RSS

Category Archives: ಈ ವಾರ

ರೈಲ್ವೆ ಬಜೆಟ್: ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೆ ದ್ರೋಹ

ಈ ವಾರ – ಎಸ್.ವೈ. ಗುರುಶಾಂತ್
ಸಂಪುಟ – ೯, ಸಂಚಿಕೆ – ೧೦, ೮ ಮಾರ್ಚ್ ೨೦೧೫

stock-footage-makalidurga-karnataka-india-jan-a-freight-goods-train-starts-at-makalidurga-station

   ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರದ ಬಹು ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಬಜೆಟ್‌ಗಳು ಮಂಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿವೆ. ಮೋದಿ ಸರಕಾರ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ನಂತರ ಬಜೆಟ್‌ಗಳು ಮಂಡಿಸಲಾಗಿತ್ತಾದರೂ ಅವಧಿ ಕಡಿಮೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಅಪೂರ್ಣವೆಂದೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಈಗಿನವು ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಬಜೆಟ್‌ಗಳು ಎಂದೂ ’ಮೋದಿಯ ಮೋಡಿಯನ್ನು ನೋಡಿ’ ಎಂದೂ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೀಗ ರೈಲ್ವೆ ಸಚಿವ ಸುರೇಶ್ ಪ್ರಭು ನಿನ್ನೆ (ಫೆಬ್ರವರಿ ೨೭, ೨೦೧೫ರಂದು) ಮಂಡಿಸಿದ ಬಜೆಟ್ ಮೋದಿಯವರ ಮಾತಿನ ಮಂಟಪದಂತೆಯೇ ಇದೆ ಹೊರತು ಜನಸಮಾನ್ಯರ ಅಪಾರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಕಿಂಚಿತ್ತಾದರೂ ಪೂರೈಸುವ ಕನಿಷ್ಠ ಕಾಳಜಿಯೇ ಇಲ್ಲ.

   ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹಿಂದೆ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಅವಧಿಗೆಂದು ಸದಾನಂದಗೌಡರು ಮಂಡಿಸಿದ್ದ ಬಜೆಟ್‌ನ ಭರವಸೆಗಳನ್ನೂ ಈಡೇರಿಸುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಈಗಿನ ಬಜೆಟ್ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದ ಹಲವಾರು ಅಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿರುವ ಯೋಜನೆಗಳು, ರೈಲ್ವೆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಗಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯ ಹೊಸ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು, ಅಗತ್ಯವಾಗಿರುವ ರೈಲುಗಳ ಆರಂಭವನ್ನು, ನೆನೆಗುದಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಹತ್ತಾರು ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಕಾಮಗಾರಿಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದೆ. ಈ ಬಜೆಟ್ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ, ಅಭಿವೃದ್ದಿಗೆ ವಂಚನೆ ಮಾಡಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ.

   ನಿಜ, ರೈಲ್ವೆ ಬಜೆಟ್ ದೇಶದ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿ ಇರಿಸುವುದು ಆದ್ಯತೆಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಯೋಜನೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಹಣ ನೀಡಿಕೆ ಎಂದಾಗ ಅದು ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರ ಬೇಕು ಬೇಡಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿಯೇ ಆಗಬೇಕು ಎಂಬುದೂ ಅಷ್ಟೇ ನಿಜ.

   ೨೦೧೪ ರಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಂತರ ಬಜೆಟ್‌ನ್ನು ಮಂಡಿಸಿದ್ದ ಯು.ಪಿ.ಎ.-೨ ಸರಕಾರದ ಸಚಿವ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ಖರ್ಗೆಯವರು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಹನ್ನೊಂದು ಹೊಸ ರೈಲುಗಳು, ಹೊಸ ಮಾರ್ಗಗಳ ಐದು ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳು ಹಾಗೂ ಮೂರು ರೈಲುಗಾಡಿಗಳ ಸಂಚಾರದ ದಿನಗಳ ಹೆಚ್ಚಳ ಮಾಡುವ ಪ್ರಸ್ತಾಪಗಳನ್ನು ಮಧ್ಯಂತರ ರೈಲ್ವೆ ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ್ದರು. ಸಹಜವಾಗಿ, ಖರ್ಗೆಯವರಿಂದ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನತೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ೩ ದಶಕಗಳಿಂದಲೂ ನೆನೆಗುದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ಬೆಂಗಳೂರು ಸಬರ್ಬನ್ ರೈಲು ಯೋಜನೆಯ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನೂ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸದಾನಂದಗೌಡರು ಮದ್ಯಂತರ ಬಜೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯನ್ನೇನೋ ನೀಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಈಗ ಅದರ ಪ್ರಸ್ತಾಪವೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಅತ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ದುಡಿಯುವ ಜನರ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದು ದೂರದ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಗಲು ಅಧಿಕ ಹಣ ಮತ್ತು ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಈ ಯೋಜನೆಯ ಜಾರಿ ಅಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಇತರ ಭಾರತದ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ವಿವಿಧ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ರೈಲುಗಳ ಸಂಚಾರವೂ ತುರ್ತಿನದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ೭ ದಶಕಗಳ ಬೇಡಿಕೆಯಾದ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಅಂಕೋಲಾ ರೈಲು ಮಾರ್ಗ, ಗದಗ-ಸೊಲ್ಲಾಪುರ ಬ್ರಾಡ್ಗೇಜ್ ಡಬ್ಬಲ್ ಲೈನ್, ಶೇಡಬಾಳ-ಯಾದಗೀರ್ ರೈಲು ಮಾರ್ಗದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಈ ಸಲವೂ ಹುಸಿಯಾಗಿದೆ. ಹರಿಹರ-ಕೊಟ್ಟೂರು ರೈಲು ಮಾರ್ಗ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಂಚಾರ ಆರಂಭವಾಗಿಲ್ಲ. ದಾವಣಗೆರೆ-ತುಮಕೂರು ನೇರ ರೈಲು ಮಾರ್ಗ, ಶಿವಮೊಗ್ಗ-ಹರಿಹರ ನೂತನ ಮಾರ್ಗ ನಿರ್ಮಾಣ, ತಾಳಗುಪ್ಪದಿಂದ ಕೊಂಕಣ ರೈಲ್ವೆಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಮುಂತಾದ ಮಧ್ಯ ಕರ್ನಾಟಕದ ಯೋಜನೆಗಳ ಪ್ರಸ್ತಾಪವೂ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ!

   ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಮಾರ್ಗಗಳಾಗಲೀ, ಜೋಡಿ ಮಾರ್ಗವಾಗಲೀ, ಹಳಿಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗಲೀ ಹೆಚ್ಚು ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ಯಶವಂಪುರ-ಗುಲ್ಬರ್ಗಾ-ಸೊಲ್ಲಾಪುರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷು ರೈಲುಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆ.. ಈಗ ಓಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಕೆಲವು ರೈಲುಗಳನ್ನು ವಾರಕ್ಕೆ ೩ ದಿನಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿದ್ದು ಸಾಲದು. ಬೀದರ್, ಗುಲ್ಬರ್ಗ, ರಾಯಚೂರು ಮತ್ತು ಆಸುಪಾಸಿನ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಂದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಕೂಲಿಕಾರರು, ಕಾರ್ಮಿಕರು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ನಿತ್ಯವೂ ವಲಸೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ‘ಕೂಲಿ ಎಕ್ಸಪ್ರೆಸ್ ರೈಲು ಆರಂಭಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಈ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಾಂತ ಕೃಷಿಕೂಲಿಕಾರರ ಸಂಘ-ರೈತ ಸಂಘ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ಕಾರವಾರ-ಮಂಗಳೂರು ನಡುವೆ ಇಂಟರ್ಸಿಟಿ ರೈಲು ಆರಂಭಿಸಬೇಕೆಂದೂ, ಕಾರವಾರ-ಬೆಂಗಳೂರು ನಡುವೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಹಗಲು ಹೊತ್ತು ರೈಲು ಸಂಚರಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಸಂಚಾರದ ಅವಧಿಯನ್ನು೧೦ ತಾಸುಗಳಿಗೆ ಇಳಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಜನತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಈ ಯೋಜನೆಗಳು ಇನ್ನೂ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ. ನೆನೆಗುಂದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಅಂಕೋಲಾ ರೈಲು ಮಾರ್ಗ ಏನೊಂದೂ ಪ್ರಗತಿಯಿಲ್ಲದೇ ಸ್ಥಗಿತವಾಗಿದೆ.

   ಇನ್ನು ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಮೂಲಕ ಬೆಂಗಳೂರು-ಮುಂಬೈ, ಹೊಸಪೇಟೆ-ಬೆಂಗಳೂರು ಇಂಟರ್ ಸಿಟಿ, ಗುಲಬರ್ಗಾದಿಂದ ಬಳ್ಳಾರಿ ಮೂಲಕ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ರೈಲು ಮಾರ್ಗ, ಬೆಂಗಳೂರು-ಮಂಗಳೂರು-ಕಾರವಾರ ರೈಲಿನ ವೇಗ ಹೆಚ್ಚಳ ಮತ್ತು ಹೊಸ ರೈಲುಗಳ ಓಡಾಟ, ಹಾಸನ-ಬೆಂಗಳೂರು ಮಾರ್ಗದ ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಯ ಮುಗಿಸುವುದು, ಯಲಹಂಕ-ವಿಧುರಾಶ್ವಥ, ಕೋಲಾರ-ಕದ್ರಿ, ಕೋಲಾರದ ಮೂಲಕ ತಿರುಪತಿಗೆ, ಗುಲಬರ್ಗಾ-ಬೀದರ್ ಕಾಮಗಾರಿ ಮುಗಿಸುವುದು, ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರ- ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಸ್ತರಣೆ, ಹೀಗೆ ಪ್ರಕಟಿತ ಯೋಜನೆಗಳು ಹಾಗೇ ಇವೆ. ಮೇಲಾಗಿ ಬ್ರಾಡ್‌ಗೇಜ್‌ಗೆ ಪರಿವರ್ತನೆ, ಡಬಲ್ ಟ್ರಾಕ್ ನಿರ್ಮಾಣದ ಹಲವು ಮಾರ್ಗಗಳು ಕುಂಟುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಹಣ, ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ನೀಡದೇ ಕೇಂದ್ರದ ಮೋದಿ ಸರಕಾರ ರಾಜ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿದೆ.

   ಈ ಬಗ್ಗೆ ಹಿಂದೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿ ನಾಯಕರು ಈಗ ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದೇ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೇ ಬಗೆದಿರುವ ದ್ರೋಹವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರೈಲ್ವೆ ರಾಷ್ಟ್ರದ್ದಾಗಿದ್ದು ರಾಜ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು, ರಾಷ್ಟ್ರದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯವೂ ಇದೆಯಲ್ಲವೇ ಎಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಿಂದೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಾದೇಶಿಕವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತೆಂದೂ ಈಗ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪರಿಗಣನೆಯೇ ಮುಖ್ಯವೆನ್ನಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಂದರೆ ರಾಜ್ಯಗಳು, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗದೇ ರಾಷ್ಟ್ರವು ಬೆಳೆಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಹೀಗೆಂದರೆ ಏನರ್ಥ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ, ಒಕ್ಕೂಟದ ತತ್ವಕ್ಕೆ ತಿಲಾಂಜಲಿ ನೀಡಿ ಏಕಸ್ವಾಮ್ಯದ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೇ ಸಮರ್ಥಿಸುವ, ಆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಆಗಲೇಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಅಪಾಯಕಾರಿ ನಿಲುವು ಇದು. ಇದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಪೂರಕ ಬಜೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ವಂಚನೆಯಲ್ಲವೇ?

   ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಾರ‍್ಪೋರೇಟ್ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಮಾರುವ ಮೋದಿ ಸರಕಾರದ ಈ ವಂಚನೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವನಿಯೆದೇ ಬೇರೇನು ಮಾರ್ಗವಿದೆ?.

 
Comments Off

Posted by on 02/03/2015 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , , , , ,

ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಗಾಮಿಗಳ ಕೋವಿ

ಈ ವಾರ – ಎಸ್.ವೈ. ಗುರುಶಾಂತ್
ಸಂಪುಟ ೯, ಸಂಚಿಕೆ ೯, ೦೧ ಮಾರ್ಚ್ ೨೦೧೫

   ರಾಜಧಾನಿ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಸೋತು ನೆಲ ಕಚ್ಚಿರುವ ಸಂಘಪರಿವಾರ ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ತಾನು ಬುದ್ದಿ ಕಲಿಯುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಾರುತ್ತಿದೆ. ಫ್ಯಾಶಿಸ್ಟ್ ಮಾದರಿಯ ತನ್ನ ’ಹಿಂದುತ್ವ’ದ ಅಜೆಂಡಾ ಜಾರಿಗೆ ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ತನ್ನ ಪಕ್ಷ ಅಥವಾ ಬೇರಾವುದೇ ಪಕ್ಷ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಾಗಲೀ, ಇಲ್ಲ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಾಗಲೀ ಇರಲಿ ಅದು ತನ್ನ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿಲ್ಲ, ನಿಲ್ಲಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ.

   ನೀವೇ ನೋಡಿ, ಈ ವಾರದಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಸರಕಾರಿ ನೌಕರರ ಸಂಘವೊಂದು ಆಯೋಜಿಸಿದ ’ಭಗವದ್ ಗೀತೆ: ಭಾರತೀಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ, ಮತಾಂತರ ಮತ್ತು ಇತರೆ ವಿಷಯಗಳು’ ಎಂಬ ವಿಚಾರ ಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಹಂಚಿಕೊಂಡ ವಿಚಾರವಾದಿ ಪ್ರೊ.ಕೆ.ಎಸ್.ಭಗವಾನ್ ರವರ ಮೇಲೆ ಹಾಗೂ ಅಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಚಿಂತಕ ಡಾ.ಅರವಿಂದ ಮಾಲಗತ್ತಿಯವರ ಮೇಲೆ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಮೊಕದ್ದಮೆಯನ್ನು ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ಹೂಡಿದೆ. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಸಚಿವ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಪ್ರಸಾದ್‌ರವರನ್ನೂ ದಂಡಿಸುವ ಮಾತನ್ನಾಡುತ್ತಿದೆ. ಹಾಗೇ ಮಂಡ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಡಾ.ಬಂಜಗೆರೆ ಜಯಪ್ರಕಾಶ್‌ರವರ ಮೇಲೂ ಕೇಸ್ ಹಾಕಲಾಗಿದೆ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಭಗವಾನ್‌ರವರಿಗೆ ಕೊಲೆಯ ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನೂ ಒಡ್ಡಲಾಗಿದೆ.

   ಮೇಲಾಗಿ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಬಗೆಗಿನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು, ಅದನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವ ರೀತಿ, ವಿವಿಧ ಆಯಾಮಗಳಿಂದ ಅದರಲ್ಲಡಗಿದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ, ಶ್ಲಾಘಿಸುವ, ನಿಷ್ಟುರ ವಿಮರ್ಶೆ-ಟೀಕೆಗಳ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಬಹು ಹಿಂದಿನಿಂದಲೇ ನಡೆದು ಬಂದಿವೆ. ಅದು ಈ ಗ್ರಂಥ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಾಲದಷ್ಟೇ ಹಳೆಯದು. ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಗ್ರಂಥ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾದರೆ ಅದು ಈ ಮಥನಕ್ಕೆ ಈಡಾಗಲೇ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಅನಿವಾರ್ಯ. ಭಾರತೀಯ ತತ್ವ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಗೀತೆಯನ್ನು ಚಾರ್ವಾಕರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಡಾ.ಬಿ.ಆರ್.ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ರವರು, ವಿದ್ವಾಂಸರಾದ ಡಿ.ಡಿ. ಕೊಸಾಂಬಿ, ದೇವಿಪ್ರಸಾದ್ ಚಟ್ಟೋಪಾಧ್ಯಾಯ, ಎಸ್.ಜಿ.ಸರದೇಸಾಯಿ, ಮುಂತಾದವರು ಅತ್ಯಂತ ವಿದ್ವತ್‌ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಮರ್ಶಿಸಿದ್ದಾರೆ.

   ಆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೊ.ಭಗವಾನ್‌ರವರು ’ಇದು ಅಪಾಯಕರ ಗ್ರಂಥವೆಂದು, ಅದನ್ನು ಸಭಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಪರವಾನಗಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ಸುಟ್ಟು ಬಿಡುವುದಾಗಿ’ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ. (ಹಿಂದೆ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್‌ರವರು ಮನುಸ್ಮೃತಿಯನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ) ಮಾಲಗತ್ತಿಯವರು ’ಇದು ವೈಧಿಕರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥ, ಎಲ್ಲಾ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಅಲ್ಲ, ಮಹಿಳೆ, ಶೂದ್ರರನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣುವ ಇದು ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ರೋಗದಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗ್ರಂಥದ ಅರ್ಹತೆ ಇಲ್ಲ’ವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಸಚಿವ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಪ್ರಸಾದ್‌ರವರು ’ಭಗವದ್‌ಗೀತೆಯನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥವಾಗಿ ಒಪ್ಪಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನವೇ ನಿಜವಾದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥ’ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಬಂಜಗೆರೆಯವರೂ ಸಹ ’ಗೀತೆ ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವೆ ಭೇಧ, ಜಾತೀಯತೆ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ಗೀತೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗ್ರಂಥವಾಗಬೇಕು ಎನ್ನುವವರಿಗೆ ಮತಿಭ್ರಮಣೆಯಾಗಿದೆ.’ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಮಾತನಾಡಿದವರೆಲ್ಲಾ ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರವಾದ ವಿಷಯಗಳನ್ನೇ ಎತ್ತಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ.

   ಈ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಚರ್ಚೆ-ವಿವಾದ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದೇ ಸಂಘಪರಿವಾರದಿಂದಲೇ. ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ೫೧೫೧ನೇ ವರ್ಷಾಚರಣೆ (?) ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವೆ ಸುಷ್ಮಾ ಸ್ವರಾಜ್ ಈ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗ್ರಂಥವನ್ನಾಗಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿ ಕಿಡಿ ಹೊತ್ತಿಸಿದರು. ಈ ಹೇಳಿಕೆ ಅಕಸ್ಮಿಕವೇನಲ್ಲ, ಅದು ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕ. ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಮೋದಿ ಅಮೇರಿಕಾದ ಭೇಟಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಆ ದೇಶದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಬರಾಕ್ ಒಬಾಮಾರವರಿಗೆ ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಗ್ರಂಥ ನೀಡಿದ್ದು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾಗಿ ಬ್ರಾಂಡ್ ಮಹತ್ವ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲೇ.(ಇದು ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ ಆದೇಶವೂ ಇರಬಹುದು) ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಸುಷ್ಮಾರ ಹೇಳಿಕೆಯ ಬಳಿಕ ದೇಶ್ಯಾದ್ಯಂತ ವಿವಾದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿ ಅದನ್ನೇ ನೆಪವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಇಡೀ ಸಂಘಪರಿವಾರ ಜನ ಮಾನಸಕ್ಕೆ ಮಂಕುಬೂದಿ ಎರಚಲು ತೊಡಗಿದ್ದು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ್ದು.

   ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ, ಇಲ್ಲದ ಗುಣಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಪ್ರಭಾವಿಸಲು ಸಂಘಪರಿವಾರ ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರಭಾವದಲ್ಲಿರುವ ಫಲಾನುಭವಿಗಳು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಹಿಂದುಗಳೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಎಂದು ಬೊಗಳೆ ಬಿಡುವ ಸಂಘಪರಿವಾರಕ್ಕೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಅಂಶವೆಂದರೆ ಅಂತಹ ‘ಒಂದು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ’ವೆಂಬುದು ಇತರೆ ಧರ್ಮಗಳಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ, ಈ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಮೂಲ ಲಕ್ಷಣ ಎಂಬುದು. ಹೀಗಾಗಿ ಜಾತಿ ತಾರತಮ್ಯಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಒಂದು ದೇವರು, ಒಂದು ಧರ್ಮಗ್ರಂಥವನ್ನು ಜನರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ತಮ್ಮ ’ಹಿಂದುತ್ವದ ರಾಜಕೀಯ ಅಜೆಂಡಾ’ದ ಕೊಡೆಯ ಅಡಿ ಜನರನ್ನು ಸೆಳೆಯಲು ಸುಲಭವೆಂದು ಸಂಘಪರಿವಾರ ನಂಬಿದೆ.

   ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇರುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳೇನು? ಈ ಗ್ರಂಥ ಕೆಲವು ಉದಾತ್ತವೆನಿಸುವ ಕೆಲ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದರೂ ಹಲವು ವಿಪರ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಒಡಲಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅದು ಮಹಿಳೆ, ದಲಿತರ, ಶೂದ್ರರ ವಿರೋಧಿ, ಜಾತೀಯತೆ-ಚಾತುವರ್ಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರತಿಪಾದಕ, ಸಮಾನತೆಯ ವಿರೋಧಿ, ಯುದ್ಧ ಪ್ರಚೋದಕ. ಅಮಾನವೀಯತೆಯ ಈ ಗ್ರಂಥ, ಮಾನವ ವಿರೋಧಿಯೂ ಕೂಡ ಎಂದು ಹಲವಾರು ವಿದ್ವಾಂಸರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದೆಲ್ಲಾ ವೈಧಿಕಶಾಹಿಗೆ ಅತೀ ಆಪ್ತ. ಇವರೇ ಶೂದ್ರನಾದ ಕೃಷ್ಣನ ಬಾಯಿಂದಲೇ ಗೀತೋಪದೇಶ ಬಂತು ಅಂತಾ ಕಟ್ಟು ಕಥೆ ಕಟ್ಟಿ ಶೂದ್ರ ಜನರನ್ನು ಯಾಮಾರಿಸಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಈ ಗ್ರಂಥ ರಚನೆಯಾದ ಕಾಲ ಬುದ್ಧನ ನಂತರದಲ್ಲಿ, ಶಾಲೆಗೆ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸವಾಲೆಸೆದ ಬೌಧ್ಧ ಧರ್ಮವನ್ನು ದಮನಿಸಲು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದ್ದು ಎಂಬುದನ್ನು ಡಾ.ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಸಾಧಾರವಾಗಿ ತೆರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಕೊಸಾಂಬಿಯವರೂ ಸಹ ಗುಪ್ತರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿ.ಶ.೩೨೦ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಈ ಗ್ರಂಥ ರಚನೆಯಾದ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವಾರು ದಾಖಲೆಗಳ ಮೂಲಕ ವಾದ ಮಂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

   ತಕರಾರು ಇರುವುದು ಇಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ೨೦೧೧ ರಲ್ಲಿ ರಶಿಯಾದ ಸೈಬೀರಿಯಾದ ತೊಮ್‌ಸ್ಕ್ ಸ್ಟೇಟ್ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿ ಭಕ್ತಿವೇದಾಂತಸ್ವಾಮಿ ಅನುವಾದಿತ, ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿತ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿತ್ತು. ಅದು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮೆಟ್ಟಿಲೂ ಹತ್ತಿತ್ತು. ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಈ ಗ್ರಂಥ ಧಾರ್ಮಿಕ ಉಗ್ರಗಾಮಿತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವುದಾಗಿದ್ದು, ಧಾರ್ಮಿಕ- ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆಯನ್ನು ತರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ.

   ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ ಹಲವು ವಿಭಿನ್ನ ಧರ್ಮ, ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಆಚರಣೆ, ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಭಾರತದಂತಹ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ದೇಶಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕುಚಿತ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಹೇಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗ್ರಂಥವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯ? ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುವ ವಿವಿಧ ಜನಾಂಗಗಳೂ ಇದನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥ ಎಂದು ಹೇಗೆ ಒಪ್ಪಿಯಾರು? ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಯಾವ ಲಕ್ಷಣ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಅರ್ಹತೆಯೂ ಈ ಗ್ರಂಥಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ. ಅದೇನಿದ್ದರೂ ಹಲವು ಮಿತಿಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಶಕ್ತಿ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಭಾರತದ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಗಣರಾಜ್ಯದ ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ. ಒಂದು ಜನಾಂಗದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು, ಮತೀಯವಾದವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ ಈ ಸೆಕ್ಯುಲರ್, ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಸಂವಿಧಾನದ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಹಗೆತನ ಘೋಷಿಸಿ ವಿದ್ವಂಸಗೊಳಿಸಲು ಹಾತೊರೆಯುವ ಪ್ರತಿಗಾಮಿಗಳ ಹುನ್ನಾರ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗ್ರಂಥ ಎಂದು ಸಾರಬೇಕೆಂಬುವವರ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿದೆ. ಅಂದರೆ ಧಾರ್ಮಿಕತೆಯ ಲೇಪ ಹಚ್ಚಿ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನು ನಂಬಿಸಿರುವ ಸಂಘಪರಿವಾರ ಈ ಭಗವದ್‌ಗೀತೆಯ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೋವಿ ಇಟ್ಟು ಹಾರಿಸುತ್ತಿರುವ ಗುಂಡಿನ ಗುರಿ ಭಾರತದ ಇಂದಿನ ಸಂವಿಧಾನವೇ ಆಗಿದೆ!

   ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಷಡ್ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜನತೆ ಅರಿಯಬೇಕಿದೆ. ಇದು ಧರ್ಮದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಂತೂ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳಿಗೂ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶವಿರುವ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇದು ಭಾರತೀಯತ್ವ ಖಂಡಿತ ಅಲ್ಲ. ಬ್ರಿಟೀಶ್ ವಸಾಹತುಶಾಹಿಗಳ ಸುಲಿಗೆ ವಿರುದ್ಧ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ, ಸ್ವಾತಂತ್ರೋತ್ತರದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯರು ಸಾಧಿಸಿ, ಜತನದಿಂದ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ದೇಶದ ಅಮೋಘ ಐಕ್ಯ ಶಕ್ತಿಯ ವಿರುದ್ಧವಿದು. ಇದು ಮುಗ್ದ ಜನರನ್ನು ವಂಚಿಸುವ ಪ್ರತಿಗಾಮಿಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಸಂಚು ಅಷ್ಟೇ.

   ಇಂತಹ ಧಾಳಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ವಿಚಾರವಾದಿಗಳ ಹೇಳಿಕೆ ಒಂದು ಸಾಂಕೇತಿಕ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಮರೆಯಬಾರದು. ಆದರೆ ಮತಿಗೇಡಿಗಳು ಅರ್ಥೈಸುವುದೇ ಬೇರೆ!

   ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಬೇಕೆನಿಸುತ್ತಿದೆ. ವಿಚಾರವಾದಿಗಳು ತಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ, ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವಾಗ ಆದಷ್ಟೂ ತಾಳ್ಮೆ, ವಹಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ. ವಿಚಾರ ಮಂಥನದಲ್ಲಿ ಆವೇಶ ಅನಗತ್ಯ. ವಿಚಾರಗಳ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಜನಮಾನಸವನ್ನು ಹೊಕ್ಕು ಸರಿದಿಕ್ಕಿಗೆ ತರುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿರಬೇಕು, ಮನ ಗೆಲ್ಲಬೇಕು, ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವಿರಕೂಡದು. ನಮ್ಮ ಗುರಿ ಬಹು ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ವಿಶಾಲ ಉನ್ನತ ಪರಂಪರೆ, ಮತನಿರಪೇಕ್ಷತೆ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಸಂವಿಧಾನದ ಈ ಅಂಶಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ, ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿಪಾದನೆ ಇರಬೇಕು. ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ಈ ಸ್ಪೂರ್ತಿ, ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಬದ್ಧತೆ, ದೇಶಪ್ರೇಮ ಸದಾ ಪ್ರವಹಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಕೋಮುವಾದಿ ಫ್ಯಾಶಿಸ್ಟರ, ಮತೀಯ ಮೂಲಭೂತವಾಧಿ ಭಯೋತ್ಪಾ ಧಕರ ವೈರಸ್ ಸೋಂಕಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಬಾರದು. ಈ ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸದಿದ್ದರೆ ಸಹಜವಾಗಿರುವ ಆಳುವವರ ಪರ ಮನೋಭಾವ, ಧನ ಬಲ, ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಬಲವಿರುವ ಪ್ರತಿಗಾಮಿಗಳು ಈ ಗೊಂದಲದ ಲಾಭ ಹೊಡೆಯತ್ತಾರೆ.

   ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಂಘಪರಿವಾರದ ದಮನದ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರೆಲ್ಲಾ ಖಂಡಿಸಲೇಬೇಕು. ಭಾರತದ ಪರಂಪರೆ, ಸಂವಿಧಾನದ ಉದಾತ್ತ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ ನಾಡಿನ ಚಿಂತಕರ ಮೇಲೆ ಹೂಡಿರುವ ಮೊಕದ್ದಮೆಗಳನ್ನು ಕೂಡಲೇ ಹಿಂಪಡೆಯಬೇಕು. ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಉಳಿಯಬೇಕು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ವ್ಯಾಪಕ ಜಾಗೃತಿ ನಡೆಯಬೇಕು.

 
Comments Off

Posted by on 24/02/2015 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , , , ,

ದ್ವೇಷದ ಕಿಚ್ಚು ಹಚ್ಚುವ ತೊಗಾಡಿಯಾಗೆ ಇನ್ನೆಂತಹ ಸ್ವಾಗತ?

ಈ ವಾರ – ಎಸ್.ವೈ. ಗುರುಶಾಂತ್
ಸಂಪುಟ -೯, ಸಂಚಿಕೆ – ೭, ೧೫ ಫೆಬ್ರವರಿ ೨೦೧೫

   ಫೆಬ್ರವರಿ ೨, ೨೦೧೫ ರಿಂದ ಕರ್ನಾಟಕ ವಿಧಾನ ಸಭೆಯ ಅಧಿವೇಶನ ಆರಂಭಗೊಂಡಿದೆ. ಬಗರ್‌ಹುಕುಂ ಸಾಗುವಳಿದಾರರನ್ನು, ಅತಿಕ್ರಮಣ ಭೂ ಹಿಡುವಳಿದಾರರನ್ನು ಒಕ್ಕಲೆಬ್ಬಿಸುತ್ತಿರುವ ಕುರಿತಂತೆ ಗಹನವಾದ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯಬೇಕಿದೆ. ಆದರೆ ಅಧಿಕೃತ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷವಾದ ಬಿ.ಜೆ.ಪಿ.ಗೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೈತರ, ಭೂಹೀನರ ಬದುಕಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಿಂತ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೋಮು ದ್ವೇಷದ ಕಿಚ್ಚು ಹಚ್ಚುವ ತೊಗಾಡಿಯಾನನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಕರೆದು ತರುವುದೇ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರ ಎಲ್ಲ ನಾಯಕರು ಮನಬಂದಂತೆ ಕೂಗಾಡಿ ಸದನದ ಕಲಾಪಗಳೇ ನಡೆಯದಂತೆ ಬೊಬ್ಬಿಟ್ಟದ್ದು ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು ಬಯಲಾಗಿಸಿದೆ.

securedownload

   ಈ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್‌ನ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಪ್ರವೀಣ್ ಭಾಯಿ ತೊಗಾಡಿಯಾ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದು ಹೊಸತೇನಲ್ಲ. ವಿ.ಹೆಚ್.ಪಿ.ಯ ಸುವರ್ಣ ಮಹೋತ್ಸವದ ಆಚರಣೆಗೆಂದು ಈಗಾಗಲೇ ಕರಾವಳಿಯ ಪುತ್ತೂರಿಗೆ ಜನವರಿ ೧೪ರಂದು ’ಹಿಂದೂ ಹೃದಯ ಸಂಗಮ’ಕ್ಕೆಂದು ಬಂದು ಹೋಗಿಯಾಗಿದೆ. ನಂತರ ಬೀದರ್, ಬಿಜಾಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಹೋದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಕೋಮುವಾದದ ಉದ್ರಿಕ್ತ, ಅನ್ಯ ಧರ್ಮೀಯರನ್ನು, ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರನ್ನು ಅವಹೇಳನ ಮಾಡುವ, ದ್ವೇಷಿಸುವ ’ಹೇಟ್ ಸ್ಪೀಚ್’ಗಳನ್ನು ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೇ ಮಾಡಿಯಾಗಿದೆ. ಪುತ್ತೂರಿನಲ್ಲಂತೂ ಸಮಾವೇಶ ಆದ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಊರಿಗೆ ತೆರಳುತ್ತಿದ್ದ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್‌ನ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಮಸೀದಿ ಕಂಡಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ತೂರಿ, ಜನರಿಗೆ ಮತ್ತು ಅಂಗಡಿಗಳ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಮುವ್ವತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿಗೆ ಗಾಯವಾಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ, ಸುಮಾರು ೩೦ ಮೊಕದ್ದಮೆಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಕೃತ್ಯಗಳು ಅದು ಹೇಗೆ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವನ್ನು, ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಸಿ ಮೋಕ್ಷ ಕಾಣಿಸುತ್ತೋ ಅವರೇ ಹೇಳಬೇಕು. ಇಂತಹ ಘನಂಧಾರಿ ಕೃತ್ಯಗಳು ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜೋತ್ಸವ ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಘಟಿಸುತ್ತಿವೆ. ಮೊನ್ನೆ ತಾನೇ ಈ ಆಚರಣೆಯ ಪೂರ್ವ ಸಿದ್ಧತೆಯಾಗಿ ಕೊಪ್ಪಳದಲ್ಲಿ ಬೈಕ್ ರ‍್ಯಾಲಿ ಮಾಡಲು ಸಿಂಗರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮದ ಬಾವುಟವನ್ನು ಕಿತ್ತು ಭಗವಾ ಧ್ವಜ ಹಾರಿಸಿ ಗಲಭೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಇಂದಿನ ಅನುಭವ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಸತತವಾಗಿ ಸಂಘಪರಿವಾರ ಸುಸಂಬದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಾ ಬಂದ ಕೃತ್ಯಗಳು.

   ಆದರೆ ಚೆಡ್ಡಿ ಪಡೆ ವಿಧಾನಸಭೆ ಮತ್ತು ಹೊರಗೆ ’ಇಂತಹ ಯಾವುದೇ ಅಹಿತಕರ ಘಟನೆಗಳೇ ನಡೆದಿಲ್ಲ, ಶಾಂತಿ, ಸಾಮರಸ್ಯ ಕದಡಿಲ’ವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ನಾಲಿಗೆಯ ಹಿಂದೆ ಎಂತಹ ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸು ಇದೆಯೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಈ ಸ್ವಯಂಘೋಷಿತ ರಾಷ್ಟ್ರ ಭಕ್ತರ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಸಿಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

   ಈ ವಿಷಯವೀಗ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಸುದ್ದಿ ಕೇಂದ್ರದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿರುವುದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ (ಬಸವನಗುಡಿಯ ಮೈದಾನ) ಇದೇ ಫೆಬ್ರವರಿ ೮ರಂದು ಅಂತಹುದೇ ಸಮಾವೇಶ -‘ಬೃಹತ್ ಹಿಂದೂ ಉತ್ಸವ’ ಆಚರಿಸುವ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ. ಅದರಲ್ಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ದೇಶ-ವಿದೇಶಿ ಕುಖ್ಯಾತಿಯ ತೊಗಾಡಿಯಾರನ್ನು ಕರೆಸುವುದಕ್ಕೆ. ಇದರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪೋಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆ ತೊಗಾಡಿಯಾ ಫೆ-೫ರಿಂದ ೧೧ರವರೆಗೆ ನಗರ ಪ್ರವೇಶಿಸದಂತೆ ನಿರ್ಬಂಧಿಸಿ ಆದೇಶ ಹೊರಡಿಸಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ರಾಜ್ಯ ಗುಪ್ತಚಾರ ಇಲಾಖೆ, ಬೆಂಗಳೂರು ದಕ್ಷಿಣ ಡಿ.ಸಿ.ಪಿ.ಯವರ ವರದಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ. ನಿರ್ಬಂಧದ ವಿಷಯವನ್ನೇ ಇರಿಸಿಕೊಂಡು ಸದನದ ಕಲಾಪಗಳನ್ನೇ ಬಲಿಯಾಗಿಸಿ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಲಾಭ ಹೊಡೆಯಲು ಬಿಜೆಪಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ.

   ಬಿಜೆಪಿ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ, ಸಂಘಟನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದುರ್ಬಲವಾಗಿರುವಾಗ, ಜನರ ನೈಜ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಮರೆ ಮಾಚಿ ಗಮನ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲೆಂದೋ, ಇಲ್ಲವೇ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿರುವ ಪಕ್ಷದ ವಿರುದ್ಧ ಜನರಲ್ಲಿ ಅತೃಪ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಿದಾಗ ಅದನ್ನು ಬಳಸಲು ಮತೀಯ ವಿಭಜನೆ ಮೂಲಕ ಕ್ರೋಢೀಕರಣಕ್ಕೆಂದೋ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ತೊಗಾಡಿಯಾನ ಮೇಲೆ ೨೦೦೨, ೨೦೦೩ ರಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ಮತ್ತು ಬೆಳಗಾವಿ, ವಿಜಾಪುರದಲ್ಲಿ ಕೋಮು ಭಾವನೆ ಉದ್ರೇಕಿಸಿ ಶಾಂತಿ ಕದಡಿದ ಸಂಬಂಧದ ಕೇಸ್‌ಗಳಿವೆ. ಹಾಗೇ ಅವಿಭಜಿತ ಆಂಧ್ರ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ, ಗುಜರಾತ್, ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶ, ಪ.ಬಂಗಾಳ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಕೇಸ್‌ಗಳಿವೆ. ದೇಶದ ೧೯ ನಗರಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸದಂತೆ ನಿರ್ಬಂಧಗಳಿವೆ. ಸ್ವತಃ ಮೋದಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದ ಗುಜರಾತ್‌ಗೆ ತೊಗಾಡಿಯಾರಿಗೆ ಹಲವು ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ಹಾಕಬೇಕಾದ ಮತ್ತು ಪ್ರವೇಶ ನಿರಾಕರಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯ ಬಂದದ್ದನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಗಮನಿಸಬೇಕು.

   ಸರಕಾರ ಈ ಮೊದಲೇ ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸಿ ಕಠಿಣ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದಿತ್ತು. ಆದಾಗ್ಯೂ ಈಗ ವಹಿಸಿದ ಎಚ್ಚರ ಮತ್ತು ಕ್ರಮಗಳು ಈ ಹಂತಕ್ಕೆ ಸಕಾಲಿಕ. ಇಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲವೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಎತ್ತಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸಂವಿಧಾನ, ಕಾನೂನುಗಳಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಚೌಕಟ್ಟುಗಳಿರುವುದನ್ನು ಸಹ ಗಮನಿಸಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಸಂವಿಧಾನವು ಶಾಂತಿ, ಸಾಮರಸ್ಯ, ಕೋಮುಸೌಹಾರ್ದತೆ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ದೇಶಿಸುತ್ತದೆ. ಮತನಿರಪೇಕ್ಷತೆ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯಲು ಕರೆ ನೀಡಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಮೂಲಭೂತ ಅಂಶಗಳನ್ನೇ ಬುಡಮೇಲುಗೊಳಿಸುವ ಅವಕಾಶ, ಹಕ್ಕು ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ, ಅದು ದಂಡನೀಯ ಅಪರಾಧ. ಹೀಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸಂವಿಧಾನ ಮತ್ತು ಜನ ಪರಂಪರೆ, ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವವರು ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡವರಿರಲಿ ಅವರು ದಂಡನಾರ್ಹರು. ಅದರಲ್ಲೂ ತೊಗಾಡಿಯಾರಂಥವರಿಗೆ ಎಂತಹ ಸ್ಥಾನ-ಮಾನ ನೀಡಬಹುದು!

   ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಮುಸ್ಲಿಂ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿರುವ ಆತಂಕವನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಲು ಕೆಲವು ಮೂಲಭೂತವಾದಿ ಶಕ್ತಿಗಳು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಇದೀಗ ಎಂ.ಇ.ಎಂ. ಸಂಘಟನೆ ಈಗಾಗಲೇ ದ್ವೇಷಪೂರಿತ ಭಾಷಣ, ಕೃತ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ಹಲವು ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಕೇಸ್‌ಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಂಸದ ಅಸಾದುದ್ದೀನ್‌ರನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಕರೆಸುತ್ತಿದೆ. ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಕೋಮುವಾದಕ್ಕೆ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಮತೀಯವಾದ ಉತ್ತರವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಜನತೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಸಮುದಾಯ ಗಮನಿಸಬೇಕು.

   ಇದೇ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ಒಂದು ಅಂಶವನ್ನೂ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಕೋಮುವಾದವನ್ನು, ಕೋಮುವಾದಿಗಳು ಅಥವಾ ಮತೀಯ ಮೂಲಭೂತವಾದಿಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ನಿರ್ಬಂಧಗಳಿಂದಲೇ ಎದುರಿಸಿ ಸೋಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಕ್ರಮಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ, ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕವಾಗಿ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುತ್ತಾ ನಿರಂತರ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸೆಣೆಸಬೇಕು. ಜನತೆಯನ್ನು ಸದಾ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ, ಅವರ ಕೇಳಿಕೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಾ, ಒಂದುಗೂಡಿಸುತ್ತಾ ಶ್ರಮಿಸಬೇಕು. ಇದು ಅತ್ಯಂತ ತಾಳ್ಮೆಯ, ಯೋಜನಾ ಬದ್ಧ ಕೆಲಸ. ಆದರೆ ಎಡಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಒಳಗೊಂಡು ಇತರೆ ’ಸೆಕ್ಯುಲರ್’ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಅಂತಹ ಎಚ್ಚರ, ಬದ್ಧತೆಯಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲೂ ಅವಕಾಶವಾದವೇ ಮೇಲುಗೈ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಈಗಲೂ ಬಸವಕಲ್ಯಾಣದ ಜೆಡಿ(ಎಸ್) ಶಾಸಕರೊಬ್ಬರು ಬಿಜೆಪಿ ಜೊತೆಗೆ ಸದನದಲ್ಲಿ ಸಾಥ್ ನೀಡಿದ್ದು ಅದನ್ನೇ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

   ಹಾಗೆ ಸಂಘಪರಿವಾರ-ಬಿಜೆಪಿಗಳು ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಇತರೆ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿರುವ ಭಿನ್ನಮತದ, ಅಧಿಕಾರ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಸೆಳೆಯಲು, ಅವರನ್ನು ಬಳಸಲು ಭಾರೀ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಕೆಳ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವರ ನಾಯಕರು, ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಹಿಂದೂ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸೆಳೆಯಲು ಷಡ್ಯಂತ್ರ ರೂಪಿಸಿರುತ್ತವೆ. ಈ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿರುವ ಒಡಕು ಬಳಸಲೂಬಹುದು. ಆಗ ಆಗುವ ಹಾನಿ ಅಪಾರ. ಹೀಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರ ಸರಕಾರದ ಮೇಲೆ ಹಲವು ಗುರುತರ ಹೊಣೆಗಳಿರುವುದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬಾರದು.

   ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಜನರ ಎಚ್ಚರ, ಶಾಂತಿ, ಸೌಹಾರ್ದತೆ ಕಾಯುವ ಪಣ ಹೊಣೆ ಎಲ್ಲರದ್ದೂ ಕೂಡ.

 
Comments Off

Posted by on 08/02/2015 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , ,

ಹೊಸ ವರುಷ ನಿಜಕ್ಕೂ ಹರುಷ ತರಬೇಕೆಂದರೆ. . .

ಈ ವಾರ – ಎಸ್.ವೈ. ಗುರುಶಾಂತ
ಸಂಪುಟ ೯, ಸಂಚಿಕೆ ೦೨, ೧೧ ಜನವರಿ ೨೦೧೫

   ಜನಶಕ್ತಿಯ ನಮ್ಮ ಓದುಗರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಸ ವರುಷದ, ಹರುಷದ ಹಾರ್ದಿಕ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

   ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣಗಳೂ ಹೊಸತೇ ಆಗಿರುವಾಗ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರಿನ ಪುಟವೊಂದನ್ನು ತಿರುವಿ ಹಾಕುವ ಸಮಯವನ್ನು ಹೊಸ ವರುಷವೆಂದೇ ಕರೆಯಬಹುದೇ? ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ’ಸೂಕ್ಷ್ಮಮತಿ’ಗಳೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಇದನ್ನು ಮತೀಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಡೆದು ಅರ್ಥೈಸುವವರೂ, ವಿರೋಧಿಸುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ತರ್ಕ-ಕುತರ್ಕಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದಲ್ಲ್ಲ, ಜನರನ್ನು ಒಡೆಯುವ ಅಸ್ತ್ರವೂ ಇದಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಅರಿಯ ಬೇಕಾದುದು ಇದು ಜನರ ಎದೆಯಲ್ಲರಳಿದ ಭಾವಬಂಧುರದ ಚಿತ್ತಾರ ಸಂಭ್ರಮವೇ, ಆಶಾವಾದಿತನವೇ ಜನರನ್ನು ಬೆಸೆಯುವ ಈ ಸಂದರ್ಭ.

   ಇದು ಕಳೆದ ದಿನಗಳ ಬದುಕಿನ ಸಿಹಿ ಕಹಿಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ಒಳಿತಿನ ಹೊಸತು ಆಶಿಸುವ, ಹಂಬಲಿಸುವ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಸೆಣಸುವ ಸಂಕಲ್ಪದ ಸುಸಂದರ್ಭವೂ ಕೂಡ.

   ಈ ವರುಷವಂತೂ ಆತಂಕ ಹೊತ್ತು ಬಂತು. ಜನರೆಲ್ಲಾ ಹೊಸ ವರುಷದ ಆಗಮನದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗಲೇ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಚರ್ಚ್ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಡಿದ ಬಾಂಬ್ ಭಾರೀ ಅಘಾತ ತಂತು. ಭಯ ಬಿತ್ತಿ ಲಾಭ ಬೆಳೆಯುವ ಭಯ ಉತ್ಪಾದಕರ ಅಮಾನವೀಯ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಅಮಾಯಕ ಸಹೋದರಿ ಬಲಿಯಾಗಬೇಕಾಯ್ತು. ಯಾವ ಬಣ್ಣದವರೇ ಆಗಲಿ, ಅವರು ಹೇಳುವ ’ಘನೋದ್ದೇಶ’ ಏನೇ ಇರಲಿ ಅದು ಮಾನವೀಯತೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ, ಕ್ರೌರ್ಯದ ಅಕ್ಷಮ್ಯ ಕೃತ್ಯ. ಹೌದು! ಇದರಲ್ಲಿ ಆಳುವವರ ಪಾಲು ಇಲ್ಲವೇ?

   ಇದು ನಮ್ಮ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಆತಂಕ, ಅಭದ್ರತೆಯ, ಒಡ್ಡಲಾದ ಬೆದರಿಕೆಯ ಸಂಕೇತವೂ ಕೂಡ. ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ವಾತಾವರಣ ಅವಲೋಕಿಸಿದರೂ ಈ ಆತಂಕ ಇನ್ನಷ್ಟೂ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ದೇಶದ ಐಕ್ಯತೆ, ಸಮಗ್ರತೆಗೆ ಭಾರೀ ಗಂಡಾಂತರ ಕಾದಿದೆ ಎಂದನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಭವಿಷ್ಯತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಆರ್ಥಿಕ ಹೊರೆ ಹೊರಲಾಗದಷ್ಟು ಬರುವ ಸೂಚನೆಗಳೂ ಇವೆ. ಅಷ್ಟು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಜನತೆಯನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವ, ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಹಿಂಸಿಸುವ ಕೋಮುವಾದೀ ಧೃವೀಕರಣವನ್ನು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವ ಅಪಾಯದ ಸೂಚನೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಉದಾರೀಕರಣದ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳ ಜೊತೆ ಸಂಯೋಜಿತಗೊಂಡ ಕೋಮು ಧೃವೀಕರಣ ಮಾತ್ರವೇ ಅಲ್ಲ, ಇದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಗಂಡಾಂತರಕಾರಿಯಾದ, ನಮ್ಮ ಒಕ್ಕೂಟದ ಗಣತಂತ್ರದ ಅಡಿಪಾಯಗಳಾದ ಮತನಿರಪೇಕ್ಷತೆ (ಸೆಕ್ಯುಲರಿಸಂ) ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಬುಡಮೇಲುಗೊಳಿಸುವ ಪಿತೂರಿ ಕೂಡ.

   ಆತ್ಮೀಯರೇ, ನಮ್ಮನ್ನಾಳುವ ಸರಕಾರಗಳ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?

   ಕಳೆದ ವರುಷದಲ್ಲಾದ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ- ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ದುರಾಡಳಿತ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರಕ್ಕೆ ರೋಸಿ ಹೋದ ಜನತೆ ಮೋದಿ ನೇತೃತ್ವದ ಬಿಜೆಪಿ ಸರಕಾರವನ್ನು ಆರಿಸಿದರು. ಸ್ವಚ್ಛ, ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಸಾಧಿಸುವ ವಿಭಿನ್ನ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುವುದಾಗಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದವರು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದೇನು? ನಮ್ಮ ಸಾರ್ವಭೌಮ ಜನತೆಯ ಪ್ರಾತಿನಿಧಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಯಾದ ಸಂಸತ್ತನ್ನೇ ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ’ಸುಗ್ರೀವಾಜ್ಞೆ’ಗಳ ಮೂಲಕ ಅರಣ್ಯ ಸಂಪತ್ತು, ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಗಣಿ, ಭೂಮಿ, ವಿಮೆಯಂತಹ ಹಣಕಾಸು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ವಿದೇಶಿ ಮತ್ತು ಸ್ವದೇಶಿ ಬಂಡವಾಳಗಾರರಿಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಕೊಡಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ. ಆದಿವಾಸಿಗಳು, ರೈತರು ಮರು ಮಾತಿಲ್ಲದೇ ತಮ್ಮದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಧಿಕಾರದ ಹಪಾಹಪಿಯೂ ಎಷ್ಟಿದೆಯೆಂದರೆ ದೆಹಲಿಯ ಚುನಾವಣೆ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿರಿಸಿ ವಿಶೇಷ ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಮೂಲಕ ದೆಹಲಿಯ ೮೯೫ ಅನಧಿಕೃತ ಕಾಲೋನಿಗಳನ್ನು ಅಧಿಕೃತಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇಂತಹ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರತ್ವದ ವಿರುದ್ಧ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲೂ, ಹೊರಗಡೆಯಲ್ಲೂ ಎಡ ಪಕ್ಷಗಳು ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿವೆ. ಇಂತಹ ಮೋದಿ ಸರಕಾರದ ’ಸುಗ್ರೀವಾಜ್ಞೆಗಳ’ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ’ದಿ ಹಿಂದೂ’ ಹಾಗೂ ’ನ್ಯೂ ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್’ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಟೀಕಿಸಿವೆ ಎಂಬುದೂ ಗಮನಾರ್ಹ. ಇಂತಹವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಉಳೀದೀತೇ?

   ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯಾದರೂ ಹೇಗಿದೆ? ಮೋದಿ ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ ದೇಶದ ಅಭಿವ್ಥದ್ಧಿ ಅಂಶ ದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಇಲ್ಲ. ಕೈಗಾರಿಕಾ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಶೇ.೪.೨ ಕುಸಿತ ಕಂಡಿದೆ. (ಹಿಂದಿನದು ಅಕ್ಟೋ. ೩೧, ೨೦೧೩ ರಂದು ಶೇ.೧.೨) ಉತ್ಪಾದನಾ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಶೇ. ೭.೬ ಹಿನ್ನಡೆಯಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ ನಿರುದ್ಯೋಗಿಗಳ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡರು ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲವೇ?

   ಸರಕಾರವೇನೋ ಹಣದುಬ್ಬರವು ಶೂನ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ ಎಂದೇನೋ ಹೇಳುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಕೇಂದ್ರದ ಸಂಖ್ಯಾ ಇಲಾಖೆಯ ವರದಿಯಂತೆ ನವೆಂ.೨೦೧೪ರಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ವರದಿ ಬೇರೆಯದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ ಸೂಚ್ಯಂಕ ದರಗಳು ಶೇ.೪.೩೮ ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದೆ. ಆಹಾರದ ಬೆಲೆಗಳ ಉಬ್ಬರವೇ ಶೇ.೩.೧೪ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಇದು ಬೆಲೆಗಳ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ ಹೆಚ್ಚದ ಆದಾಯದ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ತಮ್ಮ ಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರ್ಥ. ಇದು ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಹಣದುಬ್ಬರ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಇಲ್ಲೇನಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಬೇಕು. ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್, ಡಿಸೆಲ್, ಗ್ಯಾಸ್‌ಗಳ ಬೆಲೆ ಶೇ.೪೦ ರಷ್ಟು ಕುಸಿದಿರುವಾಗಲೂ ಮೋದಿ ಸರಕಾರ ಬೆಲೆಗಳನ್ನು ಇಳಿಸದೇ ತೆರಿಗೆಗಳನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಸುಮಾರು ೭೦ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯರಿಂದ ದೋಚಿದೆ. ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಆಹಾರದ ಬೆಲೆಗಳು, ಹಣದುಬ್ಬರ ಶೇ.೭.೫ ರಷ್ಟು ಇಳಿಯುತ್ತಲಿರುವಾಗ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಇದೆ.

   ಇನ್ನು ಕೃಷಿ ರಂಗದ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಚಿಂತಾಜನಕವಾಗಿದೆ. ಹಿಂಗಾರಿನಲ್ಲಿ (ಡಿಸೆಂ.೧೯, ೨೧೦೪) ಬಿತ್ತನೆಯ ಪ್ರದೇಶವು ಶೇ೫.೩ ರಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಮುಂಗಾರು ಬೆಳೆಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆ ೧೨೯.೩ ಮಿಲಿಯನ್ ಟನ್‌ಗಳಿಂದ ೧೨೦.೩ ಮಿ.ಟನ್‌ಗೆ ಕುಸಿದಿದೆ. ಅಕ್ಕಿ ೯೨.೩ ಮಿಲಿಯನ್ ಟನ್ ನಿಂದ ೮೮ಕ್ಕೆ, ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರ ಪೌಷ್ಠಿಕ ಆಹಾರವಾದ ದ್ವಿದಳ ಧಾನ್ಯಗಳು ೬ ರಿಂದ ೫.೨ಕ್ಕೆ, ಜೋಳ, ಸಜ್ಜೆ, ಮೆಕ್ಕೆ ಜೋಳ ೩೧ ರಿಂದ ೨೭.೧ ಮಿಲಿಯನ್ ಟನ್‌ಗೆ ಕುಸಿತವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ಅಂಶವೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ರೈತರು ಬೇಸಾಯ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೃಷಿ ಅವರಿಗೆ ಜೀವನ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಖಾತ್ರಿ ಕಸುಬು ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದು! ಇಂತಹ ಮೂಲಭೂತ ನೀತಿಗಳತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸದೇ ಮೋದಿ ಸರಕಾರ ಅದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹಾಳು ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿರುವುದು ಗಂಭೀರ ವಿಚಾರ.

   ಇಂತಹ ಕಾರ್ಷಿಕ ಯಾತನೆಯು ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದ ಜನರನ್ನು ದಿವಾಳಿಯೆಬ್ಬಿಸಿ ಊರು ಬಿಟ್ಟು ಅನ್ನ ಹುಡುಕಿ ಹೋಗಲು ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಅಭಿವೃದ್ದಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅದೆಷ್ಟೇ ಬೊಗಳೆ ಹೊಡೆದರೂ ಈ ಧಾರುಣ ಸನ್ನಿವೇಶ ಬದಲಾಯಿಸದೇ ಪ್ರಗತಿ ಅಸಾಧ್ಯ. ಇದಕ್ಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿ ಯೋಜನೆಯ ಕತ್ತನ್ನೇ ಕೊಯ್ಯಲು ಮೋದಿ ಸರಕಾರ ಹೊರಟಿದೆ. ಯೋಜನಾ ಆಯೋಗವನ್ನೇ ರದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ.

   ಈಗಲೂ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗೆಂದು ಮೀಸಲಿಟ್ಟ ಹಣದಲ್ಲಿ ಸರಕಾರ ಕೇವಲ ಶೇ.೨೮ ರಷ್ಟು, ಗ್ರಾಮೀಣ ಬಡತನ ನಿವಾರಣೆಯ ಶೇ.೨೯ ರಷ್ಟು, ಉದ್ಯೋಗ ಯೋಜನೆಯ ಶೇ.೨೩ ರಷ್ಟುಮಾತ್ರ ವೆಚ್ಚ ಮಾಡಿದೆ. ಅಂದರೆ ಕಾರ‍್ಪೋರೇಟ್ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಕೋಟಿ ರೂ. ಮುಫತ್ ನೀಡುವ ಸರಕಾರ ಆ ರಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಹಣ ಖರ್ಚು ಮಾಡಲು ತಯಾರಿಲ್ಲ.

   ಇಂತಹ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ, ಜನ ವಿರೋಧಿ ಆಡಳಿತದಿಂದ ಜನರಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವರ ಗಮನ ಬೇರೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಲು ಕೋಮುವಾದೀ ತ್ವೇಷವನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ತನ್ನ ಸಂಪುಟದ ಸಚಿವರು ಕೋಮು ಉದ್ರಿಕ್ತ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದಾಗಲೂ ಪ್ರಧಾನಿಗಳು ತಡೆಯಲು ಮಧ್ಯ ಪ್ರವೇಶಿಸದೇ ಉಳಿದರು. ಇದು ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿ, ಕೊನೆಗೆ ಕಲಾಪಗಳು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತಗೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆಯಿಂದ ಸಂಘಪರಿವಾರದ ಮೂಲಕ ಮರು ಮತಾಂತರ, ಕೋಮು ಪ್ರಚೋದನೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇವು ಸಮಾಜದ ಶಾಂತಿ, ದೇಶದ ಐಕ್ಯತೆಗೆ ಗಂಡಾತರಕಾರಿಯಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ.

   ಹೀಗೆ ಮೋದಿ ಸರಕಾರ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರತಿಗಾಮಿ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳು ಮತ್ತು ಕೋಮುವಾದಿ ಆಕ್ರಮಣಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ.

   ಇಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಬಿಜೆಪಿ ದುರಾಡಳಿತದಿಂದ ಬೇಸತ್ತ ಜನತೆಯ ತೀರ್ಪಿನಿಂದ ಲಾಭ ಗಿಟ್ಟಿಸಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಸರಕಾರ ಜನರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಹುಸಿಗೊಳಿಸಿ ಅದೇ ಜನವಿರೋಧಿ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಜನರನ್ನು ಮರುಳುಗೊಳಿಸಲು ಅಹಿಂದ ಜಾತಿ ದೃವೀಕರಣವನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಅತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಬಳಸಲು ಬಿಜೆಪಿ ಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಸಂಘಪರಿವಾರ ತನ್ನ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ. ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲೂ, ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಕೋಮುವಾದಿ, ಮೂಲಭೂತವಾದಿ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಧರ್ಮನಿರಪೇಕ್ಷತೆ, ಕೋಮುಸೌಹಾರ್ದತೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ತೀವ್ರವಾದ ಕ್ರಮಗಳೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಸಕವಾಗಿ ಎಡಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ ಇತರೆ ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ಶಕ್ತಿಗಳೂ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿಲ್ಲ.

   ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಸಂಕಟಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸಬೇಕು? ಅವನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಿಬೇಕು ಎಂದಾಗ ಉಳಿದಿರುವುದು ಆಳುವವರ ನೀತಿಗಳಿಗೆ ಜನತೆಯ ತೀವ್ರವಾದ ಪ್ರತಿರೋಧ ಒಡ್ಡುವುದು ಮಾತ್ರವೇ ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತವಾದ ಉತ್ತರ. ಇದರಿಂದ ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಬದಲಾವಣೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು. ೨೦೧೫ ಈ ಹೊಸ ವರುಷ ಅಂತಹ ಸಂಕಲ್ಪಕ್ಕೆ, ಜನತೆಯ ಮಹಾ ಆಂದೋಲನಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಲಿ, ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಆಶಯ ನಮ್ಮದು.

 
Comments Off

Posted by on 03/02/2015 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , , ,

ಕೊನೆಯಿಲ್ಲದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನೊಳಗಿನ ಕಿತ್ತಾಟ

( ಸಂಪುಟ ೬, ಸಂಚಿಕೆ ೬, ಫೆಬ್ರವರಿ ೮, ೨೦೧೫ )
ಈ ವಾರ – ಎಸ್.ವೈ. ಗುರುಶಾಂತ್

   ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ, ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರ ಸಂಪುಟದಲ್ಲಿನ ಭಿನ್ನಮತ, ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆ ಬಹಿರಂಗದಲ್ಲಿ ಸಚಿವರೊಬ್ಬರ ಬಂಡಾಯದ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಿಡಿದಿದೆ. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಬಹು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಆಪ್ತ ಮಿತ್ರನೂ, ಅಬ್ಕಾರಿ ಸಚಿವನೂ ಆಗಿರುವ ಸತೀಶ್ ಜಾರಕೀಹೊಳಿಯವರ ರಾಜಿನಾಮೆ ದಿಢೀರ್ ನಿರ್ಧಾರ ಎಂಬಂತೆ ಕಂಡರೂ ಹಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ಬೇಗುದಿಯಿದೆ, ದೂರಗಾಮಿ ರಾಜಕೀಯ ತಂತ್ರದ ಗುರಿಯಿದೆ. ಜಾರಕೀಹೊಳಿಯವರ ರಾಜೀನಾಮೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಡಜನ್‌ನಷ್ಟು (೧೧ಜನ) ಶಾಸಕರೂ, ಕೆಲವು ಮಂತ್ರಿಗಳೂ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇವರಿಗೆ ಸಾಥ್ ಕೊಡಲು ನಿಂತ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಜನಾಂಗದ ಪೀಠದ ಗುರುಗಳಾದ ಪ್ರಸನ್ನಾನಂದ ಪುರಿ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳೂ ಏನಿದ್ದರೂ ’ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಜಾತಿಯ ಮೂವರಿಗೆ ಸಚಿವ ಸ್ಥಾನ ನೀಡಲೇಬೇಕು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ೧೧ ಜನ ಶಾಸಕರು ರಾಜೀನಾಮೆ ಕೊಡುವರು’ ಎಂದು ಗುಟುರು ಹಾಕಿದ್ದಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾದರೂ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?

images2

   ’ನನಗೆ ಮಂತ್ರಿಗಿರಿ ಸಾಕು, ಇನ್ನೇನಿದ್ದರೂ ಸಮಾಜ ಮುಖಿಯಾಗಿ ದುಡಿಯುವೆ’ ಎಂದು ಜಾರಕೀಹೊಳಿಯವರು ಹೇಳಿದಾಗ ಅದನ್ನು ನಿಜವೆಂದೇ ನಂಬುವುದು ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿನ ’ಮೂಢ’ ನಂಬಿಕೆಯಾದೀತು. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮೌಢ್ಯತೆ, ಅಂಧಶ್ರದ್ಧೆ, ಜಾತಿ ತಾರತಮ್ಯಗಳ ವಿರುದ್ಧ ದನಿಯೆತ್ತಿ ಸುಡುಗಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಸಿದ್ಧ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಅವರು ನಡೆಸಿದ್ದೂ ಗಮನಾರ್ಹ ನಿಜ. ಆದರೆ ಭಾರಿ ಅಬ್ಕಾರಿ, ಸಕ್ಕರೆ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳ ಪ್ರಭಾವಿ ಉದ್ಯಮಿ, ಪಾಳೇಗಾರಿ ಗತ್ತು-ಗೈರತ್ತುಗಳ ’ನಾಯಕ’ ದೌಲತ್ತು- ದರ್ಬಾರುಗಳ ಮಹಲಿನಿಂದ ಮದ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಎದ್ದ ಸಿದ್ಧಾರ್ಥನಂತೆ ನಿರ್ಗಮಿಸುವನು ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದೂ ಅಸಾದ್ಯ. ರಾಜೀನಾಮೆಯ ಪತ್ರವನ್ನು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ರವಾನಿಸಿಯಾದ ಮೇಲೆ ತನಗೆ ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ, ಯಾರ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ತಕರಾರು ಇಲ್ಲವೆಂದು ನುಸಿ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದರೂ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರೊಂದಿಗೆ ಭಾರೀ ಮುನಿಸು ಇರುವುದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ರಾಜೀ ಸಂಧಾನದ ಮಾತುಕತೆಗೆ ಮಾಜಿ ಪೋಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಕೆಂಪಯ್ಯನವರನ್ನು ಕಳಿಸಿದ್ದಾದರೂ ಯಾಕೆ? ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡದೇ (ನಂತರ ನಿರಾಕರಿಸಿದರೂ) ಜಿಲ್ಲಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿಹೆಬ್ಬಾಳ್ಕರ್ ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ನಿಯೋಗವನ್ನೇ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಬಳಿಗೆ ಕಳಿಸಿದ್ದು ವ್ಯಾಜ್ಯಗಳ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತದೆ.

   ಹೌದು! ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರೊಂದಿಗೆ ಹಲವು ಹಿರಿಯ ಸಚಿವರಿಗೂ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಮುಖಂಡರಿಗೂ ಇರುವಂತೆ ಸತೀಶ್ ಜಾರಕೀಹೊಳಿಯವರಿಗೂ ಹಲವು ಹತ್ತು ತಕರಾರುಗಳಿವೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಕಾರ್ಯ ವೈಖರಿಯ ಬಗ್ಗೆ. ಉನ್ನತ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ವರ್ಗಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನಂತೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಸಿದ್ಧುರವರು ತಮ್ಮದೇ ಒಂದು ಗುಂಪಿನ ಮಾತನ್ನೇ ಕೇಳಿಕೊಂಡು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುವುದು ಒಂದು. ಅದರಲ್ಲೂ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಕೆಂಪಯ್ಯನವರನ್ನು ಕೇಳಿ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಸಿ.ಎಂ.ರೂಢಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದೂ ಒಂದು ದೂರು. ಸರಕಾರದ ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಹುದ್ದೆಗಳಿಗೆ ವರ್ಗಾವಣೆ ಒಂದು ಘನ ವ್ಯವಹಾರ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪ್ರಮುಖ ತೀರ್ಮಾನಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವಾಗ ಸಿ.ಎಂ. ಅವರ ಆಪ್ತರೆನಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಕೆಲ ಹಾಲಿ ಶಾಸಕರು, ಮಾಜಿ ಸಚಿವರುಳ್ಳ ಸ್ವಜಾತಿ ಬಾಂಧವರನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಉನ್ನತ ಹುದ್ದೆಗಳಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸುವಾಗಲೂ ಇದೇ ’ಮಾನ-ದಂಡ’ವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುವುದೆಂದು ದೂರಲಾಗಿದೆ. ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ವರದಿಯಂತೆ ಸತೀಶ್ ಜಾರಕೀಹೊಳಿಯವರು ಕೇಳಿದ ಬೇಡಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಸಂಬಂಧಿಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ಐ.ಎ.ಎಸ್.ಗೆ ಬಡ್ತಿ ನೀಡಲು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ಒಂದಂತೆ! ಒಟ್ಟಾರೆ ಅಹಿಂದ ಎಂಬುದರ ಸಾರ ಸಾಕಾರವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಸಿದ್ಧು ಸ್ವಜಾತಿವಾದಿಗಳ ಬಂಧಿ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ! ಇದು ಕೇಳಿ ಬರುವ ದಟ್ಟ ಆರೋಪ. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಹಗರಣಗಳ ಕಳಂಕ ’ಇಲ್ಲದ’ ಸಿದ್ಧು ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ನಿರ್ಮೂಲನ ಆಗಿದೆಯೇ? ಹೋಗಲಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆಯೇ ಎಂದರೆ ಅದೂ ಇಲ್ಲ!

   ಜಾರಕೀಹೊಳಿಯವರ ಬಂಡಾಯದ ಹಿಂದೆ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿವೆ. ಬಹು ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲದೇ ಇರುವಾಗಲೂ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರಿಗೆ ಅಹಿಂದ ನಾಯಕನ ಸ್ಥಾನ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಉಳಿಸಿ, ಬೆಳೆಸುವಲ್ಲಿ ತನು,ಮನ, ಧನಗಳಿಂದ ಸರ್ವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಥ್ ನೀಡಿದ ಸತೀಶ್‌ರನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ನಾಯಕನನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಸಿದ್ಧು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ತಕರಾರು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅದ್ಯಕ್ಷರಾದ ಪರಮೇಶ್ ಸಚಿವರಾದರೆ ಖಾಲಿಯಾದ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಎಂ.ಎಲ್.ಸಿ.ಯಾಗಿರುವ ಉಗ್ರಪ್ಪನವರನ್ನು ತರುವ ಯೋಜನೆ ಸಿ.ಎಂ.ಗಿದೆಯೆಂದೂ ಸತೀಶ್‌ರವರ ಆಕ್ಷೇಪವಂತೆ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸರಕಾರವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಹೊಣೆಯೂ ಉಗ್ರಪ್ಪನವರಿಗೇ ನೀಡಲಾಗಿದೆಯಂತೆ. ಅದೇನಿದ್ದರೂ ಅಹಿಂದ ನಾಯಕ ತಾನಾಗಿರಬೇಕು, ಬೇರೆಯವರನ್ನು ತರಕೂಡದು ಎಂಬುದು ಸತೀಶರ ಮತ್ತೊಂದು ಬೇಡಿಕೆ. ಇದನ್ನು ಬಲಗೊಳಿಸುವಂತೆ ತಮಗೆ ಜನ ಸಂಪರ್ಕವಿರುವ ಅರ್ಥಾತ್ ಸಮಾಜ ಕಲ್ಯಾಣ ಖಾತೆ ಸಿಗಬೇಕೆಂಬುದು ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲೇ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅಬ್ಕಾರಿ ಖಾತೆ ಒಳ್ಳೇ ಆದಾಯ ತರುವ ಇಲಾಖೆ, ಮೇಲಾಗಿ ಅವರದ್ದೇ ಉದ್ದಿಮೆ ಕ್ಷೇತ್ರವೂ ಕೂಡ.

   ಇನ್ನೊಂದು ಆಸಕ್ತಿಕರ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರ ಸರಕಾರವು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಕಾಡುಗೊಲ್ಲ, ಕ್ರಾವಿಗೊಲ್ಲ (ಯಾದವ) ಜನಾಂಗವನ್ನು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡಕ್ಕೆ (ಎಸ್.ಟಿ.) ಸೇರಿಸಲು ಸಂಪುಟ ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಅನುಮೋದನೆಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರಸ್ತಾವವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಸತೀಶರ ಸಹಮತವಿಲ್ಲ. ಇದು ಅಂಗೀಕಾರವಾದರೆ!? ಇಲ್ಲ! ಆಗಕೂಡದು ಅದನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವರ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವಾಗಿದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಈ ಗೊಲ್ಲರನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ ಈಗಾಗಲೇ ಎಸ್.ಟಿ.ಗಳಿಗೆಂದು ಮೀಸಲಿಟ್ಟಿರುವ ೧೫ ಶಾಸಕ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಜನಾಂಗದ ಜೊತೆಗೆ ಗಣನೀಯ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುವ ಗೊಲ್ಲರೂ ಸ್ಪರ್ದೆಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಕೆಲವು ಸ್ಥಾನಗಳು ತಮ್ಮ ಜಾತಿಯ ಕೈ ತಪ್ಪಿ ಹೋಗಲಿದೆ ಎಂಬ ಆತಂಕ ಇಲ್ಲಿರುವುದು ವಿರೋಧಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಂತೆ. ಹೀಗೆ ಇದಕ್ಕೆ ಜಾತಿಯ ಆಯಾಮವೂ ಇದೆ. ಇದನ್ನೇ ಬಳಸಿ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಜನಾಂಗದ ಏಕೈಕ ಪ್ರಬಲ ನಾಯಕ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯುವ ಹಂಬಲ ಸತೀಶರದ್ದು ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕೆಂಬ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ರಾಜಕೀಯ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟ.

   ಹೇಗಿದೆ ನೋಡಿ! ಜಾತಿ ನಿರ್ಮೂಲನೆಯೇ ತಮ್ಮ ಗುರಿಯೆಂದೂ, ಅಹಿಂದವೇ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯವೆಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾ ತಾವು ಮಾಡಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ನ್ಯಾಯವೆನ್ನುವ ಸಮಾಜವಾದಿಗಳ ಜಾತಿ ರಾಜಕಾರಣದ ಪಾಡು! ಇದನ್ನೇ ಅಲ್ಲವೇ ನಮ್ಮ ಜನಪದರು ಹೇಳುವುದು ’ಬೇವು ಬಿತ್ತಿ ಮಾವು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?’ ಅಂತಾ.

  ಆರ್ಥಿಕ, ರಾಜಕೀಯ, ಸಾಮಾಜಿಕ ನೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಿಭಿನ್ನ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸದೇ ಯಥಾಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೇ ಮುಂದುವರಿಸಿ ಮಾತಿನ ವರಸೆಗಳ ಮೂಲಕ ಕೆಲವು ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಓಲೈಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿನ ಒಂದು ವಿಬಾಗಕ್ಕೆ, ಪಟ್ಟಭದ್ರರಿಗೆ ಕೆಲವು ಸವಲತ್ತು ಸಿಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅದೇ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯವೇ? ಅದೂ ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯಗಳ ನಡುವೆಯೇ ಸ್ಪರ್ದೆ ಏರ್ಪಡುವುದು ಅವರನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟೂ ಕೆಳಗೆ ತಳ್ಳದೇ? ಈ ವಿಭಾಗಗಳು ಆಳುವವವರ ಬಾಲಂಗೋಚಿಗಳಾದರೆ ಸಾಕೇ?

   ಸತೀಶರ ಬಂಡಾಯದ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಸಂಪುಟದಲ್ಲಿರುವ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಅತೃಪ್ತರು ಬಂಡಾಯದ ಕಹಳೆ ಊದಲು ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುವಾರ ನಡೆದ ಸಚಿವ ಸಂಪುಟದಲ್ಲಿ ವಸತಿ ಸಚಿವ ನಟ ಅಂಬರೀಶ್ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಚಕಮಕಿಗೆ ಇಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ಸಮನ್ವಯ ಸಮಿತಿಯ ಸಭೆಗೆಂದು ಬಂದಿರುವ ಹೈಕಮಾಂಡ್‌ನ ಧಿಗ್ವಿಜಯಸಿಂಗ್ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಮೇಲೆದ್ದಿವೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಬಳಸಿ ಸಿದ್ಧು ಮೇಲೆ ಅಂಕುಶ ಇಡಲು ಹೈಕಮಾಂಡ್ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ.

   ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಅದರ ಸರಕಾರದ ಮೇಲೆ ಬಿ.ಜೆ.ಪಿ. ಮತ್ತು ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ ಬಹುಮುಖವಾದ ಧಾಳಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಅರ್ಕಾವತಿ ಡೀ-ನೋಟಿಫಿಕೇಷನ್ ವಿವಾದವೆಬ್ಬಿಸಿ ಜನರ ಮನದಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿ ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭ ಹೊಡೆಯಲು ಹೊರಟಿರುವಾಗಲೇ ಸಂಪುಟದ ಸಚಿವರೇ ತಿರುಗಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಒಂದು ಪ್ಲಸ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಆಗಿಯೇ ಪರಿಗಣಿಸಿದೆ. ಮತ್ತು ಇಂತಹ ಯಾವುದೇ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಬಿಡಲು ಅದು ಸಿದ್ಧವಿಲ್ಲ. ಮೇಲಾಗಿ ’ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜೋತ್ಸವ’ಗಳ ಜೊತೆಗೆ ರಾಜ್ಯದ ಹಲವಾರು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಡಿ ಬಿಡಿಯಾಗಿ ಕೋಮು ಗಲಭೆಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ. ಇದನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಎದುರಿಸದೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಹಣ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದ ವ್ಯಸನದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಹುಲುಸಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಬರಲಾದ ಸ್ವಹಿತಾಸಕ್ತಿ, ಅಧಿಕಾರ ಲಾಲಸೆ, ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆಗಳ ಫಲ ಈ ಮಟ್ಟದ ಗೊಂದಲ, ಕಿತ್ತಾಟಗಳು. ಹೀಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧು ಸಂಪುಟದಲ್ಲಿ ಐಕ್ಯತೆ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಜನರ ಅನೇಕ ಜ್ವಲಂತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಸ್ಪಂದನವೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಜಡತೆ ಆವರಿಸಿದೆ.

   ಈಗೇನೋ ಬಂಡಾಯ ಹೂಡಿದ್ದ ಸತೀಶ್ ಜಾರಕಿಹೊಳಿಯವರೊಂದಿಗೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ನಡೆಸಿದ ಸಂಧಾನ ಫಲ ನೀಡಿದೆಯಂತೆ. ಹೀಗಾಗಿ ರಾಜೀನಾಮೆಯನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಒಪ್ಪಿದ್ದಾರಂತೆ. ಆದರೆ ಎತ್ತಲಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಬಗೆಹರಿಯುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ. ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನೊಳಗಿನ ತಿಕ್ಕಾಟ, ಕಿತ್ತಾಟವೂ.

 
Comments Off

Posted by on 02/02/2015 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , , ,

ದಲಿತ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಎಂಬ ಚರ್ಚೆಯ ಸುತ್ತ

ಈ ವಾರ – ಎಸ್. ವೈ. ಗುರುಶಾಂತ್
( ಸಂಪುಟ – ೯, ಸಂಚಿಕೆ – ೪, ೨೫ ಜನವರಿ ೨೦೧೫ )

   ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಾನ ಖಾಲಿ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ, ಬೇರೊಬ್ಬರನ್ನು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯನ್ನಾಗಿಸುವ ಚರ್ಚೆ ಬಿರುಸಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷದವರೇ ಇಂತಹ ಊಹಾಪೋಹ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿ ನಾಲಗೆಯ ಚಪಲ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದರೆ ಏನರ್ಥ? ಒಂದೋ ಈಗಿರುವ ಮು.ಮಂ.ಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕು. ಇಲ್ಲವೇ ಪಕ್ಷದೊಳಗೆ ಭಾರೀ ಬಂಡಾಯವೇ ನಡೆಯಬೇಕು! ಒಟ್ಟಾರೆ ಈಗಿನ ಸರಕಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರತೆ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಹಬ್ಬುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ.

   ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ರಾಜ್ಯದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಸಿದ್ದು ಸರಕಾರ ಮಾಡಲು ಹಲವು ಹನ್ನೊಂದು ರಾಜಕೀಯ ಕೆಲಸಗಳಿವೆ. ಬಿಜೆಪಿ ಹುಲಿಯಂತೆ ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನವರು ಇಲಿಯಂತೆಯೂ ಚುಯ್‌ಗುಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬಿಜೆಪಿ ರಾಜ್ಯದಾದ್ಯಂತ ಒಂದು ಕೋಟಿ ಸದಸ್ಯತ್ವ ಮಾಡಿಸಲು, ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡು ಒಂದು ಬಲಿಷ್ಠ ಸಂಘಟನಾ ಜಾಲವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಅತೀ ವೇಗವಾಗಿ ನುಗ್ಗುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ, ಸಂಘಪರಿವಾರದ ಎಲ್ಲಾ ತಲೆ, ಬಾಲಗಳೂ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ತೊಡಗಿರುವಾಗಲೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುವ ಆಕಳಿಕೆ ರಾಜ್ಯದ ಶಾಂತಿ, ಸೌಹಾರ್ದತೆಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಬಲ್ಲುದೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿದೆ.

   ದಲಿತರೊಬ್ಬರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಚರ್ಚೆ ಇಡೀ ಈ ವಾರವೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ತುರ್ತು ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಂಬಂತೆ ನಡೆಯಿತು. ಅದು ಹೀಗೆ ದಿಢೀರನೇ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ!. ಹೊರ ನೋಟದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದವರು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಮಂತ್ರಿಗಳೇ. ಇದಕ್ಕೆ ಉಪ್ಪು ಖಾರ ಹಾಕಿದ್ದು ಬೇರೆಯವರು. ಈ ಚರ್ಚೆಯ ಗತಿ ಸಾಗಿದ್ದು ನೋಡಿದರೆ ಅದರಲ್ಲೂ ಸಂಘಪರಿವಾರ ನಿಷ್ಠ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು, ಟಿ.ವಿ.ಗಳು ತೋ ರಿದ ಉತ್ಸಾಹ, ಇದನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಾ ಹೋದ ಪರಿ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಇಲ್ಲಡಗಿದ ಹಲವು ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳು ಗೋಚರವಾಗುತ್ತವೆ.

   ಈಗೇನೋ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸಿದ ಸಚಿವರುಗಳಾದ ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಪ್ರಸಾದ್, ಆಂಜನೇಯರವರು ಅದೆಲ್ಲಾ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳ ವಿಷಯವೆಂದೂ, ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರನ್ನು ಪದಚ್ಯುತಗೊಳಿಸುವ ಸಂಗತಿ ಅಲ್ಲವೆಂದೂ ಹೇಳಿದ್ದರೆ, ಮುಂದಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ದಲಿತರೊಬ್ಬರು ಸಿ.ಎಂ. ಆಗುವುದಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಅಭ್ಯಂತರವೇನಿಲ್ಲವೆಂದೂ ಹೇಳಿ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಸಮಾರೋಪಿಸುವ ಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಚರ್ಚೆಯೇ ಜನರಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಗೊಂದಲ ಮೂಡಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ.

   ಇಂತಹದ್ದೊಂದು ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ವರ್ತಮಾನದ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ನೋಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ನೇತೃತ್ವದ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಸರಕಾರ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಆರ್.ಎಸ್.ಎಸ್.ನ ಇಡೀ ಪರಿವಾರ ಈ ಗೆಲುವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕ್ರೋಢಿಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟಿದೆ. ಪಕ್ಷದ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಗೆ ಗುಜರಾತ್‌ನ ಕುಖ್ಯಾತಿಯ ಅಮಿತ್ ಶಾ ನನ್ನು ನೇಮಿಸಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಬಿಜೆಪಿಯೇತರ ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಲು ಇಲ್ಲವೇ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಲು ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ಪ್ರತಿ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲೂ ‘ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮುಕ್ತ ಭಾರತ’ ತನ್ನ ಗುರಿಯೆಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ನೀತಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ನೀತಿಗಳು ಅಥವಾ ಅದರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೇ ಆಗಿವೆಯೆಂದೂ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ಮುಕ್ತ ಭಾರತ ಮಾಡುವ ಪ್ರಚಾರ ಧಾಳಿಯನ್ನೂ ಜೊತೆಗೇ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಅಪಾರವಾಗಿ ಕಾರ‍್ಪೊರೇಟ್ ಕಂಪನಿಗಳ ಹಣವನ್ನೂ, ಕೇಂದ್ರದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನೂ, ಸಂಘಪರಿವಾರದ ಸಂಘಟನಾ ಬಲವನ್ನೂ ಬಳಸುತ್ತಿದೆ.

   ಇಂತಹ ನೇರಾ ನೇರ ರಾಜಕೀಯ ಅಜೆಂಡಾ ಹಿಡಿದೇ ತಿರುಗುತ್ತಿರುವ ಅಮಿತ್ ಶಾ ಕಳೆದ ವಾರ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ ಅದೇ ಅಜೆಂಡಾವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ದೊರೆತ ಮಾಹಿತಿಯಂತೆ ರಾಜ್ಯದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರವನ್ನು ಉರುಳಿಸುವುದು ಹೇಗೆ? ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುವುದಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗ ಸುಗಮಗೊಳಿಸುವುದು ಹೇಗೇ? ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ರೂಪು ರೇಷೆಗಳು ಸಹ ತಯಾರಾಗಿವೆ. ಅದರ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ’ಅಹಿಂದ’ದ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯ ಪ್ರಬಲ ಜಾತಿ ನೆಲೆಗೆ ಸೇರಿರುವುದೂ ಒಳಗೊಂಡು ಇತರೆ ಅಂಶಗಳಿರುವುದರಿಂದ ಸಿದ್ದುರವರನ್ನು ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಕಿತ್ತುಹಾಕದೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ್ನು ನೆಲ ಕಚ್ಚಿಸುವುದು ಕಷ್ಟಕರವೆಂದು ಬಿಜೆಪಿ ಬಗೆದಿದೆಯಂತೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಸಿದ್ದು ಉಚ್ಚಾಟನೆ ಅದರ ಮೊದಲ ಅಂಶ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ, ಹೊರಗಿನಿಂದಲೂ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಒಳಗಿನಿಂದಲೂ ತನ್ನ ಆಕ್ರಮಣ ನಡೆಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅದರ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ, ಜಗದೀಶ್ ಶೆಟ್ಟರ್, ಅಶೋಕ, ಅನಂತಕುಮಾರ್, ಸದಾನಂದಗೌಡ, ಶೋಭಾ ಹೀಗೆ ಬಿಜೆಪಿಯ ಹಲವು ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರಿಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕೆಲಸದ ಹಂಚಿಕೆ, ಜಾರಿಯ ಹೊಣೆ ವಹಿಸಲಾಗಿದೆ.

   ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಒಳಗಿನ ಭಿನ್ನಮತ, ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಅಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುವುದು, ಗೊಂದಲ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು, ಸಿದ್ದುವನ್ನು ಉಚ್ಛಾಟಿಸಲು ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ತಂತ್ರ. ’ಸಿದ್ದು ಮುಕ್ತ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್’ ಬಿಜೆಪಿ ತಂತ್ರಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಪೂರ್ವೋಪಾದಿ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನಂತಹವರು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಒಳಗಿನ ಸಿದ್ದು ವಿರೋಧಿ ನಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಮೂಲದ ಸುದ್ದಿ. ಜೊತೆಗೆ ಅರ್ಕಾವತಿ ಡೀನೋಟಿಫಿಕೇಶನ್ ವಿಷಯವನ್ನು ರಾಜ್ಯಪಾಲರವರೆಗೂ ಕೊಂಡೊಯ್ದು ಆ ಮೂಲಕ ಕೇಸ್ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇಂತಹ ಹಲವಾರು ಸಂಗತಿಗಳ ಆಚೆಗೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಬದಲಾವಣೆಯಂತಹ ಪ್ರಶೆಗಳನ್ನು ಅಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಎತ್ತುವುದನ್ನು ನೋಡಬೇಕಿಲ್ಲ.

   ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಒಳಗೆ ಹಲವು ಗುಂಪುಗಳಿರುವುದು, ಅಧಿಕಾರದ ಹಪಾಹಪಿಯಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನಮತವೋ, ಬಂಡಾಯದ ಗುಟುರೋ ಹಾಕುವುದು ಹೊಸದೇನಲ್ಲ. ಸಿ.ಎಂ.ಗಾದಿಯ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಪರಮೇಶ್ವರ್, ಡಿ.ಕೆ.ಶಿವಕುಮಾರ್, ಆರ್.ವಿ.ದೇಶಪಾಂಡೆ ಜೊತೆಗೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ರೋಷನ್‌ಬೇಗ್ ಸಹ ಯಾಕಾಗಬಾರದು ಎಂದು ಕ್ಲೇಮು ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಅವಕಾಶವಾದವೇ ಸಿದ್ಧಾಂತವೆಂದು ಬಗೆದಿರುವ ಇಂತಹ ಹಲವು ಅಧಿಕಾರ ವ್ಯಸನಿಗಳು ಒಂದು ಸಂದರ್ಭಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವುದು ಗುಟ್ಟೇನಲ್ಲ.

   ದಲಿತರೊಬ್ಬರು ರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದು ಬಹುದಿನಗಳ ಆಶಯದ ಆಗ್ರಹ. ಈ ಕೇಳಿಕೆ ಖಂಡಿತ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಅವಕಾಶಗಳು ಹಲವು ಬಾರಿ ಬಂದು ಹೋದದ್ದಿದೆ. ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಒಂದಿಲ್ಲ ಒಂದು ನೆಪ ಹೇಳಿ ಜಾರಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿರುವುದೂ ಇತಿಹಾಸ. ಹಿಂದೆ ಎಸ್.ಎಂ.ಕೃಷ್ಣ ಸಿ.ಎಂ. ಆಗುವಾಗಲೂ ಪ್ರಬಲ ಜಾತಿಯವರು ಇರಬೇಕು ಎಂದು ನಿರಾಕರಿಸಲಾಯಿತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂದೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಬಹುಮತ ಪಡೆಯಲಾಗದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ಖರ್ಗೆ ಪಕ್ಷದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿರುವಾಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಗೆದ್ದರೆ ಖರ್ಗೆ ಸಿ.ಎಂ.ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಿದ್ದೇ ಬೇರೆ ಜಾತಿಗಳು ಬೆಂಬಲಿಸದಿರಲು ಕಾರಣವೆಂದು ದೂಷಿಸಲಾಯಿತು. ಇಂತಹ ಅನೇಕ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ದಲಿತರೊಬ್ಬರನ್ನು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಮಾಡುವ ಬದ್ಧತೆ ಇದೆಯೇ? ಆಗಲು ಅರ್ಹರಾದ ಮುಖಂಡರು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೆ?

   ಸ್ಥಾನ ನಿರಾಕರಣೆಯ ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ದಲಿತರಲ್ಲೂ ಅನುಮಾನಗಳು ಕಾಡುತ್ತಿವೆ. ಇದರ ಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಿ.ಜೆ.ಪಿ. ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಇದಕ್ಕೆ ತಲೆದೂಗಿದರೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಹಿಂದುತ್ವದ ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಹೇರುವ ಕುತಂತ್ರಕ್ಕೆ ದಲಿತರು ಬಲಿ ಬೀಳಬೇಕೇ ಎಂದೂ ಯೋಚಿಸಬೇಕು.

   ಹಾಗೆಯೇ, ಶ್ರೇಣೀಕೃತ ಸಮಾಜ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ದಲಿತರೊಬ್ಬರು ಪ್ರಧಾನಿ ಅಥವಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಅರ್ಥವೂ ಇದೆ. ಅದು ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹ. ಇದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು. ಅದು ಸಹಜ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಕಾರಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಿಜ, ದಲಿತರೊಬ್ಬರು ಇಂತಹ ಅಧಿಕಾರ ಹಿಡಿದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕೇ? ದಲಿತರೊಬ್ಬರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದರೆ ದಲಿತರ ಉದ್ದಾರ, ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯ ನಿವಾರಣೆ ಆಗುವ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಇದೆಯಾ? ಅದೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯಂತಹ ಪಕ್ಷಗಳು ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ – ಪಾಳೆಗಾರಿ ವರ್ಗಗಳ ಪರವಾದ ನೀತಿಗಳನ್ನೇ ಜಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕೂಡುವುದು ಎಂತಹ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ತಂದೀತು? ಮೂಲಭೂತ ನೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಇಲ್ಲದೇ ಕನಿಷ್ಠ ತಾವು ಜನಿಸಿ, ಬೆಳೆದು ಬಂದ ಸಮುದಾಯವಾದರೂ ತನ್ನ ಈಗಿನ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಮೇಲೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾದೀತೆ? ಆದ್ದರಿಂದ ಪರ್ಯಾಯ ನೀತಿಗಳು, ಪರ್ಯಾಯ ರಾಜಕಾರಣದತ್ತ ಸಾಗಬೇಕಿರುವುದೇ ಇಂದಿನ ಅಗತ್ಯ.

 
Comments Off

Posted by on 29/01/2015 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , , , , ,

ಜನಾರ್ಧನರೆಡ್ಡಿಗೆ ಜಾಮೀನು : ಗಣಿಗಳ್ಳರಿಗೆ ‘ಜಾಮೂನೇ’ !?

( ಸಂಪುಟ 9, ಸಂಚಿಕೆ 5, 1 ಫೆಬ್ರವರಿ 2015 )

ಈ ವಾರ – ಗುರುಶಾಂತ್ .ಎಸ್.ವೈ

sushma_091011093107

   ಕಬ್ಬಿಣದ ಅದಿರಿನ ಅಕ್ರಮ ಗಣಿಗಾರಿಕೆ, ಸಾಗಾಣಿಕೆಯ ಹಲವು ಭಾರೀ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಆರೋಪಗಳಲ್ಲಿ ಸೆರೆಮನೆ ವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾಜಿ ಸಚಿವ ಗಾಲಿ ಜನಾರ್ಧನರೆಡ್ಡಿ ಜಾಮೀನಿನ ಮೇಲೆ ಹೊರ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆತನ ಮೇಲಿರುವ ಯಾವೊಂದು ಪ್ರಕರಣದ ವಿಚಾರಣೆಯು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಆರೋಪ ಮುಕ್ತನಾಗುವುದು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು? ಆದರೆ ಜೈಲಿನಿಂದ ಹೊರ ಬಂದಾಗ ಯಾವುದೋ ಘನೋದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಜೈಲು ಸೇರಿದವರಂತೆ ಅತೀ ವಿಜೃಂಭಣೆಯ ಸ್ವಾಗತ ಕೋರಲು ಸಜ್ಜಾಗಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಹೇಸಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅವರಿಗೂ, ಅವರ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಕುಡಿಯಲು ಹಾಲಿಲ್ಲದೇ ವಂಚಿತರಾದ ಕೆಲವರೇ ರೆಡ್ಡಿಯ ಫೋಟೋಗೆ ಹಾಲಿನ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಖಂಡಿತಕ್ಕೂ ಅಭಿಮಾನ ಎನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಜನತೆಗೆ, ದೇಶಕ್ಕೆ ದ್ರೋಹವೆಸಗಿದ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಆರೋಪಿಗೆ ಹೀಗೆ ವೈಭವೀಕರಣ ಮಾಡುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯೇ ಖಂಡನೀಯ. ಕೇವಲ ದುಡ್ಡು ಮಾಡುವ ದಂ ಧೆಯೇ ನೀತಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿರುವ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೂ ಸಹ ಈ ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ಗಳ ಪ್ರಹಸನದ ‘ಲೈವ್ ಕಮೆಂಟರಿ’ಗೆ ಇಳಿದಿರುವುದು ದಿವಾಳಿತನದ ಮತ್ತೊಂದು ಸೂಚಕ.

   `ಓಬಳಾಪುರಂ ಮೈನಿಂಗ್ ಕಂಪನಿ’ಯ ಮೂಲಕ ನಡೆಸಿದ ಅಕ್ರಮಗಳು, ಸೇರಿ ಬೇಲಿಕೇರಿ ಬಂದರು ಮೂಲಕ ನಡೆಸಲಾದ ಅಕ್ರಮ ಅದಿರು ಸಾಗಾಣಿಕೆ, ಕರ್ನಾಟಕ-ಆಂಧ್ರದ ಗಡಿ ಬದಲಾವಣೆ, ಜೊತೆಗೆ ಜಾಮೀನು ಪಡೆಯಲು ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಡೆಸಿದ ಲಂಚದ ‘ಡೀಲ್ ಪ್ರಕರಣ ಹೀಗೆ ಒಟ್ಟು ಎಂಟು ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಮೊಕದ್ದಮೆಗಳಿವೆ. ಈಗೇನೋ ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆಯಾದ ಕೇಂದ್ರದ ಸಿ.ಬಿ.ಐ. ಚಾರ್ಜ್ ಷೀಟ್ ಮತ್ತು ಪೂರಕ ಚಾರ್ಜ್ ಷೀಟ್ ಸಲ್ಲಿಸಿರುವುದರಿಂದ ತಮ್ಮದೇನೂ ತಕರಾರಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿರುವುದನ್ನೇ ಆಧಾರವಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಕೆಲವು ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಿ ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳಾದ ಶ್ರೀ ಹೆಚ್.ಸಿ.ದತ್ತುರವರ ಪೀಠ ಜಾಮೀನು ನೀಡಿದೆ.

ಈ ವಿಳಂಬ ಯಾಕೆ?

   ಆದರೆ ನ್ಯಾಯಾಂಗದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸಿ.ಬಿ.ಐ.ನ ನಡೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೇ ತೀವ್ರವಾದ ಆಕ್ಷೇಪಗಳು ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿವೆ. ‘ಎ.ಎಂ.ಸಿ. ಯ ಕೇಸ್ನಲ್ಲಿ 2013ರಲ್ಲಿಯೇ ಚಾರ್ಜ್ ಷೀಟ್ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರೂ ಇದುವರೆಗೂ ವಿಚಾರಣೆಯೇ ಆರಂಭಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು, ಅಲ್ಲದೇ ಲಂಚ ಆಮಿಷದ ಮೂಲಕ ಮೂವರು ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಭಾವಿಸಿದ ರೆಡ್ಡಿಯ ಮೇಲೆ ಮೂರು ವರುಷಗಳಾದರೂ ಯಾಕೆ ಇನ್ನೂ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ? ಸಿ.ಬಿ.ಐ. ತನ್ನ ದೈನಂದಿನ ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ಈ ಒಳಗೆ ಆರಂಭಿಸಿ ಅದನ್ನು ಮುಗಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಸಿಕ್ಕ ಲೆಕ್ಕದಂತೆ ರೆಡ್ಡಿಯ ಮೇಲೆ ಸುಮಾರು 50 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ರೂ.ಗಳ ವಂಚನೆಯ ಆರೋಪವಿದ್ದು ಈ ಅಕ್ರಮ ಹಣ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ದೇಶದ ಭೂದಂಧೆ, ಭ್ರಹ್ಮಿಣಿ ಕಂಪನಿಯ ಶೇರುಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆಯಾಗಿರುವ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತನಿಖೆ ನಡೆಸದೇ ಇರುವುದಾದರೂ ಯಾಕೆ? ಹಿಂದೆ ಸಿ.ಬಿ.ಐ.ನ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿದ್ದ ರಂಜಿತ್ ಸಿನ್ಹಾ 2013 ಸೆಪ್ಟಂಬರ್ನಿಂದ 2014 ಅಕ್ಟೋಬರ್ವರೆಗೆ ಜನಾರ್ಧನರೆಡ್ಡಿಯನ್ನು ಯಾಕೆ 51 ಬಾರಿ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರು? ಸಿಬಿಐನ ವಕೀಲರಾಗಿರುವ ಕೆ.ರಾಘವಾಚಾರ್ಯಲು ಹಿಂದೆ ರೆಡ್ಡಿಯ ಕಾನೂನು ಸಲಹೆಗಾರರಾಗಿದ್ದವರು. ಇವರು ಇಂದು ರೆಡ್ಡಿ ಬಣದ ಅಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಸಾಬೀತು ಮಾಡಲು, ಶಿಕ್ಷೆ ಒದಗಿಸುವಂತೆ ವಾದ ಮಾಡಿ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಬಲ್ಲರೇ? ಇಂತಹವರು ತನಿಖೆಯ ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪಿಸದೇ ಬಿಟ್ಟಾರೆಯೇ? . . .’
ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಕೇಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಕಳೆದ ಲೊಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯನ್ನು ‘ಪ್ರಧಾನಿ’ಯನ್ನಾಗಿಸಲು ದೇಶದ-ರಾಜ್ಯದ ಬಿಜೆಪಿ ನಾಯಕರು ರೆಡ್ಡಿಯ ಸಹಾಯ ಹಸ್ತ ಬಯಸಿದ್ದು, ಇದಕ್ಕೆ ಕಾದಿದ್ದ ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಬಿಜೆಪಿಯ ಸಂಸದನಾಗಿ ಆರಿಸಿ ಹೋಗಿದ್ದು, ‘ಮರು ಮೈತ್ರಿ-ಮೋದಿ-ಸಿಬಿಐ-ಜಾಮೀನು’ ಗಳ ಸರಣಿ ಕಣ್ಣೆದುರು ಇವೆಯಲ್ಲಾ!

ಮುಂದೇನು?

   ಜನಾರ್ಧನರೆಡ್ಡಿ ಅಕ್ರಮ ಗಣಿಗಾರಿಕೆ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಲೂಟಿ ಮಾಡುವ, ರಾಜಕೀಯ-ಆಡಳಿತದ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸಿ ಬಾಚುವ ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್ ಮಾಫಿಯಾಗಳ ಒಂದು ಬಣ, ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಮರೆಯಬಾರದು. ಇಂತಹ ಹಲವು ಬಣಗಳ ನಡುವೆ ಮೇಲಾಟ, ಬಡಿದಾಟ, ವಿಶ್ರಾಂತಿ-ವಿರಾಮಗಳೂ, ರಾಜಿ-ಸಂಧಾನಗಳೂ ಇರುತ್ತವೆ. ಈ ಹಣಾಹಣಿ ಅಥವಾ ಹಸ್ತಲಾಘವದಲ್ಲಿ ಜನತೆಯ ಹಿತಗಳು ನಜ್ಜು ಗುಜ್ಜಾಗುವುದು ಖಂಡಿತ.

   ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ವರ್ಷ ನಾಲ್ಕೂವರೆ ತಿಂಗಳು ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದು ಹೊರ ಬರುತ್ತಿರುವ ಗಣಿಗಳ್ಳ ಜನಾರ್ಧನರೆಡ್ಡಿ ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿದ್ಯಾಮಾನಗಳಿಂದ ಬುದ್ದಿ ಕಲಿಯಬಹುದೇ? ರೆಡ್ಡಿ ಮುಂದೆ ಏನು ಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬ ಕುತೂಹಲದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ನ್ಯಾಯಾಲಯವೇನೋ ಹಲವು ಶರತ್ತುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದೆ. ಅವುಗಳ ಔಪಚಾರಿಕ ಪಾಲನೆ ಹೇಗೆಂದು ರೆಡ್ಡಿಗಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಬಳ್ಳಾರಿ, ಕಡಪ, ಅನಂತಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಬಾರದು ಎಂದಿದೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯ. ಆದರೆ ಇವುಗಳ ಗಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಚಿತ್ರದುರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮಾಡಿರಲು ಯೋಚಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆಯಂತೆ. ಅಂದರೆ ತಮ್ಮ ಗಣಿಗಳ್ಳತನದ ಮಾಫಿಯಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವಿಸ್ತರಣೆ, ಸಕ್ರಿಯ ರಾಜಕೀಯ, ಅಧಿಕಾರದ ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದುವಾಗುವ ಹಂಬಲ ಬಿಡುವ ಸಂಭವಗಳಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರಸಕ್ತವಾಗಿ ಒಟ್ಟು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಕೂಡಲೇ ಅವರಿಗೆ ಅನುಕೂಲಕರವೇನಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀರಾಮುಲುವನ್ನು ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡ ಬಿಜೆಪಿಯು ಇದೀಗ ರೆಡ್ಡಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಾದು ನೋಡುವುದಂತೆ!

   ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ ರೆಡ್ಡಿ ಜೈಲು ಸೇರಿ, ಸಿಬಿಐ ತನಿಖೆ ತೀವ್ರವಾದಾಗ ಎಲ್ಲಾ ಫಲಗಳನ್ನೂ ತಿಂದುಂಡಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿ ಮಹಾ ನಾಯಕರು ಮೆತ್ತಗೆ ಕೈಝಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಮರೆಗೆ ಸರಿದಿದ್ದರು. ರೆಡ್ಡಿಗಳಿಗೆ ಪೋಷಕಿಯಾಗಿದ್ದ ಪ್ರಧಾನಿ ಪಟ್ಟದ ಕನಸುಗಾರ್ತಿ ಸುಷ್ಮಾ ಸ್ವರಾಜ್ ‘ಅಮ್ಮ ಸಹ ತನ್ನ ಅಕ್ರಮಗಳು ಹೊರ ಬಂದು ಕಳಂಕಿತಳಾಗುವ ಹೆದರಿಕೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಈ ಬಳ್ಳಾರಿಯ ‘ಮಕ್ಕಳತ್ತ’ ತಿರುಗಿಯೂ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ದೆಹಲಿಯ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ಹಿಡಿಯಲು (ಆಪ್ ವಿರುದ್ಧ) ‘ಸ್ವಚ್ಛತೆ-ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ವಿರೋಧಿ ಎಂಬ ಸೋಗು ಹಾಕಿರುವ ಬಿಜೆಪಿ ಈ ಕೂಡಲೇ ರೆಡ್ಡಿಯೊಂದಿಗೆ ನೇರ ಸಂಬಂಧ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿದೆಯಂತೆ. ಆದರೆ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮುಕ್ತ ಕರ್ನಾಟಕದ ಗುರಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಬಿಜೆಪಿ ಅದರಲ್ಲಿ ರೆಡ್ಡಿ ಬಣವನ್ನು ತೊಡಗಿಸಲು ಉತ್ಸುಕವಾಗಿದೆ. ಈ ಬಣಕ್ಕೆ ಯಾವ ಕೆಲಸ ಹಂಚಬೇಕು ಎಂದೂ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ದೇಶದ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಲೂಟಿ ಹೊಡೆದ, ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ವಿಷಮಯಗೊಳಿಸಿದ ಈ ಬಣಗಳು ವಹಿಸುವ ಪಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿವೆ. ಇಂತಹ ಶಕ್ತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜನತೆ ಸದಾ ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದು ಹೆಜ್ಜೆ, ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಎದುರಿಸಬೇಕು, ಸೋಲಿಸಬೇಕು.

   ರಾಜ್ಯದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರವೂ ತಾನೇ ಹೇಳಿದ್ದ ಭೂ ಹಾಗೂ ಗಣಿ ಮಾಫಿಯಾಗಳನ್ನು ಸದೆ ಬಡಿಯುವ ಯಾವುದೇ ಇಚ್ಛಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತಡೆಯುವ ಕ್ರಮಗಳೂ ಇಲ್ಲ. ಲೋಕಾಯುಕ್ತರ ವರದಿಯ ಜಾರಿಯೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಭೂಗಳ್ಳರು, ಗಣಿಗಳ್ಳರ ವಿರುದ್ಧ ದೃಢ ಕ್ರಮಗಳಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಬಳ್ಳಾರಿಗೆ ಪಾದಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಿ ಅಧಿಕಾರ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಿಜಕ್ಕೂ ಮಾಡ ಬಯಸಿರುವುದೇನು? ಭಿನ್ನತೆಯೇನಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಡದೇ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲಾ ಆವಾಂತರಗಳಿಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣವಾಗಿರುವ ಉದಾರೀಕರಣ, ಖಾಸಗೀಕರಣದ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಕೈ ಬಿಡದೇ ಇಂದಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳನ್ನು, ಭ್ರಷ್ಟತೆ ಮತ್ತು ಲೂಟಿಯನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ. ತನ್ನ ಒಂದು ಅವಕಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಇವನ್ನು ಮರೆಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

   ಒಟ್ಟಾರೆ, ಇದು ಸವಾಲಿನ ಸಂದರ್ಭ. ರೆಡ್ಡಿಯ ಜಾಮೀನಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾಡಿನ ಸಂಪತ್ತಿನ ರಕ್ಷಣೆ, ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ರಾಜಕೀಯ ಸ್ವಾಸ್ಥತೆ, ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಜನತೆಯ ಎಚ್ಚರ, ಆಂದೋಲನ ಅಗತ್ಯವಾಗಿವೆ.

 
Comments Off

Posted by on 26/01/2015 in ಈ ವಾರ

 

Tags: , , , ,

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 2,661 other followers

%d bloggers like this: