆಕಟ್ಟುಗಳು ಬತ್ತಿಹೋದುದು ಇವರಿಗೆ ನೀರಾವರಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗವಿಲ್ಲದಂತಾಯಿತು. ಮಾತ್ರವಲ್ಲಾ, ನೀರಾವರಿ ಪ್ರದೇಶದ ಕೂಲಿಕಾರರು ಮತ್ತು ಕಸುಬುದಾರರು ಮತ್ತಿತರೇ ಬಡವರು ಕೂಡ ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ಹೋಗುವಂತಾಗಿದೆ. ಕಳೆದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಳೆಯಾಶ್ರಯದ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ವಲಸೆ ಅಥವಾ ಗುಳೆ ಹೋಗುವ ಒಟ್ಟು ಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಶೇ 60 ರಷ್ಟು ಜನತೆ ನೀರಾವರಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕೃಷಿಯೇತರ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದರೇ ಈಗ ಶೇ 100ರಷ್ಟು ಜನತೆ ನಗರ/ಪಟ್ಟಣಗಳ ಕಡೆ ನಡೆಯುವಂತಾಗಿದೆ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲಾ ನೀರಾವರಿ ಪ್ರದೇಶದಿಂದಲೂ ವಲಸೆ/ ಗುಳೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ.

ಜಾನುವಾರುಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮೇವಿನ ಮತ್ತು ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ಮಳೆಯ ಅಭಾವ ಮತ್ತು ಮಹಾರಾಷ್ಠ್ರ, ತೆಲಂಗಾಣ ಹಾಗೂ ಆಂದ್ರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಸುತ್ತಿರುವ ಬಿಸಿಗಾಳಿಯು ರಾಜ್ಯದ ತಾಪಮಾನವನ್ನು ಅಗಾಧವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಕಲಬುರಗಿಯ ಯುವ ವಕೀಲರೊಬ್ಬರು ಬಿಸಿಲಿನ ತಾಪಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದ ವರದಿ ಬಂದಿದೆ.

ಒಟ್ಟಾರೆ, ಇದೆಲ್ಲವೂ ಬರಗಾಲ ಗಂಭಿರವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಇದು ಹೇಳುತ್ತಿದೆ. ಕೆಲ ತಜ್ಞರು ಇಂತಹ ಬರದ ಭೀಕರತೆ ಕಳೆದ 73 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕಂಡು ಬಂದಿತ್ತೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಸರಕಾರಗಳ ಅಸಮರ್ಪಕ ಕ್ರಮಗಳು :

ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶವೂ ಅಲ್ಲಿನ ದುಡಿಯುವ ಜನತೆಗೆ ಇದರಿಂದಾಗಿ ಭೀಕರವಾಗಿರುವಾಗ, ಕೇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳು ಅದನ್ನು ಅಷ್ಠೇನು ಗಂಭಿರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸದಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರೂ ಏನೆಲ್ಲಾ ತಾವು ಕ್ರಮಕೈಗೊಂಡಿರುವುದಾಗಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಪರಸ್ಪರರ ಮೇಲೆ ಆರೋಪಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಅದು ಕೇವಲ ಬೂಟಾಟಿಕೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಠವಿದೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ದುಡಿಯುವ ಜನತೆ ಬರದಿಂದಾಗಿ ತೀವ್ರ ನಷ್ಟ ಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಇದ್ದ ಬದ್ದ ಆಸ್ತಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾರಾಟಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು, ಸಾಲಭಾಧಿತರಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ನಗರಗಳೆಡೆ ಗುಳೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ತಡೆಯುವ ಯಾವುದೇ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಅವು ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ರೈತರು ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡರೂ ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಗಂಭೀರ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಇಡಲು ಅವು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿಯಂತಹ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ವಲಸೆಯನ್ನು ತಡೆಯಬಹುದಿತ್ತು. ಸರಕಾರಗಳು ಅದನ್ನು ಮಾಡದೇ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪಟ್ಟಭದ್ರರೂ ಲೂಟಿ ಮಾಡಲು ಬಿಡುತ್ತಿವೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ಹಣವು ಗ್ರಾಮೀಣ ಪಟ್ಟಭದ್ರರರ ಪಲಾಗಿದೆ. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಕಳೆದ ಒಂದು ವಾರದಿಂದ ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಇಂತಹ ಬರಗಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಜನತೆ ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದುದುನ್ನು ಕಂಡರೇ? ಯಾಕೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.

ಅದೇ ರೀತಿ, ಬರಗಾಲದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮಹದಾಯಿ ನೀರಿಗಾಗಿ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ದಿನಗಳೀಂದ ನಡೆದಿರುವ ಮತ್ತು ಮದ್ಯ ಹಾಗೂ ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕದ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ನೀರಿಗಾಗಿ ನಡೆದಿರುವ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಡೆದಿರುವ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ಯಾಕೆ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ?

ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆ ನಷ್ಠ ಮತ್ತು ಜೀವನ ವೆಚ್ಚದಿಂದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಸಾಲದ ಹೊರೆಯನ್ನು ರೈತರು ಹೊತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬಡ ಹಾಗೂ ಮದ್ಯಮ ರೈತರ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಖಾಸಗೀ ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಾಗೂ ಸಹಕಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಸಾಲಗಳನ್ನು ಮನ್ನಾ ಮಾಡಲು ಅಗತ್ಯ ಕ್ರಮವಹಿಸಲು ಕೇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳು ಸರಕಾರಗಳು ಸ್ಪಷ್ಠವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಹಾಗೂ ಅವುಗಳು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿರುವ  ಬೆಳೆ ನಷ್ಠಪರಿಹಾರವು ಕೇವಲ ಮಳೆಯಾಧಾರಿತ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಆ ಪ್ರದೇಶದ ರೈತರ ಮತ್ತು ಕೂಲಿಕಾರರ ಕೂಲಿ ನಷ್ಠದ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಅದು ಘೋಷಿಸಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಪರಿಹಾರವೂ ಭಾರೀ ತಮಾಯದಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಮಾನದಂಡಗಳಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೆಡೆ ಎಕರೆಗೆ 1000ರೂಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೆ ನೀಡಿದರೇ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವೆಡೆ 1900 ರೂ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರಿಗೆ 3,000 ರೂ ನೀಡಿದೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ 100 ರೂಗಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೆ ನೀಡಿದ ಪ್ರಕರಣಗಳು ವರದಿಯಾಗಿವೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಹಲವು ಲಕ್ಷ ಮಳೆಯಾಶ್ರಯದ ರೈತಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಅದು ಇನ್ನೂ ಕೂಡಾ ತಲುಪಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ನೀರಾವರಿ ನಂಬಿ ನಷ್ಠ ಹೊಂದಿದ ನದಿ ನೀರನ್ನು ಬಳಸಿ ವ್ಯವಸಾಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ, ಎರಡನೆ ಬೆಳೆಗೆ ನೀರು ದೊರಯದೇ ನಷ್ಠವಾದ ಮತ್ತು ಪಂಪ್‍ಸೆಟ್ ಮೂಲಕ ನೀರಾವರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಷ್ಟ ಹೊಂದಿದ ದಶಲಕ್ಷಾಂತರ ರೈತರಿಗೆ ಪರಿಹಾರವೆ ಇಲ್ಲಾ!

ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ರಮವಹಿಸಲಾಗಿದೆಯೆಂದು ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಹಣ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆಯೆಂದು, ಹಣದ ಕೊರತೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಸರಕಾರ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಈಗಲೂ ರಾಜ್ಯದ ಜನತೆ ಗಂಭಿರ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ತಾಲೂಕಿನ ಬಂಡಿಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಭಾರೀ ತಾಪಮಾನದಲ್ಲಿ ತಲಾ ರೇಷನ್ ಕಾರ್ಢಗೆ ಎರಡು ಕೊಡ ನೀರು ನೀಡಲಾಗುವುದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಗರಗಳ ಜನತೆ ನೀರಿಗಾಗಿ ಕೆಲಸವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅಲೆಯಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮುಂದುವರೆದಿದೆ. ಭೀಮಾ ನದಿ ಇಕ್ಕೆಲಗಳ ನೂರಾರು ಗ್ರಾಮಗಳಿಗೆ ನದಿಗಳು ಬತ್ತಿಹೋಗಿರುವುದರಿಂದ ಟ್ಯಾಂಕ್‍ಗಳ ಮೂಲಕ ನೀರು ಸರಬರಾಜು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ಮಹಾರಾಷ್ಠ್ರ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಸದರಿ ನದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಆಣೆಕಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ನೀರು ಬಿಡುವಂತೆ ಸರಕಾರ ಮನವಿ ಮಾಡಿದೆ. ಇಂತಹದ್ದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇತರೇ ನದಿಗಳ ದಂಡೆಗಳ ಮೇಲಿನ ಗ್ರಾಮಗಳದ್ದು ಆಗಿದೆ.

ಯಾಕೀ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ?

ಯಾಕೆಂದರೇ ಎರಡೂ ಸರಕಾರಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಪಟ್ಟಭದ್ರರಿಗೆ ಇಂತಹ ಬರಗಾಲಗಳು ಬೇಕಾಗಿವೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಭೂಮಾಲಕರು ಮತ್ತು ಬಡ್ಡಿವ್ಯಾಪಾರಿ ಪಟ್ಟಭದ್ರರಿಗಂತೂ ಈ ಬರಗಾಲಗಳು ಖಂಡಿತಾ ಸುಗ್ಗಿಯಾಗಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳು ಇರಬೇಕೆಂಬುದೇ ಅವರ ಅಭಿಲಾಷೆಯಾಗಿದೆ. ಸರಕಾರಗಳಿಗೂ ಬೇಕಾಗಿದೆ. ಅದು ಅವುಗಳ ಜಾಗತೀಕರಣದ ನೀತಿಯ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ರೈತರೂ ಭೂಮಿಗಳನ್ನು ತೊರೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಬೀದಿಪಾಲಾದ ರೈತ ಕುಟುಂಬಗಳು ಮತ್ತು ಕೂಲಿಕಾರರು, ಕಸುಬುದಾರರು ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ತೊರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಈ ಎರಡು ಸರಕಾರಗಳ ಯೋಜನೆಯಾಗಿದೆ.  ವ್ಯವಸಾಯವನ್ನು ರೈತರು ಮತ್ತು ಕಸುಬುದಾರರು ಹಾಗೂ ಕೃಷಿಕೂಲಿಕಾರರಿಂದ ಕಸಿದು ಅದನ್ನು ಬಹುರಾಷ್ಠ್ರೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಹೆಗಲಿಗೆ ಹಾಕುವ ಹುನ್ನಾರದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

ಯೆಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಕಾಲ 2010ರಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಿದ ಸರಕಾರದ ಕರ್ನಾಟಕದ ದೂರದೃಷ್ಟಿ 2020 ಅದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಠಪಡಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅದರಂತೆ, 2020ರೊಳಗೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ದುಡಿಯುವ ಜನತೆಯನ್ನು ವ್ಯವಸಾಯದಿಂದ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮಗಳಿಂದ ಹೊರದಬ್ಬುವುದು ಅದರ ಗುರಿಯಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅಲ್ಲವೇ, ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಸಾಲಬಾಧಿತ ರೈತರ ಜಮೀನುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು, ಭೂಮಾಲಕರು ಮತ್ತು ವಾರ್ಷಿಕ 25ಲಕ್ಷ ಆದಾಯ ಉಳ್ಳವರಿಗೆ ಜಮೀನನ್ನು ಹೊಂದಲು ಸಾದ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಭೂ ಸುಧಾರಣಾ ಕಾಯ್ದೆ – 1961 ಕ್ಕೆ ಈಚೆಗೆ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರ, ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡಿದುದು. ಅದೂ ರಾಜ್ಯ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ರೈತರು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ ಅವುಗಳ ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸದೇ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತಂದಿದ್ದು

ಹೀಗಾಗಿ, ಬರಗಾಲವೆಂದರೇ ಕೇವಲ ಭೂಮಾಲಕ ಪಟ್ಟಭದ್ರರಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಇಷ್ಟವಲ್ಲ, ಅದು ಕೇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳಿಗೂ ಇಷ್ಠವಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಂದೂ ಇಂತಹ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲದಲ್ಲಿ ಸರಕಾರಗಳು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದರೇ, ಜನಗಳು ಸುಮ್ಮನಿರುವರೇ? ಆದ್ದರಿಂದ ಬರಗಾಲ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಭಾರೀ ಕಾಳಜಿ ಇದೆಯೆಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಈ ಅಸಮರ್ಪಕ ಅರೆಬರೆ ಕೆಲಸ

ಚಳುವಳಿಯೊಂದೇ ದಾರಿ

ಕೇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳು ಬರಗಾಲವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸಲು ದುರುದ್ದೇಶದಿಂದಲೇ ಕ್ರಮವಹಿಸದಿರುವಾಗ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದ ದುಡಿಯುವ ಜನತೆಗೆ ಚಳುವಳಿಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಠು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸುವುದೊಂದೇ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಐಕ್ಯ ಹಾಗೂ ಸುಸಂಘಟಿತ ಚಳುವಳಿಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಬರ ಪರಿಹಾರಕ್ಕೆ ಕೈಗೊಳ್ಳ ಬೇಕಾದ ಕ್ರಮಗಳಿವೆ. ಇವುಗಳಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಬೇಕಷ್ಠೇ!

  1. ಬರ ಪೀಡಿತ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರದೇಶದ ರೈತರು ಹಾಗೂ ಕಸಬುದಾರರು ಮತ್ತು ಕೂಲಿಕಾರರ ಪ್ರತಿ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ  ತಲಾ 25 ಕೇಜಿ ಉಚಿತವಾಗಿ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕು. ಈ ಪ್ರದೇಶದ ಎಲ್ಲಾ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲೂ ರಾತ್ರಿ ಊಟವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಬೇಕು.
  2. ಪ್ರತಿ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಕನಿಷ್ಠ 500 ರೂಗಳ ಕೂಲಿಯಂತೆ 200 ದಿನಗಳ ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿ ಕೆಲಸವನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿನ ಭ್ರಷ್ಠಾಚಾರವನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಲು ಕಠಿಣ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು.
  3. ಪ್ರತಿ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯ ಕುಡಿಯುವ ನೀರನ್ನು ಒದಗಿಸಲು ಕ್ರಮವಹಿಸಬೇಕು. ಫ್ಲೋರೈಡ್ ವಿಷದಿಂದ ಮುಕ್ತ ಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿ ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯತಿಯಲ್ಲಿ ಮೇವಿನ ಬ್ಯಾಂಕ್ ತೆರೆಯಬೇಕು
  4.  ಬೆಳೆ ನಷ್ಠ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ತಲಾ ಎಕರೆಗೆ ಕನಿಷ್ಟ 25 ಸಾವಿರ ರೂ. ನೀಡಬೇಕು. ಇದನ್ನು ನೀರಾವರಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಾದ ನಷ್ಠಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸಬೇಕು.
  5. ರೈತರ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಸಾಲ ಮನ್ನಾಮಾಡಲು, ಕೇರಳದ ಈ ಹಿಂದಿನ ಎಡ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ರಂಗದ ಸರಕಾರ ಜಾರಿಗೆ ತಂದ ಋಣಮುಕ್ತ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲೂ ಜಾರಿಗೆ ತರಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ರೈತರು, ಕೂಲಿಕಾರರು ಮತ್ತು ಕಸಬುದಾರರಿಗೂ ಅಗತ್ಯದಷ್ಟು ಹೊಸ ಸಾಲವನ್ನು ನೀಡಲು ಕ್ರಮವಹಿಸಬೇಕು.
  6. ಬರಗಾಲದಿಂದ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮುಕ್ತಿ ಹೊಂದಲೂ ಶಾಶ್ವತನೀರಾವರಿ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು.
  7. ಬೆಳೆ ವಿಮೆಯು ಸಮಯ ಬಧ್ಧವಾಗಿ ಸಿಗುವಂತೆ ಮತ್ತು ಒಟ್ಟು ಬೆಳೆಯ ನಷ್ಠವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಡುವಂತೆ ಸರಿಪಡಿಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ರೈತನಿಗೂ ಅದು ದೊರೆಯುವಂತೆ ಬೆಳೆ ವಿಮೆ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಬೇಕು
  8. ಈ ಪ್ರದೇಶದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಹಂತದ ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲೂ ಉಚಿತವಾದ ಪ್ರವೇಶ ನೀಡಬೇಕು.

ಯು. ಬಸವರಾಜು