ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಲದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಮತ್ತು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳ ಮೇಲೆ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ದಾಳಿ

ಸಂಪುಟ: 10ಸಂಚಿಕೆ: 23 date: Sunday, May 29, 2016

ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಲ ಇಂದು ಒಂದು ಕಾನೂನುರಹಿತ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದೆ. ಪೋಲೀಸರು ಒಂದೋ ಮೂಕಪ್ರೇಕ್ಷಕ ರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಇಲ್ಲವೇ, ದಾಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾದವರ ಮೇಲೆಯೇ ಸುಳ್ಳು ಕೇಸುಗಳನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಟಿಎಂಸಿ ಧಾಂಧಲೆಗಳ ಒಂದು ಅಸಹ್ಯ ಲಕ್ಷಣ ಎಂದರೆ ಮಹಿಳಾ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರು ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲಿಗರ ಮೇಲೆ ವಿಶೇಷ ಗುರಿ ಇಟ್ಟಿರುವುದು. ಈ ಬರ್ಬರ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

ತೃಣಮೂಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಧಾನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ 72ಶೇಕಡಾ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಒಂದು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಗೆಲುವು ಗಳಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿಯವರಿಗೆ ಇಷ್ಟೇ ಸಾಲದು ಎಂಬಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಅವರಿಗೆ, ಸಿಪಿಐ(ಎಂ) ಮತ್ತು ಎಡರಂಗವನ್ನು ಚುನಾವನಾ ಕಣದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ನಿರ್ಮೂಲ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಚುನಾವಣೆಯ ನಂತರ ಇಂಚಿಂಚಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ಕೊಡುವುದಾಗಿ ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಚಾರದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಆಕೆ ಈಡೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ತೃಣಮೂಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್(ಟಿಎಂಸಿ) ಮಂದಿ ಸಿಪಿಐ(ಎಂ) ಮತ್ತು ಎಡರಂಗದ ವಿರುದ್ಧ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಹರಿಯ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇತರ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳನ್ನೂ ಅವರು ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಮೇ 19ರಂದು ಚುನಾವಣಾ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದಂದಿನಿಂದ ತೃಣಮೂಲ ಗ್ಯಾಂಗ್‍ಗಳು ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಿಪಿಐ(ಎಂ) ಮತ್ತು ಎಡರಂಗದ ಪೋಲಿಂಗ್ ಏಜೆಂಟರುಗಳು, ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು, ಬೆಂಬಲಿಗರು ಮತ್ತು ಮತದಾರರ ಮೇಲೂ ಗುರಿಯಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹಲ್ಲೆಯ ವಿಧಾನ ಎಲ್ಲೆಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಒಂದೇ- ಪಕ್ಷದ ಕಚೇರಿಯನ್ನು ಸುಡುವುದು ಅಥವ ಹಾಳುಗೆಡಹುವುದು; ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಮನೆಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ಮನೆ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಧ್ವಂಸ ಮಾಡುವುದು; ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಮೇಲೆ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡುವುದು, ಅವರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು, ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಅವರು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಹಲವು ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವನೋಪಾಯದ ದಾರಿಯನ್ನೇ ಕಡಿದು ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಧಾಂಧಲೆಗಳ ಒಂದು ಅಸಹ್ಯ ಲಕ್ಷಣ ಎಂದರೆ ಮಹಿಳಾ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರು ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲಿಗರ ಮೇಲೆ ವಿಶೇಷ ಗುರಿಯಿಟ್ಟಿರುವುದು. ಈ ಹಿಂದೆ, ಪಂಚಾಯತು ಚುನಾವಣೆಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕೊಳಗಾದ ಮಹಿಳೆಯರು ಹಾಕಿದ್ದ ಕೇಸುಗಳನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಆಪಾದಿತ ತೃಣಮೂಲ ಮಂದಿ  ಬೆದರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಲ ಇಂದು ಒಂದು ಕಾನೂನುರಹಿತ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದೆ. ಪೋಲೀಸರು ಒಂದೋ ಮೂಕಪ್ರೇಕ್ಷಕ ರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಇಲ್ಲವೇ, ದಾಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾದವರ ಮೇಲೆಯೇ ಸುಳ್ಳು ಕೇಸುಗಳನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಚಾರದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ ಪೋಲೀಸ್ ಮತ್ತು ಸರಕಾರೀ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರತೀಕಾರದ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದ್ದರು.

ಒಂದು ಎಡರಂಗದ ನಿಯೋಗ ರಾಜ್ಯಪಾಲರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವ ಹಿಂಸಾಚಾರ ಮತ್ತು ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ವಿವರಗಳಿರುವ ಒಂದು ಸಮಗ್ರ ಮನವಿಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದೆ. ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ಅತ್ಯುನ್ನತ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಕೂಡ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಿ ರಾಜ್ಯದ ನಾಗರಿಕರ ಜೀವ ಮತ್ತು ಆಸ್ತಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಮೆಲೆ ಸಿಪಿಐ(ಎಂ) ಹಿಂಸಾಚಾರ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬಿಡುವ ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರ, ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಲದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನೂ ಬಿಡದ ಮಾರಣಾಂತಿಕ ಧಾಂಧಲೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ದಿವ್ಯಮೌನ ತಳೆದಿದೆ.

ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಲದಲ್ಲಿ ಈಗ ನಡೆದಿರುವುದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕರ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳ ಮೇಲೆ ಸರ್ವತೋಮುಖ ದಾಳಿ. ಈ ಬರ್ಬರ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ, ಎಲ್ಲ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಜನವಿಭಾಗಗಳು ಇದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಈ ಅಗ್ನಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಸಮಸ್ತ ಎಡ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವಾದಿ ಶಕ್ತಿಗಳು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಎಡರಂಗದ ಜೊತೆಗೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ಎಷ್ಟೇ ಹಿಂಸಾಚಾರ ಮತ್ತು ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ನಡೆಸಿದರೂ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಲದಲ್ಲಿ ಎಡ ಆಂದೋಲನದ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲ ಮಾಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

600ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಎಡಪಕ್ಷಗಳ ಕಚೇರಿಗಳು 440 ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಮನೆಗಳು ಧ್ವಂಸ

ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮೂಹಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳ 600ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಚೇರಿಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸುಮಾರಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಪಿಐ(ಎಂ) ಕಚೇರಿಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆದಿದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಮೇದಿನಿಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯೊಂದರಲ್ಲೇ ಐದು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ 7 ವಲಯ ಸಮಿತಿ ಕಚೇರಿಗಳು, 27 ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮಿತಿ ಕಚೇರಿಗಳು ಮತ್ತು 42 ಶಾಖಾ ಕಚೇರಿಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ, ಅಥವ ಭಸ್ಮಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕೊಲ್ಕತ ನಗರದಲ್ಲಿದು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ 440 ಎಡ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲಿಗರ ಮನೆ ಇಲ್ಲದವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ 52, ಹೂಗ್ಲಿಯಲ್ಲಿ 44, ಪೂರ್ವ ಮೇದಿನಪುರದಲ್ಲಿ 20 ಪಕ್ಷದ ಕಚೇರಿಗಳನ್ನು ಟಿಎಂಸಿ ಗೂಂಡಾಗಳು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಧ್ವಂಸಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಹೊಸ ಪ್ರದೇಶಗಳವರಲ್ಲಿ ಭೀತಿಯ ವಾತಾವರಣ

ಕಳೆದ ಜುಲೈ 15ರಂದು 51 ಭಾರತ ಮತ್ತು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಗಳ ನಡುವೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಪ್ರದೇಶಗಳು  ವಿಧ್ಯುಕ್ಯವಾಗಿ ಭಾರತದ ಬಾಗವಾದವ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿಯ ಸುಮಾರು 14 ಸಾವಿರ ಮಂದಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತದಾನ ಮಾಡಿದರು. ಇಲ್ಲಿ 91ಶೇ. ಮತದಾನವಾಗಿತ್ತು. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮತದಾನ ಮಾಡಿದ ಸಂತಸದಲ್ಲಿದ್ದ ಈ ಜನರಿಗೆ ಮೇ19 ರಂದು ಆಶ್ವರ್ಯ ಕಾದಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ಟಿಎಂಸಿ ಗೂಂಡಾಗಳು 35 ಮನೆಗಳಿಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಲೂಟಿ ನಡೆಸಿದರು, 400 ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ  10,000ರೂ. ಮೇಲ್ಪಟ್ಟು ‘ದಂಡ’ ಹಾಕಿದರು. ಅವರ ಅಪರಾಧ? ಅವರಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಂದಿ ಎಡಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಮತ ನೀಡಿದ್ದರು. ಎಡಪಕ್ಷಗಳ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅವರ ಸುಖ-ದು:ಖಗಳನ್ನು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಸಮೀಪವಾಗಿದ್ದರು. ಈಗ ಅವರು ಭೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವರು ತಮ್ಮ ಗುರುತು ಚೀಟಿಗಳನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಗೊಳ್ಳಿ ಎಂದು ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರಂತೆ.

ಪ್ರಕಾಶ ಕಾರಟ್

ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ ?!

ಸಂಪುಟ: 10 ಸಂಚಿಕೆ:  20 date: Sunday, May 8, 2016

ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ತಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನ ಚುನಾವಣಾ ಆಶ್ವಾಸನೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಮೋದಿ ಸರಕಾರದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಉದ್ಯೋಗ ರಂಗದಲ್ಲಿನ ಶೋಚನೀಯ ದಾಖಲೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.
ನವ-ಉದಾರವಾದಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಧೋರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತ ಬದಲಾವಣೆ ತರದೆ ಕೇವಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಎಷ್ಟೇ ತೇಪೆ ಹಾಕಿದರೂ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಈಗ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಒಂದು ಪರ್ಯಾಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಪಥ, ಎಲ್ಲ ವಲಯಗಳಲ್ಲೂ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬಲ್ಲ ದಿಕ್ಕು. ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮೂಲರಚನೆಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇವೇ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವಂತವು.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಉದ್ಯೋಗಹೀನತೆ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಕೊರತೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿವೆ. ಬಹುಶಃ ಲೇಬರ್ ಬ್ಯೂರೊ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಎಂಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳು ಬೇಕಾಗುವ ಉದ್ದಿಮೆಗಳ ತ್ರೈಮಾಸಿಕ ಉದ್ಯೋಗ ಸರ್ವೆಯಿಂದ ಇದು ಸ್ಫುರಿಸಿರಬೇಕು. ಜವಳಿ, ಗಾರ್ಮೆಂಟ್, ಆಭರಣ ತಯಾರಿ, ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಚರ್ಮ, ಕೈಮಗ್ಗ, ಲೋಹಗಳು ಮತ್ತು ವಾಹನಗಳು ಈ ಎಂಟು ಉದ್ದಿಮೆಗಳಲ್ಲಿ 2015ರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 1.35 ಲಕ್ಷ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ನಿರ್ಮಾಣವಾದವು, 2014ರಲ್ಲಿ ಇದು 4.9ಲಕ್ಷ ಇತ್ತು, 2009ರಲ್ಲಿ 12.5 ಲಕ್ಷ ಇತ್ತು  ಎಂದು ಈ ಸರ್ವೆಗಳು ತೋರಿಸಿವೆ.

ಗ್ರಾಮೀಣ ಉದ್ಯೋಗಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟಂತೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇನ್ನೂ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿದೆ. ದೇಶದ ಒಟ್ಟು ಆಂತರಿಕ ಉತ್ಪನ್ನ(ಜಿಡಿಪಿ)ದಲ್ಲಿ  ಕೃಷಿಯ ಪಾಲು ಇಳಿಮುಖವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಬಡವರು ಮತ್ತು ಯುವಜನತೆಗೆ ಕೃಷಿ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಬಲ್ಲ ಕ್ರಮಗಳಿಲ್ಲ. ಈ ವರ್ಷದ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳ ಮೂರನೇ ವಾರದ ವರೆಗೆ ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿದವರ ಸಂಖ್ಯೆ 8.4 ಕೋಟಿ. ಇದು ಗ್ರಾಮೀಣ ನಿರುದ್ಯೋಗ  ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಹುಸಿಯಾದ ಚುನಾವಣಾ ಆಶ್ವಾಸನೆ

ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ತಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನ ಚುನಾವಣಾ ಆಶ್ವಾಸನೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಮೋದಿ ಸರಕಾರದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಉದ್ಯೋಗ ರಂಗದಲ್ಲಿನ ಶೋಚನೀಯ ದಾಖಲೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಸರಕಾರ 7.5ಶೇ. ಜಿಡಿಪಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತದೆ. ಈ ದಾವೆಯೇ ನಂಬಲರ್ಹವಲ್ಲ. ಆದರೂ ಇಂತಹ ನವ-ಉದಾರವಾದಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶ ಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾರದು ಎಂಬುದು ಸ್ವಯಂವೇದ್ಯ.

ಸರಳ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ನವ-ಉದಾರವಾದಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಧೋರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತ ಬದಲಾವಣೆ ತರದೆ ಕೇವಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಎಷ್ಟೇ ತೇಪೆ ಹಾಕಿದರೂ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಖಾಸಗಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಖಾಸಗೀಕರಣವನ್ನು ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಅವಲಂಬಿಸುವುದರಿಂದ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳೇನೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ನವ-ಉದಾರವಾದಿ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ ಹೂಡಿಕೆಗಳು ಬಂಡವಾಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೇಕಾಗುವ, ಶ್ರಮ ಉಳಿಸುವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುವ, ಆಮೂಲಕ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ದುಡಿಮೆಗಾರರ ಪಡೆಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಉದ್ಯೋಗ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟ್ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಲಭ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆಮೂಲಕ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಅಭದ್ರ ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಕಾಲದ್ದಾಗಿರುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಔದ್ಯೋಗೀಕರಣದ ನಾಶ

ಅನೌಪಚಾರಿಕ ವಲಯ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ವಲಯ. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳು 2004-05ರಿಂದ 2011-12ರ ನಡುವೆ 6ಶೇ.ದಷ್ಟು ಇಳಿಮುಖಗೊಂಡವು.

ಹೀಗೆ ನವ-ಉದಾರವಾದಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಆದ್ಯತೆಗಳು ಶ್ರಮ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೇಕಾಗುವ ಉದ್ದಿಮೆಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಘಟಕಗಳ  ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೂ ಅಲ್ಲ. ವ್ಯಾಪಾರ ಉದಾರೀಕರಣ ವಿದೇಶಗಳಿಂದ ಬರುವ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಸರಕುಗಳಿಗೆ ಸುಂಕದರಗಳನ್ನು ಇಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಹಲವು ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ  ಔದ್ಯೋಗೀಕರಣ ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ನವ-ಉದಾರವಾದಿ ಧೋರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಸರಕಾರ ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್‍ಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತ ವಲಯಗಳುಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ರೂ.ಗಳಷ್ಟು ಸಬ್ಸಿಡಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ, ವರು ತೆರಬೇಕಾದ ತೆರಿಗೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಕೈಮಗ್ಗ, ಗೇರು, ನಾರು ಮತ್ತು ಕೈಕಸಬುಗಳಂತಹ ಲಕ್ಷಾಂತರ ದುಡಿಯುವ ಗಂಡಸರು ಮತ್ತು ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಜೀವನಾಧಾರ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಪಾರಂಪರಿಕ ಉದ್ದಿಮೆಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆಯ ಕಡಿತ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ವಲಯಗಳಿಗೆ-  ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮನರೇಗ-ಹಣನೀಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಕಡಿತ ಕೂಡ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶ ನಿರ್ಮಾಣದ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಸಂಕುಚಿತ ಗೊಳಿಸಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪರ್ಯಾಯ ದಿಕ್ಕು

ಈಗ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಒಂದು ಪರ್ಯಾಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಪಥ, ಎಲ್ಲ ವಲಯಗಳಲ್ಲೂ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬಲ್ಲ ದಿಕ್ಕು. ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮೂಲರಚನೆಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇವೇ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವಂತವು.

ಶ್ರಮ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೇಕಾಗುವ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು, ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಉದ್ದಿಮೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಸಂಸ್ಕರಣ ಉದ್ದಿಮೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ, ಉತ್ತೇಜಕಗಳನ್ನು  ನೀಡಬೇಕು.

ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರೆ ಅದರಿಂದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಗುಣಾತ್ಮವಾಗಿ ಉತ್ತಮಗೊಂಡು ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತವೆ.

ಇದರೊಂದಿಗೆ ಯುವಜನರಿಗೆ ವೃತ್ತಿಪರವಾದ ಮತ್ತು ಕುಶಲತೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಗಮನ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಹೊಸದಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವಿಧ-ವಿಧವಾದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಅವರನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

– ಪ್ರಕಾಶ ಕಾರಟ್

ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ ?!

ಸಂಪುಟ: 10ಸಂಚಿಕೆ: 20 May 8, 2016
udyoga

ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ತಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನ ಚುನಾವಣಾ ಆಶ್ವಾಸನೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಮೋದಿ ಸರಕಾರದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಉದ್ಯೋಗ ರಂಗದಲ್ಲಿನ ಶೋಚನೀಯ ದಾಖಲೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.
ನವ-ಉದಾರವಾದಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಧೋರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತ ಬದಲಾವಣೆ ತರದೆ ಕೇವಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಎಷ್ಟೇ ತೇಪೆ ಹಾಕಿದರೂ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಈಗ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಒಂದು ಪರ್ಯಾಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಪಥ, ಎಲ್ಲ ವಲಯಗಳಲ್ಲೂ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬಲ್ಲ ದಿಕ್ಕು. ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮೂಲರಚನೆಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇವೇ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವಂತವು.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಉದ್ಯೋಗಹೀನತೆ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಕೊರತೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿವೆ. ಬಹುಶಃ ಲೇಬರ್ ಬ್ಯೂರೊ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಎಂಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳು ಬೇಕಾಗುವ ಉದ್ದಿಮೆಗಳ ತ್ರೈಮಾಸಿಕ ಉದ್ಯೋಗ ಸರ್ವೆಯಿಂದ ಇದು ಸ್ಫುರಿಸಿರಬೇಕು. ಜವಳಿ, ಗಾರ್ಮೆಂಟ್, ಆಭರಣ ತಯಾರಿ, ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಚರ್ಮ, ಕೈಮಗ್ಗ, ಲೋಹಗಳು ಮತ್ತು ವಾಹನಗಳು ಈ ಎಂಟು ಉದ್ದಿಮೆಗಳಲ್ಲಿ 2015ರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 1.35 ಲಕ್ಷ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ನಿರ್ಮಾಣವಾದವು, 2014ರಲ್ಲಿ ಇದು 4.9ಲಕ್ಷ ಇತ್ತು, 2009ರಲ್ಲಿ 12.5 ಲಕ್ಷ ಇತ್ತು  ಎಂದು ಈ ಸರ್ವೆಗಳು ತೋರಿಸಿವೆ.

ಗ್ರಾಮೀಣ ಉದ್ಯೋಗಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟಂತೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇನ್ನೂ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿದೆ. ದೇಶದ ಒಟ್ಟು ಆಂತರಿಕ ಉತ್ಪನ್ನ(ಜಿಡಿಪಿ)ದಲ್ಲಿ  ಕೃಷಿಯ ಪಾಲು ಇಳಿಮುಖವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಬಡವರು ಮತ್ತು ಯುವಜನತೆಗೆ ಕೃಷಿ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಬಲ್ಲ ಕ್ರಮಗಳಿಲ್ಲ. ಈ ವರ್ಷದ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳ ಮೂರನೇ ವಾರದ ವರೆಗೆ ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿದವರ ಸಂಖ್ಯೆ 8.4 ಕೋಟಿ. ಇದು ಗ್ರಾಮೀಣ ನಿರುದ್ಯೋಗ  ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಹುಸಿಯಾದ ಚುನಾವಣಾ ಆಶ್ವಾಸನೆ

ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ತಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನ ಚುನಾವಣಾ ಆಶ್ವಾಸನೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಮೋದಿ ಸರಕಾರದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಉದ್ಯೋಗ ರಂಗದಲ್ಲಿನ ಶೋಚನೀಯ ದಾಖಲೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಸರಕಾರ 7.5ಶೇ. ಜಿಡಿಪಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತದೆ. ಈ ದಾವೆಯೇ ನಂಬಲರ್ಹವಲ್ಲ. ಆದರೂ ಇಂತಹ ನವ-ಉದಾರವಾದಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶ ಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾರದು ಎಂಬುದು ಸ್ವಯಂವೇದ್ಯ.

ಸರಳ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ನವ-ಉದಾರವಾದಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಧೋರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತ ಬದಲಾವಣೆ ತರದೆ ಕೇವಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಎಷ್ಟೇ ತೇಪೆ ಹಾಕಿದರೂ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಖಾಸಗಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಖಾಸಗೀಕರಣವನ್ನು ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಅವಲಂಬಿಸುವುದರಿಂದ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳೇನೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ನವ-ಉದಾರವಾದಿ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ ಹೂಡಿಕೆಗಳು ಬಂಡವಾಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೇಕಾಗುವ, ಶ್ರಮ ಉಳಿಸುವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುವ, ಆಮೂಲಕ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ದುಡಿಮೆಗಾರರ ಪಡೆಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಉದ್ಯೋಗ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟ್ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಲಭ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆಮೂಲಕ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಅಭದ್ರ ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಕಾಲದ್ದಾಗಿರುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಔದ್ಯೋಗೀಕರಣದ ನಾಶ

ಅನೌಪಚಾರಿಕ ವಲಯ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ವಲಯ. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳು 2004-05ರಿಂದ 2011-12ರ ನಡುವೆ 6ಶೇ.ದಷ್ಟು ಇಳಿಮುಖಗೊಂಡವು.

ಹೀಗೆ ನವ-ಉದಾರವಾದಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಆದ್ಯತೆಗಳು ಶ್ರಮ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೇಕಾಗುವ ಉದ್ದಿಮೆಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಘಟಕಗಳ  ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೂ ಅಲ್ಲ. ವ್ಯಾಪಾರ ಉದಾರೀಕರಣ ವಿದೇಶಗಳಿಂದ ಬರುವ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಸರಕುಗಳಿಗೆ ಸುಂಕದರಗಳನ್ನು ಇಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಹಲವು ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ  ಔದ್ಯೋಗೀಕರಣ ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ನವ-ಉದಾರವಾದಿ ಧೋರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಸರಕಾರ ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್‍ಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತ ವಲಯಗಳುಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ರೂ.ಗಳಷ್ಟು ಸಬ್ಸಿಡಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ, ವರು ತೆರಬೇಕಾದ ತೆರಿಗೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಕೈಮಗ್ಗ, ಗೇರು, ನಾರು ಮತ್ತು ಕೈಕಸಬುಗಳಂತಹ ಲಕ್ಷಾಂತರ ದುಡಿಯುವ ಗಂಡಸರು ಮತ್ತು ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಜೀವನಾಧಾರ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಪಾರಂಪರಿಕ ಉದ್ದಿಮೆಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆಯ ಕಡಿತ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ವಲಯಗಳಿಗೆ-  ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮನರೇಗ-ಹಣನೀಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಕಡಿತ ಕೂಡ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶ ನಿರ್ಮಾಣದ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಸಂಕುಚಿತ ಗೊಳಿಸಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪರ್ಯಾಯ ದಿಕ್ಕು

ಈಗ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಒಂದು ಪರ್ಯಾಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಪಥ, ಎಲ್ಲ ವಲಯಗಳಲ್ಲೂ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬಲ್ಲ ದಿಕ್ಕು. ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮೂಲರಚನೆಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇವೇ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವಂತವು.

ಶ್ರಮ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೇಕಾಗುವ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು, ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಉದ್ದಿಮೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಸಂಸ್ಕರಣ ಉದ್ದಿಮೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ, ಉತ್ತೇಜಕಗಳನ್ನು  ನೀಡಬೇಕು.

ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರೆ ಅದರಿಂದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಗುಣಾತ್ಮವಾಗಿ ಉತ್ತಮಗೊಂಡು ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತವೆ.

ಇದರೊಂದಿಗೆ ಯುವಜನರಿಗೆ ವೃತ್ತಿಪರವಾದ ಮತ್ತು ಕುಶಲತೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಗಮನ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಹೊಸದಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವಿಧ-ವಿಧವಾದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಅವರನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

– ಪ್ರಕಾಶ ಕಾರಟ್

ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ ?!

ಸಂಪುಟ: 10 ಸಂಚಿಕೆ: 20 May 8, 2016

ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ತಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನ ಚುನಾವಣಾ ಆಶ್ವಾಸನೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಮೋದಿ ಸರಕಾರದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಉದ್ಯೋಗ ರಂಗದಲ್ಲಿನ ಶೋಚನೀಯ ದಾಖಲೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.
ನವ-ಉದಾರವಾದಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಧೋರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತ ಬದಲಾವಣೆ ತರದೆ ಕೇವಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಎಷ್ಟೇ ತೇಪೆ ಹಾಕಿದರೂ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಈಗ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಒಂದು ಪರ್ಯಾಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಪಥ, ಎಲ್ಲ ವಲಯಗಳಲ್ಲೂ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬಲ್ಲ ದಿಕ್ಕು. ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮೂಲರಚನೆಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇವೇ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವಂತವು.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಉದ್ಯೋಗಹೀನತೆ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಕೊರತೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿವೆ. ಬಹುಶಃ ಲೇಬರ್ ಬ್ಯೂರೊ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಎಂಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳು ಬೇಕಾಗುವ ಉದ್ದಿಮೆಗಳ ತ್ರೈಮಾಸಿಕ ಉದ್ಯೋಗ ಸರ್ವೆಯಿಂದ ಇದು ಸ್ಫುರಿಸಿರಬೇಕು. ಜವಳಿ, ಗಾರ್ಮೆಂಟ್, ಆಭರಣ ತಯಾರಿ, ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಚರ್ಮ, ಕೈಮಗ್ಗ, ಲೋಹಗಳು ಮತ್ತು ವಾಹನಗಳು ಈ ಎಂಟು ಉದ್ದಿಮೆಗಳಲ್ಲಿ 2015ರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 1.35 ಲಕ್ಷ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ನಿರ್ಮಾಣವಾದವು, 2014ರಲ್ಲಿ ಇದು 4.9ಲಕ್ಷ ಇತ್ತು, 2009ರಲ್ಲಿ 12.5 ಲಕ್ಷ ಇತ್ತು  ಎಂದು ಈ ಸರ್ವೆಗಳು ತೋರಿಸಿವೆ.

udyoga

ಗ್ರಾಮೀಣ ಉದ್ಯೋಗಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟಂತೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇನ್ನೂ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿದೆ. ದೇಶದ ಒಟ್ಟು ಆಂತರಿಕ ಉತ್ಪನ್ನ(ಜಿಡಿಪಿ)ದಲ್ಲಿ  ಕೃಷಿಯ ಪಾಲು ಇಳಿಮುಖವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಬಡವರು ಮತ್ತು ಯುವಜನತೆಗೆ ಕೃಷಿ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಬಲ್ಲ ಕ್ರಮಗಳಿಲ್ಲ. ಈ ವರ್ಷದ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳ ಮೂರನೇ ವಾರದ ವರೆಗೆ ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿದವರ ಸಂಖ್ಯೆ 8.4 ಕೋಟಿ. ಇದು ಗ್ರಾಮೀಣ ನಿರುದ್ಯೋಗ  ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಹುಸಿಯಾದ ಚುನಾವಣಾ ಆಶ್ವಾಸನೆ

ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ತಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನ ಚುನಾವಣಾ ಆಶ್ವಾಸನೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಮೋದಿ ಸರಕಾರದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಉದ್ಯೋಗ ರಂಗದಲ್ಲಿನ ಶೋಚನೀಯ ದಾಖಲೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಸರಕಾರ 7.5ಶೇ. ಜಿಡಿಪಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತದೆ. ಈ ದಾವೆಯೇ ನಂಬಲರ್ಹವಲ್ಲ. ಆದರೂ ಇಂತಹ ನವ-ಉದಾರವಾದಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶ ಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾರದು ಎಂಬುದು ಸ್ವಯಂವೇದ್ಯ.

ಸರಳ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ನವ-ಉದಾರವಾದಿ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಧೋರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತ ಬದಲಾವಣೆ ತರದೆ ಕೇವಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಎಷ್ಟೇ ತೇಪೆ ಹಾಕಿದರೂ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಖಾಸಗಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಖಾಸಗೀಕರಣವನ್ನು ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಅವಲಂಬಿಸುವುದರಿಂದ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳೇನೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ನವ-ಉದಾರವಾದಿ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ ಹೂಡಿಕೆಗಳು ಬಂಡವಾಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೇಕಾಗುವ, ಶ್ರಮ ಉಳಿಸುವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುವ, ಆಮೂಲಕ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ದುಡಿಮೆಗಾರರ ಪಡೆಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಉದ್ಯೋಗ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟ್ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಲಭ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆಮೂಲಕ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಅಭದ್ರ ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಕಾಲದ್ದಾಗಿರುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಔದ್ಯೋಗೀಕರಣದ ನಾಶ

ಅನೌಪಚಾರಿಕ ವಲಯ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ವಲಯ. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳು 2004-05ರಿಂದ 2011-12ರ ನಡುವೆ 6ಶೇ.ದಷ್ಟು ಇಳಿಮುಖಗೊಂಡವು.

ಹೀಗೆ ನವ-ಉದಾರವಾದಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಆದ್ಯತೆಗಳು ಶ್ರಮ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೇಕಾಗುವ ಉದ್ದಿಮೆಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಘಟಕಗಳ  ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೂ ಅಲ್ಲ. ವ್ಯಾಪಾರ ಉದಾರೀಕರಣ ವಿದೇಶಗಳಿಂದ ಬರುವ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಸರಕುಗಳಿಗೆ ಸುಂಕದರಗಳನ್ನು ಇಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಹಲವು ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ  ಔದ್ಯೋಗೀಕರಣ ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ನವ-ಉದಾರವಾದಿ ಧೋರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಸರಕಾರ ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್‍ಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತ ವಲಯಗಳುಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ರೂ.ಗಳಷ್ಟು ಸಬ್ಸಿಡಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ, ವರು ತೆರಬೇಕಾದ ತೆರಿಗೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಕೈಮಗ್ಗ, ಗೇರು, ನಾರು ಮತ್ತು ಕೈಕಸಬುಗಳಂತಹ ಲಕ್ಷಾಂತರ ದುಡಿಯುವ ಗಂಡಸರು ಮತ್ತು ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಜೀವನಾಧಾರ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಪಾರಂಪರಿಕ ಉದ್ದಿಮೆಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆಯ ಕಡಿತ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ವಲಯಗಳಿಗೆ-  ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮನರೇಗ-ಹಣನೀಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಕಡಿತ ಕೂಡ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶ ನಿರ್ಮಾಣದ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಸಂಕುಚಿತ ಗೊಳಿಸಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪರ್ಯಾಯ ದಿಕ್ಕು

ಈಗ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಒಂದು ಪರ್ಯಾಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಪಥ, ಎಲ್ಲ ವಲಯಗಳಲ್ಲೂ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬಲ್ಲ ದಿಕ್ಕು. ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮೂಲರಚನೆಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇವೇ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವಂತವು.

ಶ್ರಮ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೇಕಾಗುವ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು, ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಉದ್ದಿಮೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಸಂಸ್ಕರಣ ಉದ್ದಿಮೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ, ಉತ್ತೇಜಕಗಳನ್ನು  ನೀಡಬೇಕು.

ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರೆ ಅದರಿಂದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಗುಣಾತ್ಮವಾಗಿ ಉತ್ತಮಗೊಂಡು ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತವೆ.

ಇದರೊಂದಿಗೆ ಯುವಜನರಿಗೆ ವೃತ್ತಿಪರವಾದ ಮತ್ತು ಕುಶಲತೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಗಮನ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಹೊಸದಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವಿಧ-ವಿಧವಾದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಅವರನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

– ಪ್ರಕಾಶ ಕಾರಟ್